All Chapters of อย่ามาท้าทายระบบตัวมารดายุค 80s สิ!: Chapter 11 - Chapter 20

เธอส่ายหน้าให้น้องชายพี่เขยคู่นี้ ก่อนที่คุณชายใหญ่จะเริ่มแนะนำให้เธอรู้จักอย่างเป็นทางการ“นี่คุณชายใหญ่หาน คุณชายอวิ๋นไห่เฉิน คุณชายซ่งเยี่ยนซิน และนายพลหลี่เหวินอวี้”เสวี่ยซูซินรีบทักทายทุกคนทันที เธอพอรู้จักทุกคนอยู่บ้างแล้ว เพียงแค่ไม่ได้พบตัวจริงมาก่อน วันนี้ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนับว่าดียิ่งนัก“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ ฉันเสวี่ยซูซินจากเสวี่ยกรุ๊ปค่ะ”“ยินดีเช่นกันครับ ผมซ่งเยี่ย...โอ๊ย!”ซ่งเยี่ยนซินโดนหลี่เหวินอวี้กระทืบเท้าเพราะสายตาเจ้าชู้เกินไปเดี๋ยวจะทำให้ตระกูลเสื่อมเสียอีก นี่หานอวี้เฉิงไม่ได้มาด้วย หากมาด้วยรับรองวางมวย“นายกระทืบฉันทำไม”“ไม่เข็ดหลาบนะ...คดีเก่ายังไม่สะสาง” คราวนี้เป็นหานอวี้เหิงพูดขึ้นแทนทำให้ซ่งเยี่ยนซินหุบปากฉับ สี่ตระกูลคนที่น่ากลัวที่สุดคือพี่ใหญ่เหิงเสี่ยวหมิงส่ายหน้าเมื่อกลืนซาลาเปาแล้วจึงพูดขึ้น“พี่ซูซินอย่าไปไว้ใจชายตระกูลซ่งเยอะ เจ้าชู้ ส่วนตระกูลอวิ๋นก็หูเบา หาดีไม่ได้สักคน”อวิ๋นไห่เฉินนึกว่าจะรอด อุตส่าห์นั่งเงียบ ๆ ก็ไม่เว้นถูกพาดพิง เจ้าเด็กนี่สำคัญกับพี่ใหญ่เหิงเขาจึงทำหูทวนลมไม่กล้าไปเจ้าชู้ใส่ใคร แต่เจ้าซ่งเยี่ยนซินไม่เคยหลาบจ

ถ้อยคำเรียบ ๆ ของผู้จัดการเฉินทำให้คนทั้งงานมองหน้าฮุ่ยเจียงด้วยความสมเพชเล็กน้อยที่บอกว่าตระกูลเสวี่ยอยากจะเกี่ยวดองด้วยก็คงเป็นเรื่องโกหกสินะ คงอยากจะยกระดับลูกชายให้เทียบเท่าคุณชายใหญ่จางล่ะสิไม่ว่า“นี่...เหลวไหล พูดอะไรฉัน...” ฮุ่ยเจียงนอกจากเสียหน้าแล้วยังเจ็บใจที่ลูกสะใภ้ที่เธอหมายมั่นอยากให้เข้ามาเป็นภรรยาบุตรชายฉีกหน้าเธอต่อหน้าคนทั้งเมืองนี่ไม่เท่ากับจัดงานมาเพื่อให้เธอเป็นตัวตลกหรือไง“น้อยใจพี่เขาล่ะสิ...อย่าพูดอะไรอย่างนั้นเลย คนจะเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว” ฮุ่ยเจียงพยายามอย่างสุดซึ้งเพื่อแก้สถานการณ์ตอนนี้แต่ทว่าเมื่อเธอจะเดินเข้ามาหาเสวี่ย ซูซินกลับสะดุด ปัก!“โอ๊ย...ใครมาอยู่ตรงนี้กันเนี่ย”“ก็หมิงน่ะสิ ไม่เห็นหรือไงว่าหมิงจะเก็บตะเกียบ เมื่อกี้เหยียบมือหมิงเลยนะ คนล่าสุดที่ทำหมิงเจ็บพี่เขยตัดแขนตัดขาโยนทิ้งหน้าผาไปแล้ว” เสียงเสี่ยวหมิงฮึดฮัดพูดให้ดูเยอะ ๆ ไปเล็กน้อยเพราะจะได้ไม่มีคนรังแกหมิง แค่ก้มเก็บตะเกียบยายป้าตาไม่ดีคนนี้เหยียบมือเสียอย่างนั้น เสวี่ยซูซินดูก็รู้ว่าเจ้าเด็กนี่พูดเล่น แต่เมื่อเห็นว่าคุณชายใหญ่หานยกมือขึ้น คนของเขาก็เดินเข้าม

ทุกคนทั้งหมดมองไปยังผู้หญิงที่ยังเด็กใส่ชุดเดรสสมัยนิยมสีขาวเป็นผ้าลายดอกกุหลาบดูงดงามเหมาะกับการเป็นกุลสตรีจริง ๆหวังฉู่หรันที่รออยู่นานแล้ว เธอสวมรองเท้าส้นสูงเข้ากับชุดแล้วเดินมายืนขนาบข้างกับว่าที่สามี เธอตั้งใจจะทิ้งบ้านนอกเพื่อก้าวมาเป็นคนเมืองอย่างเต็มตัวและความพยายามทั้งหมดของเธอสำเร็จเมื่อจางจิ้งฮ่าวไปประจำการที่ชายแดนใกล้บ้านเกิดของเธอ เขาตกหลุมรักเธอจากการที่เธอเป็นอาสาช่วยเหลืองานในกองทัพระหว่างอ่านหนังสือสอบ จนในที่สุดเธอได้รับการติวจากคุณหมอทหารคนหนึ่ง แลกกับการได้เป็นผู้ช่วยของเขาเธอเป็นคนทะเยอทะยาน สุดท้ายเธอก็สอบติดมหาวิทยาลัย และโชคดีที่เป็นมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เป็นที่ตั้งอยู่ในเมืองของบ้านคนรักของเธอนี่หากไม่เรียกสวรรค์ลิขิตจะเรียกว่าอะไรได้อีก แต่เธอจะไม่ทำตัวเด่นเกินใคร แต่กระนั้นการมาบ้านแม่สามีครั้งแรกจะน้อยหน้าไม่ได้ เธอรวบรวมเงินเก็บทั้งหมดซื้อชุดที่ดีที่สุดเพื่อใส่มาในงานวันนี้แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้สวยที่สุดในงานไม่พอ ยังดูเหมือนหญิงทั่วไปที่พบตามท้องถนนด้วยซ้ำ แต่เมื่อเข้ามาในงานเลี้ยง จึงได้รู้ว่าเหนือฟ้าก็ยังมีฟ้าเสมอ ผู้หญิงคนนั้น คนที่สามีรังเกียจรา

จางจิ้งเหยามองว่าสี่ตระกูลหลักถอยกลับมานั่ง เขาจึงประกาศต่อ...“จากเรื่องราวซุบซิบของผมที่เป็นคนบ้าอำนาจ ทำให้เหล่าญาติทั้งหลายในตระกูลบ้างก่นด่า” จางจิ้งเหยาพูดแล้วกวาดสายตาไปทางญาติสายรองของบิดาที่คอยจะแทะขาเก้าอี้ผู้นำตระกูล และอยากขึ้นมาแทนที่เขาจะแย่ จนคนเหล่านั้นต่างก้มหน้า“บางคนก็สาปแช่งอยากให้ผมตายวันละสามเวลา” คำพูดนี้เขามองไปยังแม่เลี้ยงของเขาที่กำลังทำหน้าดีใจ ทำให้ทุกคนต่างเดาได้ว่าอะไรเป็นอะไร“ผมเป็นคนค่อนข้างชัดเจน และทำอะไรตรวจสอบได้ ดังนั้นบัญชีที่จัดการเรียบร้อยแล้วจะส่งให้จางจิ้งฮ่าวจัดการดูแลต่อไป และตระกูลจางทั้งหมดจะอยู่ในความดูแลของจางจิ้งฮ่าวนับตั้งแต่เขาเข้ามาที่บ้านนี้อีกครั้ง”สิ้นคำประกาศของจางจิ้งเหยาสร้างความดีใจให้กับสองแม่ลูกและว่าที่สะใภ้ของผู้นำตระกูลคนใหม่อย่างหวังฉู่หรัน เธอมาครั้งนี้ไม่ได้คิดจะมารองมือรองเท้าใคร และเธอก็สุดแสนจะโชคดีเสียจริง แค่เดินเข้าตระกูลตำแหน่งนายหญิงของตระกูลก็หล่อนใส่หัว ‘เธอต้องเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ในตระกูลจางให้ได้’ แต่ในโต๊ะผู้นำสี่ตระกูลต่างหารือกันอย่างแผ่วเบา เพราะเปลี่ยนผู้นำไม่รู้ว่าจะเกิดอ

หวังฉู่หรันไม่มีใครเตรียมห้องให้เธอ จึงเดินตามหลังจางจิ้งฮ่าวเข้าไปพร้อมกับสมุดบัญชีทั้งหมดนำไปด้วย เธอดูแลสามีแช่น้ำอุ่นจากนั้นขอตัวมาลองเปิดบัญชี พบว่าคนที่จัดการบัญชีนั้นเก่งกาจมาก ๆ เพราะบัญชีไม่ติดลบเลยสักเดือน แต่รายได้ก็เท่ากับรายจ่ายตลอด จนคิดว่าใครกันที่สามารถทำได้ขนาดนี้ หวังฉู่หรันอยากจะบอกสามีว่าบัญชีตระกูลนี้ค่อนข้างยากสักหน่อย ต้องจัดการให้ดี ๆ แต่เมื่อเห็นสีหน้าของเขาแล้วก็อดเอาเรื่องไม่สบายใจมาใส่หัวเขาไม่ได้ เธอจึงรอให้ผ่านคืนนี้ไปเสียก่อน เสวี่ยซูซินถึงบ้านแล้วแต่เลขากับผู้จัดการตามมาด้วยเธอจึงพูดคุยเรื่องที่สนใจเล็ก ๆ ขึ้น “ผู้จัดการเฉินช่วยนัดคุณชายคุนหมิงให้ฉันหน่อย ฉันอยากรู้ว่าเขาจะคุยธุรกิจอะไรในโต๊ะอาหารวันนี้” เสวี่ย ซูซินอยากรู้ว่าเด็กน้อยคนนั้นอยากพูดอะไรกันแน่ แต่เสียดายที่เธอไม่มีโอกาสได้ฟัง หากเป็นธุรกิจที่เธอสามารถร่วมลงทุนได้จะไม่รอช้าสักนิด การได้ร่วมมือกับตระกูลหานเป็นเรื่องที่เธอควรทำและค่อย ๆ ก้าวเข้าไปอย่างช้า ๆ และแนบเนียน “ได้ครับคุณหนู” “วันนี้ คุณทั้งสองคนเหนื่อยมามากแล้ว ไปพักเถอะดึก