INICIAR SESIÓN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : รอยยิ้มของเขา -------------------------------------------------------------------------- ทั้งหมดเดินทางมาถึงบ้านพักตากอากาศ โดยคุณย่านั้นพาคนรับใช้ส่วนตัวของเธอติดตามมาคอยดูแลด้วย เพื่อให้หลานสาวได้ใช้เวลากับแฟนหนุ่มของเธอได้ อย่างไม่ต้องคอยห่วงคอยเอาใจคนแก่อย่างเธอ สิ่งที่ทำให้ย่าของละลาปล่อยวางเรื่องกฎเกณฑ์ข้อห้าม ที่เคยขีดเส้นตายกับหลานสาวไว้ คงเพราะว่าสิ่งที่เธอนับถืออยู่ บอกกับเธอให้วางความกังวลทุกอย่างลงโดยเฉพาะเรื่องของละลา เพราะเขาได้ส่งคนไปอยู่ดูแลละลาแทนเธอผู้เป็นย่าแล้ว นั่นจึงทำให้เธอเริ่มจะเข้าใจ ว่าทำไมจู่ ๆ หลานสาวของเธอถึงได้เปิดตัวแฟนหนุ่มอย่างกระทันหัน ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยมีผู้ชายหน้าไหนที่เข้าหาหลานสาวของเธอได้โดยไม่เป็นอันตราย หรือเจอเรื่องอาถรรพ์จนหนีขวัญกระเจิงไปซะก่อน ทว่ากับซานแล้วเขาดูไม่เหมือนผู้ชายปกติทั่วไปที่เคยเข้าหาละลา สายตาของเขาดูเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ ไร้ซึ่งความขี้ขลาด แถมยังดูมีความน่าเกรงขามและอำนาจบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ แผ่รังสีอยู่รอบตัวของเขา “ที่นี่สวยกว่าที่ฉันคิด” “ใช่ไหมล่ะครับ แถมยังสงบและเป็นส่วนตัวมากอีกด้วย ผมหวังว่าคุณย่าจะถูกใจ” คุณย่าเงียบไป สายตากวาดมองไปโดยรอบพื้นที่กว้าง ๆ ของบ้านหลังใหญ่ ที่ล้อมรั้วไว้อย่างมิดชิดและเป็นส่วนตัว ลมเย็น ๆ ประทะร่างกายทำให้รู้สึกเย็นชื่นใจ แม้จะเป็นช่วงบ่ายที่ควรจะทั้งร้อนและมีแดดออกจ้า ทว่าตอนนั้นอากาศกับดีเกินจะบรรยาย ดีจนแขกผู้มาเยือนรู้สึกชอบใจที่ตัดสินใจมาเที่ยวพักผ่อน ณ ที่แห่งนี้ “ใช่ ฉันถูกใจ” “ข้างในบ้านน่าจะมีอะไรที่ถูกใจคุณย่ามากกว่านี้อีก เชิญด้านในเถอะครับ” เขาผายมือเชิญหญิงสูงอายุให้เข้าไปชมความสวยงามภายในของบ้านพักสุดอลังการนี้ ที่นี่เป็นบ้านพักสองชั้นขนาดใหญ่ มีมากถึงหกห้องนอน เจ็ดห้องน้ำ ห้องรับแขกที่มีขนาดใหญ่สมกับความอลังการของตัวบ้าน ด้านหน้ามองเห็นวิวทะเลชัดเจนไม่มีสิ่งกีดขวางสายตา ด้านหลังก็ติดภูเขา วิวดีจนเกินคำบรรยาย สถานที่นี้บ่งบอกให้รู้ว่าเขามีฐานะดีมากแค่ไหน ถึงได้ครอบครองที่สวยงามแห่งนี้ไว้ เพราะความงดงามที่ราวกับเทพสร้างแบบนี้ มันยากเกินกว่าที่คนธรรมดาจะจับจองเป็นเจ้าของได้ “ว้าว สวยจัง บนโลกเรามีสถานที่แบบนี้อยู่จริง ๆ เหรอคะเนี่ย” ละลาเองก็ยังตะลึงกับความงดงามของที่แห่งนี้ไม่ต่างจากคุณย่าของเธอ “นั่นสิ สวยจนเหมือนไม่มีอยู่จริง” เธอพูดเห็นด้วยกับหลานสาว “คุณย่าจะเข้าไปพักผ่อนในห้องก่อนไหมครับ?” “ก็ดีนะ เดินทางมาเหนื่อย ๆ ของีบสักพักก็น่าจะดี” “งั้นเดี๋ยวผมให้คนเตรียมมื้อเย็นเสร็จแล้ว จะขึ้นมาแจ้งให้คุณย่าทราบนะครับ” “ได้สิ ย่าฝากน้องด้วยนะ ดูท่าจะอยากเดินทัวร์รอบบ้าน” “^^” ท่าทางตื่นเต้นของละลาทำคนที่เลี้ยงเธอมาอ่านใจเธอออก ว่าเธอไม่ได้อยากนอนพักอยู่ภายในห้องเฉย ๆ เพื่อรอให้ถึงมื้ออาหารเย็น แต่คงอยากเดินชมโดยรอบของบ้านมากกว่า “ได้เลยครับ” เมื่อละลาเห็นว่าคุณย่าของเธอเดินเข้าห้องไปพร้อมกับแม่บ้านส่วนตัว เธอก็หันมาออดอ้อนแฟนหนุ่มเพื่อให้เขาพาทัวร์ในที่ที่เธออยากไป “ไปค่ะ ละลาอยากไปดูทะเล...” “ทำอย่างกับไม่เคยเที่ยวทะเลไปได้” ละลามีท่าทางเหมือนเด็ก ๆ จนเขาต้องพูดออกไปแบบนั้น แต่นั่นก็เป็นเพราะความรู้สึกเอ็นดู “เคยเที่ยวค่ะ แต่ว่ายังไม่เคยมาเที่ยวทะเลกับแฟน” “...” คำว่า ‘แฟน’ ที่ละลาพูด มันทำให้เขาพอใจจนแสดงท่าทางที่คล้ายมนุษย์ออกมา เช่นอย่างตอนที่ได้ยินคำว่ารักจากคนที่รักแล้วเผลอหลุดยิ้มตอบกลับอีกฝ่ายด้วยความชอบใจ สิ่งนั้นเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติจนละลาตกใจที่เห็นมัน “คุณยิ้มด้วย” “ใช่ ฉันยิ้ม” เขารู้ตัวว่าเมื่อครู่นี้บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่กว้างขึ้นปรากฏอยู่ “...ละลาอยากเห็นไม่ใช่เหรอ” “ค่ะ ละลาอยากเห็น^^” “ไปเถอะ ฉันจัดการแดดร้อน ๆ ให้ละลาเรียบร้อยแล้ว...” เขาพูดจบก็จูงมือละลาเดินไปชั้นล่าง และทันทีที่ทั้งคู่ก้าวขาออกนอกบ้าน แดดที่ร้อนจัดก็สงบลง อากาศเปลี่ยนเป็นเย็นสบายราวกับมีใครเปิดแอร์เย็น ๆ รอต้อนรับพวกเขาทั้งสอง ซึ่งนั้นเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้ และมันก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจสำหรับละลาสักเท่าไหร่ เพราะเธอเริ่มคุ้นชินกับความอัศจรรย์พวกนั้นแล้ว เรียกว่าตั้งแต่ที่เขาปรากฏกายให้เธอเห็น ก็มีหลายสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นและได้เห็นจากเขา เช่นการล็อคห้องโดยที่ไม่ต้องสัมผัสไปที่กลอนประตู หรือแม้แต่ปิดไฟ เขาก็สามารถทำได้โดยไม่ต้องลุกขึ้นไปกดสวิตช์ ชายหาด… หนุ่มสาวเดินจูงมือกันอยู่ที่ริมทะเล พวกเขาดูเป็นคู่รักที่มีความสุขล้นไม่ต่างกัน หากคนโสดมองมาคงพากันอิจฉาตาร้อน นั่นก็เพราะความเหมาะสมของทั้งคู่ บวกกับความหวานที่พวกเขาแสดงออกต่อกัน “วันเกิดคุณย่าเรามาที่นี่กันอีกดีไหมคะ ละลาเบื่อจะฉลองวันเกิดอยู่ที่บ้านแล้ว ปีไหนปีไหนก็จัดที่บ้านทุกที…” ละลาพูดชวนเจ้าของสถานที่ เพราะรู้สึกเบื่อหน่ายกับปาร์ตี้แบบเดิม ๆ ที่มักจะเกิดขึ้นเช่นนั้นทุกปี “ได้สิ ฉันตามใจละลา” เขาพูดประโยคเอาใจสาวสวย อย่างที่เคยพูดกับเธอเสมอมา “มีครั้งไหนที่คุณซานคิดจะปฏิเสธคำขอของละลาบ้างไหมคะ ตามใจกันขนาดนี้ เดี๋ยวละลาก็เคยตัวพอดี...” “ก็เพราะละลาชอบให้คนตามใจไม่ใช่เหรอ หรืออยากให้ฉันขัดใจ” “ไม่ค่ะ แบบนี้ดีแล้ว...” “...แล้วถ้ามันเกิดขึ้นจริงล่ะ ถ้าฉันขัดใจคำขอของละลาจริง ๆ” เขารู้นิสัยของเธอดี แต่ก็อยากให้เธอพูดคำสัญญาไว้เตือนใจตัวเอง เมื่อวันนึงเหตุการณ์นั้นต้องเกิดขึ้น “...ถ้าคุณซานขัดใจ ละลาก็จะพยายามเข้าใจค่ะ สิ่งที่ละลาได้รับจากคุณมันมากมายจริง ๆ ถ้าจะขัดใจละลาบ้าง ละลาก็พร้อมเข้าใจค่ะ...” “จริงเหรอ?” “จริงค่ะ ละลาไม่ใช่คนงี่เง่า อีกอย่าง...ละลาไม่อยากทำตัวไม่น่ารักกับคุณ ละลากลัวว่าจะเสียคุณไป” เธอรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์สั่งให้เขาอยู่หรือไป จึงพยายามที่จะเป็นเด็กดีของเขาเสมอ และขอในสิ่งที่เธอคิดว่าตัวเองคู่ควรได้รับเท่านั้น “แล้วถ้าเรื่องที่ฉันขัดใจละลา มันเป็นเรื่องใหญ่มาก ๆ ล่ะ” “เช่นอะไรคะ?” “เช่น...” เรื่องย่าของละลา “ไม่รู้ล่ะ ไม่ว่าเรื่องอะไร ละลาก็จะไม่งี่เง่ากับคุณเด็ดขาด เพราะว่าละลารักคุณซานค่ะ^^” “...” ฉันขอให้ละลายิ้มแบบนี้ได้ตลอด แม้ถึงวันที่จะต้องพบเจอกับความสูญเสีย ที่ไม่ทันตั้งตัวรับ เขาหวังว่าเธอจะผ่านช่วงที่หนักหน่วงของชีวิตไปได้ ซึ่งแน่นอนว่าชีวิตของมนุษย์ทุกคนจะต้องเกิดเรื่องเช่นนั้นสักครั้ง หรืออาจจะมากกว่า หากมีคนที่รักมากมาย ก็คงต้องพบเจอกับเรื่องทุกข์ใจเช่นนั้นหลายหน แต่แน่นอนว่าทุกความเศร้าใจที่เกิดขึ้น มันจะไม่คงอยู่กับเราไปตลอดกาล… -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หกปีต่อมา...ชีวิตของละลาที่ผ่านมาจนถึงเวลานี้เธอเติบโตขึ้นมาก อาจจะเพราะความเป็นแม่ที่เธอได้รับหน้าที่ ทว่าความสวยสง่าของเธอยังดูเป็นเช่นเดิม เหมือนว่าอายุของเธอถูกสตาฟไว้เพียงแค่วัยยี่สิบห้าปี แม้ว่าอายุจริงจะเข้าเลขสามเต็มตัวแล้วแต่เธอก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนส่วนท่านซาตานเอง เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีเสมอ อย่างที่ละลาไม่เคยต้องระแวงหรือไม่ไว้ใจอะไรในตัวของผู้เป็นสามีเลย เขายังคงความหล่อเหลาไว้เช่นเดิมแรงก็ดีไม่มีตก คงมีเพียงแค่ลูกชายวัยหกขวบ ที่มีพัฒนาการโตวันโตคืนให้น่าตื่นเต้นตามอยู่เสมอเซนต์มีส่วนสูงถึงร้อยสามสิบเซนติเมตร เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นเรียนแล้วเขามีส่วนสูงที่มากกว่าใคร อาจเพราะดีเอ็นเอที่สืบทอดระหว่างพ่อมาสู่ลูก และนอกจากร่างกายที่โตกว่าเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว ความคิดของเขาก็โตกว่าวัยด้วยเช่นกัน เซนต์เป็นเด็กที่ฉลาดแต่ไม่ทะนงตน แม้จะรู้ว่าตัวเขาเป็นเด็กที่พิเศษกว่าคนทั่ว ๆ ไป เขาก็ยังอ่อนโยนและเข้มแข็งในแบบที่เป็นเขา แต่ถึงอย่างนั้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่โคตรฮอต Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------เส้นทางการเป็นแม่คนของละลาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว เพราะในเวลานี้เธอได้คลอดลูกชายออกมาแล้ว และเขาก็มีวันเกิดที่ตรงกันกับทั้งตัวของเธอผู้เป็นแม่และคุณย่าทวดผู้ล่วงลับ ซึ่งเกิดในวันที่หกเหมือนกันทั้งสามคน และเมื่อนำเลขวันเกิดของทั้งสามมาเรียงกันก็จะเป็นเลข 666 เลขประจำตัวซาตาน คนที่นำพาทั้งสามคนให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันทุกอย่างเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่เริ่มแรก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเป็นหญิงเร่ร่อนคนนั้น ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งอย่างละลา เพราะหากไม่ใช่ทั้งสองคนนี้ เขาอาจจะไม่ได้สิ่งล้ำค่าที่สุดนี้มาแอ้ แอ้~ เสียงหนุ่มน้อยวัยสองเดือนเศษ เล่นหยอกล้ออยู่กับเจ้าของกล้ามแขนใหญ่เป็นมัด ผู้ที่อุ้มเขาอยู่ในอ้อมอกเวลานี้“น่าแปลกจัง เมื่อวานรอยตรง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แก้วตาดวงใจ--------------------------------------------------------------------------ในเช้าวันนี้ ละลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำบางสิ่ง สิ่งที่เธอควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เธอเกิดความสูญเสีย แต่กลับไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่ควร เพราะมัวแต่ปิดหูปิดตาจมดิ่งอยู่กับความเศร้า...“คุณย่าอยู่ที่นั่น สบายดีใช่ไหมคะ?” ละลาที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของผู้เป็นย่า เอ่ยถามไปกับความว่างเปล่า ซึ่งหากว่าย่าของเธอตอบได้ ท่านคงจะบอกว่าที่นั่นทั้งสงบและสบายใจเกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบ“เธอสบายดี ละลาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ”“ละลาไปเยี่ยมคุณย่าที่นั่นได้ไหมคะ?”“ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันพาละลาไปที่นั่นได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...”สถานที่นั้นไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครจะไปเยือนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นสถานที่เฉพาะ ที่ท่านซาตานสร้างไว้ให้แค่สำหรับบุคคลหนึ่งเท่านั้น และที่แห่งนั้นจะหายสาปสูญไปตลอดการหลังจากหญิงแก่ผู้พักอาศัย เดินทางไปสู่เส้นทางใหม่ที่เธอควรจะไป“เฮ้อ เสียดายจัง ละลาอยากพูดอะไรบอกคุณย่าหลายอย่างเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ ละลาคงจะทำหน้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเข้าใจ--------------------------------------------------------------------------หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขาสิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา...“ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ”“ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…”“แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักของซาตาน--------------------------------------------------------------------------“...” เธอไม่พูดอะไร เดินกลับขึ้นห้องนอนชั้นบนไปเฉย ๆ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองควรจะวางฟอร์มงอนเขาต่อ เนื่องด้วยมีอำนาจถือไพ่เหนือกว่าเขา เพราะสิ่งล้ำค่าที่อยู่ภายในท้องของเธอ“ขี้งอนจริง ๆ เลย เมียใครเนี่ย...” เขายกยิ้มชอบใจก่อนจะเดินตามเธอไปติด ๆใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรู้สึกออกมามากขึ้น เวลาที่กลุ้มใจเรื่องเมีย หรือในตอนที่รู้สึกพอใจกับความน่ารักของเธอที่เขามองเห็น แม้จะเป็นผู้มากอำนาจแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดจะใช้อำนาจนั้นกับเธอเลย อาจเพราะเวลานี้ละลาได้รับหน้าที่เมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และก็กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของเขาในอีกไม่ช้านี้ภายในห้องนอนของละลา...ละลาที่เดินขึ้นห้องมายังรู้สึกสับสนกับเรื่องการตั้งครรภ์ของตัวเอง หนึ่งคำถามแรกในหัวชวนให้มีคำถามที่สอง สาม และสี่ตามมา ซึ่งเธออยากจะเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องฟังคำอธิบายจากปากของชายคนที่เธอไม่อยากคุยด้วย ทว่าการหาคำตอบด้วยตัวเองก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะค้นพบความจร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เตรียมตัวเป็นแม่คน--------------------------------------------------------------------------เธอจ้องตาเขม็งใส่เขา แววตาคู่สวยบอกให้รู้ว่าเธอทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ และคิดถึงเขาในเวลาเดียวกัน แม้จะรับรู้ว่าเขาไม่เคยหายไปไหน แต่เพียงแค่ไม่มาให้เห็นหน้าในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทำเธอน้อยใจจนคิดว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ“ออกไปนะ” ละลาดันตัวลุกขึ้น และพยายามผลักดันร่างชายที่เกาะติดอยู่กับร่างของเธอให้หลุดออก ทว่าเขาดูเหมือนจะยังอยากอยู่ในท่านี้นานขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคือคิดถึงเธอ“ไหน ๆ ก็ยอมให้ฉันเอาจนเสร็จแล้ว ขอฉันนอนกอดละลาแป๊บนึงนะ...” เขาพูดจบก็สลับลงไปนอน และย้ายร่างของละลามานอนทับอยู่บนตัวของเขา“ปล่อย”“...” เขาเงียบนิ่ง ตอนนั้นก็ใช้มือเพียงข้างกอดรัดร่างของเธอแนบสนิทกับร่างของเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกอดออกการที่เห็นว่าเธอใจอ่อนให้เขาลงมาเล็กน้อย แม้จะเป็นการปล่อยเลยตามเลยของจิตใจชั่ววูบ แต่มันก็มีช่องว่างให้เขาได้ทำสิ่งที่เหมาะสม เช่นการพูดอธิบายเรื่องนั้นให้เธอเข้าใจ“บอกให้ปล่อยไง”“ละลากำลังจะเป็นแม่คน” เขาหยุดเธอที่







