Todos los capítulos de ฉันเป็นภรรยาจอมก่อกวนของนายพลหลี่ในปี 83 ล่ะ: Capítulo 81 - Capítulo 90

รถบ้านหลี่มาถึงตั้งแต่แปดโมงเช้า โดยที่คนตระกูลหานก็ตื่นครบทุกคนแล้วเช่นกัน เพ่ยถิงถิงเดินลงรถด้วยใบหน้าเบิกบ้าน แต่ทว่าที่สังเกตเห็นตรงนั้นเป็นเสี่ยวหมิง น้อยกำลังทำอะไรบางอย่างก้ม ๆ เงย ๆ อยู่จึงเข้าไปทัก “เสี่ยวหมิงทำอะไรเหรอ” “อ่าวพี่ถิงมาแล้วเหรอ หมิงกำลังจะขุดหัวโสม...พี่ถงให้ปลูกไว้” ฮะ...บ้านตระกูลหานปลูกโสมได้ด้วยเหรอ นี่มันเกินไปแล้ว เธอจำได้ว่าหัวโสมในยุคนี้ยังไม่ได้เริ่มปลูกกันไม่ใช่หรือไง เน้นหากันในป่า หรือว่าที่เธอสงสัยว่าพี่ถงก็มาจากโลกเดียวกับเธอก็ไม่แน่เหมือนกัน เธอได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ก่อนจะเข้าไปในบ้านพร้อมกับเสี่ยวหมิงที่ขุดหัวโสมที่ไม่ได้ใหญ่มากออกมา จากนั้นเข้าครัวไปตุ๋นไก่ ถิงถิงเข้ามาถึงห้องรับแขกเธอนั่งลงข้างสามี จากนั้นสามีก็จับมือเธอขึ้นพร้อมกับมองหน้าพี่ใหญ่เหิงกับพี่ถงคล้ายกับกำลังขอร้องบางอย่าง “ถงถงช่วยตรวจร่างกายให้กับถิงถิงหน่อยได้ไหม ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นโรคร้าย” หือ...อะไรคือโรคร้าย สามีเห็นอะไรในตัวเธอผิดปกติอย่างนั้นเหรอ เธอก็กินได้นอนหลับดีนี่นา “สามีฉันแข็งแรงดีค

เพ่ยถิงถิงสุดท้ายต้องคลานกลับขึ้นไปนั่งบนเตียง เห็นข้อเท้าบวมจนแดงก็รู้ทันทีว่าข้อเท้าคงพลิก แต่เจ็บเป็นบ้า เจ็บจนขยับไม่ได้เลยให้ตายเถอะ “สามีใจร้าย...ฉันเจ็บขนาดนี้คุณยังเดินไปไม่หันหลังมาอีก คอยดูเถอะฉันจะไม่ยกโทษให้คุณ อยากไปก็ไปเลย” แม้ว่าเธอจะผิดแต่เขากลับไม่ฟังเหตุผลทั้งเลือกที่จะเดินจากไป แบบนี้หากในอนาคตเธอมีเรื่องทะเลาะกับเขาอีกเขาก็จะเดินหนีอย่างนั้นเหรอ แล้วต่อไปชีวิตครอบครัวจะเป็นยังไงล่ะ แล้ววันหนึ่งเขาก็จะเดินออกจากชีวิตของเธอไปเองสินะ ตอนแรกรู้สึกผิดที่ฉีดยาคุมกำเนิดไม่บอกเขา ตอนนี้เธอรู้สึกว่ายังมีอีกหลายมุมที่เธอยังมองไม่เห็น รวมทั้งนิสัยของเขาที่เวลาโกรธจะโกรธมากจนไม่ฟังใครอีกด้วย “ฉันจะให้เวลาคุณแค่วันพรุ่งนี้ หากยังไม่กลับมาหาฉัน ฉันจะไม่ยอมยกโทษให้คุณเด็ดขาด!” แม้ประกาศไปลั่นห้องแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ยินหรอก เธอจึงนอนอยู่บนเตียงอย่างเหงา ๆ เพราะไม่มีสามีนอนข้าง ๆ ในใจเจ็บแปลบจนอยากร้องไห้อีกแล้ว ฮึก...คนในร้ายจำเอาไว้เลยนะ หลี่เหวินอวี้ที่ไม่เห็นภรรยาเดินตามลงมา แม้ว่าเขาจะได้ยินเธอร้อง แต่เขาค

กว่าทั้งคู่จะตื่นก็บ่ายโมงแล้ว เสี่ยวหมิงปลุกพี่ถิงอีกครั้งให้ดื่มยา “พี่ถิงตื่นมาดื่มยาก่อน พี่ถงบอกว่าต้องดื่มให้หมดตามเวลานะ พรุ่งนี้จะดีขึ้นเมื่อคืนพี่ถงเข้าห้องไปทำยาด้วยตัวเองเลย” ถิงถิงที่ไม่อยากตื่นต้องลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย จากนั้นดื่มยาขม ๆ จนหมดแล้วก็ลุกขึ้นรู้สึกว่าอาการปวดทุเลาลงแล้ว เริ่มลงน้ำหนักได้นิดหน่อยในเท้าข้างที่เจ็บ เธอจึงเข้าไปอาบน้ำอีกครั้งและออกจากห้องมากับเสี่ยวหมิง แต่เมื่อประตูเปิดเธอกลับเห็นว่าอีกคนยืนหน้ามืดครึ้มอยู่ แต่เมื่อเห็นเธอพันข้อเท้าเขามองจ้องเขม็ง แต่ทว่าเธอไม่สนใจเขาแล้ว “เสี่ยวหมิงไปกันเถอะ” “จะไปไหน” เสียงของเขาดังขึ้น แต่เธอไม่อยากตอบทั้งค่อย ๆ เดินลงบันไดโดยมีเสี่ยวหมิงประคองให้ หลี่เหวินอวี้ไม่นึกว่าเมื่อวานเธออ้อนวอนให้เขายกโทษ แต่วันนี้เธอกลับมึนตึงใส่เขา นี่มันมีอะไรผิดพลาดกันแน่ นี่เขาก็กลับมาบ้านแล้วไง “ผมถามว่าจะไปไหน” ถิงถิงเงียบใส่จนเสี่ยวหมิงมองหน้าสองคนแล้วถอนหายใจ ก่อนจะพูดให้“จะไปข้างล่างน่ะสิ นี่สหายหลี่ไม่เอาไหนเลยจริง ๆ ภรรยาป่วยแท้ ๆ กลับไม่ดู

หลี่เหวินอวี้แทรกตัวเข้าไปในพุ่มไม้ จากนั้นก็กระโดดขึ้นต้นท้อจักรพรรดิที่เสี่ยวหมิงชอบมาปีนเก็บ เขามองหาห้องที่เป็นห้องที่เมียนอน แต่ทว่ามองได้ยากเหลือเกิน จนสายตาสะดุดเข้ากับระเบียงไม้แต่ต้องปีนขึ้นไปยังชั้นสาม เพราะพี่ใหญ่เหิงบอกว่าเสี่ยวหมิงจะได้นอนชั้นสามใกล้ห้องคุณปู่ หัวใจของหลี่เหวินอวี้เต้นตึกตัก แม้รู้ว่าที่นี่อันตรายน้อยกว่าสนามรบมาก แต่ก็ไม่อยากให้ถูกจับได้เพราะนั่นจะมีคนช่วยกันขัดขวางการง้อเมียของเขา อากาศด้านนอกเย็นจนมือเขาแทบแข็ง หากไม่ใช่ว่าถูกฝึกทั้งกลางแดดร้อนและกลางหิมะมาแล้ว เขาคงจะไม่สามารถอดทนได้แน่ ๆ ดวงตาของเขามองไปยังห้องถัดไปที่มีไฟเปิดอยู่ แต่เมื่อได้ยินเสียงจากด้านในเขาก็มั่นใจทันทีว่าตัวเองเดาไม่ผิด “ฝันดีนะเสี่ยวหมิงพี่สาวจะนอนแล้ว” ถิงถิงบอกเสี่ยวหมิงที่ไปนอนกับคุณปู่เหมือนเคย และเธอก็รู้ว่าเจ้าเด็กแสบขี้ประจบนี้กำลังจะคุยเรื่องขอบ้านพักริมทะเลสาบเปิดร้านอาหาร เด็กอะไรขยันหาเงินจริง ๆ หากเธอไม่คิดว่าเจ้าเด็กน้อยนี้เก่งจนเกินเด็กยังคิดว่าเขาก็เกิดใหม่เหมือนพวกเธอสามคนหรือเปล่า เธอดับไฟจากนั้นก็นอนอย่างสบายใ

หลี่เหวินอวี้ขยับขาภรรยาให้กว้างขึ้นอีกนิด เขาจัดการดึงชุดนอนของเธอออกจากร่างให้หมด จนตอนนี้เรือนร่างสวยงามของภรรยาปรากฏตรงหน้าจนเขาแทบอดใจไม่ไหว แต่ว่าต้องให้เธอยกโทษให้เขาก่อน ไม่เช่นนั้นเขาจะต้องเสียเวลาง้อภรรยาอีกหลายวัน เขาไม่อยากนอนคนเดียวอีกแล้ว “อื้อ...คุณ...ฉันอยาก...ช่วยฉันหน่อย” ยิ่งเธอไม่ตอบว่ายกโทษให้เขา เขาก็ยิ่งหาจุดกระสันของเธอในจุดต่อไปจนทำให้ร่างกายของเธอยากจะต่อต้านเขาได้อีกแล้ว “ที่รักครับ...ยกโทษให้สามีคนนี้เถอะนะ” เสียงหวานเหมือนกำลังกล่อมให้เธอยกโทษให้เขา แล้วคนที่รักสามีมากอย่างเธอจะต่อต้านได้นานแค่ไหน สุดท้ายจึงพยักหน้าก่อนจะตอบด้วยเสียงหวาน “ค่ะ...ยก...ยกโทษให้แล้ว” หลี่เหวินอวี้ยกยิ้มรู้แล้วว่าการง้อภรรยาแบบนี้นั้นดีที่สุด สุดท้ายเขาก็ได้รับการให้อภัยสักทีการรักเธอก็คือการปลอบใจเธอให้ดีที่สุด และคิดว่าน่าจะหลายรอบเพราะภรรยายิ่งสวยอวบอิ่มขนาดนี้ จนเขาผู้หลงใหลภรรยาไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว ร่างกายแข็งแกร่งขยับขึ้นคร่อมเหนือร่างภรรยาทันที หน้าอกอวบอิ่มที่ปลายยอดถันสีหวานเต่งตึงชูช่อรอให้เขาสัมผ