All Chapters of ฉันเป็นภรรยาจอมก่อกวนของนายพลหลี่ในปี 83 ล่ะ: Chapter 1 - Chapter 10

คำโปรย.แต่งเข้าบ้านนายพลหลี่ว่าเหนื่อยแล้ว…แต่การจะรักษาหัวใจของเขาไว้ให้ได้เหนื่อยยิ่งกว่า!เพ่ยถิงถิงนางร้ายจากยุคปัจจุบันที่ฟื้นขึ้นมาในร่างหญิงสาวยุค 80 ที่กำลังจะถูกคลุมถุงชนกับนายพลหนุ่มสุดเย็นชาหลี่เหวินอวี้นายพลยศพลตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและไม่เคยยอมให้ผู้หญิงคนไหนก้าวเข้ามาทำลาย ‘แผนการในชีวิต’แต่…แผนของเขากลับถูกพังราบเพราะเจ้าสาวตัวแสบที่ไม่คิดจะนั่งเรียบร้อยเหมือนภรรยาคนอื่นก้าวเข้ามาจากแค่การแต่งงานแบบจำใจ กลับกลายเป็นความวุ่นวายหัวใจที่เขาไม่เคยคาดคิดเธอเอาแต่ก่อกวนหัวใจเขา ส่วนเขาก็เอาแต่…หลงเธอทุกวัน!เมื่อเจอปัญหาพวกเราย่อมร่วมมือกันแก้...แก้ไขเหรอ?...ไม่ใช่หรอก...แก้ผ้าต่างหากล่ะใช่ค่ะ...ทุกปัญหาพร้อมแก้ผ้าเสมอ ^_^..................................................................................................................................................................................................................เพ่ยถิงถิงนั่งเหม่ออยู่ริมชานบ้านตระกูลเพ่ย สายตาทอดมองไปยังเรือนหลังเก่า ที่เคยเต็มไปด้วยแขกที่ไปมาหาสู่ ก่อนจะกลายเป็นบ้านที่ผู้คน

อะไรจะดีไปกว่าการได้ออกจากตระกูลเพ่ยมาหาลู่ทางทำมาหากินอีกล่ะ เนื่องจากหงหรูหลังจากได้ยินเรื่องที่เธอเล่าพร้อมกับแม่สื่อตาสับปะรด เธอก็ร้องห่มร้องไห้ขอเงินคุณปู่กระโดดขึ้นรถไฟไปกันท่าสามีตัวเอง เพื่อจะได้ไม่หลงกลแม่หม้ายคนนั้นทันที และนั่นทำให้ตระกูลเพ่ยรู้สึกเหมือนอากาศบริสุทธิ์ขึ้นกว่าสองปีที่เธอเกิดใหม่จริง ๆ แต่กระนั้นคุณปู่เพ่ยหยวนก็ชราวัยแล้ว เธอก็ต้องดูแลเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณปู่อยู่บ้าง อย่างพวกเรื่องอาหารที่เมื่อก่อนหงหรูเป็นคนทำ สองวันมานี้เธอจึงลงมือจัดการด้วยตนเอง แต่รสมือของเธอดันถูกใจคนแก่อย่างเพ่ยหยวนเสียจนชมไม่ขาดปาก “ถิงถิงหลานรักทำอาหารอร่อยจริง ๆ ต่อไปแต่งงานแม่สามีต้องหลงหลานรักของปู่แน่ ๆ” เพ่ยหยวนชมด้วยความภูมิใจ เมื่อก่อนเรื่องเข้าครัวเป็นเรื่องของสะใภ้ หลานสาวของเขาจึงไม่ได้แสดงฝีมือ อีกอย่างเขาก็มองออกว่าสะใภ้ของเขากีดกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อจะเอาอกเอาใจเขา ให้มองข้ามเรื่องที่ไม่สามารถมีหลานให้อุ้มชูได้ แต่เพ่ยถิงถิงหาได้ชื่นชอบคำชมนี้สักเท่าไหร่นัก เพราะคำว่า ‘แม่สามี’ ซึ่งยอมรับว่าเธอเข็ดขยาด ยิ่งในยุคนี้ที่สะใ

ฮะ...เขาทักผู้หญิงแบบนี้เหรอ...แต่เอาเถอะทหารก็ไม่เคยจะทักทายดี ๆ กับประชาชนอยู่แล้วนี่นาถือว่าไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะเหมือนพวกเขาเป็นชนชั้นสูงสุดในห่วงโซ่อาหารของยุคนี้ แต่ทว่าเธอยังไม่ทันอ้าปากตอบ เจ้าเด็กตัวกลมก็เอ่ยขัด “จิ๊! พี่เหวินอวี้ใครให้ทักทายผู้หญิงด้วยคำหยาบคายแบบนั้น ต้องเริ่มด้วยแบบนี้ เดี๋ยวหมิงทำให้ดู จำแล้วนำไปใช้ด้วย เห็นไหมว่าแม่หลี่เป็นห่วงพี่เหวินอวี้จะไม่มีภรรยาเพราะทำตัวเย็นชาและแข็งกระด้างเกินไป” หลี่เหวินอวี้มองเจ้าเสี่ยวหมิงที่สั่งสอนเขาราวกับเป็นบิดาบังเกิดเกล้าจนอยากเขกกะโหลกสักที แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะเจ้าอ้วนก็พูดจาไร้สาระเป็นประจำแต่สายตาของเขาหยุดตรงคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ามากกว่าที่ทำให้เขาสนใจมากกว่าคำพูดไร้สาระของเจ้าหมิง “หวัดดีพี่สาว หมิงชื่อคุนหมิงนะ หรือเรียกสั้น ๆ ว่าหมิงสุดหล่อที่สุดในโรงเรียนก็ได้ มีพี่สาวชื่อถงถง มีพี่เขยชื่อหานอวี้เหิง พี่ชายชื่อหยางเหล่ย อยู่ป.4 แล้ว หมิงอยู่ ป. 2 มีหลานชายชื่อตงตงสุดหล่อเหมือนหมิงไม่มีผิด”หลี่เหวินอวี้ยกมือขึ้นบีบขมับอย่างอับอายทันที อื้ม...นี่เรียกการแนะ

“วะ...ว้าย...อุ๊บ!!” เพ่ยถิงถิงกำลังจะร้องให้คนช่วยแต่กลับถูกปิดปากแล้วถูกผลักให้เข้าไปในซอกระหว่างตึกที่มีเพียงคนหลบเข้าไปได้เสียก่อน เธอดิ้นแล้วเงยหน้าดูว่าใครที่จับเธอตอนที่เธอเหลียวมองไปอีกด้าน แต่เมื่อเห็นว่าเป็นนายทหารสุดหล่อคนนั้นกับเสี่ยวหมิงจึงโล่งอก ถอนลมหายใจแล้วจึงหยุดดิ้นและยืนเฉย ๆ ก่อนหน้านั้น...หลี่เหวินอวี้เดินไปได้สักครู่หนึ่งพลันรู้สึกผิดปกติ สัญชาตญาณระวังภัยของเขาที่ถูกฝึกมาอย่างเข้มข้นจึงรับรู้ได้ทันที เขาใช้เพียงหางตาเหลียวมองแต่ไม่ได้เห็นเพียงผู้หญิงที่พบในร้านขนมปังเท่านั้น แต่ด้านหลังของเธอยังมีคนที่เดินตามมาอีกด้วย ชายสามคนที่เดินตามผู้หญิงมาห่าง ๆ แต่สายตาจับจ้องหล่อนขนาดนั้น คิดเป็นอื่นไม่ได้นอกเสียจากพวกต้องการจับตัวเธอไปเพื่อค้ามนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าเศรษฐีที่มีพฤติกรรมรุนแรงกับสตรี หรือว่าจะเป็นในซ่องผิดกฎหมายที่ลักลอบเปิดกัน แม้กระทั่งนำผู้หญิงขึ้นเรือไปขายในต่างประเทศ ทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องที่ทางการปราบปรามไม่จบไม่สิ้นเสียที และเธอคงจะเป็นเป้าหมายของคนเหล่านั้นสินะ สังเกตจากใบหน้าที่งดงามนั่นเอง หล่อนล่ะจะรู้ตั

“คะ...คุณปู่!” เพ่ยถิงถิงไม่คิดว่าตัวเองจะได้พบกับคุณปู่ที่นี่ แต่เสียงถัดมาของเจ้าเสี่ยวหมิงนั้นทำให้เธอต้องหันมองหน้าคนที่ช่วยเธอเอาไว้อีกครั้ง “สวัสดีครับปู่หลี่...หมิงที่หล่อที่สุดมาแล้วครับ” เสี่ยวหมิงไม่ได้สนใจแล้วว่าจะได้กลับบ้านไปดูแลอาเหล่ยไหม ตอนนี้ได้มาเยี่ยมบ้านนายพลหลี่ก็ดีเหมือนกัน แม่หลี่กับปู่หลี่ก็ไม่ได้พบกันนาน ส่วนพี่หลี่ชายไม่ค่อยได้กลับบ้านบ่อยเพราะมีงานราชการรัดตัว ดังนั้นหมิงต้องอยู่วันนี้ “ปู่หลี่...แล้วนี่ก็คงจะเป็น...” เพ่ยถิงถิงหันมองหน้าคุณปู่ของตนเอง สลับกับมองผู้ชายที่ยืนข้าง ๆ พร้อมกับอ้าปากค้าง เธอคิดว่าโลกจะกลมไปไหม เขาแซ่หลี่แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่มีสัญญาหมั้นหมายกับเธอ แต่ว่า...เหมือนความซวยจะมาเยือนแล้วสิ “ถิงถิงทำไมมากับนายพลหลี่ล่ะ” คุณปู่เพ่ยถามเธอจนทำให้เธอได้สติอีกครั้ง และตอนนี้รู้แล้วว่าผู้มีพระคุณของเธอก็คือคนที่คุณปู่มีสัญญาแต่งงานกับเธอนั่นเอง เขางั้นเหรอ? เธอคิดว่าเขาไม่มีวันตอบตกลงแต่งงานกับเธอแน่ ๆ ยิ่งกว่ามั่นใจเลยด้วยซ้ำ จากการพบหน้าเพียงระยะเวลา สั้น ๆ เ