جميع فصول : الفصل -الفصل 100

เช้าวันรุ่งขึ้นเสี่ยวหมิงตื่นหลังคุณปู่หานเล็กน้อย จากนั้นก็ทักทายคุณปู่ “อรุณสวัสดิ์ปู่หานหมิงตื่นแล้วนะ” เสี่ยวหมิงขยี้ตามองไปทางเก้าอี้ที่คุณปู่ชอบตื่นมานั่งอ่านหนังสือทุกวัน ยิ่งตอนหมิงมาจะเห็นทุกครั้งและได้รับรอยยิ้มใจดีส่งมาให้ “ตื่นแล้วรึเจ้าคนเก่ง” “อื้อ...หมิงตื่นแล้ว คุณปู่แล้วสรุปว่าหมิงจะได้วิลล่าที่ริมทะเลสาบเอาไว้เปิดร้านหรือเปล่า ธุรกิจนี้ดีมากเลยนะ หมิงไปลองขายมาแล้ว” ชายชราวัยมองเจ้าเด็กที่ชอบกินหาเงินหาอะไรทำไปทั่ว นึกเอ็นดูจริง นี่เหมือนเขาเมื่อยังเด็กไม่มีผิดคิดแต่เรื่องหาเงิน ตอนนั้นครอบครัวลำบากมาก คนอดตายกันเป็นเบือ “ได้สิ เดี๋ยวปิดเทอมลองไปดูกัน” ปู่หานตอบ เสี่ยวหมิงดีใจที่นอนกับคุณปู่คืนเดียวก็ได้วิลล่ามาหาเงินแล้ว แต่ว่าเรื่องนี้เก็บเอาไว้คนเดียวไม่ได้ต้องหาคนมาร่วมยินดีด้วย เขาจึงรีบวิ่งออกจากห้องไปหาพี่ถิงที่อยู่ห้องข้าง ๆ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูสามครั้งแล้วเสี่ยวหมิงก็ไม่รอให้คนด้านในอนุญาตก็เปิดเลย แต่ทว่าสิ่งที่เสี่ยวหมิงเห็นนั้น... “ว้าย!”

เพ่ยถิงถิงไม่รู้ว่าเขามายืนตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทันได้ยินตอนไหนบ้าง “คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” “มาทันทุกประโยคตั้งแต่บอกรัก...จนกระทั่งคิดจะหย่านั่นแหละครับ” ประโยคหลังบอกได้เลยว่าเขาไม่พอใจอย่างมาก เธอหันไปมองแม่หลี่แต่แม่หลี่ลุกขึ้นพลางยิ้มให้เธอคล้ายกับจะบอกว่าเรื่องนี้คุยกันเองจะเหมาะกว่า “ถ้าฉันเจอแบบคุณแม่ก็ไม่ทนเหมือนกันค่ะ” หากต้องเจ็บปวดเพราะการแต่งงานขนาดนั้นจะต้องทนทำไม เรื่องราวของหนานหนานกับพี่ถงยังไม่ต้องแบกรับอะไรขนาดนั้นเลย น่าอิจฉาจะตายไป หลี่เหวินอวี้นั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับภรรยาแล้วยกเธอขึ้นนั่งตักหยิบถุงเท้าคู่เล็กที่เธอทำเอาไว้ขึ้นมา “ผมจะไม่ทำให้คุณต้องทนอะไรทั้งนั้น คุณไม่อยากไปนอนในบ้านที่ค่ายทหารผมรู้หมดแล้วว่าพวกภรรยาทหารเหล่านั้นนินทาคุณว่าอะไรบ้าง ผมจัดการหมดแล้ว” คำว่าจัดการหมดแล้วทำให้เธอหันมองเขา นี่ไม่ใช่ว่า... “คุณยังต้องเป็นทหารไม่ใช่หรือไง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ต้องทำเองด้วยเหรอ” แม้ว่าเธอไม่ชอบเหล่าพี่สะใภ้พวกนั้น แต่เธอก็รู้ว่าพวกเธอที่นินทานั้นไม่ได้รับการศึกษาที

ในคุกที่แสนสกปรกของเมืองเซี่ยงไฮ สามสตรีที่ถูกจับข้อหาจ้างวานให้ลักพาตัวภรรยาของนายพลหลี่ถูกนำตัวเข้าไปเรือนจำหลังจากตัดสินคดีแล้ว มี่เฟินร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด แต่ก็ไม่มีใครมาประกันตัวหรือช่วยเธอสู้คดี คุณยายของเธอไม่ได้มาเยี่ยมอีกหลังจากวันแรก คุณพ่อมาหาคุณแม่เพื่อมาหย่าขาดและจะแต่งงานใหม่ ส่วนหงหรูที่นั่งเหม่ออย่างคนไร้สติตลอดเวลาก็ไม่ได้ช่วยให้เธอสบายใจเลย เพราะความแค้นของแม่ที่น้าสามได้ดีกว่า เพราะความแค้นของหล่อนที่สามีนอกใจขอหย่าและแต่งงานใหม่ ส่วนเธอผิดอะไร แม้ว่าความผิดจะน้อยกว่าทั้งสองคน แต่ว่าก็ยังติดคุกสิบห้าปี สิบห้าปีเชียวนะ ชีวิตที่เธอจะได้เป็นพยาบาลและอาจจะพบรักกับคุณหมอดี ๆ สักคนตามที่เพื่อนพยาบาลเคยล้อไม่มีอีกแล้ว เพราะว่าเธอเชื่อแม่แท้ ๆ “นี่เธอ นายพลหลี่ประกาศข่าวดีแล้วนะ เขาได้ลูกฝาแฝด น่ายินดีจริง ๆ นายพลหลี่ก็หล่อภรรยาก็งดงามไร้คนเทียบ เป็นคู่ที่เหมาะสมราวกับกิ่งทองใบหยกจริง ๆ” ถ้อยคำนี้เธอได้ยินตอนที่เดินขึ้นไปยังรถที่นำผู้ต้องหาไปเรือนจำ เธอเดินได้ช้าเพราะมีโซ่ตรวนล่ามไว้ พลันเจ็บปวดใจเหลือเกิน

หยางเหล่ยไปเรียนมัธยมแล้วซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ เขาเลือกเรียนที่นี่เพราะเป็นอันดับหนึ่งของเซี่ยงไฮ แต่ว่าต้องอยู่ห่างจากเสี่ยวหมิงก็เหงาเหมือนกัน “อาเหล่ยไม่ต้องคิดถึงหมิงมากนะ เดี๋ยวหมิงจะให้คนของพี่เขยส่งอาหารมาให้บ่อย ๆ” เสี่ยวหมิงนั่งรถมาส่งพี่ชายตัวเองที่โรงเรียนประจำในตอนเย็นวันอาทิตย์ แล้ววันจันทร์ก็เริ่มเปิดเรียนเพื่อเตรียมพื้นฐานแล้ว ส่วนเสี่ยวหมิงยังปิดเทอมอีกหนึ่งเดือน เพราะจะขึ้นเป็นพี่ประถมห้าแล้ว ดังนั้นหมิงว่างทุกวัน นอกจากจะจ้างคนบริหารกิจการของตัวเองที่ขยันสร้างเอาไว้แล้ว หมิงก็ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นวันนี้คือวันพักผ่อน หมิงจะนอนจิบน้ำส้มที่สวนหลังบ้านให้สบายใจเลยล่ะ แต่เมื่อรถมาจอดที่หน้าบ้านก็เห็นขบวนรถมากมายจอดยาวเสียจนหมิงต้องลงรถแล้วเดินเข้าบ้าน ไกลก็ไกลจนอยากจะบ่นพี่เขยสักทีว่าทำไมไม่เอาบ้านมาไว้ข้างหน้าแล้วทำที่จอดรถด้านหลัง แต่เมื่อมาถึงแล้วหมิงแทบถอยหลังเมื่อได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเจ้าเด็กพวกนี้ “นี่พี่เฉิง พี่เหวินอวี้ ขนลูก ๆ มาเล่นที่บ้านพี่เขยหมดเลยหรือไง...ให้ตายสิ” หมิงเลือกจะเดินถอยหลังเ

หนานหนานออกแบบเสื้อผ้าใหม่เพื่อพวกเราสามคน ดังนั้นย่อมไม่มีเหล่าสามีที่มาทำตัวก่อกวนในวันลองเสื้อผ้ากัน เพราะเสื้อผ้าที่เธอออกแบบโชว์สัดส่วนมาก ๆ จนเหล่าสามีต้องหึงเป็นแน่ ที่สำคัญคืนนี้มีงานประมูลของ “อู้หู...นี่มันแบบที่ฉันใส่ตอนก่อนตายเลยนี่ ทันสมัยสุด ๆ” “ใช่เลยถิงถิงใส่สวยมากเลยนะ” หนานหนานวัดตัวและตัดออกมาอย่างพอดิบพอดี ส่วนถงถงที่มองดูชุดใหม่แล้วก็ชอบเช่นกัน เธอไม่ค่อยได้แต่งตัวเท่าไหร่นัก วันนี้จึงอยากจะเหมาทุกแบบกลับบ้านเลย “พวกเราจะเป็นสาว ๆ ผู้นำแฟชั่นค่ะ ” หนานหนานบอกเสียงใส บ้านของถงถงเป็นเหมือนจุดศูนย์รวมก็จริง แต่วันนี้พวกเขามาปักหลักที่บ้านของเสี่ยวหมิง ใช่แล้วเสี่ยวหมิงตัดสินใจย้ายออกมาเพราะเบื่อเหล่าพี่เขยที่ชอบเอาเด็ก ๆ มาทิ้งไว้ให้เลี้ยงแล้วก็พาพี่สาวทั้งสามคนไปเที่ยว ส่วนอาเหล่ยก็ออกมาอยู่กับหมิงด้วยกัน เพียงแต่วันจันทร์ถึงศุกร์หมิงก็แค่ต้องนอนคนเดียวในบ้าน ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็จะมีอาเหล่ยกินข้าวกับเสี่ยวหมิงด้วยเท่านั้นเอง แต่อย่ากังวลว่าหมิงจะเหงา เพราะว่าตอนเช้าหมิงมีสหายที่กินข้าวเช้า