로그인Hinagkan muli ni Hector si Eunice, pinigil ang mga salitang muntik nang sabihin ni Eunice bilang pagtanggi. Marahan at banayad ang bawat halik nito hanggang sa unti-unting ibuka ni Eunice ang kanyang mga labi at tinugon ang bawat halik na ibinibigay ni Hector.
“Eunice... mahal na mahal kita,” mahina nitong bulong habang hinahalikan ang tainga ni Eunice bago marahang bumaba sa leeg nito.
![]()
Sa huli, parehong natahimik ang mag-ama, abala sa kani-kanilang iniisip habang nakatingin sa mahigpit na nakasarang pinto ng operating room.Samantala, kanina pa pabalik-balik si Wendy sa harap ng operating room.Kahit kaya niyang pakalmahin si Hector at alam niyang malakas si Eunice, labis pa rin siyang nag-aalala.Hindi nagtagal, bumukas ang operating room. Lumabas ang doktor na nakangiti.“Congratulations, Sir. Ligtas nang naipanganak ang anak ninyo. Isang guwapong lalaki,” sabi ng doktor kay Hector.Agad lumuhod si Hector at nagpasalamat sa Diyos. Sa wakas, ligtas nang isinilang ang anak niya.Makalipas ang ilang oras, nailipat na si Eunice sa isang private room. S
Biglang naging tensyonado ang sitwasyon. Nagkatinginan ang mga mangingisda, hindi alam kung ano ang dapat nilang piliin.“Hindi ko naman kayo kailanman pinilit na dito ibenta ang mga huli ninyo. Pero may kasunduan tayo. Alam ninyo kung paano natin ginawa ang kasunduang iyon,” muling sabi ni Hector.“Kung hindi kayo kuntento sa presyo namin, malaya kayong umalis. Hindi ko kayo pipigilan.”Hindi pa man tuluyang kumalma ang sitwasyon, biglang… malakas na tumunog ang cellphone ni Hector.Iba ang ringtone nito. Agad niyang nalaman na galing sa bahay ang tawag.Hindi na siya naghintay at agad sinagot ang telepono.“Hello, Love—”
“Kung ganoon, kailangan nating maghanap ng ibang mapagkukunan. Pupunta ako sa mga puwesto ng mga middleman. Doon na lang tayo bumili para matugunan muna ang demand ng Sun.”Dahan-dahang tumango si Marco. Alam niyang palaging may backup plan si Hector. Mabilis din itong mag-isip at palaging gumagawa ng paraan para matugunan ang pangangailangan ng mga customer. Anuman ang sitwasyon, sisiguraduhin nitong matutupad ang mga order.“Akala ko simple lang ang pagiging nagnenegosyo ng isda, pero ang dami rin palang problema. Hindi ko ma-imagine kung ako lang ang magbubukas ng sarili kong negosyo nang wala ka. Baka sumuko na ako sa unang buwan pa lang,” natatawang sabi ni Marco.“Negosyo kasi. Ganyan talaga. Kahit ginagawa naman natin nang maayos ang lahat, may mga taong gugustuhing manggulo. Kay
“Sasama ka, ’di ba?” tanong ulit ni Hector.“Tingnan muna natin kung ano ang sitwasyon. Hindi rin madaling magdala ng baby kahit saan, lalo na kung kailangan pang sumakay ng eroplano.”“Astaga, hindi ko naisip hanggang doon. Akala ko kapag nakapanganak ka na, puwede na nating dalhin kahit saan. Napagkasunduan ko na rin kasi,” pagsisisi ni Hector.Sa isip ni Hector, puwede rin niyang isabay si Eunice para makapaglibot sila. Sa ganitong paraan, maibibigay na rin niya ang regalo niya sa kanyang asawa—ang mamasyal sa lungsod kung saan siya ipinanganak at makasama ang mga dati niyang kaibigan.Naisip pa nga niya na puwede nilang isama ang maliit nilang anak sa pamamasyal.“Okay
“Maglaro ka muna kasama si Hestia. Kapag kumalma na si Eunice, babalik din ang magandang mood niya,” sabi ni Wendy.“Oo, Ma. Salamat sa pagtitiwala n’yo sa akin.”“Walang hindi naniniwala sa’yo. Nagtataka lang kami kung bakit ganoon na lang kadali kang naniwala kay Mara.”“Oo, Ma.”Nasa paborito niyang silid si Eunice, tahimik na nakaupo habang nakatitig sa swimming pool sa labas. Sa totoo lang, hindi na niya iniisip ang nangyari kanina. Ang nasa isip niya ngayon ay si Brian.Mabuti na lang at nakawala si Brian sa babaeng gaya ni Mara na parang ahas. Kung hindi, gagamitin lang siya ni Mara bilang panangga para maitago ang sarili nitong kahihiyan.
Hinawakan ni Hector ang kamay ni Eunice at sabay silang umalis sa lugar na iyon.Samantala, kanina pa naghihintay sa labas si Herman at minamasdan ang mga nangyayari. Nang makita niyang maayos na ang sitwasyon, pinili niyang huwag nang pumasok.“Eunice, pakinggan mo naman ang paliwanag ko,” biglang sabi ni Mara habang lumuluhod sa harap ni Eunice.Hinarangan niya ang daan ni Eunice habang umaagos ang kanyang mga luha, ginagamit ang pag-iyak bilang paraan para maawa ulit sa kanya si Eunice.“Tumabi ka. Dadaan ako,” malamig na sabi ni Eunice.“Eunice, hindi ko kailanman sinadyang saktan ka. Humingi lang ako ng tulong kay Sir Hector, at hindi ko akalaing hahantong ito sa ganito.”
“How about that?” nanunuyang tanong ni Hector, tila siguradong sigurado na hindi iyon tatanggihan ni Vincent.How could he?For years, Vincent had worked as hard as possible, trying to get close to him and get his attention. Ginagawa nito ang lahat para lang matuwa ito sa kanya, ngunit hanggang nga
Hindi sigurado si Vincent kung paniniwalaan niya iyon dahil hindi naman siya sinabihan ng boss niya na didiretso ito sa bahay nila.“Oo, kanina pa siya dito. Kalahating oras na,” ani Eunice.Hindi na siya pinansin ni Vincent at nagmadaling tumungo sa sala kung saan niya nakita si Hector na prenteng
“What is it?” tanong ni Hector nang mapansin niyang kanina pa nakatitig si Eunice sa kanyang cell phone.Simpleng umiling lang si Eunice at binalik iyon sa bag niya.“Wala po.”“Pinapauwi ka na ba ng asawa mo?” tanong niyang muli.“Hindi po, Sir.”Dahan-dahang tumango si Hector saka kinuha ang kamay
“Kung ano na lang ang mas appropriate, Mr. Elizalde,” aniya.Hector chuckled and returned to his seat. Maya maya pa ay may kausap na ito sa telepono, apparently confirming Eunice’s appointment letter as his secretary to HR.“You start tomorrow,” sambit ni Hector matapos nitong makipag usap.Sinabih







