Todos os capítulos de BAD STORIES เด็กมาเฟีย | NC20+ |: Capítulo 21 - Capítulo 30

ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มยืนแตะสะโพกหนากับระเบียงห้อง ในมือถือมวนบุหรี่จุดติดไฟส่งควันขาวลอยคลุ้งขึ้นสู่ชั้นอากาศ ใบหน้าคมคายมีความครุ่นคิดวิเคราะห์จนคิ้วหนาพาดเฉียงกับใบหน้าขมวดมุ่นสีหน้าเคร่งเครียดถอนหายใจเสียงดังแล้วหมุนตัวหันหน้าออกไปทิศทางเดียวกับระเบียง ยกมวนบุหรี่ในมือขึ้นสูบอัดสารเสพติดเข้าเต็มปอด ก่อนจะพ่นควันขาวคลุ้งออกมาทางจมูกและปาก คาร์เตอร์หลุบตามองต้นไม้นานาพรรณด้านล่างฝ่าความมืดของค่ำคืนเดือนดับ มีเพียงแสงไฟจากด้านในตัวคฤหาสน์ที่ส่องแสงรำไรออกไปด้านนอก ตามเส้นทางเข้าสู่ตัวคฤหาสน์มีเสาไฟอยู่ห่างกันไม่มากกำลังให้ความสว่างเป็นระยะพอให้เห็นมือหนาเคาะขี้บุหรี่ลงในจานรอง ดันดุนลิ้นเข้ากระพุ้งแก้มแสยะยิ้มน้อยๆ มุมปากแล้วหันหลังเดินเข้ามาด้านในห้องส่วนตัว ปลีกตัวไปยังห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว"ค่ะมัม ไว้ปิดเทอมแล้วหนูจะไปหานะคะ"'ดีจ้า แล้วอยู่ทางโน้นพี่คาร์เขาแกล้งอะไรหรือเปล่าลูก ดูแลหนูดีหรือเปล่า'รอยยิ้มหวานบนใบหน้าชะงักเล็กน้อย หลุบดวงตากลมโตลงมองปากกาในมือเล็ก หมุนควงอย่างชั่งใจก่อนจะตอบกลับปลายสายไป"พี่คาร์... ไม่ได้กลับมาบ้านหรอกค่ะ แต่พี่เขาดูแลหนูดีมากเลยค่ะ มีป้าหว

-- ก้านแก้ว --"อื้อ.. อึดอัด" เสียงงัวเงียดังขึ้นพร้อมกับยกมือเล็กขึ้นปัดออกพัลวัน เปลือกตาบางปรือตาขึ้นมองบางสิ่งบางอย่างที่ทับลงมาบนเอวคอด ก่อนความงัวเงียจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นท่อนแขนแกร่งที่พาดลงมาบนเอวคอดนิ่งฉันเอี้ยวหน้าหันกลับไปมองด้านหลัง เห็นพี่คาร์กำลังซุกหน้าเข้าหากลุ่มผมดกดำบริเวณต้นคอ หลับตาพริ้ม ลมหายใจร้อนรินลงบนเรือนผมเบาๆ คิ้วเรียวมนขมวดชนกันด้วยความสงสัย จะไม่ให้สงสัยได้ยังไงก็เพราะเมื่อคืนตอนที่ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำก็ไม่มีใครอยู่ในห้องแล้ว นอนรออยู่นานคนตัวสูงก็ยังไม่กลับเข้ามาฉันก็คิดว่าเขาคงจะไม่มาแล้วเสียอีก แต่พอตื่นขึ้นมาแล้วเจอเขานอนกอดอยู่แบบนี้ก็อดที่จะสงสัยไม่ได้จริงๆ "ตื่นแล้วทำไมไม่ลุก ไม่ไปเรียนหรือไง""หนูมีเรียนสิบโมงค่ะ แล้วพี่คาร์เข้ามาในห้องหนูตั้งแต่ตอนไหนคะ""ตอนที่เธอไม่รู้""ทำไมต้องกวนหนูด้วยคะ ตอบดีๆ ไม่ได้หรือไง""..."พี่คาร์เงียบไม่ตอบเอาแต่จ้องหน้าฉันเขม็งจนฉันเริ่มรู้สึกอึดอัด แถมยังมีอะไรแข็งๆ ทิ่มบั้นท้ายไปมายามที่ขยับตัวอีก ความรู้สึกบอกว่ามันไม่น่าจะปลอดภัยสำหรับฉันสักเท่าไหร่หากยังนอนอยู่แบบนี้ฉันขยับตัวออกห่างจากอกแกร่งและ

แสงสีนวลจากโคมไฟข้างหัวเตียงปลุกคนตัวเล็กใต้ผ้าห่มผืนบางให้ปรือตาตื่นขึ้นมา ก้านแก้วกลอกสายตามองห้องที่ไม่คุ้นเคยครู่หนึ่งก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่ง ส่งผลให้ชายผ้าห่มคลุมไหล่บางไถลลงมาบนแขนเรียวดวงตากลมโตใต้แพขนตางอนสวยกลอกกลิ้งมองไปทั่วห้องตื่นไม่เต็มตา ความงัวเงียยังเห็นได้ชัดในดวงตากลม ริมฝีปากสีชมพูอ่อนธรรมชาติเผยอหาวน้อยๆ ก่อนจะหุบลงในเวลาต่อมา"ที่ไหนนะ"เสียงหวานแหบแห้งเพราะเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอหย่อนปลายเท้าลงบนพื้นหมุนตัวหันกลับมาพับผ้าห่มวางทับลงบนหมอนใบใหญ่แล้วเดินออกห่างจากเตียงขนาดสี่ฟุตมาแกรก~"อื้อ... เสียวจัง"เสียงของผู้หญิงดังแทรกขึ้นมาก่อนจะทันได้เปิดประตูออกไป มีเพียงช่องเล็กน้อยที่พอจะทำให้ได้ยินและเห็นเหตุการณ์นอกห้องนอนเล็กได้ก้านแก้วเหลือบตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของคนที่คุ้นเคย เขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานแสดงว่าตอนนี้เธอก็ยังคงอยู่ในห้องทำงานของเขา และยังอยู่ในบริษัทบนตักแกร่งมีหญิงสาวใบหน้าค่อนไปทางยุโรปนั่งคร่อมอยู่ เธอหันหน้าเข้ามาหาทางประตูห้องนอน แต่ยังคงคลอเคลียกับใบหน้าคมคายที่กดจูบลงบนหน้าอกขนาดใหญ่ซ้ำๆ จึงไม่ทันได้เห็นว่ามีใ

ครืด!เสียงขาเก้าอี้ครูดไปกับพื้นเสียงดังขึ้นท่ามกลางห้องอาหาร ร่างสูงของมาเฟียหนุ่มกระแทกตัวนั่งลงหันใบหน้าหนีออกจากคนตัวเล็กที่ยืนหอบหายใจเหนื่อยอยู่ไม่ห่าง ลิ้นหนาตวัดออกมาเลียริมฝีปากลวกๆ แล้วหดเข้ากลับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมคายนิ่งเรียบจนคนมองใจไม่ดีกลัวพายุร้ายจะลงอีก"พี่คาร์อยากทานอะไรคะเดี๋ยวหนู..""มานั่งนี่""....""ดื้อ! คงอยากโดนอะไรกระแทกหนักๆ ให้หายดื้อเองใช่ไหม""หนูไม่ได้ดื้อนะคะ แต่พี่คาร์น่ากลัวหนูไม่กล้าเข้าใกล้"เสียงหวานเอ่ยเบาๆ เดินเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงบนตักแกร่งที่มือหนาตบเบาๆ เมื่อครู่ คาร์เตอร์ตวัดมือขึ้นกอดเอวคอดดึงแนบชิดอกแทบจะทันที ก้มใบหน้าลงวางคางสากไว้บนบ่าเล็ก หันหน้าเข้าหาหูเล็กกัดลงบนใบหูแล้วขบเม้มเบาๆสายตาคมก้มลงมองด้านหน้าคนบนตักด้วยความหงุดหงิดในตอนที่มือหนาไล้วนเลื่อนขึ้นมาหาหน้าท้องแบนราบสัมผัสกับผิวเนื้อนุ่มมือ"ใครมันซื้อเสื้อผ้าให้เธอ เสื้อหรือเศษผ้ากันแน่""มันเป็นแฟชั่นวัยรุ่นค่ะ""...""...มัมพาไปซื้อตอนที่เพิ่งมาถึงค่ะ""เอาไปทิ้ง ต่อไปใส่แต่เสื้อเชิ้ตฉันก็พอ อย่าไปหามาใส่อีก""ให้หนูใส่เสื้อพี่คาร์เหรอคะ ใส่ได้เหรอ""ถามมากน่ารำคาญ""ชิ" ค

"อื้อ!"ทันทีที่ถูกสายตาคมบังคับให้ขึ้นมายังห้องนอนแล้ว มาเฟียหนุ่มก็เข้าจู่โจมร่างเล็กด้วยจูบหนักหน่วงทันทีฟันคมขบกัดกลีบปากอวบอิ่มจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปากชวนอาเจียน มือหนาขย้ำหน้าอกอวบใหญ่ขนาดพอดีมือรุนแรงจนเกิดรอยช้ำเป็นจ้ำภายใต้เสื้อนักศึกษาพอดีตัว คาร์เตอร์ผละตัวออกจากริมฝีปากอวบอิ่มเหวี่ยงร่างเล็กขึ้นบนเตียงแล้วผลุนผลันตามขึ้นมาคร่อมร่างเล็กไว้ใต้ร่าง กระชากเสื้อนักศึกษาบนตัวออกอย่างแรงจนเนื้อผ้าขาวบาดผิวอ่อนนุ่มเป็นริ้วแดง กระดุมกระเด็นหลุดไปคนละทิศทางใบหน้าจิ้มลิ้มนิ่วหน้าด้วยความปวดแสบ จุกจากการถูกเหวี่ยงไม่พอยังต้องมารับความรุนแรงจากแรงกระชากอีก ก้านแก้วยกมือขึ้นมาจับแขนแกร่งไว้อยากจะเอื้อนเอ่ยสักคำออกไปแต่ก็ไม่ได้มีโอกาสเมื่อคนด้านบนโน้มลงมาปิดปากเธออีกครั้ง"ถ่ายคลิปส่งให้มันดูดีไหมว่าพี่ชายที่ไหนมันจะทำแบบนี้ พี่ชายที่ไหนมันจะกระแทกเอ็นเข้าไปในตัวน้องสาวแบบนี้""อื้อ.. พี่คาร์หนูเจ็บ""เจ็บเหรอหึ! ยังน้อยไปด้วยซ้ำกับการที่เธอทำให้ฉันหงุดหงิด""หนูไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ หนูปฏิเสธไปแล้ว...""ไม่ได้ทำเหรอห๊ะ! แล้วที่มันจับหัวแล้วยิ้มให้อีกหมายความว่ายังไง""อ๊