تسجيل الدخولHannah’s breath caught. Diretsong nakatitig si Zach kay Roldan. Umigting ang panga nito at kumuyom ang mga kamao. Bago pa man makapagsalita ang sinuman, bigla itong sumugod at malakas na sinuntok si Roldan sa mukha dahilan para matumba paatras. Napasinghap ang lahat.“Zach?!” sigaw ni Hannah.“So… this is where my wife’s been staying?” Zach said, his voice tight with rage. “With him?” Nabasag ang boses nito sa huling salita.“Zach—” panimula ni Hannah.But Zach raised his hand.“Don't,” malamig nitong putol habang nananatiling nakatuon ang nag-aapoy nitong mga mata kay Roldan.Zach stepped closer, his breathing sharp, his eyes locked on Roldan like fire waiting to burn.“You’ve been living with him?” tanong nito kay Hannah.Hannah stepped between them, holding her hands out.“It’s not what you think.”“Then tell me what it is,” he snapped. “Because from where I’m standing, it looks exactly like what I think.”“Tinulungan lang ako ni Roldan. Hindi niya alam kung nasaan ako noong umalis
Napangiti si Hannah habang pinapanood si Roldan na nangangapa sa kusina habang pilit na gumagawa ng sandwich.“Alam mo namang hindi ganyan ang paggawa niyan,” panunukso niya habang natatawa. “Baka pasabugin mo pa ang buong bahay.”“Seryoso ka ba?” tanong nito habang nakataas ang isang kilay. “Sinusubukan ko lang naman gumawa ng makakain para sa’yo. You said you were craving something, whatever that something is, but I can’t figure out what.”Ngumiti si Hannah at lumapit sa lalaki. Marahang dumapo ang kanyang mga kamay sa balikat nito.“You don’t have to stress about what I want. Sa totoo lang, parang hindi ko kayang kumain ng kahit anong lutong pagkain ngayon,” malumanay niyang sabi. “Pwede naman tayong lumabas at bumili… o umorder online.”Umiling si Roldan habang nakangiting nakatingin sa kanya.“Hindi iyan totoong pagkain, Hannah. Dapat kumain ka ng lutong-bahay. Iyong mainit at bagong luto. Hindi iyong mga pagkaing galing sa labas.”Napabuntong-hininga si Hannah at naupo sa isang
Masyadong tahimik ang hapag-kainan. Matagal nang tumigil ang kalansing ng mga kubyertos. Nakaupo si Zach, nakapatong ang mga siko sa mesa habang blangkong nakatitig sa hindi nagagalaw na pagkain sa kanyang harapan. Nagkatinginan sina Alessandra at ang asawa nito bago marahang tumikhim.“Zach, hindi ka ba kakain?”Hindi siya tumingala. “Hindi ako nagugutom.”“You’ve been saying that for the past few days,” mahinahong sabi ng ina. “Hindi na ikaw ito.”Sa wakas, sumandal si Zach at mariing bumuntong-hininga.“Nothing is like me anymore.”Natahimik ang lahat. Inabot ni Alessandra ang kamay niya sa ibabaw ng mesa at marahang hinawakan.“Zach… kailan mo iuuwi si Hannah?”Nang marinig ang pangalan nito, biglang sumikip ang kanyang dibdib. He shook his head, voice low and bitter.“Hindi ko nga alam kung nasaan siya.”Sa sandaling iyon, biglang natigilan si Rosella na kanina pa tahimik na nag-i-scroll sa cellphone. Nanlaki ang mga mata nito.“Sandali…” bulong nito.Napatingin si Zach sa kapati
“Parang baliw kang nag-uutos sa lahat,” sabi ni Brayden kanina. “Takot na takot sa’yo ang mga staff.”Wala siyang pakialam. Paroo’t parito siya sa loob ng opisina habang matalim at malamig ang tinig.“I did not ask you to bring these fvcking papers back to me. Ang sinabi ko ay papirmahan mo at ipadala. Hindi ibalik sa mesa ko. Kailangan ko pa bang ulitin iyon?!”Napapitlag ang babaeng may hawak ng mga file, nanginginig ang mga kamay nito.“I-I’m sorry po… Akala ko…”“Sinabi ko bang gusto kong ikaw ang pumirma sa mga iyan?” singhal niya, pinutol ang sasabihin nito.She looked like she wanted to cry.“Sorry po. Akala ko…”“Just take those fvcking papers away before you piss me off more.” Tinignan niya ang kapeng nasa mesa. “At sino ang gumawa ng kape na ito? I told you, I don’t like this kind.”Mabilis na tumango ang babae at kinuha ang mga dokumento.“Siguro… hindi na lang ako magdadala ulit ng kape dito,” mahina nitong sambit bago mabilis na lumabas ng opisina.Minasahe ni Zach ang ka
Matapos magsalo-salo ang pamilya sa hapunan, unti-unting napalitan ng maayos na pag-uusap ang tensiyon, palihim na lumabas si Hannah sa malawak na balkonahe. Nakaharap sa kanya ang mga ilaw ng lungsod na para bang mga bituing nakakalat sa ibabaw ng mundo. The breeze was cool against her skin. Sumandal siya sa rehas at tahimik na pinagmasdan ang tanawin. Narinig niya ang pagbukas ng sliding door sa kanyang likuran, saka marahang pagsara nito. Si Zach. Lumapit ito sa kanyang likuran nang walang imik, saka siya niyakap sa baywang. His warmth, his scent he always knew how to quiet her heart. “I told you they’d love you,” bulong nito sa kanyang tainga, mababa at malambing ang boses nito. Ngumiti si Hannah, ngunit hindi pa rin lumilingon. “Hindi ko inaasahan iyon, lalo na mula sa mommy mo.” “She’s not easily impressed,” he said, nuzzling her neck. “Pero ikaw… pumasok ka rito na may apoy sa mga mata at suot ang singsing ko sa daliri mo.” Dahan-dahang humarap si Hannah dito. Their bodies
“Huwag na huwag mong babanggitin ang pangalan ko,” mariing sabi ni Zach habang mabilis na lumalapit kay Elisse. “Nagsinungaling ka. Minanipula mo kami. And now you tried to kill my mother!”Bago pa man makakilos ang sinuman, nasa harapan na ni Elisse si Zach. His hand shot out wrapping around her throat, slamming her back against the wall. Napasinghap si Elisse, nanlalaki ang mga mata habang pilit nitong inaalis ang kamay niya sa leeg nito.“Pinilit mong pasukin ang pamilyang ito? Gusto mo akong angkinin?” he snarled, his grip tightening. “Ngayon, tignan mo ang sarili mo. Tignan mo kung anong ginawa mong sarili mo.”“Kuya! Tama na!” sigaw ni Rosella, ngunit hindi man lang siya natinag.Nahihirapang huminga si Elisse, mahina na ang pagsipa ng mga paa nito habang namumula ang mukha.“You almost killed her. You hurt my mother,” malamig niyang sabi. “Dapat tapusin na kita rito mismo.”“Zach, bitawan mo siya!” Sa wakas ay nakalusot sa kaguluhan ang boses ni Hannah habang mabilis itong luma
Zach's jaw tightened, a flicker of something unreadable passing through his eyes. Mas lumakas ang pagtama ng ulan sa payong na dala nito."Tama ka. Wala akong karapatan," he said, his voice low, almost calm.Napakurap si Hannah sa narinig. Hindi niya inaasahan ang pagbabago sa tono nito. Kanina lam
“Hannah, nandiyan ka ba?” tawag ng katrabaho niya.Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya. This is fvcking too much.Nasa labas ito ng pinto at heto naman ang masungit niyang boss, dinidilaan ang kanyang pagkababae na para bang nakasalalay doon ang buhay nito.Patuloy siyang kinakain at h
Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Hannah habang sinasalubong ng malambot na liwanag ng umaga ang silid. Umupo siya sa kama at bahagyang nahulog ang kumot sa kanyang baywang. Agad na namula ang mga pisngi niya nang bumalik sa isipan ang mga alaala ng nangyari kagabi.Ibinaba ni Hannah ang kanyang
Napayuko si Hannah bago muling tumingin kay Zach habang mabilis ang tibok ng kanyang puso. Ano kaya ang ibig nitong sabihin sa patikim?Mainit na tsokolate, sa isip niya. Iyon lang naman siguro ang tinutukoy nito, ‘di ba? Iyon lang ang tanging maaaring ibig sabihin niyon.“Heto,” sabi niya habang i







