Masukเพราะเชื่อคำแนะนำของเพื่อนร่วมงาน เฉียนซูเหยา จึงตัดสินใจไปจัดกระดูกเพื่อรักษาอาการปวดหลังเรื้อรัง หากแต่ผู้ใดเล่าจะคาดคิด หมอที่เธอยอมควักเงินจ่ายในราคาย่อมเยาคนนั้นจะเป็นแค่หมอเถื่อน ทั้งสุดท้ายคนหลอกลวงผู้นั้นยังพลาดพลั้งทำเธอคอหักตาย ไม่รู้ว่าสวรรค์เมตตาเห็นใจหรือหมั่นไส้อยากกลั่นแกล้งกันแน่ เพราะหลังที่นางฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เฉียนซูเหยาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของเฉียนซูเหยาอีกคน นางเป็นคุณหนูในตระกูลร่ำรวย ทว่ามีนิสัยร้ายกาจพ่วงตำแหน่งนางร้ายอันดับหนึ่งในนิยายเรื่อง ชะตารักดอกบัวขาว ที่เฉียนซูเหยาเพิ่งอ่านก่อนตาย ไม่คิดว่าเรื่องราวพิลึกพิลั่นที่มีให้เห็นดาษดื่นในนิยายบนเว็บไซต์ที่นางชอบสิงสถิตหลังเลิกงานนั้นจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้จริงๆ แต่แทนที่เฉียนซูเหยาจะอาลัยอาวรณ์โลกที่จากมา นางกลับทิ้งตัวลงนอนเอกเขนกบนเตียงเตาอบอุ่นอย่างสบายใจ "ในเมื่อสวรรค์ให้มีชีวิตที่ดีที่นี่ ใยข้าจะต้องเป็นนางร้ายตามบทให้ตายตอนจบด้วยเล่า มิสู้...นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่เฉย ๆ เป็นตัวขี้เกียจปล่อยให้พระเอกนางเอกรักกันอย่างไร้อุปสรรคยังจะดีเสียกว่า"
Lihat lebih banyakاحتضنت أمي وداعاً بعد أن أعطتني نصائح كثيرة جداً.
"كوني طيبة مع زوج أبيك"، "كوني كذا، كوني كذا!"كانت رحلة عملها هذه المرة ستستمر أكثر من أربعة أسابيع بالتأكيد، مما يعني أن لديّ وقت كافٍ لإغواء هدفي — كايروس.
فور عودتي إلى المنزل من المطار، هرعت لأستحم وأرتدي قميصي الأبيض الصغير جداً بحيث يحتضن ثدييّ بشكل مثالي.
كان القماش الرقيق يجعل حلماتي واضحة جداً، خاصة مع تشغيل المكيف، ولم أرتدِ شورتي عمداً. فقط القميص وثونغ أحمر يغطي مؤخرتي بالكاد.كايروس ميلر هو الهدف. انتقلنا إلى منزله الشهر الماضي بعد زواجه المرتب مع أمي. لكن منذ ذلك الحين، كان قلبي مشتعلًا.
المدرسة في إجازة، وكابنة خاضعة تبلغ من العمر اثنتين وعشرين عاماً، اتبعتُ أمر أمي بعدم الخروج.
أشك فيما إذا كانا قد أحبا بعضهما يوماً، لكن حسب أمي، يجب على كايروس الزواج إذا أراد أن ينتخبه شيوخ القطيع ألفاً، ويجب عليها الزواج لمساعدة أعمالها على الازدهار.
ألقيت نظرة أخيرة على نفسي، بشرة الكراميل الموروثة عن والدي الراحل، عيون فضية مثل أمي، ومؤخرة ساخنة وثديين كبيرين يشتهيهما الصبيان دائماً.
نزلت بهدوء إلى الأسفل، عارفة أن أبي الزوجي الألفا سيكون أقل انشغالاً في هذه الساعة.
كان ألفا كايروس يستند إلى منضدة المطبخ، ذراعاه مطويتان، وقميصه الرمادي مشدود على صدره العريض.
يا إلهي، كان يبدو لذيذاً.
متران واثنان من العضلات الصلبة، شعر ملح وفلفل، فك حاد، تلك العيون الداكنة الشديدة التي تجعل كسي يرتعش دائماً عندما تطيل النظر إليّ.هززت رأسي بسرعة. كان هناك لابتوب أمامه مما يعني أن هذا وقت سيء.
شعرت بخيبة أمل لثانية، لكنني سمعت صوت ضغط على مفتاح المسافة، ثم تكلم. "حسناً، شكراً لك على إظهاري مخطط سوق الأسهم. سأتحقق مرة أخرى بعد يومين لمناقشة الدفعة الأولى التي يستطيع قطيعي تحملها."هل انتهى؟
شعرت بالسعادة، ركضت نحو المطبخ وأمسكت بكوب حتى أتظاهر بأنني جئت من أجل شيء. "إمم.... ألفا؟"استدار، تقدمتُ أقرب حتى احتك فخذي العاري بسرواله الرياضي بينما صببت الماء ببطء من الإبريق بجانب اللابتوب. "هل يمكنني أن أناديك daddy؟"
شد فكه لكنه لم يبتعد، ولم يتوقف عن النظر إليّ. "لماذا تريدين فعل ذلك؟ أنا لست والدك."
لم أدع كلماته تؤثر فيّ، بل أصبحت أجرأ، بينما أصابعي تتتبع حافة الكوب.
لم يفعل الماء البارد من الإبريق شيئاً ليخفض الحرارة بين فخذيّ. "لأنه يشعر بالصواب"، قلت بهدوء وبأبرياء قدر الإمكان. "أنت الشكل الأبوي في حياتي الآن. نادي عليك ألفا يبدو بعيداً. أريد أن أناديك daddy عندما نكون وحدنا."لم يتحرك كايروس، صدره العريض يرتفع ويهبط بثقل أكبر من قبل. عيونه الخضراء الدخانية أكثر إثارة عن قرب، بطريقة تجعل حلماتي ترتعش.
كان يقاتلها. كنت أشمها فيه. رائحته الألفا الذكورية تعمقت وجسده أكثر صلابة.
"ميا..." صوته خشن. "هل تعرفين ما تتحدثين عنه الآن؟"
وضعت الكوب وتقدمت أقرب أكثر، مما جعل حلماتي الصلبة تحتك ببطنه من خلال القميص الرقيق. كان ثونغي الأحمر مبللاً بالفعل. "أنا كبيرة بما يكفي لأعرف ما هو الصواب وما هو الخطأ، ألفا. أعني... daddy؟"
أمسكت يده الكبيرة فجأة بحافة المنضدة، مفاصل أصابعه بيضاء. استطعت رؤية الانتفاخ الهائل في سرواله الرياضي الرمادي يرتعش.
سال لعابي.
"أنا متزوج من أمك"، زأر. "وأنا ألفاك. تحدثي إليّ باحترام!"
"زواج مرتب مع أمي"، همست، وأنا أنزلق ببطء بكفي على صدره. كانت عضلاته صلبة كالصخر تحت القميص. "ألفا للقطيع لكن daddy الخاص بي عندما نكون وحدنا. أنت لا تحب أمي وهي لا تحبك. حصلتما على ما تحتاجانه — لقب القطيع واتصالات أعمالها. لكنني رأيت كيف تنظر إليّ عندما لا تكون موجودة... هل ستنكر ذلك؟"
نهضت على أطراف أصابعي، ضاغطة ثدييّ الناعمين والممتلئين بقوة أكبر عليه. احتكت شفتاي بعنقه وأنا أتكلم. "أو يمكنك أن تناديني baby."
رن صوت حيواني عميق في صدره. قبل أن أتمكن من الرد، أمسكت إحدى يديه الكبيرتين بخصري والأخرى قبضت على شعري الطويل المموج.
سحب رأسي للخلف وسحق فمه على فمي. كان القبلة خامة وجائعة مثل الألفا.
دفع لسانه بين شفتيّ كأنه يملكني، يتذوق، يدعي.
تأوهت في فمه وذبت على جسده. كان قضيبه سميكاً وصلباً يضغط على بطني، محترقاً عبر القماش.
قطع القبلة للتو ليزأر في أذني، "ليس لديك أي فكرة fucking عما تطلبينه."
"إذن أرني، daddy."
كانت تلك الكلمة كل ما احتاجه ليسمعه.
رفعني كايروس على طاولة المطبخ بحركة سلسة واحدة، دافعاً اللابتوب جانباً ومفرجاً فخذيّ على اتساعهما.
وقعت عيناه على الثونغ، وابتلع بحرص. "هذا ما كنتِ تحملينه طوال الوقت؟"
"النفس الذي كنت تتخيله دائماً." تأوهت بحماس.
خطف إصبعين في الشريط الرقيق ومزقه عني كأنه لا شيء. "انظري إلى هذه الكس الصغيرة الجميلة"، تمتم. "هل تحلقينه دائماً؟"
استندت إلى الخلف على مرفقيّ، مقوسة ظهري حتى ارتفع ثدياي. "أي شيء من أجلك، daddy."
سقط على ركبتيه، رمى ساقيّ على كتفيه العريضين، ودفن وجهه بين فخذيّ.
سحب لسانه على شفاه كسي في لعقة طويلة بطيئة واحدة قبل أن يمص بقوة، ويأكل أعمق بطريقة أعادت تهيئة دماغي مثل صدمة كهربائية.
دفع إصبعين سميكين داخلي، ممدداً إياي بينما أكلني مثل ذئب جائع.
"يييييييس" صاحت، وأمسكت بشعره، أحتك بفمه.
زأر على كسي، الاهتزاز جعل أصابع قدميّ تنثني. بينما كان ينكحني بأصابعه أقوى، يلوي تلك الأصابع على نقطة G الخاصة بي بينما لسانه يعمل على بظري بدون رحمة.
جئت بسرعة وقوة، مرتجفة، فخذاي يضغطان حول رأسه بينما بللت وجهه. لم يتوقف. لحس كل قطرة، ثم وقف، عيناه تلمعان بجوع خام.
دفع كايروس سرواله الرياضي للأسفل. قفز قضيبه حراً — سميك، طويل، متعرق، الرأس منتفخ ويسيل.
أكبر من أي قضيب أخذته من قبل.
رمشت مذهولة. "أ..ألفا؟"
"ماذا؟" ابتسم بسخرية. "هل تحبين ما ترين؟"
مددت يدي نحوه بشراهة، أمسكت بالطول الساخن الثقيل. "أحبه...."
أمسك بخصري، رتب، ودفع بعمق في حركة قوية واحدة.
شهقت بحدة من التمدد، أظافري تغرس في كتفيه.
كان كبيراً جداً لدرجة أنه أحرق بأفضل طريقة. لم يعطني وقتاً لأتكيف وأنا أحب ذلك.
بدأ كايروس ينكحني هناك على طاولة المطبخ، مبعثراً المعالق المرتبة وأشياء أخرى.
ضرباته العميقة التي جعلت ثدييّ يرتدان والمنضدة تهتز.
"كس صغير ضيق جداً"، أنّ وهو يطرق داخلي. "رطب جداً وجشع لقضيب زوج أبيك."
"نعم، daddy!" تأوهت، ساقاي ملتفتان بقوة حول خصره. "أقوى. ادعني."
نكنحني مثل حيوان — خام، تملكي، لا يرحم. صفقت الجلود بصوت عالٍ.
كل دفعة تصل عميقاً، تجعلني أرى النجوم. جئت مرة أخرى، صارخة، جدراني تضغط على قضيبه السميك.زأر كايروس، طرق داخلي عدة مرات أخرى، ثم دفن نفسه حتى النهاية.
تصلب قضيبه وهو يغمرني بمني سميك ساخن. استمر في الاحتكاك عميقاً، يدفع كل قطرة داخلي بينما يزأر باسمي.بقينا متشابكين، نلهث. جبهته مستندة على جبهتي، قضيبه لا يزال يرتعش داخل كسي الممتلئ بالمني.
"اللعنة..." تنفس، صوته داكن. "ماذا فعلتِ بي؟"
ابتسمت، أضغط عليه، محتفظة ببذرته عميقاً.
"هذا مجرد البداية، daddy."
ริมฝีปากฝีปากอิ่มถูกดูดดึงหยอกเย้า ขณะที่ปลายลิ้นอุ่นร้อนกำลังสำรวจในโพลงปากนุ่ม ตวัดพันเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กจนเกิดความรู้สึกหวาบหวาม เฉียนซูเหยาถูกมอมเมาด้วยสัมผัสอันแปลกใหม่ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนเอี๊ยมตัวจิ๋วสีแดงสดอันเป็นปราการสุดท้ายถูกดึงออกอย่างง่ายดาย เผยให้เห็นดอกบัวคู่งามที่ใหญ่โตพอดีมือ ฉับพลันลิ้นสากอุ่นร้อนก็เข้าครอบครอง ทั้งลากไล้ดูดดึงจนผู้เป็นเจ้าของส่งเสียงหวานออกมาขณะเดียวกันปลายนิ้วเรียวก็วนเวียนอยู่ที่บริเวณกลีบบุปผา ค่อยๆ สอดแทรกสำรวจเส้นทางทางรักทีละนิด เริ่มแรกเชื่องช้าอ่อนหวานเพื่อทำความคุ้นชิน ต่อมาจึงค่อยเร่งความเร็วทีละนิด"อ๊ะ...อา" เสียงครางอ่อนหวานยังคงดังเป็นระยะ เรือนกายสะท้านไหวจากสัมผัสระรัวของปลายนิ้วเมื่อเห็นว่าช่องทางรักฉ่ำชื้นมากพอแล้ว เจิ้งซีก็ปลดอาภรณ์เจ้าบ่าวออกจนหมด เผยให้เห็นแก่นกลางกายอันใหญ่โต เฉียนซูเหยาใบหน้าพลันเห่อร้อน เอียงหน้ามองไปทางอื่นอย่างเขินอาย'สิ่งนั้น' ของเขาใหญ่โตเกินไปหรือไม่นางเคยได้ยินว่าครั้งแรกจะเจ็บมาก ดังนั้นภายในใจจึงบังเกิดความหวาดหวั่นมากเป็นพิเศษ เ
หลังจากเจ้าบ่าวถูกพาตัวออกไปดื่มสุราสนทนากับมิตรสหายที่โถงรับรอง เจิ้งเหม่ยถิงที่ได้รับการไว้วานจากพี่ชายให้มาส่งอาหาร จึงฉวยโอกาสนี้เข้าห้องหอมาอยู่เป็นเพื่อนพี่สะใภ้ นางได้ยินมาว่ากว่างานเลี้ยงจะเลิกต้องรออีกหลายชั่วยาม เป็นเช่นนี้แล้วจะปล่อยให้พี่สะใภ้เพียงคนเดียวทนรออย่างเบื่อหน่ายได้อย่างไร"พี่สะใภ้กินอาหารรองท้องก่อนนะเจ้าคะ กว่าพี่ใหญ่จะปลีกตัวออกมาได้คงใช้เวลานาน คนพวกนั้นกำลังมอมเหล้าเขาอยู่"เฉียนซูเหยาพยักหน้ารับก่อนวางพัดกลมลงบนเตียงที่ปูทับด้วยผ้าแพรสีแดงสด ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่โต๊ะกลมไม้หนานมู่ มองดูเจิ้งเหม่ยถิงบรรจงหยิบอาหารจากปิ่นโตออกมาด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้ม ทว่าขณะที่นางกำลังอธิบายคุณสมบัติของอาหารแต่ละจาน สายตาของหญิงสาวก็พลันสะดุดกับตำราเล่มหนึ่งที่โผล่พ่นสาบเสื้อของอีกฝ่าย"นั่นอะไรหรือ"เจิ้งเหม่ยถิงมองตามสายตาของพี่สะใภ้ นางหยิบตำราเล่มนั้นออกมาพลางยิ้มเผล่ "นี่เป็นตำราที่พี่สาวหว่านหรูกับคุณหนูใหญ่ฝากมาให้ท่านเจ้าค่ะ"คิ้วคู่งามขมวดมุ่นอย่างสงสัย ก่อนจะกระจ่างเมื่อเปิดตำราออกดู "พวกเจ้าเป็นสตรีที่ยังไม่ได้อ
ต่อมาเพียงชั่วชาเดือดฮ่องเต้และฮองเฮาก็เสด็จมายังห้องเก็บตัว และขอใช้เวลาลำพังกับเจ้าสาว หลังจากทุกคนออกไปแล้วสวี่ฮองเฮาก็หลั่งน้ำตาแห่งความปีติยินดีออกมา "ไม่คิดเลยว่าสวรรค์จะเมตตาให้แม่ได้เห็นภาพนี้ของลูก ได้หวีผมอวยพรในวันสำคัญของเจ้า"เฉียนซูเหยาเองก็ไม่คิดไม่ฝันเช่นกัน น้องไล่นึกถึงครั้งที่ได้พบกับบิดาที่อาราม หากไม่เพราะเขาได้เห็นภาพวาดของนาง หรือนางมิได้ยินเสียงเพลงที่เขาฮัมออกมา เกรงว่าบางทีเรื่องราวอาจไม่เป็นเช่นนี้ก็ได้ดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่สวรรค์กำลังชดเชยให้นาง ชดเชยที่เคยปล่อยให้นางโดดเดี่ยวมายี่สิบเจ็ดปีเต็มหลังจากที่ฝ่าบาทกับสวี่ฮองเฮาอวยพรแล้วก็ถึงคราวของฮูหยินผู้เฒ่า ใต้เท้าเฉียน และเฉียนฮูหยิน พวกเขาสลับกันเข้ามาอวยพรและมอบของขวัญ จากนั้นก็กำชับหญิงสาวอีกหลายประโยคทำนองว่าหากถูกรังแกให้กลับมาที่สกุลเฉียน หรือหากได้รับความไม่เป็นธรรมก็ให้รีบบอกครอบครัวบรรยากาศสนุกสนานครื้นเครง บางครั้งก็ซาบซึ้งและมีน้ำตา ทว่าก็เป็นน้ำตาแห่งความสุขเสียงเพลงบรรเลงจากด้านนอกดังเข้ามาใกล้พร้อมกับการรายงานของแม่สื่อ กล
เพราะว่าไม่อยากให้เกิดเรื่องดังนั้นทุกคนจึงไปพบชางอวี่ที่ห้องปีกที่อยู่ติดกับห้องเก็บตัวเจ้าสาว ตอนที่เห็นทุกคนอยู่กันพร้อมผู้มาเยือนจึงมีท่าทีกระอักกระอ่วนเล็กน้อย"คุณหนูชางมีอะไรก็รีบกล่าวมาเถิด อีกประเดี๋ยวน้องหญิงรองของข้าก็ต้องออกไปที่โต๊ะอาหารแล้ว" เป็นเฉียนซูซูที่เปิดประเด็นก่อน"เจ้าพูดมาเถิด กับพวกนางเจ้าก็คุ้นเคยอยู่แล้ว วันพรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ ทุกคนไม่อาจปล่อยให้ข้าอยู่กับเจ้าเพียงลำพัง"ชางอวี่ยกมุมปากน้อยๆ พยักหน้าอย่างเข้าใจ "ที่ข้ามาวันนี้ก็แค่อยากจะมาบอกลาเท่านั้น เพราะว่าตลอดมาข้ามีเพียงอาเจ๋อ ดังนั้นจึงไม่มีสหายที่เป็นสตรีเลย หากจะมีที่คุ้นเคยกว่าใครก็มีเพียงคุณหนูรองเฉียนเท่านั้น"เฉียนซูเหยาไม่ได้ตอบอะไร หากรับฟังอย่างนิ่งสงบ"ข้าไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะมีคืนวันเช่นนี้ ดูเหมือนบางทีอาจจะเป็นอย่างเช่นที่คุณหนูรองเฉียนเคยบอก ฐานะของข้าเป็นไปได้อยากที่จะแต่งไปเป็นฮูหยินเอก ดังนั้นข้าจึงพยายามทำทุกทางที่จะฉุดตัวเองขึ้นมา เป็นข้าที่สนับสนุนให้พี่ชายไปทำงานให้กับอู๋อ๋อง ด้วยมองเห็นช่องทางที่จะทำให้ได้เลื่อนฐานะเร็วขึ้น พยายา
เฉียนซูเหยาพาสาวใช้ออกมาอย่างปลอดภัย ตอนที่ออกมานางยังแอบลูบอกปลอบตัวเองอยู่หลายครั้ง เมื่อครู่คือการบุกเข้าถ้ำเสือวังมังกรอย่างแท้จริง ไม่ต้องมีญาณทิพย์หญิงสาวก็พอจะคาดเดาได้ว่าคุณชายชุดขาวคนนั้นเป็นเพียงผู้ใต้บัญชาทำหน้าที่ออกหน้าแทนเท่านั้น เจ้านายที่แท้จริงของเขานั้นคือชายหนุ่มชุดสีดำสนิทผู้กำล
"พวกเขาดีขนาดนี้ เหตุใดจึงขายเจ้าให้กับพ่อค้าทาสเล่า" เฉียนซูเหยาแสร้งไม่รู้ที่มาที่ไป เวลานี้นางมีแผนการเอาตัวรอดในใจแล้ว มีเพียงวิธีนี้ ถึงจะทำให้ตัวร้ายผู้นั้นละเว้นนางถิงถิงน้ำตาไหลอาบสองแก้ม หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวเองพลัดหลงกับครอบครัว "วันนั้นเป็นวันเทศกาลโคมไฟ ในตอนนั้นข้าน้อยดื้อรั้น
กลางยามเซิน หลังจากที่กลับมาถึงเรือน เฉียนซูเหยาก็ถือนิยายที่อ่านค้างเอาไว้เมื่อช่วงเช้าเดินตรงมายังศาลากลางสวนภายในบริเวณเรือนของตัวเอง นางเอนกายพิงเสาศาลาต้นใหญ่นั่งชันเข่าขึ้นข้างหนึ่งอย่างสบายใจ ที่มุมปากสีกลีบบัวยกขึ้นน้อยๆ อย่างอารมณ์ดี"คุณหนู เหตุใดจึงนั่งชันเข่าเช่นนี้อีกแล้ว หากผู้ใดมาเห็
"ปล่อยมือของท่าน หยางหราน" น้ำเสียงของเฉียนซูเหยาไม่สบอารมณ์นัก นางมองคนตรงหน้าอย่างกดดัน กระทั่งอีกฝ่ายทนไม่ไหวปล่อยมือของนาง"คุณหนู แขนของท่าน" ถิงถิงจับแขนของผู้เป็นนายมาประคอง ข้อมือที่เคยขาวผ่องบัดนี้เป็นรอยแดง แต่ไหนแต่ไรคุณหนูก็เป็นคนช้ำง่าย ข้อมือที่ถูกบีบด้วยแรงของบุรุษนี้ เกรงว่าย่อมทิ้ง











