All Chapters of Losing My Virginity To A Stranger : Chapter 111 - Chapter 120

HomeAlessandra's POVHindi ko alam...Na sa mga sandaling iyon...May isang taong nagsisimula nang hanapin ang katotohanan.At ang katotohanang iyon...Maaaring tuluyang magpabagsak kay Sophia Beaumont.Samantala...Tahimik akong nakaupo sa sofa ng condo.Mahigpit kong yakap ang isang unan habang nakatingin sa bintana.Ilang araw na ang lumipas mula nang makauwi ako mula sa ospital.Unti-unti nang gumagaling ang katawan ko.Pero ang alaala ng aksidente...Parang sariwa pa rin.Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko...Naaalala ko ang malakas na busina.Ang pagbuhos ng ulan.At ang sakit nang mawalan ako ng malay.Marahan kong hinaplos ang tiyan ko."Okay lang tayo..."Mahina kong bulong.Biglang tumunog ang cellphone ko.Napangiti ako nang makita ang pangalan sa screen.Camille.Ang best friend kong naiwan pa rin sa probinsya.Pagkasagot ko pa lang...Narinig ko na agad ang malakas niyang boses."Alessandra Cruz!""Bakit ngayon ko lang nalaman na naaksidente ka?"Napakurap ako."Paano

Good MorningAlessandra's POVTahimik ang buong penthouse.Mahinahon ang hangin.At pareho naming hindi namalayang...Dahan-dahan kaming nakatulog.Magkatabi.Sa iisang sofa.Walang sinuman ang gumising sa amin.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.May kakaiba.May mainit na pakiramdam na nakapalibot sa akin.Napakurap ako.Hindi ako nakahiga sa kama.Nasa sofa ako.Pero...Bakit parang may unan sa ilalim ng ulo ko?Unti-unti akong tumingala.At halos tumigil ang paghinga ko.Hindi pala unan ang hinihigaan ko.Dibdib pala ni Drake.Nanlaki ang mga mata ko.Napansin ko ring nakayakap pala ako sa baywang niya.Samantalang ang isang braso niya...Mahigpit na nakapalibot sa balikat ko.Para bang natatakot siyang pakawalan ako kahit natutulog."Drake..."Mahina kong bulong.Wala pa ring reaksyon.Mahimbing pa rin ang tulog niya.Drake's POVMay naramdaman akong bahagyang paggalaw.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko.At ang unang bumungad sa akin...Si Alessandra.Napakalapit niy

If We Were RealAlessandra's POVTahimik kaming naiwan ni Drake sa loob ng nursery.Hindi pa tapos ang silid.May ilang kahon pa sa isang sulok.May mga pintura pang kailangang piliin.At wala pa ang karamihan sa mga muwebles.Pero kahit ganoon...Pakiramdam ko...Punong-puno na ng buhay ang kwartong iyon.Marahan kong hinaplos ang maliit na crib na sabay naming binuo.Napangiti ako.Hindi ko namalayang...Unti-unti ko nang iniimagine ang isang maliit na sanggol na mahimbing na natutulog dito.At sa tabi niya...Ako.Kasama si Drake.Parang...Isang tunay na pamilya.Mabilis kong ipinilig ang ulo ko.Ano ba ang iniisip ko?Hindi puwede.Hindi ako dapat mangarap nang ganoon kalayo.Hindi pa rin namin napag-uusapan kung ano ba talaga ang relasyon namin.Oo...Mas naging malapit kami.Mas maalaga siya.Mas malambing.Pero hindi ibig sabihin noon...Na magiging kami.Drake's POVTahimik kong pinagmamasdan si Alessandra.Napansin kong nakatitig siya sa crib.May kakaibang lambot sa mga mat

Tiny KicksDrake's POV"Wala.""Namiss ko lang marinig ang tawa mo."Pagkasabi ko noon...Tahimik lang siyang napangiti.At para sa akin...Sapat na iyon.Mas gusto kong marinig ang tawa niya kaysa sa anumang papuri na matatanggap ko sa negosyo.Mas gusto kong makita ang ngiti niya kaysa sa kahit anong tagumpay.Hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko.Unti-unti...Lahat ng mundo ko umiikot na sa kanya.Alessandra's POVLumipas ang maghapon nang payapa.Tahimik lang kaming nasa sala.Ako ay nagbabasa ng isang pregnancy magazine habang si Drake naman ay seryosong nagbabasa ng parenting book.Paminsan-minsan...Napapangiti ako.Hindi ko pa rin maisip na ang lalaking dating sobrang seryoso at halos walang emosyon...Ngayon ay nagno-notes pa tungkol sa tamang pag-aalaga ng sanggol.Bigla siyang tumingin sa akin."Ano?"Tanong niya.Umiling ako."Wala.""Nakakatawa ka lang."Napataas ang kilay niya."Bakit?""Tingnan mo ang sarili mo.""Naka-highlighter ka pa."Napatingin siya sa libron

What Are We Now?Alessandra's POV"My family."Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang dalawang salitang iyon.Mula kagabi...Hanggang paggising ko kinabukasan.Hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang paraan ng pagkakasabi ni Drake.Hindi iyon biro.Hindi rin aksidente.Narinig ko ang katapatan sa boses niya.Pero...Kung pamilya na ang tingin niya sa amin...Ano ba talaga kami?Napabuntong-hininga ako habang nakatayo sa harap ng malaking bintana ng penthouse.Tahimik ang umaga.Maliwanag ang sikat ng araw.Pero ang isip ko...Magulo.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako.O matatakot.Dahil habang tumatagal...Mas lalo akong nahuhulog sa kanya.At iyon ang kinatatakutan ko.Drake's POVPaglabas ko ng kusina...Nakita ko siyang nakatulala sa labas.May hawak siyang tasa ng maligamgam na gatas.Pero halatang wala siya roon."Good morning."Mahina kong bati.Napalingon siya.Ngumiti.Pero hindi umabot sa mga mata niya ang ngiti."Good morning."May mali.Kilala ko na ang ekspresyon niyan