Share

5

last update Tanggal publikasi: 2026-06-13 18:58:37

“เจ้า!” ฉินเฟิงหลัวโกรธจัด ก่อนจะก้าวเข้ามา เหมือนจะคว้าข้อมือนาง

แต่ทันใดนั้น ร่างสีเงินบนตักกลับกระโจนออกไป

ตูม!

แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกมา ทั้งสี่คนกระเด็นปลิวราวกับว่าวขาดสาย

“อ๊าก!”

“โอ๊ย!”

“อะไรกัน!”

พวกเขาล้มกลิ้งไปหลายตลบ เลือดไหลออกจากมุมปาก มู่ชิงเยว่ถึงกับตกใจ ส่วนไป๋จิ่วเยวียนแอบกระดิกหางอย่างพอใจ ใครให้พวกมันกล้าแตะนาง แค่ไม่ฆ่าก็บุญเท่าไรแล้ว

“ศิษย์พี่หญิง!” ซูเหยาเหยาร้องลั่น

“ท่านเอาปีศาจจิ้งจอกมาเลี้ยงได้อย่างไร นี่มันสัตว์ปีศาจ ไม่ใช่สัตว์เทพ!”

มู่ชิงเยว่หัวเราะ ก่อนจะอุ้มจิ้งจอกขึ้นมาอีกครั้ง

“ใครบอก นี่คือสัตว์เทพอสูรตัวใหม่ของข้า และเขาเป็นสัตว์พันธสัญญาของข้าเรียบร้อยแล้ว”

ทุกคนเบิกตากว้าง

“เป็นไปไม่ได้!”

“เป็นไปแล้ว” มู่ชิงเยว่ยักไหล่ “เขาดื่มเลือดข้าแล้ว ตอนนี้เป็นนายบ่าวกันเรียบร้อย”

ไป๋จิ่วเยวียนแอบพึงพอใจกับประโยคของนาง  ถูกต้อง เขายอมเอง เต็มใจด้วย หากนางอยากเป็นนาย เขาก็พร้อมเป็นทาสทั้งชีวิต

“พวกเจ้าควรกลับไปได้แล้ว” มู่ชิงเยว่ลูบหัวจิ้งจอก

“จิ้งจอกของข้าดุมาก ถ้าพวกท่านอยากลองดูก็ได้”

จบคำ ดวงตาสีทองของไป๋จิ่วเยวียนก็มองไปทางพวกเขา

เพียงแวบเดียว ทั้งสี่คนขนลุกซู่ ราวกับถูกสัตว์อสูรโบราณจ้องมอง

“ไป!” เซียวเหวินหยางรีบพูด

“กลับกันก่อน!” ทั้งสี่คนล่าถอยอย่างรวดเร็ว

เมื่อออกมาห่างจากถ้ำ ลั่วจื่อเหิงก็สบถทันที

“นางเป็นอะไรไป เหตุใดถึงเปลี่ยนไปเช่นนี้!”

ฉินเฟิงหลัวขมวดคิ้ว

“ข้าก็ไม่รู้”

ซูเหยาเหยาก้มหน้า ก่อนจะเริ่มบีบน้ำตา

“ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า ศิษย์พี่หญิงคงโกรธข้า จึงไม่ยอมให้พวกท่านกินเห็ดพันปี หากข้าตาย ศิษย์พี่หญิงคงหายโกรธ”

พูดจบ นางก็วิ่งออกไป

“ศิษย์น้องซู อย่านะ!”

ศิษย์พี่ทั้งสามตกใจ รีบตามไปปลอบทันที

“ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เจ้าจิตใจดีเกินไปต่างหาก พวกเราจะจัดการนางเอง”

“ใช่ มู่ชิงเยว่ต้องชดใช้!” แต่ไม่มีใครรู้ว่าบนต้นไม้ใหญ่ด้านบน มู่ชิงเยว่กำลังนั่งกอดเข่า ข้างกายมีจิ้งจอกสีเงิน ส่วนรอบตัวเต็มไปด้วยสัตว์เทพนับสิบตัว ถังถัง ต้าเปา จินหลง หวงหวง เฮยเฮย เสวี่ยถวน โหยวโหยว ฉีฉี เผิงเผิง เสวียนอู่ รวมถึงสัตว์เทพทั้งหมดที่ย่อตัวให้ตัวเองเล็ก เพื่อบรรจุในกระเป๋าวิญญาณวิเศษได้ นางและเหล่าสมุนต่างแอบฟังทุกคำพูด เมื่อเห็นพวกคนสารเลวจากไป

ถังถังก็ส่งเสียงอย่างตื่นเต้น

“นายหญิง คืนนี้เอาอย่างไรดี!”

ต้าเปาส่ายหางแรง

“ข้าชอบแกล้งคน!”

จินหลงพ่นควันออกจมูก

“เผาห้องมันดีหรือไม่”

“ไม่ได้” มู่ชิงเยว่รีบห้าม ก่อนจะหัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวเราะที่สดใสที่สุดนับตั้งแต่เกิดใหม่ จากนั้นนางก็ขยับเข้ามาใกล้เหล่าสัตว์เทพในกระเป๋าวิญญาณที่ต่างโผล่หน้าออกมาพร้อมเผือกเต็มที่ พร้อมกับกระซิบแผนบางอย่าง ยิ่งฟัง ดวงตาของสัตว์เทพทุกตัวก็ยิ่งเป็นประกาย แม้แต่ไป๋จิ่วเยวียนยังแอบยิ้ม

แผนนี้...ร้ายกาจมาก เมื่อพูดจบ มู่ชิงเยว่ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์

“คืนนี้ ถึงเวลาทวงดอกเบี้ยก้อนแรกแล้ว” และเสียงหัวเราะของเหล่าสัตว์เทพก็ดังขึ้นทั่วป่า ราวกับกำลังรอคอยค่ำคืนนี้อย่างใจจดใจจ่อ

ค่ำคืนปกคลุมทั่วสำนักหมื่นอสูรเทวะ ภายในห้องพักของมู่ชิงเยว่ สัตว์เทพอสูรทั้งหลายกำลังล้อมวงประชุมลับ ถังถังยกอุ้งเท้าขึ้นก่อนเป็นตัวแรก

“นายหญิง! ข้าอยากรับหน้าที่แกล้งคน!”

“ข้าด้วย!”

“ข้าด้วย!”

ต้าเปา หวงหวง จินหลง และพวกที่เหลือรีบส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวสนับสนุน มู่ชิงเยว่หัวเราะร่วน ก่อนจะเคาะหัวทุกตัวอย่างเอ็นดูปนรักใคร่

“ได้ เช่นนั้นคืนนี้พวกเราจะเริ่มเก็บดอกเบี้ยก้อนแรก” ดวงตาของสัตว์เทพทุกตัวเป็นประกายทันที

คนแรกที่โชคร้ายคือลั่วจื่อเหิง ศิษย์พี่สามจอมปากเสีย เวลานี้กำลังแช่น้ำอยู่ในบ่อน้ำร้อนหลังเรือนพัก

“สบายจริง ๆ” เขาหลับตาอย่างมีความสุข ไม่รู้เลยว่าบนต้นไม้ด้านบน ถังถังกับเสวี่ยถวนกำลังแอบซุ่มอยู่

“เริ่มเลยไหม”

“เริ่ม!” ทั้งสองพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว คว้าชุดทั้งหมดของลั่วจื่อเหิงแล้วเผ่นแนบ

“เฮ้ย! เสื้อผ้าข้า หายไปไหน” ลั่วจื่อเหิงตกใจจนกระโดดขึ้นจากบ่อ รีบวิ่งตามเมื่อเห็นเงาไหว ๆ แต่ไม่รู้ว่าเป็นใครที่มาแกล้งเขา แต่พอวิ่งออกจากเขตบ่อน้ำ กลับพบว่ามีศิษย์ร่วมสำนักจำนวนหนึ่งกำลังเดินผ่าน

ทุกคนชะงัก ก่อนจะเบิกตากว้าง

“ศิษย์พี่สาม!”

“ท่าน...”

“แก้ผ้า!”

“อ๊าก!”

“ศิษย์พี่สามลามก”

“ศิษย์พี่สามชอบโชว์ของลับในที่แจ้ง”

“กรี๊ด!!!” เสียงหัวเราะดังสนั่นทั่วสำนัก

ลั่วจื่อเหิงอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี รีบวิ่งเข้าไปในห้องพักของตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ พรุ่งนี้เช้าเขาคงเป็นที่ขบขันของคนทั้งสำนักเป็นแน่ อย่าให้รู้ว่าใครแกล้งเขา เขาจะจัดการมันแน่

ขณะเดียวกัน ฉินเฟิงหลัวกำลังนั่งกินอาหารค่ำ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารชั้นดี

“อย่างน้อยวันนี้ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้าง”

เขาหยิบตะเกียบขึ้นมา ทันใดนั้น ต้าเปาก็ส่งเสียงเห่าจากนอกหน้าต่าง

“โฮ่ง!”

“อะไร”

ฉินเฟิงหลัวลุกไปดู แต่ไม่พบอะไร เมื่อกลับมาอีกครั้ง โต๊ะอาหารว่างเปล่า แม้แต่เมล็ดข้าวก็ไม่เหลือ

ฉินเฟิงหลัวยืนนิ่ง

“อาหารข้าล่ะ อาหารข้าหายไปไหน”

ไม่นานนัก มุมห้องพักที่เงียบสงัด ถังถังกำลังนอนพุงกาง พร้อมเรอเบา ๆ

“เมี้ยว”

ส่วนทางด้านเซียวเหวินหยาง กำลังปลอบซูเหยาเหยาอยู่ในสวนด้านหลัง

“ศิษย์น้องซู อย่าคิดมาก ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”

ซูเหยาเหยาก้มหน้าบีบน้ำตา

“แต่ศิษย์พี่หญิงคงเกลียดข้ามาก นางคงไม่ให้อภัยข้าแล้ว”

ทันใดนั้น กระสอบผืนใหญ่ตกลงมาจากฟ้า คลุมหัวทั้งสองคนทันที ฝีมือของสัตว์เทพจอมซนที่ถูกส่งมาให้โจมตีก่อนเป็นตัวแรก

“อะไร!”

“ใคร!”

ยังไม่ทันมีใครได้พูดอะไรต่อ ฝ่ามือและฝ่าเท้าก็ถล่มลงมาไม่ขาดสายเหมือนสายฝนบนท้องฟ้า

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   25

    ยามเย็น ทั้งครอบครัวมานั่งกินอาหารร่วมกัน ลูกทั้งห้าคนนั่งเรียงกัน สัตว์เทพทั้งหลายก็ล้อมวงอยู่รอบ ๆ ถังถังแอบขโมยปลา ต้าเปาแอบขโมยเนื้อ โหยวโหยวแอบขโมยขนม ส่วนเด็ก ๆ ก็ช่วยกันปิดบังความผิด จนทั้งโต๊ะวุ่นวายไปหมดไป๋จิ่วเยวียนมองภาพตรงหน้า ก่อนหันไปมองภรรยา“เยว่เอ๋อร์ เหนื่อยหรือไม่”มู่ชิงเยว่ยิ้ม ก่อนส่ายหน้า นางมองลูกทั้งห้าคน มองเหล่าสัตว์เทพที่รักนางเหมือนครอบครัว และมองสามีที่อยู่เคียงข้างเสมอ“ไม่เหนื่อยเลย เพราะนี่คือชีวิตที่ข้าใฝ่ฝันมาตลอด”แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องลงมาบนตำหนักจิ้งจอก เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังไปทั่วหุบเขา อบอุ่น มีความสุข และเต็มไปด้วยความรัก ราวกับเทพสวรรค์เองยังอิจฉาครอบครัวนี้หลายร้อยปีผ่านไป ชื่อของมู่ชิงเยว่กลายเป็นตำนาน ผู้คนทั่วสามภพต่างรู้จักเจ้าสำนักฝึกสัตว์เทพผู้ยิ่งใหญ่ราชินีแห่งเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ผู้ช่วยเหลือแดนสวรรค์ และผู้ครอบครองสัตว์เทพมากที่สุดในประวัติศาสตร์ แต่สำหรับมู่ชิงเยว่ สิ่งเหล่านั้นกลับไม่สำคัญเลย เพราะสิ่งที่นางรักที่สุดกลับเป็นบ้านหลังเล็กบนยอดเขาที่มีคนสำคัญทุกคนอยู่พร้อมหน้าเช้าวันหนึ่ง มู่ชิงเยว่กำลังนั่งจิบชาอยู่ใต้ต้นไม้เทพกำ

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   24

    “เยว่เอ๋อร์...” เสียงของไป๋จิ่วเยวียนทุ้มต่ำนุ่มลึก ดวงตาสีทองอันเย็นชาในยามปกติ ณ ขณะนี้กลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความปรารถนาที่ลุกโชน“ข้ารอวันนี้มานานสองชาติแล้ว” นางยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบา ๆ นิ้วเรียวสั่นระริกเล็กน้อยด้วยความเขินอายผสมความยินดี“ข้าก็เช่นกัน... จิ่วเยวียน”เขาก้มลงจูบริมฝีปากนางอย่างอ่อนโยนแต่ลึกซึ้ง จูบนั้นค่อย ๆ เปลี่ยนจากหวานละมุนเป็นเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ ลิ้นของเขาสอดแทรกเข้าไปสำรวจความหวานภายในอย่างไม่รีบร้อน ราวกับกำลังดื่มด่ำน้ำทิพย์ที่รอคอยมานานแสนนานมู่ชิงเยว่ครางแผ่วในลำคอ มือทั้งสองประสานรอบคอเขา ปล่อยให้ร่างกายอ่อนยวบไปกับความร้อนรุ่มที่พุ่งทะยานไป๋จิ่วเยวียนถอดเสื้อคลุมตัวเองออกอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อแน่นกระชับที่ปกปิดไว้ใต้ชุดราชันเผยออกมาเต็มตา รอยสักจิ้งจอกเก้าหางสีเงินเรืองแสงจาง ๆ บนแผ่นหลังกว้าง ราวกับกำลังตื่นตัวขึ้นเพราะสัมผัสของนางเขาจูบไล่ลงมาตามลำคอขาว ดูดดึงเบา ๆ ที่จุดกระสัน จนมู่ชิงเยว่สะดุ้งคราง“อ๊ะ...” มือใหญ่ของเขาลูบไล้ลงไปตามเนินอกอวบอิ่มที่ตั้งชันด้วยความตื่นเต้น นิ้วโป้งวนเวียนวนรอบยอดอกสีชมพูอ่อนอย่างทะนุถนอม ก่อนจะโน้มลงไปอมมันเข้

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   23

    “ไม่”มู่ชิงเยว่ส่ายหน้า“ข้าไม่ได้ใจดี ข้าแค่อยากให้เขามีชีวิตอยู่ เพื่อจดจำสิ่งที่ตนเองเคยทำ”สายลมอ่อนพัดผ่านภูเขา เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของลั่วจื่อเหิงยังคงดังมาเป็นระยะ ขณะที่มู่ชิงเยว่เอนศีรษะพิงไหล่ไป๋จิ่วเยวียน ความแค้นที่สะสมมาสองชาติ กำลังค่อย ๆ ถูกชำระล้างทีละส่วน และในครั้งนี้ นางไม่จำเป็นต้องลงมือสังหารใครด้วยตนเองเลย เพราะคนเหล่านั้น ล้วนทำลายตัวเองด้วยความโลภและความโง่เขลาของตนเองส่วนซูเหยาเหยาก็มีโทษมหันต์ฆ่าศิษย์ร่วมสำนัก ถูกขังเอาไว้ในคุกน้ำแข็งใต้ดิน นางจะออกมาได้เมื่อสิ้นลมหายใจเท่านั้น บางทีความตายก็ปรานีมากกว่าการมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานไปจนกว่าจะสิ้นลมหายใจหลังจากเรื่องของศิษย์พี่ทั้งสามและซูเหยาเหยาสิ้นสุดลง มู่ชิงเยว่ก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ในสำนัก ทุกวันมีเพียงการฝึกฝน เล่นกับสัตว์เทพ และใช้เวลากับไป๋จิ่วเยวียนนางรับฝึกสัตว์เทพที่นำมาฝากเลี้ยงด้วย เพราะตัดใจขายสัตว์เทพอสูรตัวอ้วนที่นางเลี้ยงมาแต่เล็กแต่น้อยไม่ได้ แต่นางมีฝีมือการฝึก จึงได้เงินและหินวิญญาณเป็นจำนวนมาก ถังถังกับต้าเปาเป็นหัวหน้าแก๊งช่วยฝึกสัตว์เทพอสูร ค่าตอบแทนคือของโปรดที่กินจนพุงปลิ้น จ

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   22

    “ในที่สุดก็ยอมรับแล้ว”มู่ชิงเยว่เดินเข้าไปใกล้ ก่อนหยิบป้ายหยกออกมา“จำสิ่งนี้ได้หรือไม่”ซูเหยาเหยาหน้าซีดทันที ป้ายหยกสีขาวบริสุทธิ์ เป็นป้ายที่นางอวดมาตลอดหลายปี ว่าคือหลักฐานการช่วยชีวิตศิษย์พี่ทั้งสามมู่ชิงเยว่หัวเราะ“เจ้ารู้หรือไม่ เหตุใดข้าจึงไม่เคยทวงคืน เพราะข้ารอวันนี้อยู่”นางพลิกป้ายหยก เผยให้เห็นตัวอักษรด้านในที่สลักชื่อของนางเอาไว้ แต่ต้องสังเกตดีๆ เพราะตัวหนังสือเล็กมาก มองผ่าน ๆ จะไม่เห็น สามคำสลักอยู่ชัดเจน ซูเหยาเหยาหน้าขาวซีด“เป็นไปไม่ได้ ป้ายหยกนี้เป็นของข้า!”“ของเจ้างั้นหรือ”มู่ชิงเยว่หัวเราะ“ชื่อข้าสลักอยู่บนนี้ จะเป็นของเจ้าได้อย่างไร ของที่ข้าทำตกในวันที่ช่วยชีวิตพวกเขา กลับถูกเจ้าหยิบไปใช้โกหกคนทั้งสำนัก เจ้าช่างไร้ยางอายจริง ๆ ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวเสียด้วย ข้าช่วยศิษย์พี่ตั้งหลายครั้ง แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมาคือความเย็นชาจากพวกเขา แรกเริ่มเดิมทีท่านพ่อไม่ได้คิดจะรับพวกเขาเป็นศิษย์ เพราะข้าคุกเข่าสามวันสามคืน ขอร้องท่านพ่อ บอกว่าพวกเขาอบรมสั่งสอนได้ ข้าโง่เสียจริงๆ ที่สงสารงูเห่าอย่างพวกเขา”พูดจบ มู่ชิงเยว่ก็เก็บป้ายหยก ก่อนหมุนตัวเดินจากไป แต่ก่อนจะจาก

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   21

    ขณะเดียวกัน เซียวเหวินหยางที่เพิ่งมาถึง กำลังยืนอยู่ด้านนอกห้องพอดีเขากำลังจะเปิดประตู แต่กลับได้ยินเสียงภายในก่อนจึงชะงัก“เจ้ารู้หรือไม่” มู่ชิงเยว่พูดขึ้นเบา ๆ“ความจริงข้าแปลกใจมาก เจ้าหลอกพวกเขาได้ตั้งหลายปี”ซูเหยาเหยาสีหน้าเปลี่ยนทันที“ท่านหมายความว่าอย่างไร”มู่ชิงเยว่หัวเราะ“ยังจะแกล้งโง่อีกหรือ เรื่องที่ข้าช่วยชีวิตศิษย์พี่ทั้งสาม เรื่องที่เจ้าขโมยความดีความชอบ เรื่องที่เจ้าโกหกทุกคน ข้ารู้ตั้งนานแล้ว” ซูเหยาเหยาหน้าซีด ก่อนหัวเราะออกมาอย่างเสียสติ“แล้วอย่างไร ตอนนั้นพวกเขาเชื่อข้า ไม่เชื่อเจ้า พวกโง่พวกนั้นหลงข้าจนหัวปักหัวปำ ข้าเพียงพูดไม่กี่คำ พวกเขาก็พร้อมเกลียดเจ้าแล้ว”เซียวเหวินหยางที่ยืนอยู่หน้าห้องตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือด วันนี้กะว่าจะพูดทุกอย่างให้รู้เรื่อง แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินความจริงอันน่าเจ็บปวดนี้อีก ว่าพวกเขาหลงเชื่อคนผิด“ข้าเป็นคนช่วยพวกเขาหรือ ไม่ ข้าไปถึงตอนทุกอย่างจบแล้ว แต่พวกเขากลับเชื่อว่าข้าช่วยชีวิต ฮ่า ๆ ๆ ถึงความจริงจะเปิดเผย แล้วอย่างไร พวกเขาก็ไม่เห็นทำอะไรข้า เพราะตลอดหลายปีมานี้พวกเขารักข้าไปแล้ว” ซูเหยาเหยาหัวเราะอย่างสะใจ“ข้ายังจำสีหน้

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   20

    “ส่วนเจ้า ค่อยคิดบัญชีกัน” ศิษย์พี่ใหญ่ผลักนางจนกระเด็น แต่นางก็กัดฟันแสร้งทำเป็นอ่อนแอ เหมือนไม่โกรธเคือง แต่ในใจแค้นเคืองยิ่งนักเซียวเหวินหยางหรี่ตา ก่อนหันไปมองศิษย์จากสำนักอื่น“พวกท่านไม่คิดหรือ ว่าสมบัติมากมายเช่นนั้นควรแบ่งกัน”ฉินเฟิงหลัวรีบเสริม“ใช่ พวกเรามีคนมากกว่า ต่อให้เขาเก่งแค่ไหนก็สู้ไม่ไหว”ลั่วจื่อเหิงพยักหน้า“สมบัติควรเป็นของทุกคน”ซูเหยาเหยาทำตาแดง แสร้งบีบน้ำตา แม้ความจริงจะเปิดเผย แต่ศิษย์พี่ทั้งสามก็ไม่ได้ตำหนิอะไรนางมากมาย อาจเพราะกำลังสนใจของวิเศษมากกว่าบุญคุณช่วยชีวิต“ข้าก็คิดเช่นนั้น พวกเราควรได้รับความยุติธรรม”หลายคนเริ่มถูกปลุกปั่น ความโลภเข้าครอบงำจิตใจสุดท้าย ศิษย์จากหลายสำนักก็ตัดสินใจรวมตัวกัน มุ่งหน้าไปหามู่ชิงเยว่ นางกำลังนั่งกินผลไม้วิญญาณอย่างสบายใจ ไป๋จิ่วเยวียนนั่งอยู่ข้างกายเหล่าสัตว์เทพตัวอ้วนกำลังแทะขนมกันอย่างเอร็ดอร่อย ถังถังถึงกับนอนหงายพุงอยู่บนศีรษะต้าเปา“ส่งสมบัติมา!” ใครคนหนึ่งตะโกน“ใช่”“แบ่งให้พวกเราด้วย”“สมบัติไม่ควรเป็นของคนคนเดียว”มู่ชิงเยว่ถึงกับหัวเราะ“พวกเจ้าหน้าด้านขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อใด สมบัติที่ข้าหามาเอง เหตุใดต้อ

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   3

    ดีที่ในอดีตนางยังไม่โง่งมจนเกินไป บิดาสั่งห้ามเอาไว้ว่าผลึกอัคคีคือความลับสูงสุดของสำนัก จะไม่มีศิษย์คนใดล่วงรู้ นางจึงไม่เคยบอกความลับนี้กับใคร ชาตินี้สัตว์เทพอสูรพวกนั้นต้องเป็นของนางแต่เพียงผู้เดียว เพราะบิดาของนางลำบากหามา และนางเฝ้าฟูมฟักเลี้ยงดู แม้พวกมันจะไม่ได้ทำสัญญานายบ่าวกับนางแต่ก็รักแ

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   2

    “เยว่เอ๋อร์...” เสียงแผ่วเบาราวกระซิบทว่าในวินาทีต่อมา สายตาของเขากลับเย็นเยียบจนน่าหวาดกลัว“ใครทำ” เสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่กลับสะเทือนถึงจิตวิญญาณของทุกคนเซียวเหวินหยางหน้าซีด ฉินเฟิงหลัวเริ่มตัวสั่น ลั่วจื่อเหิงถึงกับทรุดลงกับพื้น พวกเขารับรู้ได้ทันที ชายตรงหน้าสามารถสังหารคนทั้งสำนักได้เพียง

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   1

    เสียงหัวเราะดังขึ้นภายในลานฝึกสัตว์เทพของสำนักหมื่นอสูรเทวะ“ศิษย์น้องซู ลองชิมขนมวิญญาณที่ข้าซื้อมาให้สิ” เซียวเหวินหยางยื่นกล่องหยกให้อย่างเอาใจ“ดื่มชาวิญญาณก่อนเถิด” ฉินเฟิงหลัวยกถ้วยชาขึ้นป้อน“ศิษย์น้องเมื่อยหรือไม่ ข้าจะนวดไหล่ให้” ลั่วจื่อเหิงรีบขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ ซูเหยาเหยาหัวเราะเบา ๆ

  • เกิดใหม่รักตัวเอง เลี้ยงสัตว์เทพอสูรสุดน่ารัก   4

    ร่างเล็กสั่นเทา ลมหายใจแผ่วเบา หากช้ากว่านี้อีกเพียงเล็กน้อยคงไม่รอดแล้วมู่ชิงเยว่ยืนนิ่ง ภาพจากชาติที่แล้วผุดขึ้นมาในหัวทันที เพราะนี่คือวันที่นางพบมันเช่นกัน พบจิ้งจอกตัวนี้ ช่วยชีวิตมันเอาไว้ เลี้ยงดูมันอยู่หลายวัน ก่อนที่มันจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยตอนนั้นนางเสียใจมาก คิดว่ามันทอดทิ้งนางไปแล้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status