جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“พี่รักแซนด์” เขาเอ่ยต่อหน้านพภรินจึงได้ลืมตาขึ้นมามองเขา เธอได้เห็นดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความต้องการของชลศรัณ“แซนด์เป็นของพี่อีกครั้งนะ”“ค่ะ”เมื่อได้คำตอบที่พอใจ เขาก็บดเบียดความใหญ่โตลงไปกับโหนกนวล เลื่อนมือลงไปจับท่อนแข็งของตัวเองจดจ่อลงไปบนกลีบนุ่มนิ่มที่กำลังแยกออกจากกัน นพภรินอ้าขากว้างเพื่อให้ทุกอย่างมันสะดวก ช่องทางคับแคบที่ถูกกระตุ้นก่อนหน้ามีน้ำใส ๆ เจิ่งนอง ครรลองธรรมชาติสร้างสองสิ่งนี้ให้มาคู่กันชลศรัณแทรกความใหญ่โตเข้าไปในทันที เขาออกแรงกด“อื้อ... แซนด์เจ็บค่ะพี่น้ำ โอ้ย...” แล้วก็ซี้ดปากเบา ๆ เธอหลับตาแน่น ใบหน้าเหยเก ครั้งก่อนก็แค่คืนเดียว ครั้งนี้ห่างหายไปนาน ถึงจะเป็นครั้งที่สอง ชลศรัณรู้ว่าเธอคงจะต้องเจ็บตัวอีกแล้ว“พี่จะทำเบา ๆ นะแซนด์ เจ็บแค่ตอนเริ่ม และหลังจากนั้น เราสองคนจะมีความสุขด้วยกัน พี่เชื่อว่าแซนด์จะต้องชอบ” พูดจบเขาก็กดตัวออกแรงตอกย้ำความเป็นสามีลงไปอีก ชลศรัณรีบประกบปากปิดปากที่จะร้องลั่นของนพภริน หญิงสาวจึงได้ส่งเสียงอื้ออ้าอยู่ในลำคอท่อนลำของเขาแทบจะฉีกร่างของเธอให้แยกออกจากกัน นพภรินจึงได้แต่จิกนิ้วมือลากเล็บลงไปบนแผ่นหลังของเขาเพื่อระ

ชลศรัณหมุนร่างของเธอหันไปทางพระอาทิตย์ ก่อนที่พระอาทิตย์จะลาลับขอบฟ้า เขาตระกองกอดเธอ ต่างมองดูพระอาทิตย์ที่ค่อยลอยเคลื่อนต่ำลงสีทองกระจายเต็มแผ่นฟ้า ฝูงนกกาบินกลับรัง วันนี้ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆหมอกบดบัง พระอาทิตย์สีแดงกลมโตค่อย ๆ ร่วงหล่นหายจมไปกับแผ่นน้ำสีฟ้าของน้ำทะเล ก่อนที่สีดำจะกลืนทุกสิ่ง ท้องฟ้ามืดมิดลง แสงไฟจากโคมไฟค่อย ๆ สว่างขึ้น“วันนี้กินข้าวอิ่มมากเลยค่ะ แน่นจุกไปหมดเลย ขอชมนะคะว่า พี่น้ำทำกับข้าวอร่อยมากค่ะ”“พี่ยินดีทำให้แซนด์กินไปตลอดชีวิตเลยนะครับ”เธอถึงกับยิ้มภูมิใจ ที่สุดท้ายชีวิตจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้อีกแล้วไม่มี ฟ้าหลังฝนยอมงดงามเสมอ เสมือนที่คุณพ่อพูดส่งท้ายก่อนที่จะมอบเธอให้กับเขา“แซนด์จ๋า พี่ว่าเราเข้าเต็นท์กันเถอะ”“เข้าไปทำอะไรคะ จะนอนแล้วเหรอ นี่มันเพิ่งกี่โมงเองคะ”“หือ... ไม่รู้แหละ ดูนี่สิ” แล้วเขาก็จับมือของหญิงสาวลงไปบนท่อนเนื้อที่กำลังแข็งตุงอยู่ในเป้ากางเกง“บ้าบอน่า” เธอทำหน้าย่นให้“ก็พี่มันบ้ารัก”“นี่แน่ะ” นพภรินตีเขาและมองค้อนสามีตากลับ“น่า นะ แซนด์ ไปเถอะ เร็ว ๆ” ทำท่าใจร้อน เขาพาเธอลุกขึ้นยืน“เดี๋ยวมีคนมาเห็นนะคะ อะไรก็ไม่รู้ บ้า... ห่ามจ

“นั่นใครน่ะ เมาไม่ได้สติอยู่ตรงโต๊ะนั้น”“เห็นว่าเป็นคนรักเก่าของเจ้าสาวนะ”“ยังกล้าหน้าด้านมาในงานนี้อีกหรือ ต๊าย ตาย ถ้าเป็นฉันละก็ ฉันไม่มาในงานนี้หรอก”“ใช่... แล้วดูสิ ทำขายขี้หน้า ดื่มแบบไม่ได้สติแบบนั้น หน้าไม่อายเนอะ”“ก็เป็นเสียแบบนี้นะสิ เจ้าสาวถึงได้ไม่เอา”“เห็นว่าฐานะก็ดีนะ เป็นน้องชายแท้ ๆ ของแซนด์ นพภริน พรรณรุจี เลยนะ”“แซนด์ นพภริน ที่เกิดอุบัติเหตุและตามมาด้วยเรื่องยาเสพติดกับไมค์อย่างนั้นหรือ”“อื้อ”“จริงอะ ถ้าอย่างนั้น พ่อคนนี้เขาติดยาหรือเปล่า แบบเป็นขี้ยาอะไรแบบนี้”“คงไม่หรอกมั้ง กล้ามใหญ่แบบนั้นคงจะแค่ติดเหล้าเสียมากกว่า” ส่ายหน้าแบบไม่ถูกใจที่เห็นอะไรไม่สะอาดลูกตาแบบนี้“ฉันว่านะ ไม่เท่าไรหรอก ก็คงจะโทรมแหละ ขืนแดกห่าเข้าไปแบบนี้”“ใช่ คงจะเป็นแบบนั้น”“น่าเสียดายนะ”“เสียดายอะไร”“ก็ถ้าเขาทำตัวดี ๆ ก็น่าจะหาคนรักที่ดีกว่าได้”“มันก็จริงแหละ ผู้หญิงมีอีกเยอะแยะไป ถ้าหากทำตัวดี ๆ ก็ไม่น่าจะไร้คู่”“เธอไม่สนใจหรือ”“อึ... เมาปลิ้นแบบนี้ ไม่มีสติแบบนี้ ขอผ่านค่ะ แม้ว่าจะหล่อหรือว่ารวย”“แต่ใคร ๆ ก็พูดกันว่า เจ้าสาวน่ะท้องก่อนแต่ง พลาดไปมีอะไรกับเจ้าบ่าวแค่ครั้งเ

“อย่ามาจับนะ โถ... จะขอโทษสักคำก็ไม่มี”“ก็จะดูก่อนว่า ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า แหมไอ้เด็กนี่” กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งออกมาจากปากของอภิริน“โอ้โห กลิ่นเหล้าหึ่งเลยนะ ขับรถมาจากไหนนะลุง ขับรถมาทั้งสภาพเมา ๆ แบบนี้ได้ยังไง ไม่ถูกตำรวจจับหรือ”อภิรินเพิ่งกินเบียร์ไปหนึ่งกระป๋อง เขาเปรี้ยวปากมาก ขับรถทางไกลมาแบบเครียด“แล้วไง”“อ้าว... โง่หรือว่าแกล้งโง่ เมาแล้วขับไง อะไรกัน” รู้สึกไม่ชอบใจ แม้จะดูท่าทางเป็นคนดี แต่นิสัยเมาแล้วขับแบบนี้รับไม่ได้“ฉันเพิ่งดื่มแค่ตรงนี้ จากนั้นมานี่ นิดเดียว”“จากตรงนี้เอง ถ้าขับชนเมื่อกี้นะ หึ... โทษสถานหนัก เมาแล้วห้ามขับรถ ต้องทำตามกฎหมาย ถ้าขับรถขณะมึนเมา ถูกปรับจับแน่นอน”“หาเรื่องแล้วแบบนี้ ไหนดูซิ เจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า มีตรงไหนหักอีกไหม”“โอ้ย โอ้ย โอ้ย” เมื่ออภิรินจับเนื้อต้องตัว เด็กคนนั้นร้องลั่น พร้อมกับจับแขนกับขาของตัวเอง“สงสัยขาจะหักแล้วมั้ง”อภิรินยิ้มนิด ๆ ดูออกว่าเด็กคนนี้เหลี่ยมจัด“มุกแกล้งบาดเจ็บใช้ไม่ได้กับฉันหรอกนะ”“แกล้งที่ไหน เห็นไหมนี่เลือด”ในจังหวะเผลอ อภิรินใช้เข่าของเขาดันเข่าของเด็กคนนั้น พอเข่างอ เธอก็เกือบล้ม แต่อภิรินก็ใช

“ขอบคุณมากครับ”“ไว้วันเสาร์อาทิตย์ ถ้าหยุดก็แวะมานะ เผื่อจะได้ใช้ให้ไปซื้ออะไรมาให้กิน”“ขอบคุณครับ พวกผมไปนะครับ”อภิรินพยักหน้า สองหนุ่มรีบเดินจากไป ชายหนุ่มรีบจัดข้าวของของเขาให้เข้าที่ เพราะว่าเขาอยากจะนั่งจิบเบียร์เย็น ๆ ดูพระอาทิตย์ตกดินชายหนุ่มเห็นระเบียงที่มีระแนงเก้าอี้ไม้ท่าทางสะดวกสบาย เขาเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อเอาเบียร์แช่ แต่ก็ยิ้มออกมา เมื่อเปิดไปที่ช่องฟิตแช่แข็ง เขาก็เห็นน้ำแข็งมีอยู่ในนั้น ‘ช่างรู้ใจจริง ๆ วิวจัดเอาไว้ให้เหรอ ขอบใจนะ’อภิรินหยิบแก้วมาใส่น้ำแข็ง แล้วหยิบเบียร์ขวดหนึ่ง ไปนั่งดื่มอยู่ที่ระเบียง เขาหันหน้าไปทางทิศตะวันตกตอนนี้พระอาทิตย์กำลังลับเหลี่ยมเขา ค่อย ๆ คล้อยต่ำลงไป แสงสีทองกระจายทั่วแผ่นฟ้า อภิรินสูดหายใจเข้าเต็มปอด วันนี้เป็นวันแรกที่เขารู้สึกโล่งโปร่งสบาย หายใจหายคอโล่งขึ้นคงจะดีขึ้นอย่างที่แม่บอกว่าเปลี่ยนที่ทางมันจะทำให้สบายใจขึ้น ชายหนุ่มก็หวังเอาไว้แบบนั้น สักวันเขาคงจะลืมความรักร้าย ๆ ที่ผู้หญิงคนนั้นได้ทำเอาไว้อย่างเจ็บปวดบ้านพ่อผู้ใหญ่แม่ลูกสาวมาจอดจักรยานอยู่ที่ข้าง ๆ คุณพ่อ“อ้าว ไหนว่าเอ็งจะไปซื้อของ ทำไมรีบกลับมา”“ก็ฉันตามรถของ