All Chapters of OUR FATHER THE STRANGER : Chapter 41 - Chapter 50

Sa mga nakalipas na araw, may isang babaeng laging nagpapansin kay Damien si Clara, ang nag-iisang anak ng Kapitan ng bayan. Maganda siya, masayahin, at kilala sa pagiging palakaibigan sa lahat. Madalas siyang magpakita kung saan naroon si Damien, may dalang pagkain, o kaya ay may itatanong kung may kailangan daw ba ito.Sobra ang paghanga niya sa binata na para bang ito ang pinakagwapo sa lahat ng nakita niya sa bayan na kanyang kinalakihan . Isang hapon, habang nagpapahinga si Damien sa ilalim ng malaking puno matapos magtrabaho sa bukid, lumapit si Clara nang may nakangiting labi at kumikinang na mga mata.Humahanga sya sa binata dahil kahit babad ito sa init tila hindi umiitim at nagmumukhang yagit . “Magandang hapon sa iyo, Warlito!” bati niya nang malakas at masigla, habang inilalapag ang dala niyang basket sa kanyang harapan. Pinaghandaan niya talaga ang paglapit niya sa binata .Swerte nga niyang nagresign ng trabaho pansamantala sa isang banko sa syudad na malayo sa kanil

Napakurap si Clara, tila hindi agad naintindihan ang bigat ng sinabi. “Hindi po ba kayo ang kanyang mga magulang?” Umiling si Gloria nang may lungkot. “Hindi namin siya ipinanganak, Clara. Ngunit inaruga namin siya nang buong puso na parang sarili naming anak sa loob ng pitong taon. Wala siyang maalala sa kanyang nakaraan, kaya tinanggap namin siya bilang ibinigay na biyaya sa amin. Kung malalaman niya nang ganito kabilis ang totoo… baka isipin niyang niloko namin siya. Baka hindi na siya maniwala sa amin kahit kailan.” Dugtong naman ni Gloria nang may diin ngunit hindi pagbabanta, “Kaya naman, anak, hinihiling namin sa iyo nang buong pagpapakumbaba huwag mo munang banggitin ang anumang bagay na magpapahiwatig ng kanyang tunay na pagkakakilanlan o ng kanyang nakaraan. Huwag mong sabihing hindi namin siya tunay na anak. Huwag mong banggitin ang anumang bagay na maaaring magpabago sa kanyang pananaw sa amin o sa kanyang sarili. Hayaan nating siya mismo ang makatuklas sa tamang

Nang hapon ding iyon, nakita ni Damien si Clara sa tabi ng dagat kung saan madalas silang magkausap nang payapa. Lumapit siya rito, bitbit pa rin ang bigat na hindi maalis sa kanyang dibdib, at naisipang ibahagi ito sa kanya sa taong tila nakikinig nang walang paghuhusga at walang itinatago.Umupo siya sa tabi niya, huminga nang malalim bago nagsimula. “Clara… may sasabihin sana ako sa iyo. ''Tumingin sa kanya si Clara, nakita ang lungkot at pagkalito sa kanyang mukha. “Ano iyon? Sabihin mo lang, nandito lang ako para makinig sa iyo.”Dahan-dahan niyang isinalaysay ang lahat mula sa pagtulog nang tahimik hanggang sa biglang pagbago ng paligid, ang ugong at panginginig ng eroplano, ang apoy sa labas ng bintana, ang kaguluhan at takot sa loob, hanggang sa paglapit ng matandang lalaking humawak sa kanya nang may pagmamahal at pagmamakaawa. Ibinahagi niya ang bawat salitang binitiwan nito—ang pagtawag sa kanya bilang “Damien,” ang paghiling na maging matapang siya, ang pagbanggit sa p

Sa hindi inaasahang pagkakataon, hindi nagtagal at nakarating din ang balita kay Jaime. Nang malaman niya na hindi siya ang napili, kundi si Jestony Tim na itinuturing niyang mas mababa ang katayuan, nakaramdam sya ng galit kay Xander .Sa isip niya talagang pinaglalaruan ni Xander ang kanyang pasensya . . Ngunit sa kabila ng matinding inis, may kakaibang ngiting gumuhit sa kanyang mga labi isang ngiting puno ng panlilinlang at mapaglarong plano.“Jestony Tim?” bulong niya sa sarili, halos hindi makapaniwala sa narinig. Tila umaayon sa kanya ang pagkakataon .Humalakhak sya ng malakas ng maisip kung bakit nagawa ni Xander ilipat muna kay Jestony ang posisyon nito mukhang may mahalagang gagawin ito . Tumawa siya nang mahina, ngunit walang kasiyahan ang tawa puro lamang panlilinlang at paghihiganti.“Akala mo ba hindi ko alam kung bakit siya ang pinili mo? Dahil sa tingin mo ay masunurin siya? Dahil sa tingin mo ay hindi siya makakalaban sa iyo? Isang malaking pagkakamali iyan, Xander. Is

Tahimik lang si Selena mula sa sala habang nakapikit .Isang mabigat na saloobin ang nasa kanyang isipan at puso ,parang may kulang dalawang buwan ng may kulang . Habang nasa kalaliman sya ng pagiisip biglang tumunog ang kanyang cellphone mula sa tabi nito .Biglang kumalabog agad ang puso ni Selena nang makita ang pangalan ni Xander sa kanyang telepono. Mabilis niya itong sinagot at agad na nagsalita.“Hello? Xander?”parang gusto niyang maiyak .Alam na niya ang dahilan kung bakit nangungulila sya ngayon . “Hello, mahal ko .. kamusta kayo dyan,” boses pa lang niya, gumaan na agad ang pakiramdam ni Selena. “Mabuti naman kami. Namimiss ka na nila, lalo na ako. Ikaw ba diyan? Kumusta ka na? Matagal-tagal ka na ring wala.”matagal na para sa kanya ang dalawang buwan . Medyo may gumuhit na ngiti sa labi ni Xander mula sa kabilang linya . “Mabuti naman ako. Medyo busy lang sa pag-aayos ng mga problema sa kompanya . Kaya nga ako tumawag … gusto ko lang sabihin sa iyo na huwag ka nang mag-a