บททั้งหมดของ ผัวเถื่อน: บทที่ 91 - บทที่ 100

​มิกซ์ยังคงนั่งมึนงงอยู่บนเตียง ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรื่องสยองขวัญที่เพิ่งเจอมาจะเป็นแค่ความฝัน เขาทั้งงง ทั้งสับสนจนหัวแทบปวด ​เฮือก! ​พอหันไปมองโต๊ะข้างเตียง เขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเจอหัวกะโหลกมนุษย์ตั้งโชว์อยู่ หันไปทางไหนก็มีแต่กะโหลกคนจนชายหนุ่มนึกในใจว่าเมียเขาจะสะสมไว้ชิงโชคหรืออย่างไร ตรงสวิตช์ไฟก็มี ตรงโคมไฟก็มี หน้ากระจกก็มี ขนาดในห้องน้ำยังวางเรียงรายหลายหัว อาบน้ำทีเหมือนกำลังแก้ผ้าสะบัดงวงให้ผีดู สรุปว่ามันเป็นเทรนด์แต่งบ้านหรือเมียเขาเป็นหมอผีกันแน่! ​แอ๊ด... ​เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น มิรินยกถาดอาหารเดินเข้ามาในห้อง พอหญิงสาวใส่ชุดยูกาตะแบบเดิมแล้วดูน่ารักเป็นพิเศษ เห็นแล้วหัวใจของชายหนุ่มมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งขึ้นมาทันที ​"น่ารักจัง..." ​"คะ? เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ" ​"มิกซ์บอกว่ามิรินใส่ชุดนี้แล้วน่ารักดี" ​"แล้วถ้าแบบนี้ล่ะคะ..." ​มิรินเดินไปนอนลงบนโซฟา ชันเข่าขึ้นแล้วค่อยๆ ดึงชายกระโปรงขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียน ดึงสูงขึ้นไปจนสุดขาอ่อนอวดรอยสักสุดเซ็กซี่บาดใจมิกซ์เหลือเกิน ​เห็นเมียเซ็กซี่ทีไร เลือดกำเดาชายหนุ่มแทบพุ่งทุกที! ​"คุณเพิ่งจะตื่

คอนโดปราง หลังจากย้ายสถานที่จากห้องทำงานมายังคอนโดหรู ยามค่ำคืนของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศภายในห้องสว่างไสวด้วยไฟสลัวจากตึกสูงด้านนอก ปรางไม่รอช้า เธอเป็นฝ่ายกระชากคอเสื้อของมิกซ์เข้ามาจูบอย่างดุเดือดทันทีที่ประตูห้องปิดลง "อืมมม... ปราง ใจเย็นๆ ก่อนสิ" ชายหนุ่มพยายามเอ่ยขัดขณะโดนผลักลงไปนอนบนโซฟาตัวยาว "ใจเย็นไม่ได้แล้วค่ะมิกซ์ คืนนี้ปรางไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ หรอก" ปรางถอดชุดตัวจิ๋วของเธอออกจนเรือนร่างเปลือยเปล่าปรากฏแก่สายตา ก่อนจะคลานขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของชายหนุ่ม เธอใช้มือนุ่มลูบไล้ไปตามแผ่นอกแกร่ง เลื่อนต่ำลงมาจนถึงแก่นกายที่ขยายตัวเต็มที่อยู่ใต้กางเกง ปรางจัดแจงปลดปราการชิ้นสุดท้ายของชายหนุ่มออกอย่างชำนาญ ก่อนจะสวมถุงยางอนามัยให้อย่างรู้หน้าที่ หญิงสาวจับท่อนเอ็นร้อนฉ่าจ่อเข้ากับร่องสวาทที่เปียกชุ่มของตนเอง แล้วค่อยๆ กดสะโพกลงมาจนสุดโคน "อ๊าาา... ใหญ่ชิบหาย มิกซ์" ปรางเชิดหน้าขึ้น ครางเสียงกระเส่าเมื่อความคับแน่นรัดรึงตัวตนของเขาไว้แน่น "อื้มมม... ซี้ดดด" มิกซ์หลับตาลง สูดปากด้วยความเสียวซ่านเมื่อร่องเนื้อร้อนฉ่าบีบรัดตัวตนของเขาอย่างหนักหน่วง ปรางเริ่มบดร

"อีกสองวันจะมีงานเลี้ยงของเหล่ามาเฟีย จะมีการเลือกหัวหน้าประมุขมาเฟียคนใหม่ ม๊าอยากให้เธอไปด้วย" ​"แล้วป๊าเดย์กับม๊ามิโกะ เขาจะไปด้วยไหมคะ" อันที่จริงป๊าเดย์เขาเป็นมาเฟียเหมือนกัน ​"ไปสิ! เพราะมาเฟียทุกแก๊งต้องไปอยู่แล้ว" ​"แล้วท่านทั้งสองเป็นอย่างไรบ้างคะ" ​"ป๊าม๊าเธอสบายดี ฉันไม่ห้ามเธอหรอกนะถ้าเธออยากจะเจอป๊าม๊าของเธอ มิริน แต่เธอจะไปหรือไม่ไปก็แล้วแต่เธอ" ​"มิรินอยากรู้ว่าทำไมมิรินถึงอยู่กับป๊ากับม๊าไม่ได้คะ เพราะอะไรสิบห้าปีที่ผ่านมาพวกเขาทั้งสองไม่เคยมาหามิรินเลย ทำไมคะบอกมิรินได้ไหม" ​"เพื่อความปลอดภัยของเธอและม๊าของเธอ ฉันจำเป็นต้องพาเธอแยกออกมา แต่ตอนนี้เธออายุครบยี่สิบปีแล้ว เธอสามารถกลับไปอยู่กับป๊าม๊าของเธอได้นะมิริน" ​"มันคงไม่จำเป็นแล้วล่ะค่ะ เพราะมิรินมีสามีและก็แต่งงานแล้ว" ​"แต่งแล้วก็เลิกได้ ถ้าผู้ชายมันไม่รู้จักพอ!!!... จะยืนฟังอีกนานไหม!! ไอ้มิกซ์" แล้วมิกซ์ก็เดินออกมาจากมุมเสาใหญ่ของบ้านพร้อมยิ้มแห้งๆ ให้มิรินกับม๊า ​"แฮ่! หวัดดีครับม๊า" เขายกมือไหว้ม๊า ​"คุณไม่ไปทำงานเหรอคะมิกซ์" มิรินถาม ​"เอ่อ... ปะ... ไปครับไป มิกซ์กำลังจะไปพอดี" ม๊าลุกขึ

"..." แต่พอคนตรงนั้นมองดูดีๆ มิกซ์ถึงกับเบิกตากว้างขึ้นมาทันที เพราะคนที่โดนลากก็คือ ฝน อ้อย และปราง แฟนเก่าของเขา พอพวกเธอเห็นมิกซ์ก็ต่างพากันพยายามจะวิ่งเข้ามาหา แต่โดนลูกน้องมิรินจับตัวเอาไว้ ปราง, ฝน: "อู้อี้อื้ออู" ฟังไม่รู้เรื่องเพราะพวกเธอโดนพวกนั้นปิดปากไว้อยู่ มิกซ์หันไปดูอ้อยที่ยืนร้องไห้ ปากของเธอมีแต่เลือด ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เมื่อหันหน้าไปหามิริน เธอก็กำลังยกยิ้มนั่งมองมาที่เขาอยู่ ทำให้มิกซ์กลืนน้ำลายลงคอโคตรจะลำบาก หายใจถี่ๆ เหมือนจะเป็นลม พึ่บ! มิกซ์ลุกขึ้นจากโซฟา "มิกซ์ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ" เขากำลังจะเดินออกจากห้องนั่งเล่น แล้วเสียงดีดนิ้วก็ดังขึ้น เป๊าะ!! พร้อมกับคนใส่ชุดดำสวมหน้ากากโผล่มาแล้วยืนขวางทางเดินเขาอยู่สองคน หมับ!!! พวกมันเดินเข้ามาล็อกแขนมิกซ์จากด้านหลังทันทีเพียงกะพริบตาครั้งเดียว "เฮ้ย!! พวกมึงเป็นใคร ปล่อยกูนะเว้ย" แล้วพวกมันก็ลากตัวเขานำไปคุกเข่าต่อหน้ามิริน "มิรินจะไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลานะคะมิกซ์ เมื่อคืนคุณไปเอากับอีตัวไหนมา มิรินให้โอกาสคุณพูดความจริงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น" เธอพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างพร้อมใบหน้าที่เรียบนิ

สองวันถัดมา… ให้เดาว่าตอนนี้ ‘มิกซ์’ อยู่ที่ไหน ถ้าไม่ใช่โรงพยาบาล ชายหนุ่มนอนซมรับสภาพอยู่บนเตียงคนไข้มาสองวันเต็มๆ ทีแรกเขาตั้งใจว่าจะไม่มา เพราะอายหมอเกินกว่าจะกล้าปริปากบอกว่าโดนเมียซ้อม แถมยังโดนกระทืบซ้ำตรงจุดยุทธศาสตร์จนมิกซ์น้อยบวมเป่ง ทำท่าว่าจะอักเสบหนักจนจำใจต้องคลานมาหาหมอ ซึ่งดูจากทรงแล้ว... คงหมดสิทธิ์ใช้งานไปอีกยาว วินาทีที่ ‘มิริน’ ประเคนเท้าใส่ตรงนั้น มิกซ์แทบจะขาดใจตายคาที่ เธอไม่สนใจสักนิดว่าเขาจะเจ็บจนดิ้นทรมานขนาดไหน เอาแต่กระทืบ! กระทืบ! แล้วก็กระทืบ! บอกเลยว่าทั้งเจ็บทั้งจุกจนแทบสิ้นชื่อ ไม่รู้รอดตายมาได้ยังไง เมียเขาโหดชนิดที่ว่าเกือบตัดหัวเขาหลุดออกจากบ่าตั้งสองรอบ และนาทีนั้นคือเจ๊แกเอาจริง! มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเมีย แต่ปลายสายกลับตัดทิ้งอย่างไม่แยแส แถมตั้งแต่เขาเข้าโรงพยาบาลมา เธอก็ไม่เคยแวะมาเยี่ยมเลยสักวัน จะโทรมาถามไถ่สักคำก็ไม่มี... ใจร้ายชะมัด มิกซ์นั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสีหน้าหงอยเหงา สภาพไม่ต่างจากหมาโดนทิ้ง คิดถึงเมียใจจะขาด แกร๊ก! เสียงเปิดประตูห้องพักฟื้นดังขึ้น มิกซ์รีบเงยหน้าขึ้นมองด้วยความหวังเต็มเปี่ยมว่าจะเป็นเมียรัก แต่กล