LOGINแต่งเข้าบ้านนายพลหลี่ว่าเหนื่อยแล้ว…แต่การจะรักษาหัวใจของเขาไว้ให้ได้เหนื่อยยิ่งกว่า!เพ่ยถิงถิงนางร้ายจากยุคปัจจุบันที่ฟื้นขึ้นมาในร่างหญิงสาวยุค 80 ที่กำลังจะถูกคลุมถุงชนกับนายพลหนุ่มสุดเย็นชา
View Moreแต่งเข้าบ้านนายพลหลี่ว่าเหนื่อยแล้ว…แต่การจะรักษาหัวใจของเขาไว้ให้ได้เหนื่อยยิ่งกว่า!
เพ่ยถิงถิงนางร้ายจากยุคปัจจุบันที่ฟื้นขึ้นมาในร่างหญิงสาวยุค 80 ที่กำลังจะถูกคลุมถุงชนกับนายพลหนุ่มสุดเย็นชา
หลี่เหวินอวี้นายพลยศพลตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและไม่เคยยอมให้ผู้หญิงคนไหนก้าวเข้ามาทำลาย ‘แผนการในชีวิต’
แต่…แผนของเขากลับถูกพังราบเพราะเจ้าสาวตัวแสบที่ไม่คิดจะนั่งเรียบร้อยเหมือนภรรยาคนอื่นก้าวเข้ามา
จากแค่การแต่งงานแบบจำใจ กลับกลายเป็นความวุ่นวายหัวใจที่เขาไม่เคยคาดคิด
เธอเอาแต่ก่อกวนหัวใจเขา ส่วนเขาก็เอาแต่…หลงเธอทุกวัน!
เมื่อเจอปัญหาพวกเราย่อมร่วมมือกันแก้...
แก้ไขเหรอ?...ไม่ใช่หรอก...แก้ผ้าต่างหากล่ะ
ใช่ค่ะ...ทุกปัญหาพร้อมแก้ผ้าเสมอ ^_^
..................................................................................................................................................................................................................
เพ่ยถิงถิงนั่งเหม่ออยู่ริมชานบ้านตระกูลเพ่ย สายตาทอดมองไปยังเรือนหลังเก่า ที่เคยเต็มไปด้วยแขกที่ไปมาหาสู่ ก่อนจะกลายเป็นบ้านที่ผู้คนตีตัวออกห่าง
เธอมองสภาพบ้านที่ค่อนข้างทรุดโทรมลง ผิดจากตอนที่เธอตื่นขึ้นในร่างนี้ใหม่ ๆ ที่แม้เป็นบ้านไม้ที่มีอายุไม่น้อยแต่กลับดูเหมือนใหม่เสมอ ยิ่งคุณปู่ต้องต้อนรับแขกเป็นประจำมีสง่าราศีมาก ผิดกับตอนนี้โดยสิ้นเชิง ราวกับราศีของบ้านจะสะท้อนราศีของเจ้าบ้านอย่างไรอย่างนั้น
เรื่องมีอยู่ว่า พ่อของเธอเกิดไปทำเรื่องน่าขายหน้าในกองทัพ จึงถูกให้ลดขั้นกับตัดเงินเดือน สาเหตุก็เพราะว่าพ่อของเธอเป็นคนนิสัยชอบคนที่ใบหน้างดงาม และใครขอความช่วยเหลือโดยเฉพาะเหล่าพี่สะใภ้น้องสะใภ้ในค่ายทหารจะเรียกใช้เสมอ และวันหนึ่งสะใภ้ที่เป็นภรรยาทหารพลีชีพ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าครอบครัวผู้กล้า หล่อนคนนั้นไม่อยากถูกย้ายทะเบียนกลับบ้านเกิดเนื่องจากสามีตายจะไม่ได้อยู่ในค่ายทหารอีกต่อไป จึงวางแผนให้คนเข้าใจผิด มีเรื่องชู้สาวในค่ายทหาร ซึ่งเป็นเขตต้องห้าม
ที่สำคัญเธอผู้นั้นก็ดันเป็นภรรยาผู้กล้าที่กำลังท้องอ่อน ๆ ต้องการหาสิ่งยึดเกาะ และสิ่งคลุมเครือที่สุดคือลูกในท้องของเธอผู้นั้นว่าพ่อของเด็กเป็นใครกันแน่
ส่วนบิดาของเธอหลังจากแม่ของเธอตายได้สามปี ก็มีภรรยาใหม่ชื่อว่า หงหรู ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ใบหน้าจัดได้ว่าสวยสมวัย แต่นิสัยไม่ค่อยดีนัก ในสายตาของถิงถิงรู้สึกว่าทดแทนกันไม่ได้เท่าไหร่ ไม่รู้ทำไมคุณพ่อถึงเลือกหล่อนเป็นแม่เลี้ยงของเธอ ข้อดีเพียงข้อเดียวคือไม่ได้ทำความรำคาญใจเธอมากเกินไป
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้ผูกสมัครรักใคร่ จึงทำให้ต่างคนต่างอยู่เสมอมา จนกระทั่งเกิดเรื่องของคุณพ่อขึ้น ปัญหาจึงเริ่มตกใส่หัวเธอวันละอย่าง
เธอเป็นหลานตระกูลเพ่ยที่คุณปู่นามว่า เพ่ยหยวน เป็นอดีตทหารผ่านศึก ก่อนเกษียณตำแหน่งเป็นถึงร้อยเอก เพ่ยหยวนเป็นคนมีหน้ามีตา เหล่าทหารที่เกษียณอายุล้วนให้ความเคารพนับถือว่าเป็นพี่ใหญ่ และลูกชายเพ่ยซานบิดาของเธอกำลังเลื่อนขั้นเป็นร้อยตรี ซึ่งก้าวหน้าเร็วกว่าคุณปู่เสียอีก
แต่สวรรค์คงกลัวว่าเธอจะสบายเกินไป เกิดใหม่ไม่เท่าไหร่ก็เกิดเรื่อง จากเป็นลูกครอบครัวทหารอนาคตไกลที่มีคนนับถือพร้อมจะเกี่ยวดอง สหายชายหญิงแวะเวียนมาทักทายบ่อย ๆ กลับเปลี่ยนไปหลังจากพ่อของเธอถูกลดขั้น
สหายสนิทตีตัวออกห่าง สุดท้ายเธอก็ได้แค่อยู่ลำพังคนเดียวในบ้านดูแลคุณปู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอต้องการตั้งแต่ต้นและกำลังหาทางออกไปจากบ้านตระกูลเพ่ยอย่างไร้ข้อกังขา
แต่หากจะออกจากตระกูล มีเพียงวิธีเดียวคือต้องแต่งงานออกไป แต่เป้าหมายของเธอไม่ใช่การแต่งงาน เธออยากมีชีวิตเป็นของตนเอง และเลือกคู่ครองเองได้
แต่กระนั้นมรสุมก็ยังไม่พ้นจากชีวิตอยู่ดี แม้ปัญหาไม่ใช่เธอเป็นคนก่อ แต่ลูกสาวกลับต้องร่วมแบกรับ
เมื่อคุณพ่อถูกลดขั้นไม่พอ ยังถูกย้ายไปอยู่ชายแดน เงินเดือนที่ได้ถูกลดลง สภาพบ้านของเธอก็ย่ำแย่รายได้ไม่เพียงพอต่อรายจ่าย ทำให้เธอต้องหยิบเงินอั่งเปาที่สะสมเอาไว้เป็นเงินเก็บออกมาใช้ส่วนตัว เพราะไม่อยากเผชิญกับสีหน้ายุ่งยากของแม่เลี้ยง และพยายามหาทางหาเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อจะถีบตัวเองออกจากตระกูลให้ได้โดยเร็ว
ช่วงก่อนนโยบายลูกคนเดียวเข้มข้นมาก รุ่นคุณพ่อของเธอจึงมีลูกได้แค่เธอเพื่อลดการขาดแคลนอาหาร แต่ช่วงหลังผ่อนปรนแล้วคุณพ่อก็ไม่มีลูกอีก ทำให้เธอต้องแบกรับตระกูลเอาไว้
ในชาติก่อนหลังจากถูกรถชนเสียชีวิต เพราะเรื่องเข้าใจผิด คิดว่าเธอเป็นชู้กับสามีตัวประกอบในซีรีส์ที่กำลังโด่งดังในปี 2025 ตัวประกอบที่เป็นเพื่อนนางเอกเข้าใจว่านางร้ายอย่างเธอแย่งสามี เพราะตรวจพบว่าสามีบันทึกเบอร์โทรของชู้เป็นชื่อของเธอ
ซึ่งเธอไม่เคยสนิทกับสามีตัวประกอบเป็นการส่วนตัว สวรรค์จึงให้โอกาสเธอได้ใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง และตื่นอีกครั้งในยุค 80 ช่วงต้น ซึ่ง....ใครขอไม่ทราบ? เธอถามสักคำเถอะ
จะให้เกิดใหม่ทั้งทีขอครอบครัวที่สงบสุขกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง หรือแรงสาปแช่งของเหล่าแฟนคลับนางเอกจะแรงจนทำให้เธอต้องมาจมอยู่ในตระกูลเพ่ยที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้
ถิงถิงเกิดในช่วงของการสอบเกาเข่าผ่านไปแล้ว และสติปัญญาของร่างเก่านั้นสอบไม่ผ่าน เธอเกิดใหม่ตั้งใจว่าจะรอสอบในปีถัดไปและจะเข้ามหาวิทยาลัยในเมืองปักกิ่ง เพราะต้องการห่างจากตระกูลนี้ ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเธอแล้วเพราะวิญญาณของเธอไม่ใช่เจ้าของร่างที่แท้จริง
แต่แม่เลี้ยงขัดขวางการสอบทำให้เธอไปสอบไม่ทัน เธอพลาดโอกาสที่จะได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยในปีถัดมา หนทางที่จะหลบจากตระกูลเพ่ยก็ริบหรี่ลงอีก ปีนี้เธอก็อายุ 20 ปีแล้วจะทำอะไรก็ต้องคิดให้รอบคอบขึ้น ทั้งกำลังวางแผนให้ตัวเอง แต่เป็นนางร้ายไม่ง่ายจริง ๆ นะ
เพราะความซวยของนางร้ายที่เกิดใหม่อย่างถิงถิงไม่ได้หมดแค่นั้นหรอกนะ...ยังมีเรื่องไม่คาดฝันอีกเรื่องที่เธอก็เพิ่งรู้ เพราะความทรงจำของเจ้าของร่างไม่มี คาดว่านี่เป็นความลับที่ถูกเก็บมาช้านานของคุณปู่เป็นแน่...
‘เธอมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เป็นสหายนายพลตำแหน่งพลตรีหลี่เหวินอวี้’
เธอกำลังคิดหาทางหนีครอบครัวทหาร แต่ก็ดันมีเรื่องจับคลุมถุงชนขึ้นมาอีก...เกิดเป็นถิงถิงไม่เกินจริงเลยคำนี้
หรือว่าเกลียดอะไรจะได้อย่างนั้นนะ?
แล้วก็เป็นอย่างที่คิด...ทุกปัญหาในชีวิตเธอ มีแม่เลี้ยงเสมอ!
ตัดภาพไปที่สามหนุ่มที่ต้องเลี้ยงเด็กหนึ่งฝูง “พ่อพ่อ...จะเอากุ้งแบบที่น้าหมิงทำ” ตงตงกินกับข้าวฝีมือคุณพ่ออยากจะอ้วกมาก มันจืดสนิท “เสี่ยวหมิงย้ายหนีลูกไปแล้ว” “ไม่เอาจะเอาอาหารฝีมือน้าหมิง” ตงตงงอแง วันนี้แม่ก็ไม่อยู่พ่อก็ทำอาหารไม่อร่อย แล้วน้อง ๆ ก็ซนจนเขาปวดหัว “ตงตงไม่งอแงสิ” หานอวี้เหิงที่นาน ๆ จะได้อยู่กับลูกสักครั้ง แต่ทุกครั้งเสี่ยวหมิงก็อยู่ด้วยยกเว้นครั้งนี้ หลี่เหวินอวี้ก็เช่นเดียวกัน ต้าเป่ากับเสี่ยวเป่าที่ไม่เจอแม่มานานครึ่งวันแล้วก็งอแงคุณปู่คุณย่าก็เอาไม่อยู่ เขาลางานเพราะภรรยาไม่ว่างเลี้ยงลูกแล้วสภาพเหมือนผ่านสมรภูมิมายาวนาน จนรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ “ภรรยาเลี้ยงลูกยังไงไม่เหนื่อยกันนะ...แต่ก็คิดได้อย่างหนึ่งเช่นกัน หรือว่าเขาควรจะชวนพี่ใหญ่เหิงดี” แต่ว่าอีกคนที่ไม่รออะไรทั้งนั้น พาเหล่าลูก ๆ ที่ซนเหมือนลิงจับวางเหมือนปูใส่กระด้งมาบีบแตรที่หน้าบ้านของเสี่ยวหมิงทันที ปี๊น ๆ เสียงแตรดังหน้าบ้านและคนเฝ้าประตูก็เปิดให้รถเข้ามาจอดด้านใน พร้อมกับเสียงกระโดดโลดเต้นของหรงหรง “ว
หนานหนานออกแบบเสื้อผ้าใหม่เพื่อพวกเราสามคน ดังนั้นย่อมไม่มีเหล่าสามีที่มาทำตัวก่อกวนในวันลองเสื้อผ้ากัน เพราะเสื้อผ้าที่เธอออกแบบโชว์สัดส่วนมาก ๆ จนเหล่าสามีต้องหึงเป็นแน่ ที่สำคัญคืนนี้มีงานประมูลของ “อู้หู...นี่มันแบบที่ฉันใส่ตอนก่อนตายเลยนี่ ทันสมัยสุด ๆ” “ใช่เลยถิงถิงใส่สวยมากเลยนะ” หนานหนานวัดตัวและตัดออกมาอย่างพอดิบพอดี ส่วนถงถงที่มองดูชุดใหม่แล้วก็ชอบเช่นกัน เธอไม่ค่อยได้แต่งตัวเท่าไหร่นัก วันนี้จึงอยากจะเหมาทุกแบบกลับบ้านเลย “พวกเราจะเป็นสาว ๆ ผู้นำแฟชั่นค่ะ ” หนานหนานบอกเสียงใส บ้านของถงถงเป็นเหมือนจุดศูนย์รวมก็จริง แต่วันนี้พวกเขามาปักหลักที่บ้านของเสี่ยวหมิง ใช่แล้วเสี่ยวหมิงตัดสินใจย้ายออกมาเพราะเบื่อเหล่าพี่เขยที่ชอบเอาเด็ก ๆ มาทิ้งไว้ให้เลี้ยงแล้วก็พาพี่สาวทั้งสามคนไปเที่ยว ส่วนอาเหล่ยก็ออกมาอยู่กับหมิงด้วยกัน เพียงแต่วันจันทร์ถึงศุกร์หมิงก็แค่ต้องนอนคนเดียวในบ้าน ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็จะมีอาเหล่ยกินข้าวกับเสี่ยวหมิงด้วยเท่านั้นเอง แต่อย่ากังวลว่าหมิงจะเหงา เพราะว่าตอนเช้าหมิงมีสหายที่กินข้าวเช้า
“ปู่หานครับหมิงอยากได้บ้าน” (จะเอาบ้านไปทำไม ปล่อยเช่ารึ) “หมิงอยากย้ายออกจากบ้านพี่เขยแล้ว หมิงเหนื่อย” ปลายสายนอกจากไม่ว่าอะไรแล้วยังหัวเราะ ทั้งฟังที่เสี่ยวหมิงบ่นจนจบก่อนจะวางสายไป เสี่ยวหมิงได้ระบายแล้วก็ดีขึ้น นอนกระดิกเท้าบนเตียงนอนก็ได้ เตียงนอนของหมิงกว้างมากสั่งทำเป็นพิเศษด้วย กลิ้งแปดตลบก็ไม่หลุดจากเตียง ดังนั้นการพักผ่อนที่ดีที่สุดคือการนอน ร่างกายเจ้าเด็กสิบขวบนอนหลับอย่างสบายใต้ผ้าห่มอุ่น ๆ จนกระทั่งรู้สึกถึงแรงถีบที่หน้าจนต้องลืมตาขึ้น “อื้ออะไรกันเนี่ย” เสี่ยวหมิงขยี้ตาแล้วปรากฏว่ามีเท้าเล็ก ๆ ของเจ้าเสี่ยวเป่าค้างไว้บนหน้าของเขาโดยที่ปากยังคาบขวดนมนอนพริ้มตาหลับ อีกข้างมีต้าเป่าที่นอนอยู่เหมือนกัน ถัดออกไปเป็นสองแฝดของพี่หนานหนาน หรงหรงกับชิงชิง และปิดท้ายที่ตงตงนอนหันหัวไปที่ปลายเตียง และน้องชายน้องสาวของตงตง โอ๊ยให้ตายเถอะ พวกพี่เขยนี่ยังไงกันนะ ทำเองแล้วให้เป็นภาระหมิงแล้วออกไปเที่ยวกัน คอยดูนะกลับมาหมิงจะคิดบัญชีค่าเลี้ยงลูกให้ครบทุกคนเลยคอยดู สุดท้ายพ่อบ้านหมิงสุดหล่อก็ต้องต
หยางเหล่ยไปเรียนมัธยมแล้วซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ เขาเลือกเรียนที่นี่เพราะเป็นอันดับหนึ่งของเซี่ยงไฮ แต่ว่าต้องอยู่ห่างจากเสี่ยวหมิงก็เหงาเหมือนกัน “อาเหล่ยไม่ต้องคิดถึงหมิงมากนะ เดี๋ยวหมิงจะให้คนของพี่เขยส่งอาหารมาให้บ่อย ๆ” เสี่ยวหมิงนั่งรถมาส่งพี่ชายตัวเองที่โรงเรียนประจำในตอนเย็นวันอาทิตย์ แล้ววันจันทร์ก็เริ่มเปิดเรียนเพื่อเตรียมพื้นฐานแล้ว ส่วนเสี่ยวหมิงยังปิดเทอมอีกหนึ่งเดือน เพราะจะขึ้นเป็นพี่ประถมห้าแล้ว ดังนั้นหมิงว่างทุกวัน นอกจากจะจ้างคนบริหารกิจการของตัวเองที่ขยันสร้างเอาไว้แล้ว หมิงก็ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นวันนี้คือวันพักผ่อน หมิงจะนอนจิบน้ำส้มที่สวนหลังบ้านให้สบายใจเลยล่ะ แต่เมื่อรถมาจอดที่หน้าบ้านก็เห็นขบวนรถมากมายจอดยาวเสียจนหมิงต้องลงรถแล้วเดินเข้าบ้าน ไกลก็ไกลจนอยากจะบ่นพี่เขยสักทีว่าทำไมไม่เอาบ้านมาไว้ข้างหน้าแล้วทำที่จอดรถด้านหลัง แต่เมื่อมาถึงแล้วหมิงแทบถอยหลังเมื่อได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเจ้าเด็กพวกนี้ “นี่พี่เฉิง พี่เหวินอวี้ ขนลูก ๆ มาเล่นที่บ้านพี่เขยหมดเลยหรือไง...ให้ตายสิ” หมิงเลือกจะเดินถอยหลังเ











