เฉียนซูเหยาพบว่าบัญชีรายจ่ายของร้านในช่วงครึ่งปีแรกและครึ่งปีหลังราคาพริกไทยและเกลือนั้นผิดปกติ กล่าวคือครึ่งปีหลังของเหล่านี้ราคาถูกกว่าครึ่งปีแรกหนึ่งส่วน เมื่อสอบถามกับทางผู้ดูแล เขาเล่าว่ามีพ่อค้าจากเมืองอื่นนำเกลือและพริกไทยมาเสนอขายในราคาถูกกว่าท้องตลาด เดิมทีเขาไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าเป็นของไร้คุณภาพ แต่เมื่อเขาตรวจสอบสินค้าก็พบว่านี่เป็นของชั้นดี ดังนั้นจึงได้ทำการค้านี้โดยการแจ้งกับฮูหยินผู้เฒ่าผ่านทางจดหมาย ครั้นนางสอบถามโดยละเอียดก็พบว่าคู่ค้าที่ผู้ดูแลกล่าวมีชื่อว่าร้านค้าสกุลเจิ้ง เมื่อนางเห็นว่าเป็นอักษรเจิ้งตัวใดก็คิดว่าจะว่าจ้างหอชิงไฉสืบข่าว ทว่าพอคิดถึงเงินที่จะเสียไปให้กับหอชิงไฉจู่ ๆ นางก็เปลี่ยนใจบอกกับเขาแทนเพราะไม่ต้องการที่จะเสียเงินเจิ้งซีเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อคิดถึงท่าทีตระหนี่ของหญิงสาว ไม่กี่วันต่อมาเฉียนซูเหยาก็ได้รับจดหมายจากองครักษ์เงาที่โผล่มาอย่างลึกลับและจากไปอย่างไร้ร่องรอย นางดึงจดหมายออกมาจากซอง อ่านอย่างรวดเร็วจากนั้นก็โยนทิ้งลงในกระถางไฟ รอจดมันมอดไหม้เรียบร้อยแล้วจึงเดินออกไปด้านนอกตรงไปยัง
Read more