Alle Kapitel von ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก: Kapitel 11 – Kapitel 20

กู้จื่อเว่ยได้ยินเสียงฟ้าร้องเป็นระยะ ฝนยังไม่หยุดตก ดูท่าพรุ่งนี้น้ำในลำธารอาจเพิ่มขึ้น ปลาได้น้ำคงมีไม่น้อย มิติบ้านคุณย่าไม่ขาดแคลนเรื่องเครื่องปรุง แม้จะไม่มีอะไรหรูหราเพราะเธอกับคุณย่านั้นเป็นคนเรียบง่าย บ้านชนบทอาหารอย่างพริก ข้าวโพด ลูกพลับที่ตากแห้ง หรือหน่อไม้ฝอยหน่อไม้ดองที่มีอยู่หลายไหยังมีข้าวสารอีกซื้อไว้สองกระสอบ เอาออกมาได้ไม่มากแต่ก็พอให้ไม่ลำบาก ในเมื่อเอาออกมาได้ไม่หมดเพียงแค่เอามามากกว่าที่มีอยู่เดิมไม่ได้เท่านั้น ไม่เป็นไรเอาแค่รอดช่วงแรกๆก่อน หากไม่มีตัวช่วยเลยด้วยร่างเล็กๆเพียงนี้ถึงจะมีพละกำลังมากกว่าคนทั่วไปก็คงจะตามสภาพร่างกาย จะให้ตัวเท่ามดไปแบกขนขี้ช้างก็คงไม่ได้ กู้จื่อเว่ยต้องการดูในมิติว่ามีอะไรบ้าง เมื่อเติมฟืนเสร็จก็บอกกับมารดาว่าจะไปสุขา เฉินซื่อเห็นว่าฝนตกอยู่จึงจะไปด้วยแต่หญิงสาวห้ามไว้"ท่านแม่...ท่านป่วยอยู่ไปโดนลมโดนฝนไม่ดีเจ้าค่ะ สุขาไม่ไกลข้าจะรีบไปแค่ปลดเบาเท่านั้นเอง"มารดาพยักหน้าให้ กู้จื่อเว่ยคว้าเอาหมวกฟางเก่าที่ลุงรองทิ้งไว้ให้สวมศีรษะ เมื่อออกนอกประตูบ้านนางก็แวบเข้าไปในมิติ ห้องน้ำที่บ้านนี้ใครจะนั่งลงกันเล่า งูจะฉกก้นฉันไหมหญ้าขึ้นรกข

เมื่อนางเดินเข้าไปกู้จื่อหยางหุงข้าวแล้วเรียบร้อย กำลังต้มน้ำให้ท่านแม่ล้างหน้าอยู่ ท่านแม่ตื่นมาก็มานั่งสานรองเท้าฟางได้สองคู่แล้วเป็นของกู่จื่อหยางกับกู้จื่อเหยา นางทำงานไวมาก เมื่อกู้จื่อเว่ยมาถึงนางจึงเอาน้ำแกงเป็ดที่เหลือจากเมื่อคืนมาอุ่น มีเป็ดเหลืออีกครึ่งตัวที่นางรวนเค็มไว้เมื่อวาน ถ้ารู้จะมีมิติใจเย็นกว่านั้นหน่อยก็ไม่ต้องมานั่งกินเค็มแล้ว เฮ้อ จากนั้นก็เตรียมตั้งโต๊ะกู้จื่อเว่ยอุ่นน้ำแกงเป็ดเรียบร้อย ก็นำกระทะใบเล็กที่ยึดกลับมาจากบ้านใหญ่มาได้วางบนเตา เทน้ำมันลงไปจากนั้นตอกไข่ลงไปสี่ฟองยีจนได้ก้อนเหลืองทองจึงตักขึ้น ก่อนจะใส่เห็ดโคนที่ล้างสะอาดแล้วลงไปผัด เติมเกลือเล็กน้อยเทไข่ลงไปคนก็ได้เห็ดโคนผัดไข่อีกหนึ่งอย่างดอกฟักทองเก็บไว้ตอนเย็น ฟักทองจะแบ่งครึ่งมานึ่งตอนเย็นเช่นกัน ในมิติมีของดีแต่ถ้านางจะเอาออกมาต้องรอบคอบ กินคนเดียวก็ได้แต่ทำเช่นนั้นเท่ากับเป็นคนเห็นแก่ตัว แล้วนางจะมีครอบครัวไปทำไมอาหารเช้ามีน้ำแกงเป็ด เห็ดโคนผัดไข่พร้อมกับมันแกวที่ล้างและปอกเปลือกเรียบร้อย หั่นเป็นชิ้นๆวางในจาน สีขาวราวกับหิมะของมันดึงดูดให้อยากหยิบมากัดสักชิ้นกรุบๆๆ กร๊อบๆๆ กู้จื่อเว่ยหยิบมาก

กู้จื่อเว่ยกับเจียงโม่เหวินเดินกลับมายังบ้านชายป่า หนุ่มน้อยเห็นท่านย่าของตนกำลังยืนสั่งการให้ท่านพ่อและท่านแม่ของเขาเตรียมตัวไปไถนาเพราะเข้าสู่ช่วงหน้าฝน เจ้าตัวก็รีบวิ่งร่าเข้าไปหาทันที มือเรียวโอบกอดเอวหญิงชราเอาไว้หลวม ๆ ก่อนจะเอ่ยออดอ้อนเสียงหวาน"ท่านย่า..ข้ามาขอท่านไปเล่นที่บ้านเว่ยเว่ยได้หรือไม่ขอรับ"หญิงชรายิ้มละมุนด้วยความเอ็นดู มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปบนใบหน้าหวานของหลานชายเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับคำอย่างตามใจ บ้านเจียงนั้นไม่มีใครนึกรังเกียจที่เจียงโม่เหวินมีจิตใจเบี่ยงเบนเป็นสตรีเช่นนี้เลยแม้แต่น้อยเพราะในบ้านตระกูลเจียงมีแต่บุรุษล่ำสัน ทั้งลูกชายหลานชายรวมกันไม่มีผู้หญิงหลุดรอดมาสักคนเดียว ดังนั้น ยามที่เจียงโม่เหวินเติบโตมาแล้วมีกิริยาท่าทางอ้อนแอ้นอรชรราวกับสตรี ทุกคนจึงไม่เพียงไม่รังเกียจ ทว่ายังนึกเอ็นดูฟูมฟักราวกับเขาเป็นบุตรสาวคนเล็กของบ้านเสียด้วยซ้ำ จากนั้นท่านย่าเจียงหันมาทางกู้จื่อเว่ยพลางเอ่ยถามไถ่ด้วยความห่วงใย"เด็กดี...เจ้าไม่ได้ถูกรังแกใช่หรือไม่""เจ้าค่ะ ท่านปู่ใหญ่กับท่านย่าใหญ่และชาวบ้านช่วยกันเป็นเกราะให้ข้า ยังมีโม่เหวินที่ช่วยข้าอีกด้วยเจ้าค่ะท่านย่าเจี

กู้จื่อเว่ยกลับมาถึงบ้านสองพี่น้องกำลังช่วยกันเก็บฟืนที่ตากเข้าไปหลบฝน เมฆฝนครึ้มทะมึนมาแต่ไกล เดิมทีอยากขึ้นเขาสักหน่อยแต่คงชะลอไว้ก่อน มารดาคงไม่ยอมเพราะนางเพิ่งจะฟื้นมา กู้จื่อเว่ยยิ้มให้ทั้งสองคน กู้จือเหยาวิ่งมาหาพี่สาว ใบหน้าน้อยๆมอมแมมแต่รอยยิ้มนั้นช่างดูสดใสยิ่งนัก"พี่ใหญ่ท่านกลับมาแล้ว ท่านขายฟืนได้หมดเลยหรือเจ้าคะ""ใช่ พี่แบ่งให้บ้านท่านย่าเจียงไป5มัดด้วย"เฉินซื่อลุกออกมาช่วยเด็กๆเก็บฟืน นางยิ้มให้บุตรสาวแล้วพูดกับกู้จื่อเว่ย"ดีแล้ว ท่านย่าเจียงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่พวกเราเสมอ บ้านเราได้รับน้ำใจจากนางไม่น้อย โม่เหวินก็เป็นเด็กดีมักมีขนมมาฝากเจ้าและน้องๆประจำ""เจ้าค่ะท่านแม่"กู้จื่อเว่ยรับคำก่อนจะหันไปหาน้องชาย แล้วบอกให้เขาพาแม่กับน้องเข้าบ้าน"น้องรองพาน้องกับท่านแม่เข้าบ้านเถอะ ฟืนเดี๋ยวพี่เก็บเอง เตาที่ท่านปู่ใหญ่กับลุงรองพาคนมาก่อให้คงแห้งใช้ได้แล้ว พรุ่งนี้เราซื้อกระทะใบใหญ่กลับมาสักใบจะได้หุงข้าวพอกิน ท่านแม่รบกวนท่านก่อไฟให้ข้าหน่อยนะเจ้าคะ""ได้ อย่ามัวแต่ทำงานเล่า ได้แค่ไหนเอาแค่นั้นเถอะนะเว่ยเว่ย ฝนตั้งเค้ามาแล้ว"กู้จื่อเว่ยพยักหน้า ทั้งสามคนเข้าบ้านไปแล้ว กู้จื

กู้จื่อเว่ยยกถาดไม้เข้ามา มีโจ๊ก4ชาม ฟักทองนึ่ง4ชิ้น น้ำต้มสุกสำหรับดื่ม จะเอากาต้มน้ำออกมาต้องแกล้งไปซื้อของ และที่สำคัญตอนไปซื้อนางต้องไปเองเพื่อจะได้แสดงละครว่านางซื้อมาจริงๆ น้ำใสใช่จะปลอดภัยจากแบคทีเรีย ต้มดื่มดีที่สุดแต่ควรรอให้ตกตะกอนก่อน ท้องเสียจู๊ดๆ พอทนแต่ถ้าเป็นนิ่วแล้วฉี่ไม่ออกพอเลย"ท่านแม่ น้องรอง น้องเล็กโจ๊กสดๆร้อนๆหอมๆฝีมือขาใหญ่....แห่งหมู่บ้านซานเหอมาแล้ว ได้โปรดเรียกข้าว่ากู้น่ายน่าย ฮ่าๆๆๆ""คิกๆๆ..ท่านแม่เจ้าคะพี่ใหญ่ตลกจัง"กู้จื่อเหยาปิดปากหัวเราะพี่สาว ส่วนเสือยิ้มยากอย่างกู้จื่อหยางได้แต่ยิ้ม มือน้อยๆเช็ดปากน้องสาวเปื้อนโจ๊กที่มารดาป้อน เฉินซื่อเอ่ยกับแม่ตัวน้อยที่นั่งตักด้วยน้ำเสียงเอ็นดู"ใช่ๆๆ...พี่ใหญ่เจ้านอกจากเก่ง....ยังชอบทำเรื่องตลกให้เจ้ามีรอยยิ้มอีกด้วย""เราจะไปขายฟืน เราจะไปขายรองเท้า หรือเราจะไปเปิดคณะตลกดี เย้อี้เยอี้เย ลั่นลันล้า กินข้าวๆๆๆ"ทั้งสี่คนกินข้าวเช้าเรียบร้อยก็เกือบจะกลางยามเหมาแล้ว กู้จื่อเว่ยออกไปจัดการรถเข็น นางปูผ้านวมเอาไว้ ถ้าฝนตกกลางทางไม่มีเปียก แน่นอน เมื่อคืนแอบสับเปลี่ยนรถเข็นของท่านแม่ไปเก็บและเอาของคุณย่าออกมาแทน ส่วนห