《หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

ปรากฏว่าคำขู่ของเทวาได้ผลชะงัดครอบครัวของวรเมธไม่ได้กดดันให้พุดแก้วยอมความอีก ตำรวจดำเนินคดีกับวรเมธเรียบร้อย การแต่งงานของเขากับชลันดาก็ยกเลิกไปตามที่ฝ่ายหญิงต้องการมันจบง่ายจนพวกพุดแก้วไม่อยากเชื่อ เมื่อเทวามาที่บ้านจึงถูกซักว่าเขาแอบไปทำอะไรลับหลังหรือเปล่า คำตอบของเขาคือ ‘เปล่า’ ที่เขาทำทั้งหมดคือโทรศัพท์หาครั้งเดียวนั่น“แล้วทำไมเขายอมง่ายจัง” พุดแก้วยังมีสีหน้าแปลกใจ“เพราะว่าเจอตอใหญ่ไงน่ะสิ” เทวายักไหล่บอก ลำพังตัวเขาน่ะไม่มีอะไรหรอก แต่คนรอบตัวธรรมดากันที่ไหน แต่ละคนร้ายๆ ทั้งนั้น เขาเป็นเด็กดื้อในสายตาผู้ใหญ่ แต่ก็เป็นที่รักและเอ็นดูเช่นกัน แค่ฟ้องนิดหน่อย ทุกคนก็พร้อมใจทำเพื่อสะใภ้เล็กของบ้านแล้ว เขาไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรเลยครับตอนนี้พุดแก้วขึ้นเป็นที่เลื่องลือในหมู่พ่อแม่พี่น้องและเพื่อนพ้องของเขาสุดๆ เพราะเทวินทร์ไปเล่าว่าแฝดน้องมีสาวคอยคุม ใส่สีตีไข่ชุดใหญ่ไฟกะพริบว่าเขารักผู้หญิงยิ่งกว่าเงินเป็นแล้ว ทุกคนเลยอยากรู้จักพุดแก้วกันถ้วนหน้านี่ถ้าพาไปเปิดตัว ทุกคนคงช็อกตาตั้งกันแน่ ตัวเล็กของเ

“อยู่ดีๆ ทำไมมาดื่มกันจนเมาหนักแบบนี้ล่ะ”พุดแก้วพยักพเยิดไปทางนุจรี “นิ้งอะ ยังลืมเรื่องคนเก่าไม่ได้ คนใหม่ก็อยากเข้ามา”เพชรกล้ามองนุจรีที่เมาหนักกว่าใครอย่างเห็นใจ ก่อนถามต่อ “ปริมล่ะ ทำไมดื่มหนักขนาดนี้”“ไม่มีอะไร แม่คนนี้แค่ดื่มเป็นเพื่อนนิ้งน่ะ”“จริงๆ เลย มาเที่ยวกันพี่ไม่ว่า แต่ปล่อยให้ตัวเองเมาแบบนี้ได้ไง ถ้าผู้ชายพวกนั้นมันทำมากกว่ารุมจีบจะทำไง ดีที่พวกพี่มาทัน ลุกขึ้นกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย”“พุดไม่ได้เมาสักหน่อย”“ยังจะเถียง!” เทวาดุเข้าให้ “เมาไม่เมาก็กลับได้แล้ว”“ค่า”เพชรกล้ามองสภาพแต่ละคนแล้วบอกกับเทวา “พี่หมอพาพุดกับนิ้งออกไปรอที่รถก่อนนะ ผมจะจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายแล้วพาปริมตามออกไป”“พุดไหว เดี๋ยวพุดพาปริมออกไปด้วยเลย”“ไม่ต้องเลย” เขารีบกางแขนกันไม่ให้พุดแก้วมาใกล้ปรียา “ขนาดเดินเองยังไม่ไหว แกจะฝืนช่วยคนอื่นทำไม เดี๋ยวได้ล้มหน้าทิ่มอายคนทั้งผั

“อ่า เลิกแล้วจ้ะๆ” เขาบอกทันที ยังหอมไหล่เล็กบอกเสียงงึมงำ “พุดว่าไงพี่ว่าตามอยู่แล้ว เอาไว้พร้อมเมื่อไหร่พี่จะพาพุดบินไปไหว้พ่อปู่แม่ย่า ฝากตัวเป็นสะใภ้คนเล็ก ตอนนั้นเราอาจจะมีตาหนูยายหนูไปฝากพวกท่านสักตัวสองตัว เอ้ย! สักคนสองคนก็ได้เนอะ”พุดแก้วถลึงตาใส่ “ตาหนูยายหนูอะไรเล่า! เราเพิ่ง...”“ว่าไม่ได้หรอก ลูกอาจมาตั้งแต่ครั้งแรกก็ได้นะหนู ป๋าไม่ได้ป้องกันสักรอบเลยจ้ะ”“อ้อ ป๋าไม่ได้ป้องกัน แต่หนูกินยาป้องกันแล้วค่ะ ไม่มาแน่นอน”“ว่าไงนะ! พี่อุตส่าห์ตั้งใจขยันขันแข็งทำขนาดนั้น ทำไมที่รักทำกับพี่ได้ลงคอ ที่รักทำกับลูกเราได้ไง!”“เว่อร์! พุดแค่ป้องกันตัวเองไว้ก่อน พี่ไม่มีหัวคิด แต่พุดมีค่ะ”“...” เทวาได้แต่มองด้วยสายตาตัดพ้อต่อว่า ผิดหรือที่เขาอยากจะผูกมัดเธอไว้ให้ดิ้นไม่หลุด จะวันนี้วันไหน พุดแก้วก็ต้องอยู่กับเขา เป็นเมีย เป็นแม่ของลูก เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเขา ทำไมเธอมาตัดหนทางของเขาตั้งแต่เริ่มแบบนี้เล่าสุดท้ายเทวาก็งอนตุ๊บป่องกลับเกิดคนเ

งานที่เพชรกล้าให้พุดแก้วร่วมสืบครั้งนี้ยังวนเวียนกับเรื่องมือที่สามเคสนี้ทีมเธอต้องสืบเรื่องสัมพันธ์ลับของผู้บริหารบริษัทแห่งหนึ่งกับเลขาสาว ภรรยาหลวงของผู้บริหารเป็นคนมาจ้างให้สืบเอง ด้วยสงสัยว่าสามีแอบมีสัมพันธ์เกินเลยกับเลขาที่เพิ่งรับเข้ามาทำงาน เบาะแสคือสามีมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากเดิม เคยกลับบ้านทันทีที่เลิกงานก็กลายเป็นกลับดึก โทรหาไม่ค่อยรับสาย บางครั้งติดต่อไม่ได้เลยทั้งวัน ลูกค้าแอบสืบจนรู้มาว่าสามีมักจะออกจากบริษัทก่อนเลิกงานพร้อมเลขาสาวคนนี้ ไม่รู้ว่าไปไหนกัน ดึกดื่นถึงกลับมาถึงบ้าน ลูกค้าคิดว่าถ้าตามสืบเองต่อสามีอาจจะไหวตัวทัน จึงใช้สำนักงานสืบตามหาความจริงแทนทีมของเธอตามสืบกันอยู่หลายวัน กว่าจะได้ข้อมูลมายืนยันว่าผู้บริหารวัยกลางคนนั่นมีสัมพันธ์สวาทกับเลขาสาวจริงๆลูกค้ากลับไม่ต้องการแค่ข้อมูล แต่จะเอาแบบจับให้มั่นคั้นให้ตาย!เพื่อปิดงาน บ่ายวันนี้พุดแก้วกับทีมสืบจึงต้องมานั่งเฝ้าอยู่หน้าบริษัทของสามีลูกค้าอีกวันเวลาบ่ายสามโมงนิดๆ เป้าหมายก็เริ่มเคลื่อนไหว ขับรถออกจากบริษัทมาด้วยกัน“รีบตามไป” หัวหน้าทีมสืบสั่งการทันที เมื่อเห็นว่าทิศทางของรถมุ่งตรงไปยังบ้านของเลขาสาวคน

“ปล่อยนะ!”เทวาขึงตาบอก “ไม่ปล่อย! นี่รู้ตัวไหมว่าเข้าใจผิดมากแค่ไหน พี่ยังไม่มีเมีย ไม่เคยมี พุดไปเอาที่ไหนมาพูดว่าพี่มีเมียแล้ว มั่ว!”“ไม่ได้มั่ว! พี่มีเมียแล้ว อย่ามาหลอกกันหน่อยเลย”“ไม่มีโว้ย! เกิดมาแฟนสักคนยังไม่เคยมี เพิ่งจะมีพุดเป็นแฟนคนแรก อย่ามายัดเยียดให้พี่มีเมีย ก่อนจะเจอพุด พี่โสดและโฉดมาก บอกตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้ว ทำไมไม่จำสักที”“พี่... ฮึก” คนถูกต่อว่าน้ำตาพังลงมาทันที ทั้งยังเจ็บแขนที่ถูกจับไว้ไม่น้อย“เงียบเลย! ร้องไห้แล้วมันเข้าใจกันขึ้นไหม คิดเองแล้วร้องไห้เอง เขาเรียกคนโง่” ดุเสียงเข้มแต่กลับรั้งร่างบางมากอดไว้แน่น หอมขมับเล็กอย่างแสนรักแสนคิดถึง ก่อนถาม “นี่ไปรู้ว่าพี่มีเมียจากไหน ใครเอาความคิดบ้าๆ นี่มายัดใส่หัวน้อยๆ ของพุด เพชร? ปริม? นิ้ง? หรือไอ้บ้าที่ไหน บอกพี่มา พี่จะไปตีปากมัน”“ตีเลย! ตีพุดนี่แหละ!” พุดแก้วตะโกนบอกพลางดิ้นออกจากอ้อมแขนเขาทั้งน้ำตา “พี่ตีสิ พุดนี่แหละที่เป็นคนเห็นพวกพี่อยู่ด้วยกัน”