All Chapters of อย่ามาท้าทายระบบตัวมารดายุค 80s สิ!: Chapter 91 - Chapter 97

เสวี่ยซูซินเห็นภาพทะเลสาบตรงหน้าพลันรู้สึกผ่อนคลาย แล้วหวนนึกถึงอดีตที่ผ่านมา เพราะเธอไว้ใจและเชื่อใจคนอื่นเยอะจนเกินไป ทำให้ชีวิตพังทลาย แต่ตอนนี้เธอเชื่อว่าเขาเป็นคนดีจริง ๆ “คิดอะไรอยู่ครับคนสวย” นอกจากคนดีแล้วก็ยังปากหวานอีกด้วย เธอล่ะอยากหยิกปากเสียจริง ทีเมื่อก่อนชอบว่าเธอทำตัวน่าเกลียด ยกขายั่วยวน “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ” “กำลังคิดน่ะสิ ใครนะที่เมื่อก่อนว่าฉันยั่วยวนคุณ ตอนนี้ทำเป็นติดหนึบราวกับตังเม” “นั่นสิ...ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกล้าว่าคุณได้ยังไง” เธอสอดนิ้วเข้าไปบิดเอวเขาเพราะเขาใส่เสื้อพลิว ๆ และนั่นกลับโดนจับกดโซฟาราวกับว่ารอจังหวะนี้มานานแล้ว คนบ้า! “ผมนอนกอดคุณเฉย ๆ มาตั้งนานแล้ว วันนี้ไม่ยอมปล่อยคุณแล้วนะ เพราะกลับไปผมจะจดทะเบียนกับคุณทันที” เธออ้าปากกว้าง นี่เขาวางแผนมาจับเธอกินงั้นเหรอ ร้ายจริง ๆ แม้ว่าใจหนึ่งก็เชื่อใจเขาไปแล้ว แต่ทว่าเธอก็ยังเขินอยู่เล็กน้อยนะ “ใครบอกจะแต่งกับคุณคะ” “ไม่อยากแต่งกับผมแล้วคุณจะแต่งกับใคร” “เอ๋...แต่งกับใครดีนะ...ใคร

เมื่อเสื้อที่รัดจนแน่นแยกจากกัน ในใจของจางจิ้ง เหยาเต้นตึกตักทันที เนินนุ่มฟูผลิออกทำให้เห็นขนาดจริงที่ซ่อนอยู่ และนั่นทำให้เขาถึงกับลมหายใจสะดุดชั่วครู่ “อื้อ...ให้ตายเถอะซินซินของผม คุณดูสวยมาก ๆ” จางจิ้งเหยาพูดออกมาราวกับคนเพ้อ ร่างกายของเธอสวยงามเสียจนเขาข่มใจไม่อยู่ ร่างหนายืดตัวขึ้นถอดเสื้อผ้าทิ้งลงพื้นทันที จากนั้นรีบเข้ามาหาเธอราวกับกลัวว่าปล่อยเธอให้อยู่คนเดียวเพียงเสี้ยวนาที เธอจะเหน็บหนาวจนอยากหลอมรวมเป็นหนึ่งเพื่อให้ความอบอุ่น จุ๊บ! ริมฝีปากนุ่มจูบที่ต้นคอสูดเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ จากสบู่ที่รวมกับเนื้อสาวเข้าเต็มปอด ก่อนจะลากริมฝีปากและเรียวลิ้นนุ่มชิมไปตามจุดกระสันจนระเรื่อยถึงเนินเนื้อ สองมือหนากอบกุมก้อนฝ้ายนุ่มฟูก่อนจะค่อย ๆ นวดคลึงให้ผ่อนคล้าย ส่งผลให้สองเม็ดเชอร์รี่สีสดชูชันพร้อมให้เขาลิ้มลองรสชาติที่รอคอยมานานแสนนาน “อื้ม...” เสียงคนตัวเล็กครางออกมาแผ่ว ๆ เมื่อเขาแตะเรียวลิ้นลงตรงส่วนปลายก่อนจะตวัดเบา ๆ ระรัว ร่างเล็กเริ่มขยับบิดเร่าจนร่างกายของเขารู้สึกทรมาน สะโพกเธอขยับขึ้นลงพร้อมกับหน้าอกที่กระเพื่อ

ริมฝีปากจูบแผ่ว ๆ ก่อนจะขยี้อย่างเร่าร้อน และเปลี่ยนเป้าหมายพร้อมกับแรงที่โถมเข้าใส่เสวี่ยซูซินเกือบจะคว้าความสุขได้แล้วแต่ทว่าอีกคนก็หยุดชะงักทั้งหมุนวน ๆ ทำให้เธอแทบขาดใจคล้ายกับทำของอร่อยหลุดมือต่อหน้าต่อตา จนต้องขึงตาใส่“อย่าแกล้ง…” เสียงสั่นพร่าด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่ หลุดลอดจากริมฝีปากที่ถูกเขารุกรานไม่หยุดพัก“อย่าเพิ่งรีบร้อนสิครับ...กำลังสนุกเลย”เธอจะขาดใจอยู่แล้วเขายังคิดว่าสนุกอีกเหรอ ให้ตายเถอะ อยากจะหยิกเขาสักที “เร่งหน่อยสิ...ฉัน...ฉันจะเสร็จแล้ว” ผมไม่ยอมให้เสร็จ ให้ตายเถอะ เขาน่าตีจริง ๆ จะไม่ยอมให้เธอเสร็จอีก เวลายังมีอีกเยอะไม่ใช่หรือไง รู้อย่างนี้ไม่น่ายอมคนหน้ามึนเลยให้ตายสิ รู้อย่างนี้ให้รอจดทะเบียนก่อนค่อยมีเรื่องบนเตียง อุตส่าห์ใจอ่อนแล้วเชียวนะ แล้วคนหื่นก็จับเธอพลิกคว่ำพลิกหงายเอาทุกท่าที่เขาคิดว่าเธอน่าจะมีความสุข ก่อนจะปล่อยให้เธอได้ถึงฝั่ง หยาดน้ำหวานหลั่งจนผ้าปูที่นอนเปียกชื้นไปหมด แต่ทว่าอีกคนก็ยังไม่ถอนตัวตน แต่เธอเองก็รู้สึกว่ายังไม่พอเช่นเดียวกัน ไม่นึกว่าเหล้าที่เสี่ยวหมิงซื้อ

“เติมข้าวรอบที่สามแล้วนะคะ อร่อยขนาดนั้นเชียว” วันนี้เขากลับมาถึงบ้านเร็ว เธอจึงให้ตั้งโต๊ะตั้งแต่ห้าโมงเย็น อาหารเป็นหอยลายผัดน้ำมันพริก กุ้งผัดเผ็ด ไก่ตุ๋นสมุนไพร และผัดผักสามสหาย และสามีก็ขยันเติมข้าวเสียจนกลัวว่าเขาจะอ้วนเกินไป “ภรรยาทำอาหารอร่อยมากครับ” เธอยิ้มแป้น ต่อให้เขากินเยอะเกินไปก็ยินดีตักให้ ปากหวานขนาดนี้เธอก็หลงรักเขามากขึ้นแล้วสิ จนเก็บความรักเอาไว้ไม่ไหว เผลอพูดคำเลี่ยน ๆ ออกมา “ฉันรักคุณจัง” แค่ภรรยาบอกรักจางจิ้งเหยาพร้อมหยุดทุกอย่างและพาเธอขึ้นเตียงทันที แม้ว่าต่อหน้าสาวใช้และคนของตนเองก็ตาม ไม่รู้จักรักษาภาพลักษณ์เอาเสียเลย “ผมอิ่มก็ได้นะ ถ้าคุณอยากขึ้น...อุ๊บ!” เธอรีบคีบเนื้อไก่ใส่ปากเสียเลย พูดอะไรน่าเกลียด บอกว่าเรื่องแบบนี้ให้พูดเวลาอยู่ด้วยกันสองคนก็พอ แต่เขากลับไม่ยอมเชื่อฟัง “ผมพูดจริง ๆ” เขาส่งสายตาตัดพ้อ เพราะภรรยาชอบบอกรักตอนอยู่บนเตียง เวลาอื่นคะยั้นคะยอให้บอกรักไม่มีทางเด็ดขาด เธอได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะให้เขากินข้าวให้หมด แล้วค่อยขึ้นไปอาบน้ำ แน่น