All Chapters of Matchmade by His Heir: Chapter 81 - Chapter 90

Ang ikaanimnapung palapag ng Zion Prime Tower ay nababalot ng malamig, tahimik, at nakakapanindig-balahibong atmospera. Ang ilaw sa loob ng dambuhalang opisina ng bilyonaryo ay sadyang idinisenyo upang maging low-key at dramatiko. Ang huling sinag ng papalubog na araw mula sa labas ng floor-to-ceiling glass windows ay lumilikha ng isang chiaroscuro effect—isang masining at matapang na paglalaro ng liwanag at malalalim na anino sa ibabaw ng makintab at itim na marmol na sahig.Sa mismong gitna ng mga aninong iyon, nakaupo sa likod ng malapad na mahogany desk ang lalaking nagmamando sa buong imperyo.Si Zion Valmonte. Sa edad na dalawampu't walo, taglay niya ang nakamamatay na kakisigan at talim ng pag-iisip na naglagay sa kanya sa tuktok ng pandaigdigang komersyo. Nakasuot siya ng perpektong tabas na kulay-abong three-piece suit. Ang kanyang buhok ay maayos na nakasuklay paatras, at ang kanyang asul na mga mata—na minsan ay naging paboritong pagmasdan ng kanyang inang si Celestine—ay n

Eksaktong alas-otso ng umaga. Ang sikat ng araw ay tumatagos sa manipis na kurtina ng family suite ng isang mamahaling hotel sa Maynila. Sa ibabaw ng malambot na kama, mahimbing na mahimbing pa ring natutulog si Liana, balot na balot sa makapal na kumot. Tulad ng plano, matagumpay na na-hack at na-disable ni Zander ang alarm clock sa cellphone ng kanilang ina, sinisigurong hindi ito magigising sa susunod na dalawang oras.Samantala, sa labas ng kwarto, sa may maliit na living area ng suite, handang-handa na ang tatlong maliliit na ahente ng Operation Melt the Ice King.Nakatayo si Zander sa harap ng salamin. Suot nito ang isang miniature na pormal na navy blue suit na pilit niyang ipinabili kay Liana noong nasa New York pa sila. Inayos niya ang kanyang maliit na necktie gamit ang kanyang maliliit na daliri. Ang kanyang buhok ay maayos na nakasuklay paatras, eksaktong-eksakto sa istilo ng lalaking nakita niya sa tablet kagabi.Sa kanyang kanan, inaayos ni Zael ang kwelyo ng kanyang lea

"Zander! Zael! Zoya!"Umalingawngaw ang nanginginig at basag na boses ni Liana sa buong kalawakan ng dambuhalang lobby ng Zion Prime Tower. Walang pakialam ang dalaga sa mga nagtataasang kilay ng mga bilyonaryo at media personnel na naroon. Wala rin siyang pakialam kung mukha siyang katawa-tawa sa suot niyang beige trench coat na ipinatong lamang nang madalian sa ibabaw ng kanyang manipis na pajama.Nang makita niya ang tatlong maliliit na pigura na nakatayo malapit sa buffet table, tila naubusan siya ng lakas. Agad siyang napaluhod sa makintab na sahig na gawa sa marmol at mahigpit na niyakap ang kanyang mga anak."Diyos ko... pinatay niyo ako sa kaba!" humahagulgol na wika ni Liana, pabalik-balik na hinahalikan ang mga pisngi at noo ng tatlo. Tiningnan niya ang buong katawan ng mga ito upang makasigurong walang galos. "Saan ba kayo nagpunta?! Zander, bakit mo pinatay ang alarm clock ko?!"Umatras nang kaunti si Zander at inayos ang kanyang salamin. "Mommy, kumalma ka. Ayon sa calcul

Sa loob ng isang simpleng coffee shop malapit sa tinutuluyang hotel nina Liana, balot pa rin ng kaba at tensyon ang dalaga. Tahimik niyang hinahalo ang kanyang iced latte, habang ang kanyang isip ay patuloy na binabagabag ng malamig at walang-awang mga mata ni Zion Valmonte.“You left. I didn't chase you. We're done.”Paulit-ulit na umaalingawngaw ang mga salitang iyon sa kanyang isipan. Masakit. Sobrang sakit. Ngunit pilit niyang pinapatatag ang kanyang sarili. Nandito siya sa Pilipinas para magsimula ng bagong buhay bilang isang arkitekto sa isang maliit na kumpanya, hindi para maghabol sa isang nakaraan na matagal nang ibinaon sa yelo."Dito lang kayo. O-order lang ako ng sandwiches natin, okay? Huwag na huwag kayong aalis sa upuan ninyo," seryosong bilin ni Liana sa tatlong anak na nakaupo sa isang bilog na lamesa."Yes, Mommy," sabay-sabay na sagot ng triplets, nagkukunwaring mga inosenteng anghel.Nang makalayo si Liana at pumila sa counter, mabilis na nag-iba ang aura ng tatlon

“Wala akong fiancé! Gawa-gawa lang 'yon ng mga bata!”Ang mga salitang iyon ay tila isang malakas na kulog na yumanig sa loob ng madilim, kulob, at nakakulong na espasyo ng VIP executive elevator. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa kanila ay ang malamlam at kumukurap na pulang emergency light sa itaas, na lumilikha ng mga mapapanganib na anino sa matalim at perpektong mukha ng bilyonaryo.Napatigil si Zion. Ang kanyang mga hakbang ay huminto sa gitna ng hangin.Ang makapal na yelo na pilit niyang ibinalot sa kanyang utak at puso upang protektahan ang sarili mula sa sakit ng nakaraan ay unti-unting nagkaroon ng dambuhalang lamat. Walang Mark. Walang kasal. Walang ibang lalaking humahawak, umaangkin, at nagpapangiti kay Liana. Ang isiping iyon ay nagdala ng isang matindi, nakakabaliw, at mapusok na ginhawa sa kanyang dibdib—isang ginhawa na mabilis napalitan ng naglalagablab na pagnanasa.Ang natutulog na halimaw ng Valmonte, ang dugong pilit niyang tinatalikuran dahil sa takot na mag