บททั้งหมดของ ผัวเถื่อน: บทที่ 71 - บทที่ 80

@ร้านสักไอ้นาย ตอนนี้มิกซ์กำลังนั่งรอนายอยู่ พอดีมิกซ์มาช้านายก็เลยสักให้คนอื่นก่อน "ไง ไอ้มิกซ์ คืนเข้าหอเป็นไงบ้างวะ" มิกซ์ไม่อยากจะพูดถึง นึกแล้วก็อายตัวเอง "ก็ต่างคนต่างนอน" "อ้าว! แล้วพวกมึงสองคนไม่ป๊าบกันเหรอวะ" "เปล่า...ว่าแต่พวกมึงพอจะรู้จักยาปลูกหนวดดีๆ ได้ผลเร็วๆ บ้างไหม" "มึงจะเอาไปทำอะไร" "ยาปลูกหนวดพวกกูไม่ค่อยรู้จักหรอก รู้จักแต่ยาปลุกเซ็กซ์ มึงจะเอาไหมล่ะไอ้มิกซ์" "เหอะ! กูไม่เอาหรอก กูคนดี ไม่ได้ชั่วเหมือนพวกมึง!!" เก้า,กาย: "หึ! ไอ้พ่อคนดี" พูดพร้อมกัน "ว่าแต่มึงไม่พาเมียไปฮันนีมูนเหรอวะ ไอ้มิกซ์" "กูยังคิดไม่ออกว่าจะพามิรินไปไหน เดี๋ยวกลับไปจะลองถามเธอดู" พูดแล้วมิกซ์ก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูสาวๆ ใส่ชุดว่ายน้ำ "มิกซ์ๆ" ไอ้เก้าสะกิดขามิกซ์ เขาเงยหน้าขึ้นจากมือถือแล้วหันไปหามัน "อะไร" "มึงดูน้องนมโตคนนั้นสิวะ แม่ง! ได้ว่ะ" ไอ้เก้ามองไปที่ผู้หญิงที่ยืนอยู่นอกร้านด้วยสายตาหื่นสุดๆ สูง ขาว หุ่นดี นมโคตรใหญ่ สักพักเธอก็เดินเข้ามาในร้าน "นั่งตรงนี้ได้ไหมคะ" เธอชี้นิ้วมาตรงที่มิกซ์นั่งอยู่ มันเป็นโซฟายาว ให้เธอนั่งด้วยก็คงไม่เป็นไร "ได้ครับ" เธอยิ้

"คิกๆ ไง ไอ้มิกซ์ โดนไอ้นายมันจับมึงเสียบตูดเหรอวะ ครางซะลั่นร้านเลยไอ้สัส ฮ่าฮ่า" ทั้งสองคนพากันหัวเราะจนตัวโยนกับสภาพของมิกซ์และนาย "โห! เฮีย!! นี่เฮียหันไปเอาไม้ป่าเดียวกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่น่าล่ะ ทำไมวันนั้นเฮียถึงไม่ไปต่อกับน้องปลา เพราะแบบนี้นี่เอง" นิว ลูกน้องของนายเอ่ยแซวขึ้นมา ผัวะ!! "โอ้ยย!! ไอ้เหี้ยนาย! มึงตบหัวกูทำไม" นิวเอามือลูบหัวตัวเองป้อยๆ หลังโดนฝ่ามือหนักๆ ฟาดเข้าไปเต็มแรง "กูบอกมึงแล้วว่าอย่าครางๆ เห็นไหมว่าคนอื่นเขาเข้าใจกูผิดหมด" "ไอ้เหี้ย!! ก็กูเจ็บนี่หว่า" "คนอื่นเขาเจ็บเขาก็ร้องโอ้ย! แต่นี่มึงเจ็บ มึงเสือกคราง ไอ้เวร" เก้า,กาย,นิว: "ฮ่าฮ่าฮ่า" "กูผิดอีก?" "ยังมีหน้ามาถามอีกนะมึง เอาอีกสักป๊าบไหมมึง ห้ะ" นายทำท่าจะยกมือขึ้นมาตบมิกซ์อีกครั้ง แต่ยังดีที่โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นเสียก่อน ไม่อย่างนั้นคืนนี้มิกซ์คงต้องนอนระแวงจนฉี่ใส่ที่นอนแน่ นายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเดินออกไปรับสายด่วนที่หลังร้าน พรึ่บ!! มิกซ์นั่งลงข้างๆ กาย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา ไม่นานนัก นายก็เดินกลับมาพร้อมสีหน้าเซ็งๆ "เป็นไรวะ ทำหน้าเหมือนคนเสียซิง" "เสี

​@บ้าน พรึ่บ!!! โอ้โอยยย มาถึงบ้านปุ๊บ มิรินก็ลากมิกซ์ขึ้นห้องทันที! โยนเขาลงบนเตียงเต็มแรงจนจุก! ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน แรงเยอะชิบหาย! ​"ทำไมคุณมิกซ์ต้องโกหกมิรินด้วยคะ" ​"เอ่ออ.. มิริน มิกซ์ว่าใจเย็นๆ ก่อนนะ" ​"พร้อมจะโดนลงโทษหรือยังคะ" มิรินเดินไปหยิบของบางอย่างในตู้เสื้อผ้า สักพักเธอก็เดินกลับมาหาชายหนุ่มที่เตียงพร้อมกับแส้ กุญแจมือ และเทียนไข เล่มใหญ่จัดเต็ม! นี่เขาเจอเมียสายซาดิสม์เข้าแล้ว... มิรินค่อยๆ ถอดชุดออกจนหมดเรือนร่าง ​"เอือก! แค่กๆ" มิกซ์แทบกระอักเลือด! ตัวเล็กแต่เซ็กซี่ได้ใจ เลือดกำเดาไม่ต้องพูดถึง ไหลออกยิ่งกว่าน้ำตก แล้วเธอก็หยิบชุดนอนไม่ได้นอนมาใส่ โอ้!! แม่สาวน้อยให้ตายเถอะ!! นี่เขากำลังจะเสียตัวให้เธอแล้วใช่ไหม! ​เดี๋ยวนะ ตอนนี้มันเพิ่งจะ 5 โมงเย็น! แล้วเธอจะใส่ชุดนอนไม่ได้นอนทำไม แต่ช่างเถอะ มิกซ์ชอบ! ​"คุณชอบไหม" โดนใจมิกซ์เลย มิกซ์น้อยพร้อมเข้าถ้ำ ​"..." ชายหนุ่มพยักหน้าให้เธอ ​"พร้อมยังคะ" ไม่ต้องถาม.. มิกซ์พร้อมลุก พยักหน้ารับรัวๆ พร้อมจะเสียตัวให้เมียเต็มที่! ​พรึ่บ!! เธอผลักเขานอนลงแล้วดึงโซ่ที่หัวเตียงมาล็อกกุญแจมือเอาไว้ แควก!!!

"เฮ้อออ!!เพลียฉิบหาย สภาพแบบนี้กูจะไปผับไหวไหมวะ" มิกซ์ยืนมองตัวเองผ่านกระจกในห้องน้ำ ตอนนี้ตามร่างกายเต็มไปด้วยร่องรอยจากบทลงโทษของมิริน ทั้งรอยแส้ รอยเล็บ ตั้งแต่หน้าท้อง แผ่นอก ลำคอ ไปจนถึงแขน แค่อาบน้ำก็ยังต้องสะดุ้ง "ซี้ดด!! แสบชิบหาย เล่นเอากูวันเดียวหน้าซีดเลยนะ มิริน" มิกซ์ถอนหายใจ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำแล้วไปแต่งตัว ส่วนมิรินแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอนั่งไขว่ห้าง เอามือเท้าคางตัวเองพลางส่งยิ้มหวานมองเขาอย่างอารมณ์ดี ไม่นานมิกซ์ก็แต่งตัวเสร็จแต่งหล่อนิดหน่อยก็พอ...เพราะกูหล่ออยู่แล้ว "มิรินรักคุณนะคะ" มิกซ์ชะงักไปเล็กน้อยข่มขืนกูครั้งเดียวก็บอกรักกูเลย ครั้งเดียวแต่หลายยก หื่นกว่ากูอีก! "แล้วคุณรักมิรินหรือเปล่าคะ" มิกซ์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตามความรู้สึกของตัวเอง "มิริน ตอนนี้มิกซ์แค่ชอบ แต่ถ้าเราอยู่ด้วยกันนานๆ มิกซ์อาจจะรักมิรินก็ได้" รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวค่อยๆ จางลง "คุณไม่รักมิรินใช่ไหม" น้ำเสียงอ่อนหวานเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างทันที "มันก็ไม่เชิง ตอนนี้มิกซ์รู้สึกแค่ชอบ แต่ยัง..." "แล้วชอบกับรักมันแตกต่างกันตรงไหน

"ยังมีอีกไหม! มิรินจะได้เก็บที่เดียว" มิรินหันมาถามมิกซ์พร้อมกับยกยิ้มให้ "___" "ว่าไงล่ะคะ สรุปเด็กในสต็อกคุณเหลืออีกกี่คน" "มะ...ไม่มี มิกซ์ไม่มี" มิรินเดินเข้ามาหามิกซ์ ก่อนจะดึงคอเสื้อเขาขึ้นพร้อมกับจ้องหน้าเขาเขม็ง "ถ้าหากว่ามิรินรู้ทีหลัง...ว่าคุณยังมีเด็กของคุณหลงเหลืออยู่อีก! มิรินจะไม่รับประกันความปลอดภัยชีวิตของคุณนะคะ คุณมิกซ์" "___" "เอ่ออ...มะ...มิริน พี่ว่าเธอใจเย็นๆ ก่อนนะ มีอะไรค่อยกลับไปเคลียร์กันที่บ้านดีกว่า" มิรินมองหน้ามิกซ์นิ่งๆ ก่อนจะปล่อยมือจากคอเสื้อ หลับตาลงแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ วูบเลยกู... มิรินนั่งลงบนโซฟา พร้อมกระดิกนิ้วเรียกชายชุดดำอีกคนมาที่โต๊ะ ก่อนจะสั่งเหล้ากับน้ำแข็งและโซดามาเพิ่ม นี่เธอรู้จักคนพวกนี้ด้วยเหรอ? มิกซ์เองก็สงสัยตั้งแต่ตอนที่เธอเรียกคนเมื่อกี้แล้วดูเหมือนว่าพวกนั้นก็รู้จักมิรินเหมือนกัน พวกมิกซ์พากันนั่งมองมิรินอย่างเงียบๆ ทั้งสามคนที่นั่งอยู่ก็คงสงสัยไม่ต่างจากเขา แต่แปลก... คนที่อยู่ในผับและเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ทำไมถึงไม่มีใครตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี้เลยสักคน? ไม่มีแม้แต่ท่าทีตกใจ ทุกคนทำเหมือนว่ามันเป็นเรื่องปกติ