جميع فصول : الفصل -الفصل 30

ไอ้โอ๋เดินอาด ๆ ไปหาหล่อน สองมือจับเข็มขัดและปลด พร้อมกับล้วงมือเข้าไปงัดเจ้าโลกของมันที่ดำเขื่องออกมาวิเวียนถูกถอดปลดพันธนาการท่อนล่างจนเผยให้เห็นความอล่างฉ่าง พวกลูกน้องจับสองขาของเธอให้อ้ากว้าง จัดท่าทางยึดร่างบอบบางนั้นให้พร้อมที่จะให้ไอ้โอ๋ชำแหละ“ซี้ด... ขาวเป็นบ้า” ครางสูดปาก ไอ้โอ๋ใช้นิ้วมือแตะสัมผัสของอ่อนโยนของวิเวียน“ไอ้พวกเชี่ย อย่าทำอะไรเธอ” ไมค์ร้องห้ามผลัวะ... ไอ้สมุนที่อยู่ใกล้ที่สุดฟาดหลังมือไปที่ปากกับจมูกของไมค์ จนไมค์หน้าหงาย“ถุย” อีกคนถ่มน้ำลายใส่หน้าไมค์ด้วย“อย่าทำอะไรเธอ”ไอ้คนที่ถ่มน้ำลายจับกระชากผมของไมค์จนหน้าแหงนพร้อมกับพูดล้อเลียน“เมื่อตะกี้มึงเองก็ประเคนทั้งมือทั้งตีนให้อีนั่น โถ ๆ ไอ้ชิงหมาเกิด หึ...”“ใช่ พอพวกกูทำบ้าง ทำเป็น อย่าทำเธอ เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว”ผลัวะ... ไอ้คนที่พูดใส่กำปั้นมาที่ปลายคางของไมค์อีกหมัด ตอนนี้ไมค์ตามืดมัว เห็นดาวอยู่ในหัววิบวับ“โอ้ว... ของอีนี่ดีฉิบหาย รัดติ๋วเลยวะ ของดีจริง ๆ” ไอ้โอ๋หันไปบอกพรรคพวก สองมือของมันยึดเอวคอดของวิเวียนเอาไว้ และเสยเสือกท่อนแข็งของมันผลุบเข้าผลุบออกร่องสวาทของวิเวียนอย่างบ้าคลั่งตับ ตับ ตับ... มั

สองมือของเขาประสานจับมือของเธอเอาไว้แน่น จูบของชายหนุ่มเนิ่นนาน เนิ่นนานจนทำให้เธอแทบขาดใจ เสียงครางอื้ออ้าดังประท้วงออกมาจากลำคอของนพภริน เธอบีบมือของเขาด้วย ทำให้ชายหนุ่มได้สติ ชลศรัณจูบเธอนานเกินไปแล้วพอเขายกหน้าขึ้น นพภรินดันหน้าของเขาแรง ๆ จนชลศรัณล้มตัวลงไปนอนด้านข้างโดยมีร่างของเธอตาม นพภรินใช้มือที่เท้าตัวลุกขึ้นนั่ง พอตั้งท่าได้ หญิงสาวได้ทุบกำปั้นลงไปบนยอดอกของชายหนุ่มดังปึก ๆ“คนฉวยโอกาส”“พี่ฉวยโอกาสตรงไหน เราสองคนเป็นคู่หมั้นกัน เรื่องจูบน่ะ มันเป็นเรื่องเล็กนิดเดียว”“แต่ว่าแซนด์ยังจำไม่ได้นี่คะ และแซนด์ก็ยังไม่เชื่อว่าพี่เป็นคู่หมั้นของแซนด์ด้วย”เขาทำสีหน้าน้อยใจ หมุนตัวหันหลังให้ ใบหน้าชายหนุ่มเต็มไปด้วยรอยยิ้มนพภรินมองดูท่าทีของเขาจากด้านหลัง เธอยังมีความรู้สึกสับสน ท่าทางของชลศรัณเหมือนเขาน้อยอกน้อยใจเธอมาก“เอาที่แซนด์สบายใจก็แล้วกัน” พูดจบ ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืน“แซนด์ไปอาบน้ำอาบท่าจะได้สบายตัว แล้วก็ออกมากินซุปด้วยกัน” น้ำเสียงเย็นชา เขาก้าวเท้าออกจากห้องโดยที่ไม่หันมองมาที่นพภรินอีกเลยหากว่านพภรินได้เห็นใบหน้าของเขาในตอนนี้ เธอคงจะโกรธเขายิ่งไปกว่าเดิม เพราะเขา

“ที่รัก แซนด์จ๋า พี่รักแซนด์นะ” เขาสารภาพรักออกมาเลย ชลศรัณไม่อาจจะหยุดรั้งหัวใจของเขาเอาไว้ได้ ทั้งหมดที่เขาเอ่ยมันมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ชลศรัณมั่นใจแล้วว่าเขารักเธอ นพภรินคือนางฟ้าคนสวยของเขา ชลศรัณไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่า การที่เขาชื่นชอบและรักดาราสาวคนหนึ่งแล้วอยู่มาวันนี้ เธอจะกลายมาเป็นนางฟ้าที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ชลศรัณมองเธอด้วยดวงตาที่เปี่ยมรัก จนนพภรินเริ่มหวั่นไหว หากเป็นคนรักของเธอจริง ๆ เขาจะทำให้เธอหัวใจเต้นแรงแบบนี้ใช่ไหม“อย่านะคะ” แต่นพภรินก็ยังไม่มั่นใจ เธอดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนที่แข็งแกร่งของชลศรัณ ใบหน้าของเขาที่เข้ามาใกล้ชิด ชลศรัณใช้ปลายจมูกโด่งคมสันฉกลงไปหอมแก้มเธอดังฟอด จากนั้นเขาประกบริมฝีปากครอบครองกลีบปากของเธอ ชลศรัณจูบเธออย่างดูดดื่มนพภรินตัวแข็งทื่อ เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะจูบเธออีกครั้งหนึ่ง การจู่โจมของชลศรัณทำให้เธอแข้งขาอ่อนแรง พิษสงของจุมพิตหวานทำให้หญิงสาวตัวอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟ ชลศรัณโอบรัดและประคองร่างของเธอเอาไว้ที่น่าตกใจนพภรินเผลอตัวจูบตอบแลกลิ้นกับชลศรัณด้วย เธอรู้สึกหน้าแดงตัวร้อนขึ้นมา เมื่อได้สตินพภรินได้ยกมือดันหน้าอกของเขาออก ชลศรัณยกหน้าละจ

หมอกยังปกคลุมโดยทั่ว อากาศเย็นจนทำให้เธอขนลุก ชลศรัณหันมาหาพร้อมกับจัดผ้าคลุมไหล่ให้เธอใหม่ สองมือจับต้องม้วนให้ยัดเข้าไปในมือของนพภรินที่เย็น“พี่ก็ลืมไป แซนด์คงไม่ชินกับอากาศที่นี่ หนาวใช่ไหม”“เย็นค่ะ” ทำปากสั่นในตอนที่ชลศรัณสบตากับนพภรินแบบหวาน ๆ นัยน์ตาของเธอก็เบิกกว้าง ลูกตาดำแทบจะไหลมารวมกัน แมงมุมตัวใหญ่ชักใยห้อยลงมาอยู่ตรงกลางระหว่างใบหน้าของทั้งคู่“กรี๊ด” นพภรินร้องลั่น กระเด้งตัวออกห่าง กระโดดเหยง ๆ ไปรอบ ๆ แมงมุมตัวใหญ่รับรู้ได้กับเสียงที่ลั่นเลื่อน รีบสาวตัวไต่ขึ้นไปบนต้นไม้เหมือนเดิม“แซนด์”“แมงมุม แมงมุม”ชลศรัณหัวเราะแล้วไล่จับ ก่อนจะกอดเธอเอาไว้ทั้งตัว“กลัวแมงมุมเหรอ แบบนี้จะมาเป็นชาวไร่ชาวสวนได้ไง”หญิงสาวตัวสั่นขึ้นมาจริง ๆ กลัวจริงไม่ได้แกล้งทำ“โธ่ ตัวมันใหญ่มากเลยนะคะ โอ้ย! ขนลุก”“ฮา... มีอะไรที่แซนด์กลัวอีกครับ”“ตุ๊กแก งู” พูดไปด้วย ก็กวาดสายตาไปด้วย บนพื้นใต้ต้นไม้มีกิ่งไม้เล็ก ๆ สีดำ ๆ คล้ายงู“กรี๊ด... นั่นงูไหมคะ” เธอกระโดดตัวลอยไปเกาะเขาเอาไว้ทั้งตัว ชลศรัณรีบช้อนร่างของเธอขึ้นมาอุ้มเอาไว้“ไม่ใช่ครับ ใช่งูที่ไหนเล่า นั่นมันกิ่งไม้”นพภรินยกหน้าที่ก้ม

ชลศรัณหันมาจ้องหน้าเธอ และยื่นแขนให้ รักแร้มีขนยาวเฟื้อย เขาชี้ตรงนั้น“ถูรักแร้ให้พี่ด้วยนะ”“อี้” ทำเสียงออกมาอย่างขยะแขยง“มันไม่สกปรกหรอกน่า”กาบมะพร้าวเมื่อโดนสบู่ก็ออกฟองขึ้นมาอีก ท่าทางของนพภรินทำแขยงที่มือ ชลศรัณอมยิ้ม รวบกอดร่างของหญิงสาวให้ลงมานั่งบนตัก“ทำอะไรน่ะพี่น้ำ”“อาบน้ำด้วยกัน พี่จะขัดขี้ไคลให้แซนด์บ้าง”“ไม่เอาค่ะ แซนด์ไม่ได้ตัวสกปรกสักหน่อย”“ไม่สกปรกได้ไง” ชลศรัณทำจมูกฟิด ๆ ไปตามเนื้อแขนของหญิงสาว แล้วไปหยุดที่ข้างแก้ม นพภรินยังดิ้นขลุกขลักอยู่บนตักของชายหนุ่ม“เปียกหมดแล้วเห็นไหม”ฟอด... เขาหอมแก้มเธออย่างอดใจไม่อยู่ นพภรินทำตาโต อ้าปากกำลังจะว่าเขา“อุบ” ริมฝีปากของชายหนุ่มปิดประกบริมฝีปากที่อ้ากว้างและกำลังจะต่อว่าเขาเธอไม่มีโอกาสที่จะได้ต่อขาน ถูกปลายลิ้นเรียวของชลศรัณจ้วงแทงเข้ามาพัวพัน และเขาก็ควานหาความหอมหวานจากริมฝีปากของเธอ นพภรินได้แต่เนื้อตัวสั่นเทา ไม่มีความรู้สึกคุ้นชินกับริมฝีปากร้าย ๆ ของชลศรัณเลยสักนิด“นี่” เธอเอ็ดเสียงดังออกมาที่ริมฝีปากของตัวเองเป็นอิสระ“ว่า”นพภรินเอากาบมะพร้าวในมือลูบลงไปที่ใบหน้าของเขา ทั้งฟองทั้งขุยมะพร้าวติดอยู่บนใบหน้า