All Chapters of หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน: Chapter 71 - Chapter 80

เทวาฟื้นขึ้นมาตอนเช้าของอีกวัน เขากะพริบตามองเพดานห้องแล้วมองซ้ายขวาอย่างงุนงง จนพอจะจำเรื่องราวต่างๆ ได้ถึงเดาว่าตัวเองน่าจะอยู่ที่โรงพยาบาลและเมื่อเห็นว่ามีคนนอนคลุมโปงอยู่บนโซฟาข้างๆ ก็ผวาเรียกพร้อมกับลุกขึ้นนั่งอย่างไม่เจียมสังขาร“พุด... โอ๊ย!” เขาร้องออกมาเมื่อลุกเร็วจนเจ็บแผลที่หัวและแขน แถมยังหน้ามืดขึ้นมาอีก “อ่า!”“แหม ตื่นมาก็เรียกหาสาวเลยนะมึง”เทวานิ่วหน้ามองคนดึงผ้าห่มออกมาว่าเขา “ไอ้วิน?”“เออ กูเอง”“พุดล่ะ พุดปลอดภัยดีไหม”“ปลอดภัยดี” เทวินทร์ถอนใจบอก “เพิ่งกลับไปเมื่อตอนเช้ามืดนี่เอง”“กลับไปแล้ว?” พอได้ยินว่าพุดแก้วกลับไปแล้ว เทวาพลันมีสีหน้าไม่พอใจหนักกว่าเดิม“เป็นกูก็กลับ ไม่มีผู้หญิงคนไหนทนได้ที่เห็นแฟนเจ็บเพราะไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นหรอก” เทวินทร์ว่า ก่อนจะบ่นเสียงเรียบ “เมื่อไหร่มึงจะเลิกยุ่งกับคนมีเจ้าของสักที นี่ดีนะที่แฟนมึงไม่โดนลูกหลงไปด้วย กูบอกมึงแล้ว ถ้ามึงไม่รักจร

เทวาลูบผิวขาวที่เป็นรอยแดงจางๆ ทุกครั้งที่เขาคลุกวงใน พุดแก้วจะถูกหนวดเขาเล่นงานจนมีรอยเช่นนี้ไปทั่ว “เจ็บหรือเปล่า”“ก็แสบๆ คันๆ”“แบบนี้ต้องถอน”“ถอนอะไรคะ” พุดแก้วตามไม่ทัน เลยโดยเขาเชยคางขึ้นรับจูบอยู่นาน“ถอนแบบนี้ไงจ๊ะ”ไม่ใช่แค่ปาก เทวายังจูบแผ่วไปทั่วใบหน้า ไล่ลงมาถึงลำคอขาวผ่อง ครูดหนวดแกล้งคนตามไม่ทันอย่างมันเขี้ยว“อื้อ! มันจั๊กจี้นะ”เขาหัวเราะเบาๆ ถอยออกมาบอกเสียงอ่อน “พี่ว่าพี่คงต้องโกนหนวดทิ้งแล้ว สงสารคนผิวบาง วันนั้น... พี่คงทำเราช้ำไปทั้งตัวเลยใช่ไหม”พุดแก้วเขินจนขึงตาใส่เขา ดีที่เธอชอบใส่เสื้อตัวใหญ่ ผมก็ยาวปิดคอมิดชิด ถ้าชอบแต่งตัวนำสมัยเปิดเผยเนื้อตัวแบบนุจรีละก็ รอยรักที่เขาทำไว้บนตัวเธอคงเตะตาเพชรกล้าจนอาละวาดบ้านแตกไปแล้วจ้อกกก...ชั่วขณะที่ความเงียบเข้ามาปกคลุม เสียงท้องร้องของใครบางคนพลันดังขึ้นมา เทวาเลิกคิ้วมองล้อๆ“อะไรเล่า!” เธอแหวหน้าแดง “ก็พุดหิวแล้ว เลยลงมาหาอะไรใ

เพชรกล้ามองพุดแก้วที่ไม่ทันเกมเทวาอย่างอ่อนใจ แต่ก็ไม่ได้แปลกใจ ถ้าน้องตามทันผู้ชายคนนี้ เมื่อคืนเทวาคงไม่ได้ค้างที่นี้ต้องบอกเลยว่าเมื่อเช้าเขาตกใจแทบตาย ที่เห็นเทวาเดินออกมาจากห้องนอนของพุดแก้วในสภาพหัวฟูเหมือนเพิ่งตื่น พอเห็นเขายังทัก ‘อ้าว ถามกลับมาแล้วเหรอ’ แล้วด่าเขาที่ปล่อยให้พุดแก้วอยู่บ้านคนเดียวชุดใหญ่ ถึงอธิบายว่าตัวเองเจ็บแขน ขับรถกลับบ้านไม่ไหว จะให้พุดแก้วไปส่งก็เป็นห่วง เลยขอนอนค้างที่นี่ จะได้อยู่เป็นเพื่อนพุดแก้วด้วยนอกจากเทวาจะไม่ร้อนรนที่เขามาเจอหลังค้างคืนกับพุดแก้วแล้ว ยังเปิดเผยจนเขาทำตัวไม่ถูก ได้แต่บอกให้อีกฝ่ายไปปลุกพุดแก้ว แล้วหนีลงมาทำอาหารเรียกสติ แต่ก็ยังแอบขึ้นไปแนบหูกับบานประตูฟังว่าพวกเขาคุยอะไรกัน ได้ยินตอนพุดแก้วกำลังไล่เทวากลับแว่วๆ พอดีคิดไม่ถึงว่าคุณหมอหนุ่มจะไม่ยอมกลับ ยังมานั่งหัวโด่กินข้าวเช้ากับพวกเขาต่อ ตอนนี้เลยเถิดจนขอนอนเล่นอยู่ที่นี่แล้วช่างเป็นคนมั่นหน้าอะไรอย่างนี้!แม้จะรู้ทันเทวา แต่เพชรกล้าก็ไม่ได้เปิดโปงออกมา รอจนเทวาหลับไปหลังกินข้าวกินยา ซึ่งเจ้าตัวหิ้วมาด้วยนั่นละ เขาถึงดึงพุดแก

เนื่องจากบาดเจ็บจนต้องพักงานยาวหลายวันมานี้เทวาจึงได้โอกาสออดอ้อนออเซาะพุดแก้วเต็มที่ผลคือพยาบาลจำเป็นไข้ขึ้นจนลุกไม่ไหวสถานการณ์กลับกันทันที คนสำออยเก่งหายป่วยขึ้นมาดื้อๆ แถมย้ายตำแหน่งมาเป็นบุรุษพยาบาลเฝ้าไข้คนตัวเล็กถึงบ้าน เขาเป็นที่ต้อนรับของแก๊งแมวและเพชรกล้าสุดๆ พอเขามาถึง เพชรกล้าก็มีสีหน้าโล่งใจ เตรียมออกไปทำงานทันที“ผมจะพาไปหาหมอก็ไม่ไป จะเช็ดตัวให้ก็ไม่เอา ผมเลยเอาข้าวเอายาให้กินแค่นั้น อาหารเที่ยงผมทำไว้ให้แล้ว แค่อุ่นก็กินได้เลย เดี๋ยวผมต้องไปทำงานก่อน ยังไงฝากพี่หมอจัดการต่อด้วยนะครับ”“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่จัดการคนดื้อให้เอง”หลังจากเพชรกล้าฝากฝั่งน้องสาวเสร็จก็ออกจากบ้านไปเลย ส่วนแมวคราวตัวใหญ่ที่เขาส่งปลาย่างให้กับมือก็ขึ้นมานอนเท้ามือกับคางมองคนหลับสนิทเพราะไข้กินด้วยความเอ็นดูแกมสงสารเทวาใช้ปากวัดไข้ตรงหน้าผากมน ก่อนจะเลื่อนลงมาซบหน้ากับซอกคอเล็ก “อืม ยังมีไข้อ่อนๆ อยู่สินะ”หลังวัดไข้เสร็จ เขาถึงค่อยๆ ดึงผ้าห่มออกดูรอยรักที่ทิ้งไว้บนผิวบอบบางนี่หรือเปล่า...

“อย่ามาทำไก๋สิจ๊ะ เรื่องนิ้งกับท่านประธานน่ะ เขารู้กันทั่วบริษัทแล้ว ไงก็ระวังหน่อยนะจ๊ะ เป็นกาอยู่ดีๆ จะปีนขึ้นไปเป็นหงส์ มันไม่ง่ายหรอกนะ สาวๆ อย่างเรา พอหมดความงามแล้ว ผู้ชายเขาก็เมินแบบนี้แหละ”คำพูดไม่น่าฟังไม่พอ รินรตียังใช้สายตาเหยียดๆ มองร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลของนุจรีอีก“ถ้านิ้งคิดจะเป็นผู้หญิงของคนระดับท่านประธาน ต้องทำตัวให้เหมาะสมมากกว่านี้สิ อย่าให้ท่านประธานขายขี้หน้าด้วยสภาพหน้าโทรมตัวบวมแบบนี้ ดูอย่างพี่” หล่อนเชิดหน้าขึ้นบอก “พี่ดูแลตัวเองให้หน้าสวย ชุดปัง ดูดีทุกวัน ไม่เคยทำให้คุณนลเสียหน้าเลยนะจ๊ะ”“เหรอคะ” นุจรีเอ่ยเสียงเย็น ว่าที่คุณแม่อารมณ์ขึ้นลงไวมาก เดิมทีก็หงุดหงิดอยู่แล้ว มาเจอยายหงส์ปลอมตั้งแต่หน้ายันชุดนี่ยิ่งหงุดหงิด เธอไม่อยากเสียเวลาคุยกับคนขี้อิจฉาอีกต่อไป จึงแค่นยิ้มบอก “นิ้งไม่ทันคิดถึงเรื่องพวกนั้นหรอก แบบว่านิ่งจะสวยไม่สวยบอสก็ชอบอะค่ะ เขาไม่ชอบพวกแต่งหน้าจัดๆ เหมือนพี่รินละมั้ง ตอนพี่รินพยายามเสนอตัวให้ บอสถึงไม่ชายตามองไง”“!”“มีอะไร