Chapter 3

VIVIENNE ANASTASIA

“Hindi pa rin nagbabago ang order mo.” Natatawang puna niya habang pinagmamasdan ang pagkain sa harap ko.

Napatingin ako sa inorder kong pasta at bahagyang natawa. “Neither does yours.”

Agad siyang napatingin sa steak na nasa harapan niya at nagkibit-balikat. “Well, some habits are worth keeping.”

I shook my head in amusement.

“So, what are your plans?”

Naputol ang magaan na usapan namin nang marinig ko ang tanong niya.

Bahagya akong natigilan.

“Find a job and a place to stay.” Simple lang ang sagot ko. Pero alam kong hindi magiging simple ang proseso.

Natahimik si Celestine habang nakatingin sa akin.

Pagkatapos ay umiling siya. “You can stay at my condo.”

Agad akong napatingin sa kaniya. Matagal na niya akong gustong makasama sa iisang bahay. 

Kahit noon pa.

Noong pareho pa kaming nagtatrabaho sa kompanya ni Leandro. Noong pareho pa kaming mga overworked secretaries na halos doon na nakatira sa opisina.

Hindi ko na mabilang iang beses na niya akong inalok noon.

At ilang beses ko rin siyang tinanggihan.

“Siguro naman hindi ka na tatanggi sa akin ngayon?” Nakanguso siyang tumingin sa akin na parang batang inaagawan ng kendi.

Natawa ako. “Mhm.”

Agad namang lumiwanag ang mukha niya.

“Really?”

“Mukha bang may choice pa ako?” Biro ko.

Humigop ako ng juice bago siya tinitigan nang seryoso.

“But you better not pull any strings para makapag-work ako.”

Gusto kong magsimula ulit nang sarili kong pagsisikap.

Napatitig si Celestine sa akin nang ilang segundo bago siya napabuntong-hininga.

Pagkatapos ay itinaas niya ang kanang kamay niya na parang sumusumpa.

“Yes, Ma'am.” Napatawa siya bago pa tuluyang sumaludo sa harap ko. “Cross my heart and hope to die.”

“Oh siya, gusto kong mag lakad lakad at baka mag dilang anghel ang kalangitan at biyayaan ako ng magandang trabaho. At sana yung malaki ang perang kikitain.” Biro ko kay Celestine na agad na ikinairap nito.

“Daig mo pa humihiling ng himala.” Reklamo niya at sumunod din naman sa akin sa paglalakad.

Marami kaming nadaanang job postings habang naglalakad ni Celestine sa isang commercial complex.

Kung tutuusin, wala naman talaga akong balak mag-apply agad agad.

I was just looking around. Sinusubukang alamin kung ano ang sitwasyon ng job market ngayon.

Pero sa dami ng posters na nakapaskil sa bulletin board, may isa talagang agad na nakakuha ng atensyon ko.

At sa kasamaang palad…

It also caught Celestine's attention.

HIRING: FAKE FIANCÉE NEEDED!

Napahinto ako at napakurap.

Pagkatapos ay napatingin ulit sa poster para siguraduhing tama ang nabasa ko.

“Hiring... fake fiancée needed?” Mahina kong basa sa nakasulat.

Parang hindi pa rin ako makapaniwala na may taong seryosong naghahanap ng ganoong klaseng trabaho.

“Wow.” Agad namang sumingit si Celestine sa tabi ko. “May ganiyan na palang trabaho ngayon?”

Bahagya pa siyang napayuko para basahin ang buong poster. “Unique ah.” 

“Try mo kaya mag-apply?”

Napalingon ako sa kaniya. “Celestine…”

Tumawa siya at imbis na tumigil ay mas lalo pa siyang naging interesado.

Binasa niya ang contact number na nakasulat sa ibaba. 

Call this number: 09676732456

“Viv.” Mas lalong lumapad ang ngiti niya. “Call natin.”

“Hoy!”

Agad akong umiling. “Hindi ako mag-aapply diyan.”

Bakit?” Painosente niyang tanong.

“Dahil una sa lahat, fake fiancée ang hanap.” Reklamo ko.

“So?”

“So anong klaseng trabaho ba iyon?” Dagdag ko.

“Hindi ba't exciting at may thrill ang gusto mo? Ayan oh, binigay na ni Lord. Malaki pa nga ang sahod oh, 100k a month.” Puna niya kaya bahagya akong napaisip.

“Viv, call natin.” Suhol ni Celestine.

“Hoy!” At bago pa ako makatanggi ay tuluyan na niyang tinawagan ang number.

Makalipas ang ilang segundo ay may sumagot sa kabilang linya.

“Hello, who's this?” Malalim at maayos ang boses ng isang binata.

“Uhh, hi!” masiglang bungad ni Celestine. “We saw the poster and it says Hiring: Fake Fiancée Needed. And my friend is interested in applying.”

“Let me talk to her. Is she with you right now?”

“Yes.” Ngumiti si Celestine at agad na iniabot sa aking ang kaniyang cellphone

“Hello?”

“Yes, I'm the friend, Vivienne..” Halos wala sa sarili kong sagot.

“I'm Ramon. Let's talk in person.”Diretso ang tono ng lalaki. Walang paligoy ligoy.

“Let's meet at a café near Villamor Estate.”

At bago pa man ako makapagtanong ng kahit ano… Pinatay na niya ang tawag.

“Tara na.” Hinila pa niya ang braso ko. “Bawal nang umatras.”

Hindi naman nagtagal ay nakarating kami sa café.

“Vivienne?”

Tumango ako. “Yes.” 

“I'm Ramon.”

Nakipagkamay siya sa akin, pagkatapos ay naupo kami.

“Personal Information?” 

Tumikhim ako. “Twenty-seven years old. Single.”

“Alright, you're hired.” 

May inilabas siyang folder mula sa kaniyang bag. Pagkatapos ay inilapag iyon sa harap ko. “Please sign this contract and certificate.”

Napakurap ako. “Contract?”

“Standard procedure.” Mahinahon niyang sagot.

“Once you sign the papers, there's no turning back.”

Sa totoo lang, gusto ko sanang basahin muna ang laman.

Pero bago ko pa mabuklat ang unang pahina…

“Pirmahan mo na.” Bulong ni Celestine.

Napabuntong-hininga ako. At dahil sa walang tigil niyang pangungulit… Tuluyan kong pinirmahan ang kontrata.

Kinuha ni Ramon ang mga papeles. 

“Kailan ako magsta-start?” tanong ko.

“Now. And you'll go with me.” Diretso niyang sagot.

Kapag may mangyaring masama sa akin… Kakatayin talaga kita, Celestine.

“Bye, girl!” Masaya pang kumaway ang bruha. “Balitaan mo na lang ako!”

Napairap nalang ako sa kawalan at hinayaan na siya.

Lahat ng reklamo ko ay biglang naglaho nang makarating kami sa parking lot.

Sa isang mamahaling itim na SUV… May batang nakaupo sa likurang bahagi ng sasakyan.

A child.

A very familiar child.

Nanigas ako at biglang tumigil ang mundo.

Dahan dahan akong napakurap.

Umaasang mali lang ang nakikita ko.

Pero hindi.

Hindi ako maaaring magkamali.

Kilalang kilala ko ang batang iyon.

Isaac Hiro Villamor.

Ang kaisa-isang anak ni Nicolas Leandro Villamor na dati kong nobyo.

At bago pa man tuluyang makabawi ang utak ko sa pagkabigla…

Nagsalita si Isaac. “Is she my mommy?” Tanong nito.

“Mhm, she's the fake fiancée we hired.” 

What the fuck?

My boss is a freaking seven years old?!

Oh God.