ข้าทะลุมิติมาเลี้ยงท่านอ๋องจอมโหด의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 115

บทพิเศษ 1เจ้าจะปล่อยให้ข้าโหยทั้งคืนหรือ?ภายใต้แสงจันทร์อ่อนจางในห้องเงียบสงบ สองร่างที่นอนหันหลังให้กันในคราก่อนคืนนี้ไม่มีใครปล่อยให้จบไปแบบเดิมอีกต่อไปแล้ว บัดนี้สองคนได้พลิกกลับมาเผชิญหน้ากันแล้วดวงตาสองคู่สบประสานราวกับถูกดึงดูดเข้าหาอย่างควบคุมไม่ได้ ขณะที่ดวงตาคมเข้มของอ๋องเจ๋อเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันลึกซึ้ง ยากจะปิดบังไม่มีถ้อยคำใดเอื้อนเอ่ย มีเพียงความเงียบที่เร้าระหว่างลมหายใจกับหัวใจที่เต้นระรัวใบหน้าเขาค่อยๆ โน้มเข้าใกล้...ปลายจมูกเฉียดแก้มนางอย่างแผ่วเบา...กลีบปากแตะกลีบปากเพียงน้อยก่อนจะจุมพิตแนบแน่นโดยที่ไม่มีใครหลบสัมผัสแรกเหมือนน้ำชโลมในฤดูแล้ง ทั้งสองต่างโหยหา ทั้งสองต่างเคยห้ามใจ แต่ค่ำคืนนี้ไม่มีใครอยากห้ามอีกต่อไปหนิงอันเผยอรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ มือเรียววางอยู่บนแผ่นอกก่อนจะค่อยๆ เลื่อนขึ้นโอบต้นคอ กลายเป็นการยอมรับโดยสมบูรณ์ จุมพิตร้อนแรงขึ้นช้าๆ ริมฝีปากของเขาลากไล้ลงมายังแนวกรอบหน้า ลำคอ ไล้ปลายลิ้นจนร่างบางสะท้านวูบครางหวานอย่างอดไม่ได้“ออ...เจ๋อ...” นางครางแผ่วเรียกชื่อเขาอย่างลืมตัวราวกับเสียงนั้นจุดไฟในใจชายหนุ่ม เขากดร่างนางลงนอนราบใต้ร่างตน แผ่

บทพิเศษ 2เรื่องประหลาดใจของหนิงอันหลังเหตุการณ์วุ่นวายสิ้นสุดลง อ๋องเจ๋อกับหนิงอันก็ตัดสินใจกลับไปยังเมืองเหนือในฐานะเจ้าเมืองเหนืออย่างเป็นทางการที่ชาวเมืองยอมรับแม้ตำแหน่งจะสูงส่ง แต่ทั้งสองกลับเลือกวิถีปกครองที่เรียบง่าย ยึดประชาชนในเมืองเป็นศูนย์กลาง อ๋องเจ๋อจัดตั้งระบบข้าหลวงใหม่ทั้งหมดโดยผ่านการพิจารณาจากความสามารถล้วน ๆ และฮ่องเต้ก็อนุญาต เขาตัดขาดระบบซื้อขายตำแหน่งอย่างเด็ดขาด ส่วนหนิงอันใช้ประสบการณ์จากโลกเดิมจัดการคลังเมืองอย่างมีระบบ สร้างความเชื่อมั่นให้ชาวเมืองจนเกิดเสียงเล่าลือไปทั่วว่าเจ้าเมืองคู่นี้ยุติธรรมและอบอุ่นดั่งเพลิงไฟท่ามกลางลมหนาวส่วนสกุลเซี่ยยังคงอยู่รอดโดยมีฮูหยินเอกเป็นผู้นำ นางเลิกดิ้นรนไขว่คว้าอำนาจ หันมาทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างสงบสุข ทุกสิ่งดูจะค่อย ๆ ฟื้นตัวในทางที่ดีแม้ฤดูหนาวจะมาเยือนพร้อมลมเย็นยะเยือกจนกระดูกสั่น แต่จวนเจ้าเมืองกลับอบอุ่นอย่างน่าประหลาด เพราะหัวใจของสองผู้ปกครองเต้นไปในจังหวะเดียวกัน...ไม่นานหลังกลับถึงเมืองเหนือ ข่าวลมหิมะแรกเริ่มกระจายไปทั่วเมือง ชาวเมืองต่างพูดกันว่าปีนี้หิมะจะตกเร็ว หนิงอันเงียบขรึมแต่สายตาที่แอบมองฟ้าค