All Chapters of Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Chapter 131 - Chapter 140

Tyler "Who's that woman, Tyler?" Thomas asked with curiosity habang nakatingin sa bulto ng babae na papalayo na papunta sa loob ng kusina. Masama ko siyang tiningnan. "Huwag mong sabihin na kahit ang katulong ni Tyler ay papatusin mo, Thomas?" Isinara ni Archangel ang kanyang libro at tumingin kay Thomas. Maging ang tahimik na si Archangel na wala namang pakialam sa mga nangyayari sa paligid ay nagawa nang magsalita. Tumingin ako sa bukana ng dirty kitchen. Iba talaga ang babaeng iyon. Nabighani rin ba si Archangel sa babaeng iyon? Natawa nang malakas si Thomas, kaya nabaling sa kanya ang atensyon ko. Humagalpak pa siya nang tawa sabay palo sa kanyang hita habang nakatingin kay Archangel na ngayon ay nagkasalubong na rin ang kilay kagaya ko.

Natasha "What the hell did you do?" Hindi siya sumigaw. Kalmado lamang ang boses niya nang tinanong niya ako. His jaw clenched while staring at me with dark eyes. Mahigpit akong napakapit sa vase habang nakatingin sa frame na nahulog ko sa sahig. Kumalat ang mga bildo sa sahig. Hindi ko naman mabitawan ang vase at baka ito naman ang susunod na mahulog. Baka ito na talaga ang magiging katapusan ko pag nagkataon. Naglakad siya papalapit sa akin. Ramdam ko ang dilim ng kanyang awra habang nakatingin siya sa akin. Para akong aatakehin sa puso habang tinatanaw siyang pababa sa akin. Kung nakakamatay lang ang tingin, kanina pa ako bumulagta sa sahig. Halos pigilan ko ang aking hininga nang lampasan niya ako at nagtungo sa nabasag ko na gamit. I saw how his eyes glistened in anger, but he didn't say a word. Gusto kong magpaliwanag, pero parang may maliit na bagay ang bumara sa aking lalamunan upang hindi ako makapagsalita. Hala, ano ang gagawin ko n

Tyler "Bakit mo naman naisip na mag-inom tayo ngayon?" Tanong sa akin ni Thomas nang dalhin ko sila sa isang mamahaling bar dito sa Maynila. Hindi ko rin alam kung bakit bigla na lang ay gusto kong uminom ng alak. Habang nag-aabang si Thomas sa sagot ko, si Archangel naman ay nakapandekwatro nang upo sa malaking sofa. May hawak na libro at nagbabasa. Tanaw namin mula dito ang mga nagsasayawan na nasa stage at mukhang kaya lang siya sumama dahil ako ang nag-aya. "Tyler," seryosong tawag sa akin ni Thomas na ngayon ay naghihintay ng aking sagot. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Bakit nga ba ako nag-aya? Tinapik ko ang kanyang balikat. "Just drink, Thomas." Nagkasalubong ang kanyang kilay, pero agaran ding lumapad ang ngiti sa kanyang labi. "Sige na nga," sambit niya at tumabi kay Archangel na ngayon ay sinamaan na siya ng tingin. "Those deary eyes of you, I wonder if women will line up just to be with you." "Sira ka, Thomas, kaya nga siya pinipi

Natasha "Akin na kasi 'yan." I pulled my toes so he wouldn't budge. I felt like the temperature had dropped in my room when the man was here. Hindi puwedeng magtagal pa siya dito dahil nababaliw na ako kung ganoon. Huminga ako nang malalim. "Puwede ka nang umalis, Sir Tyler, dahil kaya ko naman ang sarili ko." Mahinahon kong sinabi. His jaw clenched while staring at me with a death stare. "Hindi ba kita puwedeng alagaan gaya ng pag-aalaga mo sa akin noon, Natasha?" May himig ng pagtatampo ang kanyang boses, kaya mas lalo akong napalunok nang ilang beses. Shet! Mali ito. My body was trembling. "H-hindi, malamang!" Kum

Tyler Did I really say those words? Ano bang pakialam ko? Ano namang iisipin ni Natasha ngayon pagkatapos ng sinabi ko? Hindi naman ata tama iyong sinabi ko. Mali ba ako? Kinagat ko ang aking ibabang labi. What should I do now? I let out a heavy and frustrating sigh before letting my fingers comb my hair. Ano bang pakialam ko kung hindi na niya ako papansin? Ipinilig ko ang aking ulo at humiga na lang sa kama, pero hindi pa rin ako makatulog. Kahit anong gawin ko, hindi na ako makatulog. Nakapikit lang ang mata ko, pero ang isipan ko ay kung saan-saan nagpupunta. Biglang sumagi sa isipan ko ang unang araw na nagkita ka