ตัวขี้เกียจอย่างข้าขอไม่เล่นบทนางร้าย

ตัวขี้เกียจอย่างข้าขอไม่เล่นบทนางร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
62Bab
5.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เพราะเชื่อคำแนะนำของเพื่อนร่วมงาน เฉียนซูเหยา จึงตัดสินใจไปจัดกระดูกเพื่อรักษาอาการปวดหลังเรื้อรัง หากแต่ผู้ใดเล่าจะคาดคิด หมอที่เธอยอมควักเงินจ่ายในราคาย่อมเยาคนนั้นจะเป็นแค่หมอเถื่อน ทั้งสุดท้ายคนหลอกลวงผู้นั้นยังพลาดพลั้งทำเธอคอหักตาย ไม่รู้ว่าสวรรค์เมตตาเห็นใจหรือหมั่นไส้อยากกลั่นแกล้งกันแน่ เพราะหลังที่นางฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เฉียนซูเหยาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของเฉียนซูเหยาอีกคน นางเป็นคุณหนูในตระกูลร่ำรวย ทว่ามีนิสัยร้ายกาจพ่วงตำแหน่งนางร้ายอันดับหนึ่งในนิยายเรื่อง ชะตารักดอกบัวขาว ที่เฉียนซูเหยาเพิ่งอ่านก่อนตาย ไม่คิดว่าเรื่องราวพิลึกพิลั่นที่มีให้เห็นดาษดื่นในนิยายบนเว็บไซต์ที่นางชอบสิงสถิตหลังเลิกงานนั้นจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้จริงๆ แต่แทนที่เฉียนซูเหยาจะอาลัยอาวรณ์โลกที่จากมา นางกลับทิ้งตัวลงนอนเอกเขนกบนเตียงเตาอบอุ่นอย่างสบายใจ "ในเมื่อสวรรค์ให้มีชีวิตที่ดีที่นี่ ใยข้าจะต้องเป็นนางร้ายตามบทให้ตายตอนจบด้วยเล่า มิสู้...นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่เฉย ๆ เป็นตัวขี้เกียจปล่อยให้พระเอกนางเอกรักกันอย่างไร้อุปสรรคยังจะดีเสียกว่า"

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่1

احتضنت أمي وداعاً بعد أن أعطتني نصائح كثيرة جداً.  

"كوني طيبة مع زوج أبيك"، "كوني كذا، كوني كذا!"  

كانت رحلة عملها هذه المرة ستستمر أكثر من أربعة أسابيع بالتأكيد، مما يعني أن لديّ وقت كافٍ لإغواء هدفي — كايروس.  

فور عودتي إلى المنزل من المطار، هرعت لأستحم وأرتدي قميصي الأبيض الصغير جداً بحيث يحتضن ثدييّ بشكل مثالي.  

كان القماش الرقيق يجعل حلماتي واضحة جداً، خاصة مع تشغيل المكيف، ولم أرتدِ شورتي عمداً. فقط القميص وثونغ أحمر يغطي مؤخرتي بالكاد.  

كايروس ميلر هو الهدف. انتقلنا إلى منزله الشهر الماضي بعد زواجه المرتب مع أمي. لكن منذ ذلك الحين، كان قلبي مشتعلًا.  

المدرسة في إجازة، وكابنة خاضعة تبلغ من العمر اثنتين وعشرين عاماً، اتبعتُ أمر أمي بعدم الخروج.  

أشك فيما إذا كانا قد أحبا بعضهما يوماً، لكن حسب أمي، يجب على كايروس الزواج إذا أراد أن ينتخبه شيوخ القطيع ألفاً، ويجب عليها الزواج لمساعدة أعمالها على الازدهار.  

ألقيت نظرة أخيرة على نفسي، بشرة الكراميل الموروثة عن والدي الراحل، عيون فضية مثل أمي، ومؤخرة ساخنة وثديين كبيرين يشتهيهما الصبيان دائماً.  

نزلت بهدوء إلى الأسفل، عارفة أن أبي الزوجي الألفا سيكون أقل انشغالاً في هذه الساعة.  

كان ألفا كايروس يستند إلى منضدة المطبخ، ذراعاه مطويتان، وقميصه الرمادي مشدود على صدره العريض.  

يا إلهي، كان يبدو لذيذاً.  

متران واثنان من العضلات الصلبة، شعر ملح وفلفل، فك حاد، تلك العيون الداكنة الشديدة التي تجعل كسي يرتعش دائماً عندما تطيل النظر إليّ.  

هززت رأسي بسرعة. كان هناك لابتوب أمامه مما يعني أن هذا وقت سيء.  

شعرت بخيبة أمل لثانية، لكنني سمعت صوت ضغط على مفتاح المسافة، ثم تكلم. "حسناً، شكراً لك على إظهاري مخطط سوق الأسهم. سأتحقق مرة أخرى بعد يومين لمناقشة الدفعة الأولى التي يستطيع قطيعي تحملها."  

هل انتهى؟  

شعرت بالسعادة، ركضت نحو المطبخ وأمسكت بكوب حتى أتظاهر بأنني جئت من أجل شيء. "إمم.... ألفا؟"  

استدار، تقدمتُ أقرب حتى احتك فخذي العاري بسرواله الرياضي بينما صببت الماء ببطء من الإبريق بجانب اللابتوب. "هل يمكنني أن أناديك daddy؟"  

شد فكه لكنه لم يبتعد، ولم يتوقف عن النظر إليّ. "لماذا تريدين فعل ذلك؟ أنا لست والدك."  

لم أدع كلماته تؤثر فيّ، بل أصبحت أجرأ، بينما أصابعي تتتبع حافة الكوب.  

لم يفعل الماء البارد من الإبريق شيئاً ليخفض الحرارة بين فخذيّ. "لأنه يشعر بالصواب"، قلت بهدوء وبأبرياء قدر الإمكان. "أنت الشكل الأبوي في حياتي الآن. نادي عليك ألفا يبدو بعيداً. أريد أن أناديك daddy عندما نكون وحدنا."  

لم يتحرك كايروس، صدره العريض يرتفع ويهبط بثقل أكبر من قبل. عيونه الخضراء الدخانية أكثر إثارة عن قرب، بطريقة تجعل حلماتي ترتعش.  

كان يقاتلها. كنت أشمها فيه. رائحته الألفا الذكورية تعمقت وجسده أكثر صلابة.  

"ميا..." صوته خشن. "هل تعرفين ما تتحدثين عنه الآن؟"  

وضعت الكوب وتقدمت أقرب أكثر، مما جعل حلماتي الصلبة تحتك ببطنه من خلال القميص الرقيق. كان ثونغي الأحمر مبللاً بالفعل. "أنا كبيرة بما يكفي لأعرف ما هو الصواب وما هو الخطأ، ألفا. أعني... daddy؟"  

أمسكت يده الكبيرة فجأة بحافة المنضدة، مفاصل أصابعه بيضاء. استطعت رؤية الانتفاخ الهائل في سرواله الرياضي الرمادي يرتعش.  

سال لعابي.  

"أنا متزوج من أمك"، زأر. "وأنا ألفاك. تحدثي إليّ باحترام!"  

"زواج مرتب مع أمي"، همست، وأنا أنزلق ببطء بكفي على صدره. كانت عضلاته صلبة كالصخر تحت القميص. "ألفا للقطيع لكن daddy الخاص بي عندما نكون وحدنا. أنت لا تحب أمي وهي لا تحبك. حصلتما على ما تحتاجانه — لقب القطيع واتصالات أعمالها. لكنني رأيت كيف تنظر إليّ عندما لا تكون موجودة... هل ستنكر ذلك؟"  

نهضت على أطراف أصابعي، ضاغطة ثدييّ الناعمين والممتلئين بقوة أكبر عليه. احتكت شفتاي بعنقه وأنا أتكلم. "أو يمكنك أن تناديني baby."  

رن صوت حيواني عميق في صدره. قبل أن أتمكن من الرد، أمسكت إحدى يديه الكبيرتين بخصري والأخرى قبضت على شعري الطويل المموج.  

سحب رأسي للخلف وسحق فمه على فمي. كان القبلة خامة وجائعة مثل الألفا.  

دفع لسانه بين شفتيّ كأنه يملكني، يتذوق، يدعي.  

تأوهت في فمه وذبت على جسده. كان قضيبه سميكاً وصلباً يضغط على بطني، محترقاً عبر القماش.  

قطع القبلة للتو ليزأر في أذني، "ليس لديك أي فكرة fucking عما تطلبينه."  

"إذن أرني، daddy."  

كانت تلك الكلمة كل ما احتاجه ليسمعه.  

رفعني كايروس على طاولة المطبخ بحركة سلسة واحدة، دافعاً اللابتوب جانباً ومفرجاً فخذيّ على اتساعهما.  

وقعت عيناه على الثونغ، وابتلع بحرص. "هذا ما كنتِ تحملينه طوال الوقت؟"  

"النفس الذي كنت تتخيله دائماً." تأوهت بحماس.  

خطف إصبعين في الشريط الرقيق ومزقه عني كأنه لا شيء. "انظري إلى هذه الكس الصغيرة الجميلة"، تمتم. "هل تحلقينه دائماً؟"  

استندت إلى الخلف على مرفقيّ، مقوسة ظهري حتى ارتفع ثدياي. "أي شيء من أجلك، daddy."  

سقط على ركبتيه، رمى ساقيّ على كتفيه العريضين، ودفن وجهه بين فخذيّ.  

سحب لسانه على شفاه كسي في لعقة طويلة بطيئة واحدة قبل أن يمص بقوة، ويأكل أعمق بطريقة أعادت تهيئة دماغي مثل صدمة كهربائية.  

دفع إصبعين سميكين داخلي، ممدداً إياي بينما أكلني مثل ذئب جائع.  

"يييييييس" صاحت، وأمسكت بشعره، أحتك بفمه.  

زأر على كسي، الاهتزاز جعل أصابع قدميّ تنثني. بينما كان ينكحني بأصابعه أقوى، يلوي تلك الأصابع على نقطة G الخاصة بي بينما لسانه يعمل على بظري بدون رحمة.  

جئت بسرعة وقوة، مرتجفة، فخذاي يضغطان حول رأسه بينما بللت وجهه. لم يتوقف. لحس كل قطرة، ثم وقف، عيناه تلمعان بجوع خام.  

دفع كايروس سرواله الرياضي للأسفل. قفز قضيبه حراً — سميك، طويل، متعرق، الرأس منتفخ ويسيل.  

أكبر من أي قضيب أخذته من قبل.  

رمشت مذهولة. "أ..ألفا؟"  

"ماذا؟" ابتسم بسخرية. "هل تحبين ما ترين؟"  

مددت يدي نحوه بشراهة، أمسكت بالطول الساخن الثقيل. "أحبه...."  

أمسك بخصري، رتب، ودفع بعمق في حركة قوية واحدة.  

شهقت بحدة من التمدد، أظافري تغرس في كتفيه.  

كان كبيراً جداً لدرجة أنه أحرق بأفضل طريقة. لم يعطني وقتاً لأتكيف وأنا أحب ذلك.  

بدأ كايروس ينكحني هناك على طاولة المطبخ، مبعثراً المعالق المرتبة وأشياء أخرى.  

ضرباته العميقة التي جعلت ثدييّ يرتدان والمنضدة تهتز.  

"كس صغير ضيق جداً"، أنّ وهو يطرق داخلي. "رطب جداً وجشع لقضيب زوج أبيك."  

"نعم، daddy!" تأوهت، ساقاي ملتفتان بقوة حول خصره. "أقوى. ادعني."  

نكنحني مثل حيوان — خام، تملكي، لا يرحم. صفقت الجلود بصوت عالٍ.  

كل دفعة تصل عميقاً، تجعلني أرى النجوم. جئت مرة أخرى، صارخة، جدراني تضغط على قضيبه السميك.  

زأر كايروس، طرق داخلي عدة مرات أخرى، ثم دفن نفسه حتى النهاية.  

تصلب قضيبه وهو يغمرني بمني سميك ساخن. استمر في الاحتكاك عميقاً، يدفع كل قطرة داخلي بينما يزأر باسمي.  

بقينا متشابكين، نلهث. جبهته مستندة على جبهتي، قضيبه لا يزال يرتعش داخل كسي الممتلئ بالمني.  

"اللعنة..." تنفس، صوته داكن. "ماذا فعلتِ بي؟"  

ابتسمت، أضغط عليه، محتفظة ببذرته عميقاً.  

"هذا مجرد البداية، daddy."

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
62 Bab
ตอนที่ 2
เฉียนซูเจี๋ยสีหน้าไม่ใคร่ดีนักหลังจากได้ฟังจุดประสงค์ในการมาเยี่ยมเยียนของเสิ่นเหวยเจ๋อผู้ซึ่งเป็นคู่หมั้นของบุตรสาว หากมิใช่เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นบุตรชายขององค์หญิงหนิงอันกับเสิ่นป๋อ ทั้งยังเป็นพระราชนัดดาที่ฮ่องเต้ทรงโปรด เขาคงตบโต๊ะชี้หน้าด่าอีกฝ่ายไปแล้ว"เรื่องนี้...ไม่เหมาะที่จะพูดเวลานี้"เสิ่นเหวยเจ๋อยกมุมปากคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "เหตุใดใต้เท้าเฉียนจึงคิดว่าไม่เหมาะ"แม้ฐานันดรเป็นรองทว่าประสบการณ์ในราชสำนักนั้นมีมิใช่น้อย เฉียนซูเจี๋ยอยู่ท่ามกลางพยัคฆ์และมังกรมากว่ายี่สิบปี จากบัณฑิตยากจนสู่ตำแหน่งเสนาบดีกรมคลังนั้นมิใช่เรื่องง่าย เขี้ยวเล็บของเขาจึงมีมากตามกาลเวลา"ที่ไม่เหมาะคือการที่คุณชายเสิ่นเดินทางมาเพื่อขอถอนหมั้นเพียงลำพัง มิใช่ว่าตอนนั้นเป็นใต้เท้าเสิ่นกับองค์หญิงหนิงอันหรอกหรือ ที่กล่าวว่าจะขอหมั้นหมายท่านกับบุตรสาวของข้า""คุณหนูสามเฉียนมีจิตใจคับแคบ ทั้งยังมีนิสัยดุร้าย เมื่อหลายวันก่อนนางยังผลักคุณหนูชางตกสระบัวในงานเลี้ยงที่จวนสกุลถาน ข้าทนไม่ได้หากภายภาคหน้าฮูหยินของข้าจะเป็นเช่นนี้ จึงมาที่นี่ด้วยตัวเอง" เสิ่นเหวยเจ๋อไม่ยอม ในเมื่อมาเหยียบที่นี่แล้ว สิ่งที่ควรทำก
Baca selengkapnya
ตอนที่3
"ถอนหมั้นได้ก็ดี ต่อไปพ่อจะหาคนที่ดีกว่านี้มาแต่งงานกับเจ้า ดีหรือไม่" เฉียนซูเจี๋ยหันมากล่าวกับบุตรสาวอย่างเอาใจ ก่อนหน้านี้เคยเกลี้ยกล่อมให้นางถอนหมั้นอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งล้วนตอบปฏิเสธอย่างเอาแต่ใจ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันที่นางเอ่ยปากเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เกรงว่าคุณชายเสิ่นคนนั้นจะล้ำเส้นนางเข้าแล้วกระมัง"ท่านพ่ออย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้เลยเจ้าค่ะ ลูกยังอยากอยู่เงียบๆ สักพัก บุรุษพวกนั้นยิ่งดีเท่าไหร่ รูปงามเท่าไหร่ก็ยิ่งมีสตรีเข้ามาติดพันมากเท่านั้น ลูกคร้านจะต่อกรกับพวกนางแล้ว" เฉียนซูเหยาตอบปฏิเสธอย่างเป็นธรรมชาติทั้ง ๆ ที่ภายในใจตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะกระดอนออกมาเดิมทีใต้เท้าเฉียนคนนี้ย่อมสังเกตได้ว่าลูกสาวของตัวเองเปลี่ยนไป กระนั้นก็เป็นความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นความเจ้าอารมณ์ลดลง มีเหตุและผลมากขึ้น ครั้นเห็นนางแสดงท่าทีเบื่อหน่ายเช่นนั้นออกมาเขาจึงค่อยเข้าใจในเวลาต่อมาความอดทนของคนเราย่อมมีขีดจำกัดเสมอ วันนี้ทนได้ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้จะทนได้ อย่างไรเสิ่นเหวยเจ๋อคนนั้นก็ทำให้นางผิดหวังเสียใจอยู่หลายครั้ง ขนาดยังไม่แต่งงานก็หักหน้านางต่อหน้าผู้คนจำนวนมากเพื่อสตรีอื่น เฉียน
Baca selengkapnya
ตอนที่4
เฉียนซูเหยารอจนไร้ผู้คนจึงค่อยพนมมือ กล่าวคำอธิษฐานด้วยน้ำเสียงใสกังวาน "ท่านเซียนผู้ศักดิ์สิทธิ์ ซูเหยาได้ยินมาว่าท่านสามารถมอบพรให้พบเนื้อคู่ที่ดี ดังนั้นได้โปรดส่งบุรุษที่เหมาะสมให้ข้าสักคน ข้อแม้นั้นมีไม่มากเจ้าค่ะ ขอเพียงให้เขาหน้าตาดี สง่าหล่อเหลา รูปร่างกำยำทว่าสูงโปร่ง บุคลิกเงียบขรึมพูดน้อย ฐานะปานกลางค่อนไปทางร่ำรวย มีการงานที่มั่นคง มีบ้านและทรัพย์สมบัติไม่ลำบาก ที่สำคัญต้องเป็นคนฉลาดทันเล่ห์สตรี เรือนหลังไม่วุ่นวายถ้าเป็นบุตรกำพร้าจะดีมาก แต่งกับข้าจะต้องรักและตามใจข้า ต้องอ่อนโยนรู้จักรักหยกถนอมบุปผา ไม่มีสามภรรยาสี่อนุ ต้องมีข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น"คำขอของนางทำเอาชายหนุ่มที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลแค่นหัวเราะออกมา "รายงานของเจ้าถูกต้องแน่หรือ""แน่สิขอรับ ผู้คนต่างกล่าวขานว่านางเป็นสตรีร้ายกาจ อารมณ์ร้าย สาวใช้ที่เราสงสัยว่าเป็นคุณหนูเหม่ยถิง อยู่กับนางได้รับความลำบากไม่น้อย" ฉือจวิ้นรายงานเสียงเบา "ต่อไปข่าวลือพวกนั้นเจ้าฟังให้น้อยๆ หน่อย จากที่ข้าเห็น สตรีนางนั้นก็ไม่ได้ดูร้ายกาจอะไร" ผู้ที่ดูเหมือนเจ้านายกล่าวจบแล้วก็ถอยออกมา เฉียนซูเหยาไม่รู้ตัวเลยว่าคำขอพรยาวเหยียดที่นา
Baca selengkapnya
ตอนที่5
เมื่อเจ้านายเอ่ยปากสั่งการด้วยตัวเองก็ไม่มีใครกล้าสอดปากกล่าวแย้ง ถิงถิงเข้าไปนั่งรถม้าเป็นเพื่อนเจ้านาย ส่วนเจียงหาวก็ทำหน้าที่สารถีโดยไม่ปริปาก เพียงแต่เดินทางออกจากอารามมายังไม่ถึงครึ่งทางก็พบคนขบวนใหญ่ขวางเอาไว้ มองดูคล้ายจะเป็นทหารของทางการ คนที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำก็คล้ายจะคุ้นเคยกับสกุลเฉียนเป็นอย่างดี"นั่นคุณชายเสิ่นนี่เจ้าคะ" คำพูดของสาวใช้ข้างกายทำให้หญิงสาวตื่นตัว คนแซ่เสิ่นมาทำอะไรที่นี่? เสิ่นเหวยเจ๋อย่อมจดจำป้ายสัญลักษณ์บนรถม้าที่เขียนคำว่าเฉียนได้ ถึงแม้เขาไม่อยากจะเข้าใกล้คนสกุลนี้อีก แต่เมื่ออยู่ในเวลางานก็ไม่อาจหลีกเลี่ยง ตลอดเส้นทางล้วนตรวจค้นรถม้าทุกคันที่เจอ หากจะละเว้นรถม้าของสกุลเฉียนเพราะว่าเรื่องส่วนตัวคงไม่อาจกระทำได้ เขากระตุกบังเหียนเข้าไปใกล้หน้าต่างรถม้า ภาวนาให้ด้านในเป็นคุณหนูใหญ่สกุลเฉียนแทนที่จะเป็นคุณหนูรองหรือผู้อาวุโสท่านอื่น หากสุดท้ายสิ่งที่เขากลัวกับเกิดขึ้น เมื่อได้ยินเสียงหวานอันคุ้นหูดังแว่วออกมา "พบศัตรูบนถนนแคบ ประโยคนี้เกรงว่าจะเกิดขึ้นเร็วโดยไม่ทันตั้งตัวทีเดียว" เฉียนซูเหยาเปิดปากกล่าวถ้อยคำเชือดเฉือนดุจใบมีด เสิ่นเหวยเจ๋อแค่นหัวเร
Baca selengkapnya
ตอนที่6
"คุณหนู คนผู้นี้จะใช่คนร้ายที่คุณชายเสิ่นตามหาหรือไม่เจ้าคะ" ถิงถิงที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ลุ้นระทึกถามอย่างกังวล "ย่อมต้องใช่อยู่แล้ว" เห็นใบหน้าใบหน้าของสาวใช้ตัวน้อยตื่นตระหนกลนลานนางจึงกล่าวต่อ "แต่เขาไม่ใช่คนร้ายอย่างที่คนพวกนั้นกล่าวหา เขาเป็นเพียงคนน่าสงสารคนหนึ่งที่สูญเสียมารดา ส่วนบิดาก็ไม่ใส่ใจ" เขายังเป็นสหายวัยเด็กของพ่อตัวร้ายอันดับหนึ่งอีกด้วย หากคนผู้นั้นกลับมาจากชายแดนและรู้ว่าสหายโดนทรมานจนตายเพราะความเข้าใจผิดจากน้ำมือของเสิ่นเหวยเจ๋อ ทุกอย่างจะต้องดำเนินไปสู่เส้นเรื่องเดิมอย่างแน่นอน"แต่เมื่อครู่ หากคุณชายเสิ่นสั่งให้คนเข้ามาตรวจค้น..." "เขาหรือจะกล้า" เฉียนซูเหยายิ้มขบขัน "หากเป็นคนอื่นคงไม่รีบหนีพวกเราไปเช่นนี้แน่ แต่นี่คือเสิ่นเหวยเจ๋อ ที่เขารังเกียจอยากถอนหมั้นกับข้าก็เพราะว่าข้าทำให้เขาได้รับความอับอาย หากมิใช่ว่าข้าแสดงความหึงหวงและพูดเรื่องที่เขากับชางอวี่ลอบนัดพบกันเขาจะอับอายจนต้องมาถอนหมั้นหรือ""มิใช่ว่าเขาโกรธที่ท่านทำร้ายแม่นางชางหรือเจ้าค่ะ" ถิงถิงงุนงงเฉียนซูเหยายิ้มหยัน นางได้รับความทรงจำของเฉียนซูเหยาคนก่อน ดังนั้นจึงได้รู้ว่าที่จริงแล้วคนที่ท
Baca selengkapnya
ตอนที่7
เฉียนซูเหยาเดินมาถึงเรือนหลักในตอนที่บ่าวรับใช้เริ่มทยอยยกสำรับขึ้นโต๊ะอาหารแล้ว นางรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อมองเข้าไปแล้วเห็นว่าทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ดังนั้นหลังจากที่สาวใช้คนสนิทช่วยถอดเสื้อคลุมกันลมแล้ว จึงเยื้องย่างเข้าไปด้านในห้องอาหารอย่างระมัดระวัง"เหยาเอ๋อร์ของย่า มาๆ หลานรักมากนั่งข้างย่า" เพียงนางโผล่หน้าเข้าไปด้านห้องอาหาร หญิงสูงวัยแต่งกายด้วยผ้าไหมสีเข้มดูภูมิฐานก็กวักมือเรียกอย่างอารมณ์ดีเฉียนซูเหยารีบเข้าไปนั่งด้านข้างของนางพลางยิ้มประจบ นี่คงจะเป็นฮูหยินผู้เฒ่าเฉียน ท่านย่าผู้อยู่เบื้องหลังการบ่มเพราะความเอาแต่ใจให้กับเฉียนซูเหยา"ไหนมาให้ย่าดูหน่อย เหมือนเจ้าจะซูบลงไปหรือไม่" หญิงชรากล่าวพลางใช้สองมือที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลาประคองใบหน้าของหลานสาวพลิกซ้ายทีขวาที "วันนี้กินให้เยอะๆ มาๆ ย่าตักให้เจ้าเอง"เฉียนซูเหยามองหมูสามชั้นน้ำแดงกับผัดผักและกับข้าวอย่างอื่นที่ฮูหยินผู้เฒ่าคีบให้จนพูนถ้วยแล้วยิ้มรับอย่างเต็มใจ จากนั้นจึงค่อยเริ่มตักเข้าปากทีละคำทีละคำ กินไปก็ยังนึกชื่นชมพ่อครัวจวนสกุลเฉียนในใจ อาหารเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เลิศรส ในยุคสมัยเช่นนี้สามารถกินอาหารเช่
Baca selengkapnya
ตอนที่8
เฉียนซูเหยากับสาวใช้คนสนิทหอบกล่องเครื่องประดับและข้าวของล้ำค่าเข้ามาด้านในเรือน พวกนางหอบหายใจอยู่เพียงครู่ก็เริ่มจัดการแยกพวกมันออกเป็นสัดเป็นส่วน นอกจากเครื่องประดับและของตกแต่งหายากจำพวกมุกราตรีกับปะการังแดงแล้วยังมีร้านค้าอยู่หลายร้าน ทุกร้านล้วนแล้วแต่มีกำไรทุกเดือน ยังมีโรงน้ำชาขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงอีกด้วย นี่เป็นร้านที่ทำกำไรมากที่สุด"นี่ข้ากลายเป็นเศรษฐินีตัวน้อยแล้วใช่หรือไม่" เฉียนซูเหยายิ้มอย่างเลื่อนลอย ครู่ต่อมายังหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนร่ำรวยกับเขาแล้ว""..." ถิงถิง"ถิงถิง ช่วยข้าเก็บพวกมันลงในหีบ พรุ่งนี้ให้เมิ่งจางเรียกช่างมาให้ข้าด้วย ข้าจะสั่งทำหีบเก็บสมบัติ ขอที่เก่งๆ เรื่องสลักกลไกนะ ข้าจะทำกลอนประตูเพิ่มด้วย" เฉียนซูเหยาเอ่ยปากสั่ง พลางจัดของลงหีบอย่างประณีต"คุณหนูทำเช่นนี้เพราะเกรงว่าสมบัติจะหายหรือเจ้าคะ" สาวใช้ถามอย่างระมัดระวัง แต่ก่อนคุณหนูของนางไม่แม้กระทั่งจะใส่ใจนับว่าของพวกนี้มีกี่มากน้อย อีกทั้งไม่ว่าชุดหรือเครื่องประดับใส่เพียงไม่นานก็จะเบื่อและทิ้งพวกมันเอาไว้ที่ก้นหีบ ไม่นำกลับมาใส่ใหม่ ทำให้ในบางครั้งสาวใช้ที่ใจกล้าบาง
Baca selengkapnya
ตอนที่9
"ถิงถิง เจ้าให้คนไปแจ้งพ่อบ้านเจียงเอาไว้ พรุ่งนี้ข้าจะใช้รถม้าไปตลาด ให้เขาเตรียมรถม้าธรรมดาแบบที่ไม่โดดเด่นให้ข้าที เตรียมองครักษ์ให้ข้าสักหกเจ็ดคนด้วย""เหตุใดจึงไม่ใช้รถม้าติดตราของจวนเช่นทุกทีเล่าเจ้าคะ"คนถูกถามคลี่ยิ้มบาง "เจ้านี่ใจกล้าขึ้นทุกวัน""บ่าวมิกล้าเจ้าค่ะ""ข้าล้อเจ้าเล่นหรอกน่า" เฉียนซูเหยาหัวเราะ "รีบไปเถอะ ถ้าพ่อบ้านถามหาเหตุผลก็ให้บอกไปว่าข้าถูกหาเรื่อง แต่ข้าจัดการเองได้ ขอให้เขาเตรียมรถม้ากับคนให้ก็พอ""นางต้องการจะทำอะไรกันแน่" เสิ่นเหวยเจ๋อที่ได้รับรายงานจากสายลับคลึงจอกชาพลางครุ่นคิด"ดูจากที่นางเตรียมการแล้ว คล้ายกับว่ากำลังจะไปมีเรื่องกับคุณชายหยางขอรับ" หลี่หมิงองครักษ์คนสนิทของชายหนุ่มออกความคิดเห็น"มีเรื่อง?" เสิ่นเหวยเจ๋อขมวดคิ้วแน่นยิ่งกว่าเก่า "เดิมทีก่อนหน้านี้ระหว่างเฉียนซูเหยากับคุณชายหยางผู้นั้นมิใช่ว่าเคยคบค้าสมาคมกันอย่างลับๆ หรอกหรือ หลายครั้งที่นางร่วมมือกับคุณชายคนนั้นสร้างแผนการสกปรกต่อข้าและคุณหนูชาง""ดูเหมือนว่านางคล้ายจะเปลี่ยนไปขอรับ สายของเรารายงานว่าก่อนหน้านี้นางปฏิเสธที่จะไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนสกุลหวัง แม้ฮูหยินใหญ่จะยอมอ่อนข้อให้
Baca selengkapnya
ตอนที่10
"ปล่อยมือของท่าน หยางหราน" น้ำเสียงของเฉียนซูเหยาไม่สบอารมณ์นัก นางมองคนตรงหน้าอย่างกดดัน กระทั่งอีกฝ่ายทนไม่ไหวปล่อยมือของนาง"คุณหนู แขนของท่าน" ถิงถิงจับแขนของผู้เป็นนายมาประคอง ข้อมือที่เคยขาวผ่องบัดนี้เป็นรอยแดง แต่ไหนแต่ไรคุณหนูก็เป็นคนช้ำง่าย ข้อมือที่ถูกบีบด้วยแรงของบุรุษนี้ เกรงว่าย่อมทิ้งรอยเอาไว้อีกหลายวัน"ช่างเถิด ข้าไม่เจ็บ" หญิงสาวบอกกับสาวใช้ ก่อนหันไปทางหยางหราน กล่าวกับเขาด้วยถ้อยคำชัดเจน "จากนี้ไปอย่าได้ลากข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องของพวกท่านอีก ข้าเฉียนซูเหยา ปรารถนาเพียงความสงบ ไม่ปรารถนาที่จะเป็นหมากของผู้ใด""เจ้าคิดว่าเจ้าจะสลัดข้าได้โดยง่ายหรือ เจ้าไม่กลัวหรือว่าข้าจะนำเรื่องสกปรกที่เจ้าเคยทำไปประจาน? " หยางหรานข่มขู่"เจ้าอยากจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ เดิมทีชื่อเสียงของข้าก็ไม่ได้ดีอยู่แล้ว เพิ่มอีกสักเรื่องสองเรื่องก็มิได้ทำให้ข้าลำบากไปมากกว่านี้" เฉียนซูเหยาลอยหน้าลอยตา เรื่องก่อกวนผู้อื่นนางมีความสามารถไม่น้อยเช่นกัน ต่อกรกับคนเช่นหยางหรานนั้นไม่นับเป็นอะไร "กลัวก็แต่เจ้าเถอะ ที่ควรระวังตัวเอาไว้ หากเผลอไปล้ำเส้นใครเข้า ระวังเขาจะเอาคืนอย่างสาสม""เจ้า!" หยางหรา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status