หน้าห้องก็เร่ง แต่คนในห้องดูจะสบายใจ ทั้งทับจนกระดิกตัวไม่ได้ กระทั่งเธอตัดสินใจเขย่าเขา“คุณ...ตื่น...แล้วมานอนในห้องฉันตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เธอผลักตัวเขาแรง ๆ ยิ่งเห็นว่าแสงจากนอกหน้าต่างที่สาดเข้ามาทางหน้าต่างกระจกที่ม่านถูกผลักให้เปิดครึ่งหนึ่ง ยิ่งรู้ว่าตอนนี้สายแล้วให้ตายสิ...ไม่น่าคิดมากจนนอนไม่หลับเลย“อื้อ...นอนอีกหน่อยสิ” เสียงอู้อี้พร้อมกับวงแขนที่พาดลำตัวของเธอไม่ให้ขยับทำให้อีกคนอึดอัดอีกหน่อยอะไรกันเล่า เขาหูหนวกหรือไงว่าคนด้านนอกเรียกจนแทบจะพังประตูเข้ามาอยู่แล้ว หากใครรู้ว่าเขามานอนกับเธอ เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน“แต่คนรับใช้กำลังเรียกฉันอยู่นะคะ”“ก็เรียกไปสิ”“แล้วจะไม่ออกไปหรือไง แล้ววันนี้คุณไม่ได้ทำงานเหรอ” เธอจะลุกก็ถูกผลักให้นอน เธอขาดงานตั้งแต่วันที่สองของการทำงานไม่รู้คุณอ็องรีจะว่าอย่างไร อย่างน้อยเธอต้องโทรไปบอกเขาสักคำ จะปล่อยให้ตัวเองหายไปเฉย ๆ ไม่ได้“ผมลาหนึ่งวัน วันนี้เราต้องไปทำธุระที่สำนักงานทะเบียนกัน”เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย คล้ายกับที่ทำอยู่นี่ไม่ได้แปลกประหลาดอะไร แต่เขากำลังนอนกอดเธออยู่นะ นี่เขาจะรู้ตัวไหม“ปกติคุณนอนกับผู้หญิงที่ไหนก็ได้หรือ
آخر تحديث : 2026-06-15 اقرأ المزيد