เข้าสู่ระบบเมื่อฝาแฝดจากสองยุคสลับวิญญาณเพื่อสานต่อแผนล้างแค้น เธอจะไม่ยอมเป็นเมียรองให้พวกตระกูลสามีเอาเปรียบอีกต่อไป รักกันนักใช่ไหม… ก็เชิญพากันลงนรกไปพร้อมกันเถอะ! แต่ทำไมครั้งนี้… พี่ชายของเขาถึงคอยวุ่นวายและดึงเธอเข้ามาใกล้ ไม่เหมือนชาติก่อนเลยนี่นา…
ดูเพิ่มเติมเสวี่ยซูอินเป็นวิญญาณพี่สาวฝาแฝดของเสวี่ยซูซิน เดิมทั้งคู่ต่างลงมาเกิดพร้อมกัน แต่ด้วยชะตาชีวิตที่วิญญาณทั้งสองต้องแยกจากกันจึงเกิดคนละยุค
ซูอินคือตัวแม่ตัวมารดาในยุคปัจจุบัน ที่ไม่ว่าเดินไปทางใดผู้คนก็ให้ความสนใจ แต่เธอดันตกหลุมพลางคนโลภอย่างผู้จัดการที่แสร้งมาหลอกให้รัก และหักหลังเธอด้วยการโกงกินและฮุบกิจการต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นบริษัทเอนเตอร์เทนเมนต์ที่ใหญ่ที่สุดและบริษัทในเครือไปครอง
เมื่อเธอรู้ข่าวจึงไปเอาเรื่องแต่ทุกอย่างถูกจัดฉากเป็นอุบัติเหตุทำให้เธอตาย หลังวิญญาณออกจากร่างเห็นชายคนรักกับชู้ที่เป็นเลขาคนสนิทยืนหัวเราะกับความสำเร็จทำให้เธอคั่งแค้น
แต่ ๆ ...สวรรค์เหมือนจะเห็นใจนิด ๆ ยอมให้เธอเกิดใหม่ แต่ทว่ากลับไม่ให้เกิดใหม่เพื่อแก้แค้นคนรักเก่า แต่กลับให้เธอมาพบกับน้องสาวที่ถูกคนรักหักหลังไม่ต่างกัน
ในเมื่อเกิดภพเดิมไม่ได้...ก็เอาเถอะ ฉันจะเกิดภพใหม่ด้วยการเป็นตัวแทนล้างแค้นให้น้องสาวก็แล้วกัน
เธอจึงอยู่ในร่างของเสวี่ยซูซิน ในสามปีก่อนเกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของเจ้าของร่าง แต่ทว่าด้วยนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจของเสวี่ยซูซิน ทำให้เธออยากจะร้องไห้วันละพันหนกับวีรกรรมของน้องสาวที่ได้ทำเอาไว้ และพูดกันถึงสามปีไม่จบไม่สิ้น
เหมาร้านอาหารที่ผู้ชายชอบเพื่อจะได้นั่งกินกันสองคนเท่านั้น
ซื้อของมีค่าให้ผู้ชาย
คุกเข่าขอผู้ชายแต่งงาน...ฮะ!
“คุกเข่าขอผู้ชายให้แต่งงานด้วย...นี่มันเรื่องโง่เง่าสิ้นดี”
‘เฮ้อ...ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่หิวผู้ชายจนกระทั่งใช้เงินซื้อไปได้อย่างไร จากที่มีแต่ผู้ชายรายล้อม รู้สึกว่าตอนนี้อับเฉาเหลือเกิน’
แต่แม่เล็กจางหรือภรรยาคนที่สองของผู้นำตระกูลจางคือมารดาของจางจิ้งฮ่าวกลับเห็นดีเห็นงามให้น้องสาวของเธอแต่งเข้าบ้าน แต่คนขี้ขลาดอย่างจางจิ้งฮ่าวหนีไปรบที่ชายแดนเสียก่อน
เธอมองดูหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวเรื่องระหว่างเธอ และจางจิ้งฮ่าว ผู้ชายไร้ยางอายที่หลอกให้ความหวังเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง และทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี แม้ผ่านมาสามปีแล้วข่าวก็ยังลงไม่หยุด มักมีเรื่องซุบซิบอยู่ตลอด
ไม่สิเรื่องนี้มันต้องมีเงื่อนงำ!
ใช่นั่นเป็นเรื่องที่ลือกันถึงสามปีก็ไม่ยอมจบ
เจ้าบ่าวหนีงานแต่งของคุณหนูตระกูลใหญ่ที่มีแต่เงิน สมองเต็มไปด้วยน้ำ
ช่างเป็นเรื่องที่ชวนให้ทุกคนในเมืองหัวเราะเยาะ จริง ๆ แต่เอาเถอะ นี่เธอเกิดใหม่พร้อมกับล่วงรู้อนาคตแล้ว ดังนั้นย่อมไม่พาชีวิตนี้เดินลงเหวแน่นอน
ตระกูลเสวี่ยมีทรัพย์สมบัติมากมาย ดังนั้นย่อมเป็นที่หมายปองของหลายตระกูล รวมทั้งจางจิ้งฮ่าวด้วย เพียงแต่ครั้งนี้เธอไม่ใช่คนโง่ดั่งน้องสาวที่ยกทุกอย่างให้ตระกูลจาง และใช้ชีวิตเป็นนางร้ายที่รับใช้ในบ้านตระกูลจางอีกต่อไปแล้ว
จางจิ้งฮ่าวหรือ...ฉันไม่ได้ต้องการเขาหรอกนะและแน่นอนว่าเรื่องที่แม่เล็กจางขอในวันนี้ มันจะไม่เกิดขึ้นอีกตราบใดที่เธอยังเป็นวิญญาณของเจ้าของร่างนี้อยู่
ในเมื่อธุรกิจของตระกูลเสวี่ยมั่นคงอยู่แล้ว เธอก็ควรจะใช้ชีวิตรวย ๆ รอเวลาให้จางจิ้งฮ่าวกลับมาและเธอจะได้แก้แค้นทีเดียว นี่ก็ใกล้เวลาแล้วสินะ
แต่เธอวางแผนยังไม่ทันจบดีคนของเธอก็มาขัดจังหวะเสียก่อน
“คุณหนูคะ คุณนายเล็กจางอยากพบคุณหนูค่ะ”
เสวี่ยซูซินยกยิ้มเหี้ยม และรับรู้ว่าวันนี้เป็นวันที่แม่เล็กจางหลอกล่อเธอด้วยคำหวาน เพื่อเซ็นยกทุกอย่างให้จางจิ้งฮ่าว แล้วเอาเรื่องแต่งงานมาแลกทั้ง ๆ ที่ไอ้แมงดานั่นจะกลับมาพร้อมกับผู้หญิงอีกคน และอยากยกสถานะเมียเอกให้
แต่ขอโทษเถอะ...เธอไม่ได้เคี้ยวหญ้าอีกแล้ว...จะฮุบสมบัติตระกูลเสวี่ย มันเร็วไปหน่อยกระมัง...
เชิญไปอยู่กับแม่บัวขาวนั่นเสียเถอะ!
“เติมข้าวรอบที่สามแล้วนะคะ อร่อยขนาดนั้นเชียว” วันนี้เขากลับมาถึงบ้านเร็ว เธอจึงให้ตั้งโต๊ะตั้งแต่ห้าโมงเย็น อาหารเป็นหอยลายผัดน้ำมันพริก กุ้งผัดเผ็ด ไก่ตุ๋นสมุนไพร และผัดผักสามสหาย และสามีก็ขยันเติมข้าวเสียจนกลัวว่าเขาจะอ้วนเกินไป “ภรรยาทำอาหารอร่อยมากครับ” เธอยิ้มแป้น ต่อให้เขากินเยอะเกินไปก็ยินดีตักให้ ปากหวานขนาดนี้เธอก็หลงรักเขามากขึ้นแล้วสิ จนเก็บความรักเอาไว้ไม่ไหว เผลอพูดคำเลี่ยน ๆ ออกมา “ฉันรักคุณจัง” แค่ภรรยาบอกรักจางจิ้งเหยาพร้อมหยุดทุกอย่างและพาเธอขึ้นเตียงทันที แม้ว่าต่อหน้าสาวใช้และคนของตนเองก็ตาม ไม่รู้จักรักษาภาพลักษณ์เอาเสียเลย “ผมอิ่มก็ได้นะ ถ้าคุณอยากขึ้น...อุ๊บ!” เธอรีบคีบเนื้อไก่ใส่ปากเสียเลย พูดอะไรน่าเกลียด บอกว่าเรื่องแบบนี้ให้พูดเวลาอยู่ด้วยกันสองคนก็พอ แต่เขากลับไม่ยอมเชื่อฟัง “ผมพูดจริง ๆ” เขาส่งสายตาตัดพ้อ เพราะภรรยาชอบบอกรักตอนอยู่บนเตียง เวลาอื่นคะยั้นคะยอให้บอกรักไม่มีทางเด็ดขาด เธอได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะให้เขากินข้าวให้หมด แล้วค่อยขึ้นไปอาบน้ำ แน่น
เสวี่ยซูซินโกรธจางจิ้งเหยาแทบตาย เขาจับเธอกินปุ๊บก็ไม่ให้ลงจากเตียงเลย ซ้ำไม่พอเสี่ยวหมิงยังมาเยี่ยมไข้พร้อมส่งสายตาล้อเลียน‘พี่สาวเสวี่ยก็อย่าหักโหมมาก ยังมีเวลาอีกเยอะ’ใครที่ไหนหักโหมกันนอกเสียจากคนที่บอกว่าไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนไหน แต่ทำไมเก่งกาจขนาดนั้นก็ไม่รู้ และมารู้ทีหลังว่าเขาแอบสับเปลี่ยนเหล้าของเธอที่ดีกรีอ่อนเป็นเหล้าปลุกกำหนัดเธองอนเขาไม่ได้นานก็โดนง้อแบบต้องหายงอน เพราะคนตัวโตบอกว่าจะง้อจนกว่าเธอจะหายสรุปสุดท้ายผู้ชายเย็นชาเปลี่ยนหน้ากากฉับพลันเป็นผู้ชายลามก ทั้งค้ากำไรอยู่ตลอดจนกลับถึงบ้านแต่เมื่อกลับถึงบ้านคนที่ไม่ได้ทันเตรียมใจก็เห็นว่าบ้านจัดเตรียมงานแต่งเอาไว้พร้อมสรรพ ยังเป็นเหล่าพี่สาวของเสี่ยวหมิงจัดแจงถึงขนาดชุดเจ้าสาวก็เรียบร้อยแล้วสุดท้ายเธอก็ได้ดื่มเหล้ามงคลพร้อมกับตระกูลใหญ่ทั้งสี่เป็นสักขีพยานรัก และวันถัดมาจึงจดทะเบียนกันเธอมองหนังสือทะเบียนสมรสพร้อมกับรอยยิ้ม พลันนึกถึงน้องสาวของตนเอง ไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดใหม่เป็นยังไงแล้วนะ‘เสวี่ยซูซิน ฉันแก้แค้นแทนเธอแล้วนะ’ถ้อยคำนั้นพูดได้แค่ในใจ หากเปล่งเสียงออกมาจะทำให้คนในบ้านแตกตื่นหากได้ยินยิ่งเธอมองไปยังบ
ริมฝีปากจูบแผ่ว ๆ ก่อนจะขยี้อย่างเร่าร้อน และเปลี่ยนเป้าหมายพร้อมกับแรงที่โถมเข้าใส่เสวี่ยซูซินเกือบจะคว้าความสุขได้แล้วแต่ทว่าอีกคนก็หยุดชะงักทั้งหมุนวน ๆ ทำให้เธอแทบขาดใจคล้ายกับทำของอร่อยหลุดมือต่อหน้าต่อตา จนต้องขึงตาใส่“อย่าแกล้ง…” เสียงสั่นพร่าด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่ หลุดลอดจากริมฝีปากที่ถูกเขารุกรานไม่หยุดพัก“อย่าเพิ่งรีบร้อนสิครับ...กำลังสนุกเลย”เธอจะขาดใจอยู่แล้วเขายังคิดว่าสนุกอีกเหรอ ให้ตายเถอะ อยากจะหยิกเขาสักที “เร่งหน่อยสิ...ฉัน...ฉันจะเสร็จแล้ว” ผมไม่ยอมให้เสร็จ ให้ตายเถอะ เขาน่าตีจริง ๆ จะไม่ยอมให้เธอเสร็จอีก เวลายังมีอีกเยอะไม่ใช่หรือไง รู้อย่างนี้ไม่น่ายอมคนหน้ามึนเลยให้ตายสิ รู้อย่างนี้ให้รอจดทะเบียนก่อนค่อยมีเรื่องบนเตียง อุตส่าห์ใจอ่อนแล้วเชียวนะ แล้วคนหื่นก็จับเธอพลิกคว่ำพลิกหงายเอาทุกท่าที่เขาคิดว่าเธอน่าจะมีความสุข ก่อนจะปล่อยให้เธอได้ถึงฝั่ง หยาดน้ำหวานหลั่งจนผ้าปูที่นอนเปียกชื้นไปหมด แต่ทว่าอีกคนก็ยังไม่ถอนตัวตน แต่เธอเองก็รู้สึกว่ายังไม่พอเช่นเดียวกัน ไม่นึกว่าเหล้าที่เสี่ยวหมิงซื้อ
“จิ้งเหยา...ฉัน...ฉัน” เธอไม่อยากพูดคำน่าอายแต่ทว่าปลายนิ้วแกร่งของเขาขยี้เม็ดทับทิมของเธอเสียวจนสั่นไปทั้งร่าง “ใจเย็นนะครับ...ผมต้องทำให้คุณพร้อมก่อน” คำว่าทำให้เธอพร้อมทำให้สายตาของเธอจ้องเขม็งไปยังส่วนที่ยื่นจากร่างกายของเขาส่วนนั้น แล้วก็... อื้ม...เธอสมควรจะทำตัวให้พร้อมก่อนจริง ๆ นี่เรียกว่าเกินมาตรฐานไปเยอะอยู่เหมือนกัน ทำไมสวรรค์ถึงรักเขาขนาดนี้ล่ะ เธอที่ยังไม่เคยผ่านมาเลยจะรับไหวได้ยังไง หรือว่าจะผลัดไปก่อนดี แต่เมื่อเห็นสีหน้าเว้าวอนและรอเธอมาหลายครั้งแล้วก็อดสงสารไม่ได้ “ไม่ต้องกลัวนะ...ผมจะค่อย ๆ ทำ” เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ค่อย ๆ ทำดูเหมือนจะใช้ไม่ได้นะ เพราะขนาดของเขาและเธอนั้นช่างห่างกันลิบลับ “แต่...ว่ามันใหญ่นะ” จางจิ้งเหยายิ้มค้าง ใบหน้าของเธอฉายแววกังวล แต่ว่าเรื่องนี้เขาไม่ได้ผิดสักหน่อย ที่มันใหญ่ก็เพราะว่าเขาแข็งแรงต่างหากจะลดขนาดได้อย่างไร และเขาก็ไม่คิดจะหาใครมาเป็นภรรยาของเขาอีก นอกจากเธอคนเดียว ชีวิตนี้เขาสาบานจะรักเพียงเสวี่ยซูซินเท่านั้น เขาไม่ได้











