INICIAR SESIÓN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : อินเลิฟ -------------------------------------------------------------------------- ภาพบนเตียงนอนของละลาเวลานี้ เธอยังคงนอนจ้องหน้าอีกคนที่แสร้งหลับเพื่อให้เธอได้เห็นเขาในมุมที่เป็นมนุษย์ แม้ความจริงเขาจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอต้องการให้เป็น แต่เพียงแค่นี้ก็ดีมากเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการถึง “นอนเถอะละลา ดึกแล้วนะ” ชายหนุ่มลืมตาขึ้นเพียงข้าง เพื่อบอกกับสาวสวยที่จ้องหน้าของเขาอยู่ให้หลับตาลงนอน เพราะมันดึกและสมควรแก่เวลาแล้ว “ขอมองอีกแป๊บนึงได้ไหมคะ” หญิงคลั่งรักพูด “ละลานอนจ้องหน้าฉันอยู่เกือบสามชั่วโมงแล้ว” เวลาที่แสนยาวนานที่เขาแกล้งหลับตาเพื่อกล่อมให้เธอหลับตาม ทว่าละลายังเอาแต่จ้องหน้าอันหล่อเหลาของเขาอยู่แบบนั้นราวกับคนโดนคุณไสย “คุณซานไม่ชอบให้คนจ้องหน้าเหรอคะ” “เปล่า ฉันกลัวว่าพรุ่งนี้ละลาจะตื่นไม่ทันน่ะ” “ไม่ทัน?” “ใช่ พรุ่งนี้เรามีทริปเที่ยวทะเลที่ต้องไป” “เที่ยวทะเลเหรอคะ?” “ใช่ เราจะพาย่าของละลาไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศที่พัทยา ละลาต้องบอกกับย่าว่าที่นั่นเป็นบ้านพักตากอากาศของครอบครัวฉัน ต้องทำให้ย่าของละลาสบายใจว่าฉันมีฐานะมากในระดับที่ไม่ต้องเกาะละลาเพื่ออยู่ลอด แบบนั้นเธอจะได้ไป...” สบาย “จะได้สบายใจ” เขาเกือบหลุดพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา เพราะตอนนั้นนิ้วเล็กของละลาเขี่ยเล่นอยู่ที่หัวนมสีเนื้อบนอกแกร่งจนทำสติหลุดไปชั่วครู่ “แต่คุณย่าจะยอมไปเหรอคะ เธอไม่ชอบไปเที่ยวอะไรแบบนั้น” “ย่าของละลาจะตอบตกลง เชื่อฉันสิ” “...ก็ได้ค่ะ” เธอเชื่อในคำพูดของเขาและรับปากในทันที “งั้นก็นอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้จะตื่นสายเอานะ” “คุณซาน...หอมแก้มละลาหน่อยได้ไหมคะ” เธอออดอ้อน ฟอด เขาทำทันทีที่เธอพูดขอ “...” “ละลารักคุณซานนะคะ ยิ่งชอบมาก ๆ เวลาที่คุณตามใจ” “อยากได้ยินฉันพูดบอกกับละลาแบบนั้นบ้างสินะ” ใจของเธออ่านออกง่ายดาย ซึ่งเธอก็จงใจให้เขารับรู้ความต้องการของเธอผ่านความคิด “ค่ะ ละลาอยากได้ยิน” “ฉันรักละลา” เขาพูดคำนั้นให้เธอได้ยินทันทีอย่างไม่โอ้เอ้ “อีกครั้งนะ ฉันรักละลา” “^^” “นอนเถอะ ถ้ายังไม่นอน อีกไม่เกินสิบนาทีได้เอากันอีกรอบแน่...” เขาพูดแบบนั้นในตอนที่หยุดปลายนิ้วเล็กที่กำลังเล่นซน กับหัวนมของเขา แม้จะทำสิ่งนั้นอยู่หลายสิบหนก็ไม่อาจรีดแรงร่านของละลาออกไปได้มากเท่าที่ต้องการ นั่นคงเพราะเขาเป็นคนปลูกฝังเรื่องเช่นนั้นให้เธอตั้งแต่ที่เธอถวายตัวเป็นผู้หญิงของเขา “ก็ได้ค่ะ นอนก็นอน” เธอยอมทิ้งหัวลงซบที่ไหลกว้างของเขา และไม่นานความอ่อนเพลียของร่างกายก็พาเธอผล็อยหลับไป และในช่วงสายของวันนี้ ละลาก็รีบทำตามคำที่ท่านซาตานพูดสั่งไว้ ซึ่งน่าแปลกที่ย่าของเธอตอบตกลงไปอย่างง่ายดาย ทั้งที่ปกติชอบที่จะอยู่ติดบ้านมากกว่า “ดีเลย ได้ออกไปเที่ยวพักผ่อนบ้างก็ดีเหมือนกัน...” “เอ่อ…สรุปคุณย่าจะไปใช่ไหมคะ” “ไปสิ ย่าเองก็ไม่เคยพาละลาออกไปเที่ยวทะเลแบบนั้นเหมือนกัน ว่าแต่จะไปกี่โมงล่ะ...” “คุณซานบอกว่าถ้าคุณย่าตกลง ก็จะส่งรถของที่บ้านมารับพาไปช่วงบ่ายนี้เลยค่ะ” “งั้น...เธอไปจัดกระเป๋าให้ฉันที เอาแค่ของเท่าที่จำเป็นไป จัดการให้เสร็จก่อนช่วงบ่ายล่ะ” “ค่ะคุณหญิงย่า” “...” ถึงละลาจะแปลกใจที่วันนี้ย่าของเธอทำตัวง่าย ๆ กว่าทุกวัน แต่เธอก็ดีใจที่จะได้ออกไปเที่ยวพักผ่อนกับย่าผู้เป็นสุดที่รัก และท่านซาตานคนรักของเธอ ถึงแม้ว่าเมื่อวานนี้จะได้ยินเรื่องไม่คาดคิดจากปากของผู้หญิงที่เลี้ยงดูเธอมาตลอดยี่สิบห้าปี และคิดเสมอมาว่านั่นคือย่าแท้ ๆ แต่ความจริงก็ไม่อาจทำให้ความรักที่เธอมีต่อหญิงผู้นี้ลดน้อยลงเลย ในตอนที่รถตู้สุดหรูขับเข้ามาถึงที่บ้าน คุณซานของละลาก็มากับรถคันที่ว่านี้ด้วย และถ้าเธอไม่รู้ว่าตัวตนเนื้อแท้ของเขาเป็นใคร คงจะหลุดปากถาม ว่าเขากลับออกไปจากที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะเขาผลุบไปโผล่มาอย่างกับหายตัวได้ ซึ่งความจริงก็เป็นเช่นนั้น… “มาแล้วเหรอคะ ละลากับคุณย่ารออยู่พอดีเลย…” “ครับ” เขาลงจากรถมาถึงก็เดินตรงมาหอมแก้มละลาทันที สาวสวยที่ได้รับการใส่ใจเช่นนั้นก็ยิ้มจนตาปิดแก้มปริ ภาพแสนอินเลิฟนั้นเกิดขึ้นต่อหน้าคุณย่าของละลา ซึ่งมันเป็นการกระทำที่ดูอบอุ่นนอกเหนือไปจากอาการคลั่งรักที่ทั้งคู่มีต่อกัน “สวัสดีครับคุณย่า รอผมนานหรือเปล่าครับ...” “ไม่ทันได้รอเธอก็มาถึง” ทุกอย่างถูกจัดเตรียมพร้อมเสร็จสับ รถของเขาก็มาจอดรอ ราวกับรู้ว่าสองย่าหลานพร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว “งั้นเชิญขึ้นรถเถอะครับ...” ละลามองดูภาพชายคนรักประคองคุณย่าของเธอขึ้นรถแล้วก็รู้สึกสุขใจ มันเหมือนว่าเขาเป็นส่วนที่ขาดหายไปของครอบครัว เธอรู้ดีว่าเขามีตัวตนแต่ก็ไม่เคยมีเขาอยู่ในชีวิตเหมือนอย่างตอนนี้ “ขึ้นรถเถอะละลา” “ละลารักคุณซานค่ะ” ฟอด คนตัวเล็กเขย่งเท้าสูงเพื่อให้เธอสามารถหอมแก้มชายคนรักได้ “...” และเมื่อละลาได้ในสิ่งที่ต้องการเธอก็ก้าวเท้าขึ้นรถไป จะมีก็แต่เขาที่หยุดนิ่งเพราะถูกใจกับเรื่องเมื่อครู่จนความสุขล้นออกปาก แสดงให้เห็นถึงรอยยิ้มที่กว้างขึ้นกว่าเมื่อวานนิดหน่อย แต่น่าเสียดายที่ละลายังไม่ทันได้เห็นมัน เขาก็หุบยิ้มเล็ก ๆ นั้นลงซะก่อน… -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หกปีต่อมา...ชีวิตของละลาที่ผ่านมาจนถึงเวลานี้เธอเติบโตขึ้นมาก อาจจะเพราะความเป็นแม่ที่เธอได้รับหน้าที่ ทว่าความสวยสง่าของเธอยังดูเป็นเช่นเดิม เหมือนว่าอายุของเธอถูกสตาฟไว้เพียงแค่วัยยี่สิบห้าปี แม้ว่าอายุจริงจะเข้าเลขสามเต็มตัวแล้วแต่เธอก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนส่วนท่านซาตานเอง เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีเสมอ อย่างที่ละลาไม่เคยต้องระแวงหรือไม่ไว้ใจอะไรในตัวของผู้เป็นสามีเลย เขายังคงความหล่อเหลาไว้เช่นเดิมแรงก็ดีไม่มีตก คงมีเพียงแค่ลูกชายวัยหกขวบ ที่มีพัฒนาการโตวันโตคืนให้น่าตื่นเต้นตามอยู่เสมอเซนต์มีส่วนสูงถึงร้อยสามสิบเซนติเมตร เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นเรียนแล้วเขามีส่วนสูงที่มากกว่าใคร อาจเพราะดีเอ็นเอที่สืบทอดระหว่างพ่อมาสู่ลูก และนอกจากร่างกายที่โตกว่าเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว ความคิดของเขาก็โตกว่าวัยด้วยเช่นกัน เซนต์เป็นเด็กที่ฉลาดแต่ไม่ทะนงตน แม้จะรู้ว่าตัวเขาเป็นเด็กที่พิเศษกว่าคนทั่ว ๆ ไป เขาก็ยังอ่อนโยนและเข้มแข็งในแบบที่เป็นเขา แต่ถึงอย่างนั้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่โคตรฮอต Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------เส้นทางการเป็นแม่คนของละลาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว เพราะในเวลานี้เธอได้คลอดลูกชายออกมาแล้ว และเขาก็มีวันเกิดที่ตรงกันกับทั้งตัวของเธอผู้เป็นแม่และคุณย่าทวดผู้ล่วงลับ ซึ่งเกิดในวันที่หกเหมือนกันทั้งสามคน และเมื่อนำเลขวันเกิดของทั้งสามมาเรียงกันก็จะเป็นเลข 666 เลขประจำตัวซาตาน คนที่นำพาทั้งสามคนให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันทุกอย่างเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่เริ่มแรก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเป็นหญิงเร่ร่อนคนนั้น ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งอย่างละลา เพราะหากไม่ใช่ทั้งสองคนนี้ เขาอาจจะไม่ได้สิ่งล้ำค่าที่สุดนี้มาแอ้ แอ้~ เสียงหนุ่มน้อยวัยสองเดือนเศษ เล่นหยอกล้ออยู่กับเจ้าของกล้ามแขนใหญ่เป็นมัด ผู้ที่อุ้มเขาอยู่ในอ้อมอกเวลานี้“น่าแปลกจัง เมื่อวานรอยตรง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แก้วตาดวงใจ--------------------------------------------------------------------------ในเช้าวันนี้ ละลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำบางสิ่ง สิ่งที่เธอควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เธอเกิดความสูญเสีย แต่กลับไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่ควร เพราะมัวแต่ปิดหูปิดตาจมดิ่งอยู่กับความเศร้า...“คุณย่าอยู่ที่นั่น สบายดีใช่ไหมคะ?” ละลาที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของผู้เป็นย่า เอ่ยถามไปกับความว่างเปล่า ซึ่งหากว่าย่าของเธอตอบได้ ท่านคงจะบอกว่าที่นั่นทั้งสงบและสบายใจเกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบ“เธอสบายดี ละลาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ”“ละลาไปเยี่ยมคุณย่าที่นั่นได้ไหมคะ?”“ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันพาละลาไปที่นั่นได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...”สถานที่นั้นไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครจะไปเยือนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นสถานที่เฉพาะ ที่ท่านซาตานสร้างไว้ให้แค่สำหรับบุคคลหนึ่งเท่านั้น และที่แห่งนั้นจะหายสาปสูญไปตลอดการหลังจากหญิงแก่ผู้พักอาศัย เดินทางไปสู่เส้นทางใหม่ที่เธอควรจะไป“เฮ้อ เสียดายจัง ละลาอยากพูดอะไรบอกคุณย่าหลายอย่างเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ ละลาคงจะทำหน้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเข้าใจ--------------------------------------------------------------------------หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขาสิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา...“ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ”“ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…”“แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักของซาตาน--------------------------------------------------------------------------“...” เธอไม่พูดอะไร เดินกลับขึ้นห้องนอนชั้นบนไปเฉย ๆ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองควรจะวางฟอร์มงอนเขาต่อ เนื่องด้วยมีอำนาจถือไพ่เหนือกว่าเขา เพราะสิ่งล้ำค่าที่อยู่ภายในท้องของเธอ“ขี้งอนจริง ๆ เลย เมียใครเนี่ย...” เขายกยิ้มชอบใจก่อนจะเดินตามเธอไปติด ๆใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรู้สึกออกมามากขึ้น เวลาที่กลุ้มใจเรื่องเมีย หรือในตอนที่รู้สึกพอใจกับความน่ารักของเธอที่เขามองเห็น แม้จะเป็นผู้มากอำนาจแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดจะใช้อำนาจนั้นกับเธอเลย อาจเพราะเวลานี้ละลาได้รับหน้าที่เมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และก็กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของเขาในอีกไม่ช้านี้ภายในห้องนอนของละลา...ละลาที่เดินขึ้นห้องมายังรู้สึกสับสนกับเรื่องการตั้งครรภ์ของตัวเอง หนึ่งคำถามแรกในหัวชวนให้มีคำถามที่สอง สาม และสี่ตามมา ซึ่งเธออยากจะเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องฟังคำอธิบายจากปากของชายคนที่เธอไม่อยากคุยด้วย ทว่าการหาคำตอบด้วยตัวเองก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะค้นพบความจร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เตรียมตัวเป็นแม่คน--------------------------------------------------------------------------เธอจ้องตาเขม็งใส่เขา แววตาคู่สวยบอกให้รู้ว่าเธอทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ และคิดถึงเขาในเวลาเดียวกัน แม้จะรับรู้ว่าเขาไม่เคยหายไปไหน แต่เพียงแค่ไม่มาให้เห็นหน้าในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทำเธอน้อยใจจนคิดว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ“ออกไปนะ” ละลาดันตัวลุกขึ้น และพยายามผลักดันร่างชายที่เกาะติดอยู่กับร่างของเธอให้หลุดออก ทว่าเขาดูเหมือนจะยังอยากอยู่ในท่านี้นานขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคือคิดถึงเธอ“ไหน ๆ ก็ยอมให้ฉันเอาจนเสร็จแล้ว ขอฉันนอนกอดละลาแป๊บนึงนะ...” เขาพูดจบก็สลับลงไปนอน และย้ายร่างของละลามานอนทับอยู่บนตัวของเขา“ปล่อย”“...” เขาเงียบนิ่ง ตอนนั้นก็ใช้มือเพียงข้างกอดรัดร่างของเธอแนบสนิทกับร่างของเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกอดออกการที่เห็นว่าเธอใจอ่อนให้เขาลงมาเล็กน้อย แม้จะเป็นการปล่อยเลยตามเลยของจิตใจชั่ววูบ แต่มันก็มีช่องว่างให้เขาได้ทำสิ่งที่เหมาะสม เช่นการพูดอธิบายเรื่องนั้นให้เธอเข้าใจ“บอกให้ปล่อยไง”“ละลากำลังจะเป็นแม่คน” เขาหยุดเธอที่







