INICIAR SESIÓN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เหนือสิ่งอื่นใด -------------------------------------------------------------------------- อาหารมื้อนี้ เรียกได้ว่าเป็นอาหารมื้อแรกหรือเดทแรกของละลากับท่านซาตานของเธอก็ว่าได้ สีหน้าของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอินเลิฟ เธอจะรู้สึกรักเขาก็คงไม่แปลก เพราะร่างกายของเธอเป็นของเขาอยู่ไม่รู้กี่หน ตั้งแต่ที่เธอเป็นสาวบานสะพรั่งเต็มตัว แต่ถึงอย่างนั้นความบริสุทธิ์ที่เธอเสียให้เขา แท้จริงแล้วมันก็ยังบริสุทธิ์อยู่เสมอเช่นนั้น เพราะเจ้าของเดียวที่ได้ครอบครองคือเขา และเขาก็มีอำนาจมากพอที่จะทำให้สิ่งนั้นคงอยู่ในสภาพเดิมแม้ว่าจะผ่านการใช้งาน โดยเขามาแล้วหลายต่อหลายครั้ง และหากเมื่อใดที่เธอมอบความบริสุทธิ์นี้ให้กับผู้อื่น เมื่อนั้นทุกสิ่งที่เธอได้รับจะถูกยึดกลับคืน ซึ่งละลาไม่เคยวอกแวกไปจากท่านซาตานของเธอเลยแม้เพียงครั้งเดียว เขาคือรักแรกและรักเดียวของเธอจนถึงเวลานี้ “กินข้าวเสร็จแล้ว เดี๋ยวละลาพาเดินชมรอบบ้านนะคะ ที่นี่ใหญ่มาก ละลาชอบไปนอนเล่นในสวนดอกไม้ ที่นั่นละลาทำโดมเป็นห้องสมุดกลางสวนดอกไม้ไว้ด้วย เพราะละลาชอบ...” “ชอบอ่านหนังสือ” เขาพูดขึ้นอย่างกับอ่านใจเธอออกว่าเธอจะพูดอะไรต่อจากนั้น ซึ่งก็ใช่ เขามีความสามารถในการอ่านใจของเธอได้ และนึกรู้อยู่เสมอว่าเธอต้องการอะไร “รู้ด้วยเหรอคะ...” “ฉันรู้ทุกอย่างนั่นแหละ หลังบ้านมีสระบัว เป็นที่ที่ย่าของละลาชอบไปนั่งพักผ่อน หน้าบ้านมีน้ำพุรูปม้าสูงสองเมตร สองตัวยืนหันหน้าเข้าหากัน รอบบ้านมีขนาดพื้นที่กี่ไร่ฉันรู้หมด...” “รู้ได้ยังไงคะ?” เธอถามเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ “...ก็ฉันเป็นคนสร้างที่นี่ให้ละลา ลืมแล้วเหรอ” ละลาลืมไปว่าคฤหาสน์หลังนี้ เธอได้มันมาเพราะขอกับท่านซาตานว่าอยากจะได้บ้านหลังที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งเขาก็มอบที่แห่งนี้ให้เมื่อสี่ปีก่อน ในตอนนั้นเธอมีอายุเพียงแค่ยี่สิบเอ็ดปีเท่านั้น แต่กลับได้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ ด้วยวัยที่ยังเด็กมาก ๆ ไม่เคยมีอะไรที่เธอขอแล้วไม่ได้ นั่นก็เพราะเธอเป็นเด็กดีของท่านซาตานเสมอมา ผู้หญิงที่มีเสี่ยเลี้ยงคนไหนก็คงไม่สู้ละลา เธอไม่ใช่เด็กเสี่ย แต่เป็นผู้หญิงของซาตาน “จริงด้วย คุณให้ที่นี่กับละลา...” “ฉันอยู่ที่นี่ตลอด ทุกที่ในบ้าน ทุกที่ที่ละลาไปฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย” “เหมือนสต๊อกเกอร์เลยแฮะ แต่ว่าละลาชอบนะคะ...” เธอพูดด้วยรอยยิ้มแสนหวาน “...” เขาจ้องตาเธอกลับ ความลุ่มหลงเป็นสิ่งที่สัมผัสได้โดยอัตโนมัติจากสายตาคู่สวยที่มองมา “ยิ้มให้ละลาดูหน่อยสิคะ ละลาเห็นแต่คุณทำหน้านิ่ง ๆ ยังไม่เห็นคุณยิ้มเลย” “ถ้าฉันยิ้ม ละลาคงหลงฉันกว่านี้” “ก็จริง...” ความมั่นใจในตัวเองของเขา มันทำให้ละลารู้สึกหลงเขาเข้าไปอีก หลงจนไม่อยากจะให้เขาหายไปจากชีวิต “…อยู่กับละลาไปนาน ๆ นะคะ” “...” เขาไม่มีคำตอบใดให้เธอ เพียงแค่นั่งมองเธออยู่แบบนั้นจนละลาทานข้าวเสร็จ ซึ่งเธอก็พาเขาเดินไปยังห้องสมุดในสวนดอกไม้ที่ว่า เพื่อให้เขาได้ใช้เวลากับเธอในที่สวยงามแห่งนั้น ที่ที่เปรียบเสมือนสวรรค์ในรั้วคฤหาสน์หลังนี้ โดมห้องสมุดกลางสวนดอกไม้… เธอชอบสถานที่นี้มากที่สุดไม่ต่างจากห้องนอนของเธอ ละลาได้มีชีวิตที่เรียบง่ายอยู่กับย่าของเธอที่บ้านแสนสุขแห่งนี้ เธอไม่จำเป็นต้องทำงานก็มีเงินให้ใช้ได้อย่างไม่จำกัด ไม่มีเพื่อนหรือสังคม เพราะสิ่งนั้นเป็นความน่ารำคาญ และมันอาจบั่นทอนความสุขสงบที่เธอต้องการจะมี… “ที่นี่สวย ใช่ไหมคะ?” เจ้าของรอยยิ้มหวานหันไปถามกับชายร่างสูง “...” เขาเงียบฟังสิ่งที่อยู่ภายในความรู้สึกของเธอ และยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งแต่คงความมีเสน่ห์นั้นไว้เสมอ “ละลาชอบมุมนี้มากที่สุด หนังสือพวกนี้ละลาอ่านจนครบทุกเล่มแล้ว บอกไม่ถูกเลยว่าชอบเล่มไหนมากที่สุด แต่ถ้าให้อ่านได้ซ้ำ ๆ คงเป็นพวกหมวดนิยาย...” “อิโรติก” เขาพูดเสริม “...” สาวสวยแสดงความเขินอายออกมาผ่านสีหน้าแดงก่ำเป็นลูกสตรอว์เบอร์รี เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอแอบคุณย่าทำจะมีคนอื่นแอบมองเธออยู่ตลอดในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งมันไม่เคยเป็นความลับเลยสำหรับเขา เพราะเขาอยู่เหนือสิ่งอื่นใด การกระทำที่เธอคิดว่าเป็นเรื่องลับ ๆ อาจอยู่ในสายตาของเขาตลอดมา อีกทั้งยังเสียงพึมพำที่ดังอยู่ภายในหัวของเธอ เขาก็รับรู้และได้ยินมันตลอด “ชอบอ่านนิยายแบบนั้นสินะ ถึงได้มีอยู่เกือบพันเล่ม...” เจ้าของความสูงร้อยเก้าสิบ กวาดตามองไปยังชั้นหนังสือที่วางเรียงกันเป็นระเบียบอยู่บนชั้น ซึ่งเขารู้ดีว่าเธอเสพติดสิ่งนี้เพราะอะไรหรือเพราะใคร “คุณ เห็นหมดเลยเหรอคะ ว่าละลาทำอะไร?” “...” เขาเงียบไป เพราะกลัวว่าคำตอบของเขาจะยิ่งทำให้เธอรู้สึกอายกว่าที่เขาสัมผัสได้ตอนนี้ “งั้นก็คงเห็น...” เขาเห็นตอนที่ฉันช่วยตัวเองแน่ ๆ เลย ทำไงดี สิ่งที่เธอพูดมันในความคิดเมื่อครู่ เขาได้ยินมันเต็มสองรูหู “…มีอะไรที่ละลาไม่อยากให้ฉันเห็นด้วยงั้นเหรอ?” เขาแกล้งถาม “ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ แต่ว่า...” “...” เขาเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวยาว เพื่อฟังเธอพูดในสิ่งที่เขาก็รู้อยู่แล้วว่าเธอจะพูดอะไร แต่ก็อยากจะฟังน้ำเสียงหวาน ๆ ของเธออย่างตั้งใจ และโฟกัสสายตาไปที่เธอเพียงเท่านั้น “ละลาอาย ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรน่าอายไปบ้าง...” บางสิ่งที่เธอทำในตอนที่อยู่คนเดียว มันก็เป็นเรื่องที่น่าอายจริง ๆ อย่างที่เธอว่า ทั้งตอนที่เธออาบน้ำหรือแม้แต่ทำความชอบส่วนตัว ไม่ว่าจะบนเตียงในห้องนอน หรือว่าในที่แห่งนี้ ที่ที่เป็นมุมโปรดของเธอ “ละลาเรียกหาฉัน...ท่านซาตานคะ ท่านซาตาน” เขาพูดด้วยโทนเสียงที่เรียบนิ่ง ไม่ได้ใส่อารมณ์ความรู้สึกอย่างตอนที่ละลาพูดคำนั้น แต่ก็ทำละลาเข้าใจได้ดี ว่าที่เธอเรียกหาเขาตอนนั้นเธอกำลังทำอะไรอยู่ “...” สาวสวยเม้มปากด้วยความอาย เธอคิดไม่ถึงว่าคนที่เธอมักจินตนาการถึง จะรู้และเห็นในสิ่งที่เธอทำอยู่ตลอด “...อายจัง” “อายเหรอ?” เขารู้สึกถูกใจที่ได้เห็นใบหน้าแดงก่ำของเธอเวลาเขินอาย “ค่ะ ไม่คิดว่าจะมีคนแอบดู” “ฉันแอบดูที่ไหน ก็บอกแล้วไงว่าละลาเรียกให้ฉันมาดูเอง…” “...” สาวสวยรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งร่างกาย เมื่อถูกสายตาที่เปรียบเสมือนเตาหลอมละลายนั้นมองมาที่เธอ มันรู้สึกอาย แต่เหนือความอายนั้น เธอกลับรู้สึกอยากจะกระโจนใส่เขาในเวลาเดียวกัน เหมือนว่าเขากำลังใช้เรื่องน่าอายที่เธอแอบทำ กระตุ้นความรู้สึกเช่นนั้นให้เกิดขึ้น “จ้องฉันแบบนี้ อยากทำเรื่องน่าอายงั้นเหรอ?” เขาถาม “…” เขารู้ใจฉัน “คุณรู้ใจละลาทุกอย่างเลยนะคะ” คนตัวสูงปรับท่านั่งรอ เขาอ้าขายาวออกกว้าง เชื้อเชิญให้สาวสวยที่กำลังคิดตัดสินใจทำสิ่งที่ปรารถนา ลงมือทำมันได้ง่ายขึ้น “ถ้าอยากเอาตัวของละลา มาอยู่บนตักของฉัน...ก็ทำเถอะ” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หกปีต่อมา...ชีวิตของละลาที่ผ่านมาจนถึงเวลานี้เธอเติบโตขึ้นมาก อาจจะเพราะความเป็นแม่ที่เธอได้รับหน้าที่ ทว่าความสวยสง่าของเธอยังดูเป็นเช่นเดิม เหมือนว่าอายุของเธอถูกสตาฟไว้เพียงแค่วัยยี่สิบห้าปี แม้ว่าอายุจริงจะเข้าเลขสามเต็มตัวแล้วแต่เธอก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนส่วนท่านซาตานเอง เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีเสมอ อย่างที่ละลาไม่เคยต้องระแวงหรือไม่ไว้ใจอะไรในตัวของผู้เป็นสามีเลย เขายังคงความหล่อเหลาไว้เช่นเดิมแรงก็ดีไม่มีตก คงมีเพียงแค่ลูกชายวัยหกขวบ ที่มีพัฒนาการโตวันโตคืนให้น่าตื่นเต้นตามอยู่เสมอเซนต์มีส่วนสูงถึงร้อยสามสิบเซนติเมตร เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นเรียนแล้วเขามีส่วนสูงที่มากกว่าใคร อาจเพราะดีเอ็นเอที่สืบทอดระหว่างพ่อมาสู่ลูก และนอกจากร่างกายที่โตกว่าเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว ความคิดของเขาก็โตกว่าวัยด้วยเช่นกัน เซนต์เป็นเด็กที่ฉลาดแต่ไม่ทะนงตน แม้จะรู้ว่าตัวเขาเป็นเด็กที่พิเศษกว่าคนทั่ว ๆ ไป เขาก็ยังอ่อนโยนและเข้มแข็งในแบบที่เป็นเขา แต่ถึงอย่างนั้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่โคตรฮอต Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------เส้นทางการเป็นแม่คนของละลาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว เพราะในเวลานี้เธอได้คลอดลูกชายออกมาแล้ว และเขาก็มีวันเกิดที่ตรงกันกับทั้งตัวของเธอผู้เป็นแม่และคุณย่าทวดผู้ล่วงลับ ซึ่งเกิดในวันที่หกเหมือนกันทั้งสามคน และเมื่อนำเลขวันเกิดของทั้งสามมาเรียงกันก็จะเป็นเลข 666 เลขประจำตัวซาตาน คนที่นำพาทั้งสามคนให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันทุกอย่างเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่เริ่มแรก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเป็นหญิงเร่ร่อนคนนั้น ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งอย่างละลา เพราะหากไม่ใช่ทั้งสองคนนี้ เขาอาจจะไม่ได้สิ่งล้ำค่าที่สุดนี้มาแอ้ แอ้~ เสียงหนุ่มน้อยวัยสองเดือนเศษ เล่นหยอกล้ออยู่กับเจ้าของกล้ามแขนใหญ่เป็นมัด ผู้ที่อุ้มเขาอยู่ในอ้อมอกเวลานี้“น่าแปลกจัง เมื่อวานรอยตรง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แก้วตาดวงใจ--------------------------------------------------------------------------ในเช้าวันนี้ ละลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำบางสิ่ง สิ่งที่เธอควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เธอเกิดความสูญเสีย แต่กลับไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่ควร เพราะมัวแต่ปิดหูปิดตาจมดิ่งอยู่กับความเศร้า...“คุณย่าอยู่ที่นั่น สบายดีใช่ไหมคะ?” ละลาที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของผู้เป็นย่า เอ่ยถามไปกับความว่างเปล่า ซึ่งหากว่าย่าของเธอตอบได้ ท่านคงจะบอกว่าที่นั่นทั้งสงบและสบายใจเกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบ“เธอสบายดี ละลาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ”“ละลาไปเยี่ยมคุณย่าที่นั่นได้ไหมคะ?”“ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันพาละลาไปที่นั่นได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...”สถานที่นั้นไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครจะไปเยือนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นสถานที่เฉพาะ ที่ท่านซาตานสร้างไว้ให้แค่สำหรับบุคคลหนึ่งเท่านั้น และที่แห่งนั้นจะหายสาปสูญไปตลอดการหลังจากหญิงแก่ผู้พักอาศัย เดินทางไปสู่เส้นทางใหม่ที่เธอควรจะไป“เฮ้อ เสียดายจัง ละลาอยากพูดอะไรบอกคุณย่าหลายอย่างเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ ละลาคงจะทำหน้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเข้าใจ--------------------------------------------------------------------------หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขาสิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา...“ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ”“ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…”“แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักของซาตาน--------------------------------------------------------------------------“...” เธอไม่พูดอะไร เดินกลับขึ้นห้องนอนชั้นบนไปเฉย ๆ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองควรจะวางฟอร์มงอนเขาต่อ เนื่องด้วยมีอำนาจถือไพ่เหนือกว่าเขา เพราะสิ่งล้ำค่าที่อยู่ภายในท้องของเธอ“ขี้งอนจริง ๆ เลย เมียใครเนี่ย...” เขายกยิ้มชอบใจก่อนจะเดินตามเธอไปติด ๆใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรู้สึกออกมามากขึ้น เวลาที่กลุ้มใจเรื่องเมีย หรือในตอนที่รู้สึกพอใจกับความน่ารักของเธอที่เขามองเห็น แม้จะเป็นผู้มากอำนาจแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดจะใช้อำนาจนั้นกับเธอเลย อาจเพราะเวลานี้ละลาได้รับหน้าที่เมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และก็กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของเขาในอีกไม่ช้านี้ภายในห้องนอนของละลา...ละลาที่เดินขึ้นห้องมายังรู้สึกสับสนกับเรื่องการตั้งครรภ์ของตัวเอง หนึ่งคำถามแรกในหัวชวนให้มีคำถามที่สอง สาม และสี่ตามมา ซึ่งเธออยากจะเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องฟังคำอธิบายจากปากของชายคนที่เธอไม่อยากคุยด้วย ทว่าการหาคำตอบด้วยตัวเองก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะค้นพบความจร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เตรียมตัวเป็นแม่คน--------------------------------------------------------------------------เธอจ้องตาเขม็งใส่เขา แววตาคู่สวยบอกให้รู้ว่าเธอทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ และคิดถึงเขาในเวลาเดียวกัน แม้จะรับรู้ว่าเขาไม่เคยหายไปไหน แต่เพียงแค่ไม่มาให้เห็นหน้าในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทำเธอน้อยใจจนคิดว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ“ออกไปนะ” ละลาดันตัวลุกขึ้น และพยายามผลักดันร่างชายที่เกาะติดอยู่กับร่างของเธอให้หลุดออก ทว่าเขาดูเหมือนจะยังอยากอยู่ในท่านี้นานขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคือคิดถึงเธอ“ไหน ๆ ก็ยอมให้ฉันเอาจนเสร็จแล้ว ขอฉันนอนกอดละลาแป๊บนึงนะ...” เขาพูดจบก็สลับลงไปนอน และย้ายร่างของละลามานอนทับอยู่บนตัวของเขา“ปล่อย”“...” เขาเงียบนิ่ง ตอนนั้นก็ใช้มือเพียงข้างกอดรัดร่างของเธอแนบสนิทกับร่างของเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกอดออกการที่เห็นว่าเธอใจอ่อนให้เขาลงมาเล็กน้อย แม้จะเป็นการปล่อยเลยตามเลยของจิตใจชั่ววูบ แต่มันก็มีช่องว่างให้เขาได้ทำสิ่งที่เหมาะสม เช่นการพูดอธิบายเรื่องนั้นให้เธอเข้าใจ“บอกให้ปล่อยไง”“ละลากำลังจะเป็นแม่คน” เขาหยุดเธอที่







