ตอนหนึ่งร้อยหนึ่ง เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า หญิงสาวซึ่งโดนฤทธิ์ร้ายของยากำหนัดได้แต่แอ่นสะโพกโยกร่างเด้งตามการกระแทกกระทั้น ปล่อยให้ชายหนุ่มทั้งสองผลัดกันสอดใส่ในร่องบุปผางามและหลั่งน้ำกามาสีขาวขุ่นรอบแล้วรอบเล่าจนเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งเตียง พื้นห้อง กระทั่งโต๊ะกลาง รวมทั้งเนื้อตัวของนางตั้งแต่ใบหน้าจนไปถึงเรียวขาผ่านเวลาจากแสงตะวันยังคงสาดส่องไปจนถึงค่ำมืดดึกดื่น แม้จะเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า นอนหายใจรวยริน สภาพยับเยินอิดโรย ร่องบวมแดงแหกกว้าง ทั้งเจ็บทั้งขาสั่นไม่อาจยืนตรงทว่าเพียงห่างหายจากดุ้นลำแข็งได้ไม่นาน โม่เซียงหยายังคงออกอาการร่านสวาทไม่ลดน้อยถอยลงสักนิดไฟราคะตัณหาที่ถูกจุดด้วยฤทธิ์ยากำหนัดไม่อาจดับลงได้แม้จะผ่านไปหลายคราจนนับไม่ถ้วนแล้ว เสียงอ่อนหวานยังคงร้องคร่ำครวญอ้อนวอนให้ช่วยเติมเต็มสอดใส่ความต้องการด้วยความแข็งใหญ่อย่างไร้ยางอายยามนี้ไอเย็นในร่างของอ๋องตงหยางกลายเป็นไออุ่นไปเสียแล้ว ส่วนเซียวหยวนซึ่งแม้จะกินสมุนไพรป่าบำรุงร่างกายมานาน ทว่าหลังโดนความร้อนในกายบ
Read more
LOGIN
