บททั้งหมดของ Serving the Billionaire : บทที่ 31 - บทที่ 40

Mabilis na lumipas ang maghapon na puno ng matinding kaba at pag-aalala para kay Chrisha. Buong araw niyang suot ang kaniyang chef uniform na may mataas na kuwelyo, pilit na ibinubuhod ang kaniyang buhok sa paraang hindi makikita ang mga pulang marka na iniwan ni Wesley sa kaniyang leeg at balikat. Tuwing may dadaan na katulong o kapag kakausapin siya ni Aling Martha, tila ba humihinto ang kaniyang paghinga sa takot na baka mapansin ng mga ito ang kakaibang kilos niya. Ang kaniyang buong katawan ay may banayad pa ring hapdi mula sa marahas na pagtatalik nila ng bilyonaryo kaninang umaga, isang patunay na hindi lang panaginip ang lahat ng nangyari sa ibabaw ng mamahaling seda ng kama nito.Pagsapit ng gabi, ang buong mansyon ay binalot muli ng katahimikan. Nakaalis na ang karamihan sa mga katulong patungo sa kanilang mga quarters sa likod ng malawak na lupain, at si Aling Martha naman ay maagang natulog dahil sa kaniyang sumasakit na kasukasuan. Natitira si Chrisha sa malawak at modern

Ang gabi ay tila walang katapusan para kay Chrisha, ngunit sa kabila ng pagod mula sa mga nagdaang gabi, maaga pa rin siyang nagising upang gampanan ang kaniyang tungkulin bilang personal chef ng mansyon. Pagkababa niya sa malawak na kusina, sinalubong siya ng malamig na aircon at ng pamilyar na amoy ng mga sangkap. Sinimulan niya ang pag-aayos ng mga gagamitin para sa tanghalian at meryenda ni Wesley. Subalit, habang hawak niya ang kutsilyo at naghihiwa ng mga sariwang gulay sa ibabaw ng malawak na marmol na counter, hindi niya mapigilang mapabuntong-hininga. Ang kaniyang isip ay lumilipad na naman sa bawat haplos, bawat halik, at sa hindi matapos-tapos na pagnanasa na unt-unting bumubura sa kaniyang katinuan."Chrisha, maiwan ko muna sa iyo itong kusina, ha? May aasikasuhin lang ako sa labas, kukunin ko 'yung mga bagong supply ng karne na idedeliver," paalam ni Aling Martha habang nagmamadaling isuot ang kaniyang manipis na jacket."Sige po, Aling Martha. Ako na po ang bahala rito,

Matapos ang mahabang gabi ng tahimik na pagsasama sa sofa, tila ba nagkaroon ng pansamantalang kapayapaan sa pagitan nina Chrisha at Wesley. Ngunit ang kapayapaang iyon ay mabilis na naglaho kinaumagahan. Ang sikat ng araw na pumasok sa malalaking bintana ng mansyon ay hindi nagdala ng liwanag, kundi isang mabigat at nakakasakal na atmospera na nagmula mismo sa bilyonaryo.Maagang nagising si Chrisha upang mag-asikaso sa kusina, ngunit bago pa man siya makapagsimula sa pagluluto ng almusal, tinawag na siya ng sekretarya ni Wesley upang pumunta sa pribadong opisina nito sa ikalawang palapag. Habang naglalakad sa pasilyo, nararamdaman na niya ang kakaibang bigat sa kaniyang dibdib. Pagkabukas niya ng pinto, nakita niya si Wesley na nakatayo sa harap ng malawak na glass window, nakatalikod sa kaniya, at ang magkabilang kamay ay nasa bulsa ng kaniyang slacks."Wesley? Pinatawag mo daw ako?" mahingang tanong ni Chrisha, dahan-dahang isinasara ang pinto sa kaniyang likod.Dahan-dahang lumin

Malamyang gumising si Chrisha kinaumagahan. Nang idilat niya ang kaniyang mga mata, ang unang bumungad sa kaniya ay ang malamig na liwanag ng araw na sumisilip sa kaniyang bintana. Tiningnan niya agad ang kaniyang palad. Nandoon pa rin ang kaniyang cellphone, mahigpit pa ring nakakapit sa kaniyang mga daliri, ngunit nang buksan niya ang screen ay binalot muli siya ng panlulumo. Walang notification. Walang missed calls. Walang kahit isang text mula sa lalaking nagmamay-ari ng kaniya bawat gabi.Ikatlong linggo na ito ng mahabang pag-alis ni Wesley. Ang bawat araw na lumilipas ay tila ba mas lalong humahaba, at ang bawat gabi ay mas lalong nagiging matigas at malupit para sa kaniyang damdamin.Bumangon siya upang simulan ang kaniyang mga gawain sa kusina, pilit na kinakalimutan ang bigat na nararamdaman. Buong maghapon siyang nagluto, naglinis, at nag-ayos ng mga kung ano-anong kagamitan sa mansyon kasama si Aling Martha. Subalit, kahit gaano karaming trabaho ang kaniyang gawin upang ma

Walang nagawa si Chrisha kundi ang mapasinghap nang tuluyan siyang mahila ni Wesley papalapit sa matigas at nagbabagang katawan nito. Ang bitaw ng kaniyang mga kamay sa hawak na mangkok ay tuluyang nawalan ng lakas, at kung hindi lang mabilis na nailapag ni Wesley ang kagamitan sa ibabaw ng kitchen island, tiyak na nabasag na ito sa sahig. Ang hila ng bilyonaryo ay walang pasubali, isang malinaw na hudyat na ang kaniyang pagtitimpi na iningatan sa loob ng halos isang buwan sa ibang bansa ay tuluyan nang natupok sa isang saglit lang."Wesley... teka lang, baka magising si Aling Martha," pabulong na pakiusap ni Chrisha, ngunit ang kaniyang boses ay parang hanging mabilis na nawalan ng saysay. Ang kaniyang puso ay nagwawala sa loob ng kaniyang dibdib, hindi dahil sa takot, kundi sa matinding pananabik na kanina pa dumaragundong sa kaniyang buong sistema."I told you, she won't go down here. At kung bumaba man siya, wala akong pakialam. I am the king of this house, Chrisha, and right now,