2. Part :สมพรที่ปรารถนา

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part :สมพรที่ปรารถนา

--------------------------------------------------------------------------

ละลาไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน แต่เมื่อตื่นขึ้นก็พบว่าเธอไม่ได้นอนอยู่บนเตียงลำพัง ยังมีชายหนุ่มร่างสูงกำยำนอนเป็นหมอนข้างอยู่บนเตียงให้เธอก่าย มันเป็นความแปลกใหม่ที่ทำให้เธอรู้สึกดีเป็นที่สุด

เธอรู้สึกราวกับว่าได้อยู่กับชายคนรักที่เธอเฝ้าฝันอยากจะพบหน้าเขามานานแสนนาน และตอนนี้ความปรารถนาของเธอก็เป็นจริงแล้ว เธอได้มีเขาอยู่ในชีวิตจริง ๆ อย่างที่ต้องการ

สายตาคู่สวยวาดมองทั่วใบหน้าของเขา ทุกรายละเอียดที่มีเหมือนกันเช่นตา จมูก ปาก คิ้ว และส่วนที่ต่างกันอย่างเขาสีดำบนหัว ซึ่งภาพรวมของเขานั้นมีสิ่งหนึ่งที่โดดเด่นออกมา นั่นคือความดูดีเกินมนุษย์

“คนอะไร หลับอยู่ยังหล่อ…”

“มองฉันเป็นคนด้วยเหรอ?” เสียงทุ้มเข้มของชายที่หลับตาอยู่พูดขึ้น สาวสวยตกใจเพียงเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นใบหน้าสวยกลับมีแต่รอยยิ้มปรากฏอยู่ เมื่อเห็นว่าเขาลืมตาขึ้นและมองมาที่เธอ

“ใช่ค่ะ ท่านซาตานเหมือนคนทุกอย่าง แค่ไม่มีตาดำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหล่อ...”

“ตาดำ...” เขาหลับตาลง ก่อนจะลืมตาขึ้นเปลี่ยนตาทั้งตาให้เป็นสีดำอย่างที่เธอว่า “แบบนี้เหรอ?”

“ไม่ใช่ค่ะ ตาดำแบบละลา”

“เข้าใจแล้ว…” เขาหลับตาลงอีกครั้ง ก่อนจะลืมตาขึ้นพร้อมกับตาขาวและตาดำที่ดูเหมือนกับมนุษย์ปกติ “แบบนี้?”

“ใช่ค่ะ แบบนี้ยิ่งหล่อเลย”

เธอมองดวงตาคู่คมของเขาแล้วก็รู้สึกลุ่มหลง หลงขนาดที่ว่าอยากจะจ้องมองหน้าของเขาอยู่ทั้งวันทั้งคืน ไม่กินข้าวกินปลาก็คงรู้สึกอิ่มท้องไปหลายวัน อาจเพราะว่าตอนนี้เขามีตัวตนให้เธอมองเห็นแล้ว สามารถจับเนื้อต้องตัวได้ สบตาได้ และพูดคุยกันได้อย่างที่เธอปรารถนา

“จะมองฉันอยู่แบบนี้ทั้งวันเลยเหรอ?”

“ได้ไหมล่ะคะ”

“ตามใจสิ”

“^^”

ละลาเฝ้าฝันที่จะได้ใช้ชีวิตกับท่านซาตานอย่างคนรัก เธอต้องการมีเขาอยู่ในชีวิตแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาเธอไม่สามารถมีคนรักหรือรักใครได้ นั่นก็เพราะว่าเธอต้องรักษาบางสิ่งไว้ตามที่สัญญา ซึ่งสัญญานี้เธอก็ตกลงไว้กับเขา ดังนั้นเขาก็ควรจะเป็นคนรักให้กับเธอ เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เหมาะสมและคู่ควรที่สุด

สาวสวยเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จ ก็พบว่าท่านซาตานของเธอ สวมชุดปกปิดเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของเขาไว้ ซึ่งมันเป็นชุดที่เข้ากันกับรูปร่างของเขาสุด ๆ เวลานี้เขาดูเป็นแฟนหนุ่มของเธอแบบเต็มตัว มันดีกว่าภาพที่เธอเคยจินตนาการไว้เป็นไหน ๆ

“หล่อจัง”

“ครั้งที่สิบสอง” เขาจำได้ว่าเธอพูดคำนั้นซ้ำเป็นครั้งที่สิบสองแล้ว และแววตาคู่สวยก็ยังมองเขาด้วยความหลงใหลเช่นเดิมไม่เปลี่ยน เหมือนอย่างครั้งแรกที่เธอพูดประโยคนั้น

“...” ละลาเดินตรงเข้าหาชายร่างสูง มือเรียวสวยวางแนบลงไปบนอกแกร่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลูบลากลงต่ำ สายตาของเธอบอกว่าหิวไส้กรอกยักมากกว่าข้าวที่ทำให้อิ่มท้อง

“ไหนว่าหิวข้าว?” เขาเอ่ยถามเพราะอ่านใจเธอออกว่าเธอต้องการบางสิ่งจากแรงกายของเขา เช่นเรื่องที่เขาทำให้เธอเสพติด

“หิวข้าวก็ใช่ค่ะ แต่ก็อยาก…”

“อยากกินอันนั้น?” เขาก้มมองลงต่ำ สิ่งนั้นตื่นตัวทันทีที่ได้ยินเธอพูดยั่ว เขาจงใจแสดงอารมณ์ให้เธอเห็นประหนึ่งว่าเขาเป็นมนุษย์อย่างที่เธอต้องการ

ซึ่งปกติแล้วเขาต่างจากเธอมาก ต่างกันแทบจะทุกอย่าง เขาไม่หิว ไม่ง่วง ไม่มีความเจ็บปวดทางร่างกาย แต่มีความรู้สึก รัก โลภ โกรธ และหลงเช่นเดียวกันกับเธอ

“ละลาทำได้ใช่ไหมคะ ถ้าอยากจะกินมัน?”

“ได้สิ กินได้มากเท่าที่ละลาอยากจะกินเลยล่ะ”

“งั้นลงไปกินข้าวกันก่อนก็ได้ค่ะ จะได้มีแรงขึ้นห้องมากินอย่างอื่นต่อ...” เธอถูกใจที่ได้ยินคำอนุญาตเช่นนั้นจากเขา และมันคงดีหากว่าเธอได้ทำสิ่งนั้นบ่อยเท่าที่ใจเธอต้องการ

ชั้นล่างของบ้าน...

ละลาลงมาไม่ทันมื้อเช้า เพราะใช้เวลาไปกับการเสพความสุขที่เธอเพิ่งได้รับมา จากพรข้อที่ขอไปเมื่อคืน จนทำให้เธอรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจจนแทบไม่อยากจะลงมากินข้าว แต่เพราะกลัวว่าจะไม่มีแรงทำเรื่องที่ต้องการ จึงจำเป็นต้องทำให้ท้องของเธออิ่มเสียก่อน

“ทำไมวันนี้ลงมาช้าจังล่ะละลา...ว่าแต่นั่นใครน่ะ?” ย่าของละลาถามกับหลานสาวถึงชายหนุ่มที่เดินลงบันใดตามติดเธอมา

“นี่คือ ท่าน...”

“ซานครับ ผมเป็นแฟนของละลา”

ท่านซาตานพูดแนะนำตัวกับย่าของละลา เมื่อเห็นว่าท่านถามถึงตนที่เป็นชายแปลกหน้า ซึ่งเขาไม่เคยปรากฏกายในร่างทองคำนี้ให้ใครเห็นมาก่อน รวมถึงตัวของย่าละลาที่ก็บูชาเขาเหมือนอย่างที่หลานสาวทำ

ซึ่งในรูปลักษณ์ของเขาเวลานี้ ดูเหมือนกับมนุษย์ทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาสีดำบนหัวที่ละลาได้เห็นในเมื่อคืน รวมถึงดวงตาที่ไม่ปกติ เขาเลือกที่จะเก็บซ่อนมันไว้ และแสดงออกมาอย่างที่ผู้ปรารถนาต้องการจะเห็น เพื่อไม่ให้ใครในบ้านรู้ถึงตัวตนแท้จริงของเขา...

“ย่าไม่คิดว่าหลานจะมีแฟน”

“คือ...”

“จะทำอะไรก็คิดให้ดีล่ะ ย่าเคยบอกแล้วนะ ว่าเวลาให้สัญญากับใคร ต้องรักษาสัญญาไว้ให้ได้…” ย่าของละลาดูจะไม่ค่อยพอใจที่หลานสาวพาแฟนหนุ่มเข้ามาในบ้าน โดยไม่ได้บอกกล่าวผู้ใหญ่ที่เลี้ยงดูเธอมาอย่างผู้เป็นย่าให้รู้ก่อน

“...เข้าใจแล้วค่ะคุณย่า”

“พาฉันขึ้นห้อง”

“ค่ะคุณหญิงย่า” เสียงแม่บ้านคนสนิทที่คอยดูแลคุณย่าของละลา พาเธอขึ้นห้องตามคำสั่ง ที่ตรงนั้นจึงเหลือเพียงแค่ละลาและท่านซาตานของเธอ

“ทำไมถึงไม่ให้ละลาบอกคุณย่าล่ะคะ เธอน่าจะดีใจที่ได้เห็นท่าน...”

“อย่าเลย แบบนั้นย่าของละลาคงจะวางตัวอยู่ต่ำกว่าฉัน คนในบ้านคงจะพากันสงสัย ให้เธอเข้าใจไปแบบนี้ดีกว่า มีแค่ละลาที่รู้ว่าฉันเป็นใครก็พอแล้วล่ะ...”

เขารู้ว่าคุณย่าของเธอคงจะรีบก้มหัวหมอบกราบ หากรู้ว่าตัวตนจริงของเขาคือใคร ซึ่งหากคนในบ้านเห็นภาพแบบนั้นคงจะสงสัย หญิงแก่วัยเจ็ดสิบแสดงท่าทางเคารพเด็กหนุ่มที่ดูมีอายุไม่เกินสามสิบต้น ๆ แบบเขา

“อ้อ ถ้างั้น…เราไปกินข้าวกันเถอะค่ะคุณซาน แฟนของละลา^^”

เธอยิ้มแก้มปริเมื่อได้พูดอะไรแบบนั้น แขนเรียวเล็กคล้องเกี่ยวแขนล่ำยาวของเขา พาเขาเดินไปยังห้องทานอาหาร เพื่อที่จะใช้เวลาอยู่กับคนรักอย่างที่เธอปรารถนาอยากจะมีมานานแสนนาน

“...” เขาพอใจที่จะเห็นว่าเธอกำลังเสพติดตัวเขา เพราะความรู้สึกของเธอมันทำให้พลังของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และมันก็ทำให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างที่มันควรจะเป็น

เขาชอบที่จะเห็นว่าเธอเกิดกิเลส เกิดความอยากได้อยากมี ในสิ่งที่ยากจะเป็นไปได้ หรือเรียกว่าไม่อาจเป็นไปได้ เพราะการได้รักกับเขามันอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ของมนุษย์ ทว่าเขาเป็นผู้เดียวที่ทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds