Alle Kapitel von ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก: Kapitel 21 – Kapitel 30

กู้จื่อเว่ยซื้อหม้อ กระทะ จานชาม ธัญพืชมากมาย นางเอาใส่รถเข็นจนเต็ม จากนั้นก็แวะซื้อตะเกียงเพิ่มถึงห้าอัน ในมิติคุณยายมีแค่สองอันเผื่อเอาไว้ตอนที่ไฟดับเวลามีพายุเข้าเท่านั้น แต่ที่นี่นางต้องใช้มันทุกคืนตลอดเวลา น้ำมันตะเกียงไม่ต้องกังวล ในมิติมีเยอะมากจากนั้นก็แวะร้านซื้อผ้าใบเคลือบน้ำมันขนาดกว้าง3ฉื่อมาสามผืน ราคาผืนละ2ตำลึง เพิ่งเข้าหน้าฝนผ้าใบสำคัญมาก เพราะยังซ่อมแซมหรือปลูกบ้านใหม่ไม่ได้ ในมิติมีผ้าใบกันฝนหน้ากว้าง4เมตรยาว16เมตรอยู่สามผืนเหมือนกัน เอามายัดไส้ได้ จากนั้นก็ไปซื้อมีด ซื้อกาต้มน้ำกู้จื่อเว่ยเดินไปดูบ้านเช่าในตรอก มีหมายตาไว้สามหลัง ค่าเช่าเดือนละ5ตำลึง ถ้าค้าขายในเมืองได้จะมาลองเช่าบ้านอยู่ มาถึงที่นี่ได้เพียงสองวันนอกจากเงินของท่านแม่ที่เก็บไว้ ส่วนตัวนางเพิ่งหาเงินได้เองเพียงแค่40อีแปะจากการขายฟืน ส่วนฟืนที่สั่งจองมีเพียง80มัดเท่านั้น นางแค่โกหกปู่ใหญ่เพราะไม่อยากถูกสงสัยเรื่องที่มาเงินออกจากร้านผ้าใบก็ตรงไปที่จอดเกวียนรับจ้างก่อนจะได้เกวียนจากท่านปู่ชราคนหนึ่ง นางขนของใส่เกวียนสำหรับลุงรองของนาง จากนั้นก็ตรงไปหามารดาที่ร้านหมอ กู้จื่อเว่ยมาถึงก็นำตะกร้าที่มีข้าว

กู้หวายอันกำมือแล้วคลายออก ในใจคงมีโทสะ เขารู้ดีว่าฝีมือใครแต่ไม่มีหลักฐาน ต้องไปดูก่อนค่อยว่ากัน"ตามปู่ใหญ่มา ปู่ใหญ่จะไปบ้านเจ้าดูให้เห็นกับตาว่าใครกล้าทำเรื่องชั่วร้าย กล้ารังแกเด็กกับหญิงหม้ายคนหนึ่ง"เมื่อมาถึงชาวบ้านกำลังปลอบใจเฉินซื่ออยู่นางร้องไห้จนไม่มีเสียง ส่วนกู้จื่อเหยานั้นกอดพี่สาวแน่น ชาวบ้านอีกกลุ่มกำลังเจรจากับกู้จื่อเว่ย"เว่ยเว่ยเอ๊ย อย่าไปเลยชายแดนนั้นอันตราย อีกทั้งเจ้าก็เป็นสตรี แม่เจ้าก็ป่วยไข้อยู่""ท่านย่าหลิน...ข้าคิดว่าท่านพ่อของข้านั้นน่าจะยังไม่ตาย จนป่านนี้ทางการยังไม่ส่งข่าวก้แปลว่าคนอาจจะยังอยู่ ข้าจะไปตามหาเขาเจ้าค่ะ""เว่ยเว่ยเอ๋ย อย่าว่าย่าหลินแช่งพ่อของเจ้าเลยนะ หากคนไม่อยู่แล้วหากว่าเขาตายแล้วจริงๆเล่า"กู้จื่อเว่ยเอามือปาดน้ำตาที่เป็นความรู้สึกคับแค้นใจของยายหนูร่างเดิมนั้นอัดอั้นจนร้องมาก่อนจะเอ่ย"หากท่านพ่อตายจริงๆข้าก็คือบุตรสาวทหารกล้า พ่อของข้ากู้จื่อตายเพื่อราษฎรแคว้นต้าคังเขาย่อมสมควรได้รับเกียรติของตนเอง มิควรอยู่ภายใต้ชื่อผู้อื่น แล้วให้คนขี้ขลาดมาแย่งความดีความชอบเกียรติยศของเขาไป"เมื่อสิ้นเสียงนางกู้หลานกับกู้เฉินที่ยื่นดูเรื่องสนุกอ

เสร็จเรื่องราวก็ลากไปถึงยามเซิน เฉินซื่อที่ตอนนี้นอนหลับไปแล้วเพราะความเพลียบอกกับมีเรื่องคับแค้นใจ กู้จื่อเว่ยห่มผ้าให้มารดาก่อนจะบอกน้องๆให้ดูแลท่านแม่ดีๆ จากนั้นก็ไปหาท่านปู่ใหญ่ที่รอนางอยู่เพื่อประกาศต่อหน้าชาวบ้าน เมื่อเด็กสาวมาถึงกู้หวายอันจึงกวักมือเรียก"เว่ยเว่ยเอ๊ย มาหาปู่ใหญ่ทางนี้"ร่างผอมแห้งเดินไปหาชายชรา กู้หวายอันให้ซิ่วไฉชราอ่านหนังสือสัญญาทีละคำให้ชาวบ้านฟัง"ท่านซิ่วไฉคงต้องรบกวนท่านแล้ว สัญญานี้ที่ท่านเมตตาเขียนให้พวกนาง""อืม สัญญาฉบับนี้เขียนไว้ว่า ครอบครัวของข้ากู้เหว่ย รวมถึงบุตรชาย บุตรสาว ภรรยาและสะใภ้ยิยอมจ่ายเงินชดเชยยี่สิบตำลึงให้กับบ้านสาม ซึ่งได้แก่เฉินฮวาภรรยาของกู้จื่อ เนื่องจากได้สร้างความเสียหายแก่บ้านช่องและสภาพจิตใจของภรรยาและบุตรของเขา ต่อไปหากคนบ้านใหญ่ไปรังแกหรือหาเรื่องบ้านสามอีก พวกเรายินดีถูกขับออกจากหมู่บ้าน"เมื่อซิ่วไฉชราอ่านจบกู้หวายอันก็หันไปหาน้องชายคนที่สี่ของตน เอ่ยถามกู้เหว่ยทันที"ว่าอย่างไรเจ้าสี่ สัญญานี้มีอะไรโต้แย้งหรือไม่"กู้เหว่ยมองมายังหลานสาวด้วยสายตารังเกียจก่อนจะเอ่ยกับกู้หวายอัน"พี่ใหญ่ ข้าเป็นปู่ของพวกเด็กๆ และเป็นพ่อส

เฉินซื่อเอามือทาบอก นี่แปลว่าพวกเขาตั้งใจจะฆ่าบุตรสาวนางมิใช่พลั้งมือแล้ว นางรั้งบุตรสาวมากอด แววตาวาวโรจน์คิดฆ่าบุตรสาวนาง เรื่องนี้ต้องปรึกษาอารองดีๆ อย่างไรหนึ่งในคนลงมือก็เป็นบิดาของเขา นางเป็นสะใภ้ไม่อาจสอดมือ"เว่ยเว่ย เรื่องท่านย่าถูกวางยานี้เป็นเรื่องใหญ่ ลุงรองของเจ้าถือเป็นบุตรชายคนโตของนาง หากเขารับรู้เรื่องนี้ก็ต้องดูปฏิกิริยาของเขาแล้ว""ข้าเชื่อว่าท่านพ่อยังอยู่ จะรอท่านพ่อกลับมาก่อน ลุงรองเป็นคนอารมณ์ร้อนและโผงผาง จะยิ่งทำให้หลักฐานทุกอย่างหายไป แต่ว่าข้าไม่ปล่อยให้ท่านย่าตายไปเฉยๆแน่เจ้าค่ะ หากสงครามสิ้นสุดแล้วท่านพ่อยังไม่กลับมา ข้าค่อยลงมือ ต่อให้ลากมาลงโทษไม่ได้ก็ทำให้พวกเขาอยู่ไม่ได้เช่นกัน""แล้วเรื่องที่ลูกไปเปลี่ยนชื่อในโฉนดทางอำเภอไม่สงสัยหรอกหรือ ลูกอายุยังน้อยอยู่ๆไปเปลี่ยนชื่อเอง"กู้จื่อเว่ยยิ้ม กระเถิบมาสวมกอดมารที่อาบน้ำแล้ว อืม...อาบน้ำแล้วหอมขึ้นมาหน่อย ไม่เสียดายครีมอาบน้ำจริงๆก่อนจะเอ่ยตอบคำถาม"ทางอำเภอถามเรื่องนี้เช่นกัน ท่านปู่ใหญ่จึงบอกว่าท่านพ่อขึ้นเขาไปล่าสัตว์แล้วบาดเจ็บ ท่านพ่อขยับไม่ได้จึงไหว้ว่านหลี่เจิ้งของหมู่บ้านและผู้นำตระกูล ซึ่งท่านปู่

คนสกุลเหยาที่มาด้วยต่างก็ส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยกับกู่เหว่ย"ตาแก่กู้ ข้าเห็นว่าเจ้ากับบ้านข้าเป็นดองกันจึงไม่อยากสอดปาก แต่สิ่งที่เจ้าทำกับน้องเขยข้า อีกทั้งยังลงมือกับหลานสาวตนเองเจ้ามันเกินคำว่าเยียวยาจริงๆ"กู้จื่อเว่ยส่งสายตาให้ลุงรองของนางวางนางลงก่อนจะคำนับคนที่มาเอ่ยกับเขา"ท่านลุงสกุลเหยา ขอบคุณที่พูดแทนข้าเจ้าค่ะ แต่เรื่องวันนี้ขอให้ท่านตาและท่านลุงท่านอาสกุลเหยาอย่าได้เอ่ยออกไปนะเจ้าคะ หมู่บ้านเรามีหลายบ้านกำลังพูดคุยเรื่องแต่งงาน ข้าไม่อยากให้พี่ชายพี่สาวเหล่านั้นต้องมาเดือดร้อน บางคนแลกหนังสือหมั้นหมาย บางบ้านส่งสินสอดไปแล้ว แม้แต่พี่หญิงใหญ่บ้านข้าก็เตรียมสินเดิมแล้วด้วย""ดูสิเจ้าดู..อายุเพียงนิดยังรู้จักรักษาหน้าตาคนในหมู่บ้าน เจ้าแก่จนจะเข้าโลงอยู่แล้วยังขยันก่อแต่เรื่อง"นางหลี่ที่อยู่ในบ้านก็ไม่ทนแล้วเดินออกมาตรงดิ่งมาหากู้จื่อเว่ยที่ยืนอยู่ นางยื่นมือออกมาหมายจะกระชากแต่กู้จื่อเว่ยหันกลับไปกอดเหยาซุนแน่น ท่าทางหวาดกลัวเอ่ยเสียงสั่น"ท่านลุงเหยา ช่วยด้วยท่านย่าจะตีข้าอีกแล้ว ข้ากลัวแล้วท่านย่าอย่าลงมืออีกเลย"นางหลี่ที่เอื้อมมือมายังไม่ถึงก็ถูกเหยาซุนผลักออกอย่างแรงก่อนจ