He Hated Me Until His Daughter Called Him Daddy의 모든 챕터: 챕터 171 - 챕터 179

Lumipas ang ilang linggo.Matapos ang public presentation ng Code Genesis...Unti-unting bumalik sa mas tahimik na ritmo ang buhay nina Elisse at Caelan.Hindi ibig sabihin na tumigil ang Ardyn.Malayo roon.Patuloy ang pagdating ng requests mula sa iba't ibang medical institutions.Hospitals.Research centers.Regulators.At international organizations na gustong makipag-collaborate sa Genesis program.Ngunit hindi na kailangang personal na hawakan ni Elisse ang bawat detalye.May team na.May maayos nang structure.At higit sa lahat...Wala nang Syndicate na naghihintay sa bawat galaw nila.Genesis continued moving forward.Carefully.Step by step.At pagkatapos ng napakahabang panahon...May pagkakataon na rin si Elisse na pagtuunan ng pansin ang isang bagay na matagal nang hinihintay ng isang tao sa villa.Ang kasal....Valecrest Villa.Linggo.Day off.Sa ibabaw ng malaking mesa sa living room...Nakalatag ang isang pamilyar na papel.Makulay.Maraming drawing.At kahit ilang bu

"Lolo..."Halos walang boses na lumabas sa bibig ni Elisse.Parang hangin lamang.Mahina.Nanginginig.Ngunit sapat....Tahimik na nakatayo ang matandang lalaki sa harap ng malaking pinto.Wala na ang sunglasses.Wala na ang reclining chair sa ilalim ng malaking payong.Wala ang malawak na karagatan sa kanyang likuran.Ngayon...Nakatayo lamang siya sa harap ng bahay na minsan niyang itinayo para sa kanyang pamilya.Auguste Ardyn.Ang lalaking matagal nang pinaniwalaan ni Elisse na wala na.Ngumiti ang matanda.Hindi malaki.Hindi dramatic.Iyong pamilyar lamang na ngiti na ilang taon nang hindi nakikita ni Elisse."Little Elise."...Nanlaki ang mga mata ni Elisse.Iyon.Ang tawag na iyon.Matagal nang walang tumatawag sa kanya nang ganoon."Lolo..."Muling lumabas ang salita.Then—May gumalaw sa likuran ni Auguste.Isa.Dalawa.Then more.Unti-unting lumitaw ang ilang tao mula sa loob ng bahay.May mga nakangiti.May mga namumula na rin ang mata.May mga tahimik lamang na nakating

"It's time you knew what really happened."Tahimik ang buong living room.Walang nagsalita.Sa gitna...Kalmadong nakaupo si Auguste.Sa harapan niya...Si Elisse.Katabi nito si Caelan.Naroon din sina Evelisse, Lucius, Cassiel, Edric, at ilan sa matatandang miyembro ng Ardyn Family.Maraming taon ang lumipas.Maraming buhay ang nagbago.At ngayon...Sa wakas...Makukuha ni Elisse ang mga sagot na matagal niyang hinintay...."How much of it was planned?"Diretsong tanong niya.Hindi agad sumagot si Auguste.Then—"Not everything."Napakunot-noo si Elisse."The fall of Ardyn was real."Sabi ng matanda."The people who attacked us were real.""The people we lost..."Huminto siya."They were real too."Natahimik si Elisse....Hindi isang malaking palabas ang nangyari sa Ardyn.May mga taong tunay na namatay.May mga empleyadong hindi nailigtas.May mga kamag-anak na hindi nakasama sa evacuation.May mga researchers na nawala bago pa maunawaan ni Auguste kung gaano kalalim ang infiltra

Kinabukasan.Ardyn Compound.Mas maaga kaysa karaniwan ang naging galaw sa loob ng malaking bahay.Hindi dahil sa emergency.Walang problema sa Genesis.Walang kalaban.Walang kailangang paghandaan na panganib.May bisita lamang.Or rather...Family....Huminto ang ilang sasakyan sa harap ng bahay.Mula sa unang sasakyan...Bumaba sina Caelan at Elisse.Then—Bumukas ang kabilang pinto.At isang maliit na batang babae ang mabilis na bumaba.Napatingin si Vivi sa malaking bahay.Then sa paligid.Then back at her Mommy."Mommy.""Hmm?""This your house?"Bahagyang ngumiti si Elisse."It used to be."Nag-isip si Vivi.Then—"Big."Caelan looked at her."Our house is big too."Napalingon si Vivi sa Dad niya."But this Mommy house."Caelan nodded."Fair."...Mula sa sumunod na sasakyan...Bumaba sina Alaric at Viviana.Tahimik nilang pinagmasdan ang restored Ardyn Compound.Hindi rin nila inaasahan...Na ilang linggo bago ang kasal ng kanilang anak...Bigla silang makikipagkita sa isang