جميع فصول : الفصل -الفصل 50

บ้านของสามีของซูเอ้อหลิงหรือบ้านตระกูลฮวน วันนี้สามีที่ควรจะพาเธอกับลูกสาวออกงานกลับบอกว่ามีธุระเร่งด่วนให้พวกเธอออกงานด้วยกันเอง ทั้งที่สัญญาเอาไว้แล้วแท้ ๆ ไม่รู้จะเร่งด่วนอะไรนัก “นี่คุณ จะมีธุระด่วนอะไรกันวันสำคัญแบบนี้คะ” ซูเอ้อหลิงไม่อยากไปงานกับลูกสาวลำพัง เพราะเหล่าสตรีปากมากในงานมักชอบแซะว่าสามีของเธอไปไหน และเธอต้องโกหกทุกครั้ง “ไม่มีผมก็ไม่เห็นเป็นอะไรสักหน่อย ปีนี้ตระกูลหานเจ้าภาพจัดงานไม่ใช่ตระกูลฮวนเสียหน่อย คุณอย่าเรื่องมากได้ไหม” ฮวนย้งเจ้าของโรงงานอิฐไม่สนใจงานที่ไร้สาระแข่งขันอวดรวยแล้วก็บริจาคการกุศลอะไรพวกนี้นักหรอก เงินที่เขาหามาเหน็ดเหนื่อยต้องใช้เพื่อความสุขของตัวเองสิ เดี๋ยวหล่อนแม่ลูกก็ให้เขาประมูลของบ้าบอแต่ไม่ได้ใช้งานได้อะไรนอกจากตั้งโชว์อีก ตอนนี้รกบ้านไปหมดแล้ว มี่เฟินไม่คิดว่าคุณพ่อจะทอดทิ้งให้เธอแม่ลูกไปกันตามลำพัง แต่ว่าเธอพูดอะไรไม่ได้จึงทำได้เพียงกัดฟันอดทนเอาไว้ก็เท่านั้น สุดท้ายเธอต้องนั่งรถไปกับคุณแม่สองคน แต่ไม่ใช่ที่เดิมที่จัดงาน ผู้จัดเปลี่ยนที่จัดงานใหม่กะทันหันเนื่องจากติดปัญหาด้านสถานที่ แต่พวกเธอแม่ลู

คราวนี้เหล่าคุณนายทั้งหลายมองสองแม่ลูกอย่างรังเกียจ ผู้หญิงแผนการเยอะแบบนี้จะยังมีใครอยากเกี่ยวดองด้วย จากคำพูดของสะใภ้หลี่ดูก็รู้ว่าหล่อนพูดจริง อีกอย่างดูมีมารยาทกว่าซูเอ้อหลิงเป็นไหน ๆ “นี่หล่อนเบี่ยงประเด็นเพื่อกลบเกลื่อนว่าตัวเองเป็นตัวซวยงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอกนะ เพราะว่าเรื่องจริงคือหล่อนต้องการจับหลานชายฉัน” “เปล่านะคะฉันไม่ได้เบี่ยงประเด็นสักหน่อย ฉันแค่สอบถามไปตามความคิดเห็น หากคุณมีเหตุผลที่ดีก็ตอบมาเท่านั้น ไม่เห็นต้องโวยวายเลยนี่คะ หรือทำผิดอะไรไว้คะถึงได้โวยวายกลบเกลื่อน” ซูเอ้อหลิงกัดฟันแน่น นี่นางเด็กคนนี้ปากคอเราะรายเปลี่ยนใจคนได้ ช่างเป็นผู้หญิงร้ายกาจยิ่งนัก ต้องรีบกำจัดให้พ้นทางของลูกสาว “ฉันไม่ได้โวยวายแต่กำลังพูดความจริงต่างหาก” “ความจริงที่ว่าคือฉันดวงซวยทำให้แม่สามีบาดเจ็บ หรือว่าคุณที่วางแผนทำร้ายน้องสาวเพราะไม่สามารถเกี่ยวดองได้กันคะ ที่จริงครอบครัวคุณก็เป็นคนมีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอคะ แต่ทำไมชอบเอาลูกสาวมายัดใส่มือคนอื่นล่ะ เพราะลูกสาวไม่ดีหรือแม่ไม่ดีกันแน่ ฉันชักสงสัยแล้วล่ะสิ” เสี่ยวหมิงปรบมือระรั

หลังจากที่จบเรื่องของซูเอ้อหลิงทุกคนอยู่ประมูลของสองสามชิ้น ก่อนที่หลี่เหวินอวี้จะเป็นคนร้องกลับบ้านเสียเองใช่ไม่ผิด...คนที่ชีวิตนี้นอนดึกดื่นก็เกิดง่วงเร็วเสียอย่างนั้น“นี่สหายหลี่ หมิงยังสนใจของอีกสองสามอย่างเพิ่งจะสองทุ่มทำไมสหายหลี่ง่วงแล้วล่ะ” เสี่ยวหมิงเดินหน้าบึ้งไม่พอใจออกมา เพราะพี่ถิงกับพี่ถงบอกว่าของเหล่านี้ต่อไปจะมีมูลค่ามากกว่านี้หลายร้อยเท่า ถ้าหมิงประมูลเอาไว้ขายในอนาคตจะมีเงินมากมายเชียวล่ะนี่มันโอกาสทองชัด ๆแต่หานอวี้เหิงรู้ดีว่าเจ้านายพลง่วงนอนหมายความว่ายังไง เพิ่งมีเมียก็อย่างนี้แหละ น้องสะใภ้ได้ออกงานวันนี้ถือว่าดีมากแล้ว“นี่เสี่ยวหมิงรอให้ตัวเองโตพอจะแต่งงานก่อน แล้วจะรู้ว่าแต่งงานน่ะเขาง่วงเร็วกันทั้งนั้นแหละ” หานอวี้เหิงบอกน้องชายภรรยา แต่เขากลับโดนภรรยาบิดที่เอวข้อหาสั่งสอนแต่เรื่องลามกให้กับเสี่ยวหมิง“หมิงมั่นใจว่าง่วงเร็วอย่างน้อยก็ต้องสี่ทุ่มนะ” เสี่ยวหมิงสงสัยว่าทำไมง่วงเร็วนัก หมิงทำงานเหนื่อย ๆ สามสี่ทุ่มถึงจะนอน แต่ก็ตื่นเช้าเหมือนเดิมพี่เขยนอนเร็วก็จริงแต่ชอบตื่นสาย พี่ถงก็ด้วย ผู้ใหญ่พวกนี้นอนเยอะจริง ๆ เสียเวลาหาเงินมากแล้วทั้งสองบ้านก็แยกกัน

“ได้ข่าวว่าที่ร้อยตรีเพ่ยลดขั้นแล้วย้ายไปอยู่ชายแดนเพราะน้องสาวคนหนึ่งในค่ายนี้ท้อง จากนั้นก็ขายทรัพย์สินเอาเงินไปซื้อบ้านไม่ใช่เหรอ วันก่อนหนังสือด่วนส่งมาที่ค่ายว่าร้อยตรีเพ่ยที่ยศตอนนี้คือสิบตรี ยื่นเรื่องขอหย่าภรรยาที่ไม่สามารถให้กำเนิดลูกชายได้”สตรีผู้นั้นพูดโดยไม่ไว้หน้าเพ่ยถิงถิง เธอจดจำได้ว่าคนนี้ที่เป็นคนเอาเรื่องของพ่อเธอมาพูดในวันนั้น แต่ที่แปลกใจคือ หล่อนรู้ลึกรู้จริงเหมือนอยู่ใต้เตียงพ่อของเธออย่างนั้นแต่เพ่ยถิงถิงไม่ได้รู้สึกเสียหน้า ทั้งยิ้มให้พี่สะใภ้คนนั้นก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทุกคนฟังแล้วยิ้มเจื่อน“พี่สะใภ้มีความสามารถมากเลยนะคะ ขนาดฉันเป็นลูกสาวแท้ ๆ ยังไม่อาจสืบข่าวเรื่องของพ่อได้เลย ฉันยกย่องพี่สะใภ้จริง ๆ ว่าแต่สามีพี่สะใภ้ทำงานหน่วยข่าวกรองหรือเปล่าคะ”เธอทำหน้าตาใสซื่อทั้งเหมือนเรื่องที่พูดเมื่อครู่ไม่ใช่คำพูดกระทบกระแทกอะไร ทำให้หลายคนมองไปยังผู้หญิงคนนั้นด้วยสีหน้าไร้คำจะเอ่ยคนโง่เท่านั้นแหละที่ฟังไม่ออกว่านี่คือคำด่า“อุ้ยแหม...จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ คุณนายไม่รู้อะไร นางหงน่ะสิ เที่ยวโพนทะนาหน้าค่ายตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นหลังจากหล่อนกลับมาจากตามสามี ว่าจะยื่นเรื

เมื่อลงรถเสร็จแล้วเธอยืนเผชิญหน้ากับอดีตแม่เลี้ยง จากนั้นหันไปหาสามี“คุณเข้าบ้านไปก่อนเถอะค่ะ ฉันจะคุยกับหล่อนเอง” เธอบอกเขาด้วยใบหน้าตึงเครียด จากนั้นหันหน้าไปทางแม่เลี้ยงก่อนจะเดินนำทางหล่อนไปที่ศาลาในสวนด้านข้าง และเป็นที่ที่จะได้สนทนากันให้รู้เรื่องเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าหล่อนมาที่นี่ต้องการอะไรหงหรูเห็นสามีหล่อนมองอย่างกังวลก็ผุดยิ้ม แบบนี้สิดียิ่งรักกันมาก เธอก็จะยิ่งสร้างความรำคาญใจให้มากขึ้นไปอีก จนสุดท้ายต้องยอมรับคำเรียกร้องของเธอจะให้เธอกลับไปตัวเปล่าได้อย่างไร และสามีเฮงซวยของเธอหลังจากหย่าก็ยื่นขอจดทะเบียนสมรสทันที เรียกได้ว่าฉีกหน้าเธอจนไม่เหลือที่ยืน แม้แต่เจ้าหน้าที่ในสำนักทะเบียนยังหัวเราะเยาะ และมองแม่เมียน้อยที่อ่อนเยาว์น่าสงสารนั้นด้วยความยินดีเพ่ยถิงถิงนั่งลงก่อนจากนั้นหล่อนก็ตามมานั่งฝั่งตรงข้าม แล้วเอ่ยขึ้นก่อน“มีอะไรก็ว่ามา”“แผนการดีนี่ หลอกฉันไปหย่ากับพ่อเธอสำเร็จก็รีบมาแต่งงานเลยนะ ตอนแรกทำเหมือนไม่อยากแต่ง ที่แท้ก็เป็นแผนต้องการให้ฉันกระเด็นออกจากตระกูลเพ่ยสินะ“เธอมันร้าย!”หงหรูไม่ได้วางมาดเป็นแม่เลี้ยงแสนดีอีกต่อไป เธออยากพูดอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว