บททั้งหมดของ หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน: บทที่ 31 - บทที่ 40

ใครบางคนไม่รู้เลยว่าข่าวที่เขาไม่สนใจจะแก้นี้ ได้ถูกถ่ายทอดให้เทวินทร์รับทราบทันทีที่เขาพาพุดแก้วเดินออกจากคลินิกไป“นายวาไม่แก้ข่าวเรื่องผู้หญิงคนนั้นเลยเหรอ” เทวินทร์ถามไปในสายยิ้มๆ นัยน์ตาคมหวานทอประกายลุ่มลึกขณะลูบเท้าอวบของลูกชายวัยสามขวบที่นอนอยู่ข้างๆ เล่น(“ไม่แก้เลยค่ะ หมอวายังทำตัวแปลกๆ ด้วย ก็อย่างที่สายใจเคยบอก น้องพุดเป็นสาเหตุที่ทำให้หมอวาโดนตีหัวในคืนนั้น นอกจากค่ารักษาแล้ว หมอว่าไม่เรียกร้องค่าเสียหายอื่นๆ เลยสักบาท แถมยังไปแย่งเอาแมวน้องพุดมาเลี้ยงตั้งสี่ตัว ผิดนิสัยขี้งกสุดๆ สุดๆ เลยค่ะ”)“อืม แปลกจริงๆ นั่นแหละ” เขาตอบสั้นๆ เพราะกำลังส่งสายตาดุภรรยาตัวน้อย ที่เดินงัวเงียออกจากห้องนอนแบบไม่ยอมลืมตา ก่อนจะอมยิ้มทันทีที่เมลดาเบียดร่างนั่งลงบนตักกว้าง ซุกตัวหลับต่อในอ้อมอกเขาโดยไม่สนใจลูกชายเลย“อืม ขอนอนอีกนิดนะ มดง่วงมากกก”ชายหนุ่มยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของภรรยา ก่อนขยับร่างเล็กนั่งให้ดีๆ กดจูบหน้าผากมน แล้วตั้งใจฟังสายใจต่อ(“ไม่พอนะคะ หมอยังพาน้องพุดเข้าไปเล่นในบ้านขาวด

แน่นอนว่าเทวินทร์ก็กำลังสำรวจพุดแก้วเช่นกัน เขาเห็นเธอแล้วแปลกใจไม่น้อย เพราะพุดแก้วไม่มีอะไรตรงสเปกสาวที่เทวาชอบควงเลย ตัวเล็ก หน้าหวาน ตากลมโต เธอตรงข้ามกับแบบที่เทวาชอบเลยนะ แล้วพุดแก้วเองก็เหมือนจะไม่ได้ชอบเทวาเช่นกันที่สายใจรายงานมานั่นใช่คนนี้จริงเหรอ?“แฮ่ม!” เทวาทำเสียงเรียกสติคนมองกันนิ่ง ก่อนจะแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกันง่ายๆ “นี่ชื่อพุดนะ ส่วนหมอนี่ชื่อวิน เป็นพี่ชายฝาแฝดผมเอง”“สวัสดีค่ะ”“สวัสดีครับ” เทวินทร์ยิ้มน้อยๆ รับไหว้หญิงสาว ก่อนหันไปเลิกคิ้วถามเทวา “ทำไมบอกแค่ชื่อพุดล่ะ ต้องบอกด้วยสิว่าพุดเป็นใคร ทำไมมาอยู่ในบ้านมึงได้”เทวาถลึงตาใส่พี่ชายฝาแฝด ขณะที่พุดแก้วรู้สึกว่าน่าจะมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้น กำลังจะบอกว่าทำไมตนถึงมาอยู่ในบ้านเทวา เมลดาพลันเอ่ยขึ้นมาก่อน“พุดบอกมดว่าเป็นคนเลี้ยงแมวของหมอค่ะ” ว่าแล้วเธอก็ชี้ให้สามีดูแก๊งอุ้มๆ ที่นอนทับกันอยู่ “น่าร๊าก มดอยากได้สักตัวอะ”“น่ารักจริงๆ แต่เอากลับบ้านไม่ได้นะ และอย่าเข้าใกล้พวกมันมาก เดี๋ยวตัวแม่จะข่วนเอา ขยับออกมานี่มา ให้ผมดูหน่อย ยังไม่โดนข่วนเอาใช่ไหม”เทวาเบะปากมองคนเข้าไปตรวจดูร่างอวบๆ ของภรรยาพี่รักของพี่เหลื

เทวาแน่ใจว่าเทวินทร์มาเพราะข่าวลือระหว่างเขากับพุดแก้วแน่ๆ คำพูดที่ว่าพุดแก้วเป็นคนพิเศษจากปากเทวินทร์ไม่ใช่เรื่องที่มองข้ามได้ หลังจากพี่ท่านแต่งานมีลูกเมียก็ไม่เคยล้อเล่นกับความรัก นี่คงกลัวเขาจะล้อเล่นกับพุดแก้ว ไม่จริงจังกับเธอนั่นละเทวินทร์มาเพื่อเตือนเขา...“นี่กูแสดงออกจนคนรู้กันทั่วเลยเหรอวะ?”ตั้งแต่เด็กจนโตมาถึงอายุสามสิบกว่าปี เทวารู้ตัวดีว่าต้องการอะไรมาตลอด ชอบอะไร อยากเล่นอะไร อยากเรียนอะไร เขาเป็นตัวของตัวเองสุดโต่ง ช่วงวัยรุ่นก็ควงสาวไม่ซ้ำหน้าแล้ว พ่อแม่พี่น้องเดาไม่ออกเลยว่าเส้นชีวิตเขาจะเดินไปทางไหน ได้แต่คอยห้ามปราม สั่งสอนให้เขาเป็นเด็กดี เป็นน้องเล็กที่น่ารัก แต่เขาก็ยังเป็นเทวาที่เจ้าเล่ห์แสนร้าย ไม่คิดจะหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนไหน หวังแค่เซ็กส์มาคลายเครียดจากเรื่องเรียนตลอดจนเรื่องงานเทวาสาบานเลยว่าเขาไม่เคยคิดจะเรียนแพทย์ คนในครอบครัวยังคิดว่าเขาจะไปเอาดีทางสายเอนเตอร์เทน เป็นดารานักร้อง เพราะเล่นละครเก่งมาตั้งแต่เด็ก สร้างเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน ‘วาวารู้โลกรู้’ นั่นคือฉายา เดิมทีเขากะจะสอบเข้าคณะวิศวกรรม พอเห็นเทวินทร์เลือกคณะแพทยศาสตร์ เขาก็ดันอยากจะลองสอบมั่ง แ

“มาคบกันเถอะพุด นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องข่าวลือนะ ผมว่าผมชอบคุณเข้าแล้วจริงๆ ชอบมากขึ้นทุกวันเลย มาเรียนรู้ซึ่งกันและกันดีไหม ผมจะเป็นผู้ชายคนนั้นของคุณ คุณก็มาเป็นผู้หญิงคนนั้นของผม โอกาสนี้ผมไม่เคยเสนอให้ผู้หญิงที่ไหนมาก่อน เหมือนที่ไม่เคยให้ใครนั่งซ้อนท้ายนั่นแหละ รับมันไปได้ไหมคนดี”“ไม่เคยเสนอ ไม่ได้แปลว่าต่อไปจะไม่เสนอนี่” พุดแก้วบอกหน้าตาเฉย ทั้งที่หัวใจเต้นแรงกับคำที่เขาบอกว่า ‘ผมชอบคุณ’ จนแทบจะทะลุออกมานอกอกแล้ว “วันนี้พุดเป็นคนแรก แต่วันหน้าคุณหมออาจจะเสนอมันให้กับผู้หญิงคนอื่นอีก พุดไม่ต้องการโอกาสนี้ค่ะ”ยิ้มหวานบนใบหน้าเข้มเลือนหายทันที เทวามองลึกเข้าไปในดวงตาคู่งาม เห็นความสับสนที่เธอซ่อนไว้ลึกๆ จึงถอนใจบอกด้วยน้ำเสียงเรียบขรึมเดาอารมณ์ไม่ออก “ผมเป็นคนชัดเจนนะพุดแก้ว ยกใจให้คุณเป็นคนแรกได้ แต่จะเป็นคนสุดท้ายได้ไหม มันขึ้นอยู่กับคุณด้วย เราสองคนต้องพยายามไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ คุณกล้าพยายามไปกับผมไหมล่ะ”เธอมองสบตาเขาด้วยความหวั่นไหว ตอนนี้เทวาไม่มีวี่แววความล้อเล่นอยู่บนใบหน้าเลย “คุณหมออยากเป็นคนนั้นของพุดจริงๆ เหรอ” ถามไปเสียงแผ่ว“จริงสิ” คนชัดเจนในใจส่งยิ้มน้อยๆ บอกคนตัวเล

พุดแก้วได้แต่ถอนใจกับน้องสาว ไม่เอ่ยอะไรอีก เธอถือว่าให้คำแนะนำที่ดีที่สุดจากแล้ว วรเมธรักใครไม่เป็น เขารักแค่ตัวเอง เขารู้ว่าชลันดาตั้งท้องเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแล้วกลับไม่คิดจะรับผิดชอบ ได้น้องเสียดายพี่ คนแบบนี้ไม่ควรเอามาเป็นคู่ชีวิตเลยแม้จะรู้ว่าลูกสาวคนโตพูดถูกทุกอย่าง แต่ด้วยความรักและสงสารลูกสาวคนเล็ก ชาลินีเลยไม่เก็บคำพูดเหล่านั้นมาใส่ใจ ถลึงตาบอกพุดแก้วเสียงดัง “ไม่ต้องมาทำปากดี! น้องจะไม่แต่งกับเมธได้ไง แกต้องหาทางทำให้เมธแต่งงานกับน้องสิ!”ท่าทีของแม่ทำเอาพุดแก้วอดเศร้าใจไม่ได้ เพชรกล้าเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน เขายิ้มจางมองคนรักลูกไม่เท่ากัน จะผ่านไปนานแค่ไหน แม่ก็ยังรักแต่ชลันดา ไม่เคยรักพวกเขาเลยชายหนุ่มคร้านฟังวาจาทำร้ายใจอีก เลยลุกขึ้นผายมือส่งแขกทันที “ในเมื่อไม่ให้พวกเราปากดี งั้นก็คงไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว เชิญครับ!”“นี่กล้าไล่แม่เหรอ ฉันเป็นแม่แกนะ!” ชาลินีขึ้นเสียงใส่ทันทีคนถูกขึ้นเสียงใส่ยิ้มน้อยๆ บอก “ขอบคุณที่ยังจำได้ว่าเป็นแม่ของพวกเรานะครับ” แม้ปากจะยิ้มอยู่ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเหยียดหยันคนเป็นแม่ หลังจากทิ้งลูกกับสามีที่แสนดีไปแต่งงานกับนักธุรกิจใ