All Chapters of ถือพรหมจรรย์ บูชาซาตาน: Chapter 1 - Chapter 10

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คืนบูชายัญ--------------------------------------------------------------------------ร่างเปลือยของสาวสวยนอนแช่น้ำนมอยู่ด้านในอ่างน้ำหรูราคาแพงหูฉี่ เธอเป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ และอาศัยอยู่กับคุณย่าวัยเจ็ดสิบลำพัง ย่าที่เลี้ยงดูเธอมา พร้อมกับสอนให้เธอทำบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดการในคืนวันเกิดอายุครบยี่สิบห้าปีนี้ เธอมีความปรารถนาบางสิ่งอย่างแรงกล้า ที่ต้องการจะได้พบหน้ากับท่านซาตาน คนที่เธอรักตัวเป็น ๆ อยากสัมผัสตัวเขาไม่ใช่เพียงแค่ในความฝันเหมือนอย่างที่เป็นมาละลาจึงตั้งใจที่จะจัดการบูชายัญท่านซาตานขึ้นภายในห้องนอนส่วนตัวของเธอ โดยมีความบริสุทธิ์ของเธอเป็นเครื่องสังเวยในพิธีกรรม จึงต้องทำความสะอาดเรือนร่างแสนงดงามนี้ ให้ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ เพื่อยั่วยวนและเอาใจท่านซาตานชายผู้เป็นที่รักใคร่...เธอเริ่มศึกษาการบูชาซาตานจากคุณย่าตั้งแต่อายุได้เพียงสิบขวบเท่านั้น และตลอดเวลาสิบห้าปีที่ละลาบูชาซาตานมา เธอไม่เคยได้พบกับเขาเลย ไม่เลยสักครั้ง ไม่เคยเห็นว่าเขามีรูปร่างตัวตนหรือหน้าตาเป็นเช่นไร แต่เธอกลับมีความรู้ส

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เหนือสิ่งอื่นใด--------------------------------------------------------------------------อาหารมื้อนี้ เรียกได้ว่าเป็นอาหารมื้อแรกหรือเดทแรกของละลากับท่านซาตานของเธอก็ว่าได้ สีหน้าของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอินเลิฟ เธอจะรู้สึกรักเขาก็คงไม่แปลก เพราะร่างกายของเธอเป็นของเขาอยู่ไม่รู้กี่หน ตั้งแต่ที่เธอเป็นสาวบานสะพรั่งเต็มตัวแต่ถึงอย่างนั้นความบริสุทธิ์ที่เธอเสียให้เขา แท้จริงแล้วมันก็ยังบริสุทธิ์อยู่เสมอเช่นนั้น เพราะเจ้าของเดียวที่ได้ครอบครองคือเขา และเขาก็มีอำนาจมากพอที่จะทำให้สิ่งนั้นคงอยู่ในสภาพเดิมแม้ว่าจะผ่านการใช้งาน โดยเขามาแล้วหลายต่อหลายครั้งและหากเมื่อใดที่เธอมอบความบริสุทธิ์นี้ให้กับผู้อื่น เมื่อนั้นทุกสิ่งที่เธอได้รับจะถูกยึดกลับคืน ซึ่งละลาไม่เคยวอกแวกไปจากท่านซาตานของเธอเลยแม้เพียงครั้งเดียว เขาคือรักแรกและรักเดียวของเธอจนถึงเวลานี้ “กินข้าวเสร็จแล้ว เดี๋ยวละลาพาเดินชมรอบบ้านนะคะ ที่นี่ใหญ่มาก ละลาชอบไปนอนเล่นในสวนดอกไม้ ที่นั่นละลาทำโดมเป็นห้องสมุดกลางสวนดอกไม้ไว้ด้วย เพราะละลาชอบ...”“ชอบอ่านหนังสือ” เขาพ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของใจ--------------------------------------------------------------------------เมื่อกิจกรรมเร่าร้อนในโดมห้องสมุดสิ้นสุด ฝนที่โปยปรายลงมาอย่างหนักก็หยุดลงทันที ทั้งที่ฤดูนี้เป็นฤดูหนาว แต่เขาก็สามารถเสกฝนขึ้นมาได้ตามใจนึกคิด“คุณซาน ห้ามหายไปนะคะ ต้องอยู่กับละลาแบบนี้ตลอดไป...”“ละลากำลังออกคำสั่งกับฉันเหรอ?” “ละลาไม่กล้าออกคำสั่ง ละลาเพียงแค่อ้อนวอนคุณเท่านั้นค่ะ...” เธอทำหน้าตาออดอ้อนอย่างที่พูด เวลานั้นร่างเปลือยของเธอก็นอนราบอยู่บนร่างกำยำของอีกคน โดยไร้ซึ่งความรู้สึกเขินอายใด ๆ“ถ้าละลาไม่ผิดสัญญา ฉันจะไม่หายไป ตราบใดที่ยังนับถือบูชาฉัน เธอจะเห็นฉันเสมอ...”“...” แน่นอนว่าเธอไม่เคยคิดจะผิดสัญญาที่ให้ไว้กับเขาสักครั้ง และนั่นก็ทำให้เธอเชื่อมั่นในตัวเอง ว่าเธอจะไม่มีทางสูญเสียเขาไปไม่ว่าจะยังไง“งั้นตอนนี้ เราก็เป็นคนรักกันจริง ๆ แล้วใช่ไหมคะ หรือว่าละลาขอมากไป...”“ขอได้ทุกอย่างอยู่แล้ว...”เขาเปรียบเสมือนคนใจดีของละลา ที่คอยซัพพอร์ตและเอาใจเธออยู่ตลอดไม่ว่าจะเรื่องอะไรที่เธอเอ่ยปากขอ นั่นยิ่งทำให้เธอรักในการขอและปรารถนาท

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : บ่วงพิศวาส--------------------------------------------------------------------------“อยู่ ๆ ทำไมถึงเข้ามาแช่น้ำล่ะคะ”“ละลาชอบแช่น้ำเวลาคิดมากไม่ใช่เหรอ...” เขารู้ว่าเธอกำลังรู้สึกสับสนและคิดมากกับเรื่องย่าของเธอ เขาจึงพาตัวเองมาอยู่ในอ่างน้ำ เพื่อรอเธอลงมาแช่น้ำผ่อนคลายความเครียดด้วยกัน“คุณซานรู้อยู่แล้วใช่ไหมคะ เรื่องที่ละลาไม่ใช่หลานแท้ ๆ ของคุณย่า”“...” เขาเงียบแทนการตอบคำถามของเธอ“รู้อยู่แล้วสินะคะ”“ฉันเป็นคนเสนอทางเลือกนั้นให้ย่าของละลาเองแหละ...”*****เมื่อยี่สิบห้าปีก่อน ย่าของละลาเป็นหญิงเร่ร่อนในวัยสี่สิบห้าปี เธอลำบากชนิดที่ว่าต้องหาเศษอาหารกินตามถังขยะข้างถนน และก็เป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไปของคนเร่ร่อนทว่าในวันนั้นโชคไม่ดีนัก เพราะไม่มีเศษอาหารที่พอจะลองท้องเธอได้เลย แถมยังเป็นวันที่ฝนตกหนัก เลยทำให้เธอต้องวิ่งออกจากที่ร่มมาตากฝนเสียเที่ยว และก็ต้องมาพบเจอกับบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเธอไปตลอดกาลแอ้~ แอ้~“...” เสียงอะไร?หญิงเร่ร่อนมองหาที่มาของเสียงเล็ก ๆ แหลม ๆ ที่ได้ยิน ซึ่งเมื่อเดินมาพบต้นตอของเสียงเธอก็ถึง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : อินเลิฟ--------------------------------------------------------------------------ภาพบนเตียงนอนของละลาเวลานี้ เธอยังคงนอนจ้องหน้าอีกคนที่แสร้งหลับเพื่อให้เธอได้เห็นเขาในมุมที่เป็นมนุษย์ แม้ความจริงเขาจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอต้องการให้เป็น แต่เพียงแค่นี้ก็ดีมากเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการถึง“นอนเถอะละลา ดึกแล้วนะ” ชายหนุ่มลืมตาขึ้นเพียงข้าง เพื่อบอกกับสาวสวยที่จ้องหน้าของเขาอยู่ให้หลับตาลงนอน เพราะมันดึกและสมควรแก่เวลาแล้ว“ขอมองอีกแป๊บนึงได้ไหมคะ” หญิงคลั่งรักพูด“ละลานอนจ้องหน้าฉันอยู่เกือบสามชั่วโมงแล้ว” เวลาที่แสนยาวนานที่เขาแกล้งหลับตาเพื่อกล่อมให้เธอหลับตาม ทว่าละลายังเอาแต่จ้องหน้าอันหล่อเหลาของเขาอยู่แบบนั้นราวกับคนโดนคุณไสย“คุณซานไม่ชอบให้คนจ้องหน้าเหรอคะ”“เปล่า ฉันกลัวว่าพรุ่งนี้ละลาจะตื่นไม่ทันน่ะ”“ไม่ทัน?”“ใช่ พรุ่งนี้เรามีทริปเที่ยวทะเลที่ต้องไป”“เที่ยวทะเลเหรอคะ?”“ใช่ เราจะพาย่าของละลาไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศที่พัทยา ละลาต้องบอกกับย่าว่าที่นั่นเป็นบ้านพักตากอากาศของครอบครัวฉัน ต้องทำให้ย่าของละลาสบายใจว่าฉันม