Alle Kapitel von ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก: Kapitel 51 – Kapitel 55

หลงเฮ่าเทียนออกรบตั้งแต่อายุสิบห้า พระมารดาจากไปตอนที่เขาอายุสิบห้าหลังจากสวมหมวกครอบกว๊านได้เพียงสามเดือน พระบิดารับชายารองเข้ามา เขาจึงออกรบไม่กลับเมืองหลวงมาเป็นเวลาแปดปีแล้ว ครั้งล่าสุดเมื่อตอนที่เขาอายุยี่สิบได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่แดนเหนือดำรงตำแหน่งเจิ้นเป่ยอ๋อง เขาเดินทางไปรับราชโองการแล้วเดินทางกลับชายแดนในวันนั้นเลย แม้แต่งานเลี้ยงฉลองตำแหน่งก็ไม่จัดเสด็จอารู้ดีว่าชายารองของเสด็จพ่อทะเยอทะยานอยากได้ฐานันดรให้บุตรชายของนาง จึงพระราชทานตำแหน่งให้เขาเสียเลย ยามนี้แม้ตำแหน่งจะไม่เทียบเท่าชินอ๋องที่เป็นสายตรงเช่นบิดาแต่ก็ไม่ด้อยไปกว่าผู้ใด ส่วนบุตรชายของชายารองแม้แต่ตำแหน่งซื่อจื่อก็ยังไม่ได้เพราะเป็นบุตรเมียรองมิใช่ภรรยาเอก ตำหนักอ๋องไม่ว่าอย่างไรก็ยังคงเป็นของเขาหลงเฮ่าเทียน ขึ้นอยู่กับว่าเขาอยากได้หรือเปล่าชายหนุ่มมองหน้าคนตัวเล็กที่กำลังหั่นผัก แสงไฟในเตาสีส้มสะท้อนใบหน้าหวานละมุน หยาดเหงื่อบนนวลแก้มสะท้อนแสงไฟระยิบระยับในสายตาของเขา ร่างสูงขยับลุกขึ้นก่อนจะใช้แขนเสื้อซับเหงื่อให้นางอย่างแผ่วเบาแล้วเอ่ยถาม"เว่ยเว่ย... เจ้าอยากสุขสบายหรือไม่""หืม... ใครบ้างอยากลำบาก พี

หลังจากทักทายกันที่หน้าประตูท่านป้าต่างๆก้พูดคุยกับนาง"เว่ยเว่ยสนิทกับทหารยามมากหรือ""ไม่ได้ถึงขั้นสนิทเจ้าค่ะ แต่ว่าข้ารับฝากซื้อของพวกท่านย่าท่านยายก็ทราบ มาบ่อๆท่านอาเหล่านั้นจึงเอ็นดูเจ้าค่ะ"คนในหมู่บ้านพยักหน้า ใครๆก็เอ็นดูนางยังมีน้องๆนางอีก คงมีแต่ปู่ของนางที่ตาบอด หลังจากมาถึงจุดจอดเกวียนทุกคนก็ไปหาซื้อข้าวของ ทางด้านหลงเฮ่าเทียนรอนางอยู่ที่โรงเตี๊ยม เมื่อลูกน้องมารายงานว่านางมาแล้วเขาก็รีบลุกไปหานางทันที กู้จื่อเว่ยมีข้าวสารและเสบียงมากมายที่เป็นของบำเหน็จจากทางการ นางซื้อเพิ่มอีกด้วย ของในมิติเอาออกมาจำกัด แต่ของที่นางซื้อเอาเข้าไปเก็บไว้ได้ไม่จำกัดจะหยิบฉวยตอนไหนก็ได้ อีกสองเดือนหิมะก็จะตกแล้ว เหลือดีกว่าขาดแคลนทางด้านทหารเหล่านั้นบอกแล้วว่าจะช่วยขน เงินชดเชยที่บิดานางได้หลงเฮ่าเทียนบอกว่าจะเอามาเข้าบัญชีฝากเงินของนาง มิได้ให้ตั๋วเงินหรือเงินตำลึงแต่อย่างใดนางยังเด็กอันตรายยิ่งนัก กู้จื่อเว่ยมีเงินของมารดา80ตำลึงก็ยังไม่ได้ใช้เลย นางกับปู่ใหญ่และปู่รองเดินมาหากลุ่มของทหาร กู้จื่อเว่ยพาท่านปู่ทั้งสองมาเป็นพยานด้วย นางเชื่อใจพวกเขา หลงเฮ่าเทียนเดินมาหานางก่อนจะพยักหน้าให้

ฟางอี้เฉียวเดินจูงมือเด็กน้อยตามกู้จื่อเว่ยไป ส่วนทางลานหน้าหมู่บ้านกู้หลินที่ตามอาสาวออกมาก็ให้รำคาญ กู้ไฉ่เหยียนไปลากเขามาจากในห้องนอน เดิมเขาไม่ได้อยากมา แต่กลิ่นอาหารในงานมันช่วงเรียกร้องให้ท้องของเขานั้นดังโครกครากเสียจริงๆ"นี่เจ้าใหญ่หากเจ้าเอจนางไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้นางกลับมาอยู่กับเจ้าให้ได้นะ นางฟางนั่นร่ำรวยพอจะเลี้ยงเราทั้งบ้าน แต่เจ้ามันโง่เอาเงินแปดร้อยตำลึงไปไถ่ตัวนางโลม""อาเล็กมันก็ผ่านไปแล้ว ท่านจะรื้อฟื้นทำไม อีกอย่างนางฟางนั่นอัปลักษณ์จะตาย ข้ารูปงามเพียงนี้หาสตรีที่ร่ำรวยไม่ได้ยากนักหรอก"กู้หลินไม่สนใจฟางอี้เฉียวเขาจดจ่ออยู่กับอาหารในงานเลี้ยงมากกว่า พอถึงยามโหย่วทุกคนในหมู่บ้านต่างก็มาร่วมงาน กู้หวายอันเปิดงานอย่างเป็นทางการ"เอาล่ะทุกคน อย่างที่พวกเรารับรู้ว่าบุรุษในหมู่บ้านของเราไปร่วมศึกชายแดนยังปลอดภัยดี วันนี้จึงถือโอกาสให้พวกเราชาวหมู่บ้านซานเหอจัดงานเลี้ยงร่วมฉลอง ต้องขอบใจเว่ยเดว่ยของพวกเราที่อยากจัดงานนี้ขึ้นมา ทำให้พวกเราได้กินอิ่มและยังรู้ว่าหมู่บ้านพวกเรายังสามารถผ่านหน้าหนาวไปได้ด้วยเสบียงที่หาเจอ เชิญท่านรองแม่ทัพเปิดงานก่อนเลยขอรับ"จินอี้มองหน้า