All Chapters of Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Chapter 1 - Chapter 10

Mandy's Pov Hindi, hindi ako magpapakasal sa taong hindi ko mahal. Nasa kuwarto ako. Nag-iimpake ng aking mga damit dahil aalis ako sa mansyon na ito. Hindi ako pinalaki ng mga magulang ko para ikulong ang sarili ko sa lalaking hindi ko naman gusto, kaya kung gusto ni Lola Janette, siya na ang magpakasal sa demonyong apo niya. “At talagang sa lahat ng apo niya, sa demonyo pa talaga?” Naiinis akong sinasabi habang pinipilit kong pagkasyahin ang mga gamit ko sa maliit kong bagahe. “Who’s demonyo? Me?” Napatalon ako nang bahagya nang marinig ko siyang nagsasalita sa aking likuran. Nilingon ko siya. Nakahalukipkip siyang nakasandal sa doorframe ng pintuan ko. Inirapan ko lamang siya.Pagkatapos ay binalik na ang tingin sa aking mga gamit. “Kung nandito ka para pigilan ako, wala kang mapapala sa akin—” nabitin sa ere ang sinabi ko nang marinig ko siyang humalakhak. Iyong tawa na para siyang mauubusan ng hininga. Sana nga nang matuluyan! Tumikhim siya, nagseryoso, pero

Mandy’s Pov “Do you, Lucas Matteo Vergara, take Mandy Mapagkatiwalaan as your lawful wife?” “Yes.” Sagot niya, para bang nasa business meeting lang kami. Walang emosyon. Walang kahit ano. “And do you, Mandy Mapagkatiwalaan, take Lucas Matteo Vergara as your lawful husband?” Napalunok ako. Kontrata lang ito. Tatlong taon. Iyon lang. “Yes,” kabado kong sagot. Namamawis pa ang aking palad. Ngumiti ang judge sa amin. “By the authority vested in me, I now pronounce you husband and wife.” Iyon lang. Walang kahit anong enggrandeng kasal. Hindi sa simbahan. At higit sa lahat wala ang mga magulang ko. Tanging si Lola at ilang katulong lang ang nandoon bilang mga saksi sa kasal namin. Inilahad ng judge ang marriage certificate namin nang kunin ko iyon—doon ko lang napagtanto na hindi na ako si Mandy D. Mapagkawalaan kundi si Mrs. Vergara na. Patay. *** Umuwi agad kami sa mansyon. Nagulantang pa ako nang biglang sabihin ni Lola na kailangan naming dalawa na

Mandy's Pov Nahihilo ako sa mga natuklasan ko. Sa huli, ang pagkain para kay Lucas ay ibinigay ko sa security guard. Pumasok na ako sa kotse. "Saan po tayo madam?" Tanong sa akin ng driver. Doon lang ata nag-sink in sa akin kung ano itong pinasukan ko. Ang maging asawa ni Lucas sa loob ng tatlong taon. Makakaya ko ba ito? Hindi ako sanay sa kung paano niya ako tawagin. Masyadong sosyal sa akin ang madam, ngunit kailangan kong ipakita na ayos lang sa akin ang kahit ano dahil ayokong malaman ni Lola Janette ang lahat. Na isa lamang itong kasunduan. Na aalis din pala ako. Huminga ako nang malalim. Kailangan kong ipakita na wala iyong epekto sa akin—ang kahit na ano. "Sa mall, gusto kong mag-isa." Tugon ko sa driver. Pagdating ko doon, umupo lang ako sa bench. Ngayon ko lang kasi naaalala na wala pala akong dalang pera. At wala pala akong pera. Naisip kong kahit asawa ka na ng pinakamayang tao sa Pinas, wala ka pa ring pera kung wala ka namang trabaho. Iy

Mandy Pagkapasok pa lang namin sa dining area kung saan kakain ng umaga, bumungad na agad ang malaking ngisi ni Lola. Nagkatinginan kami ni Kucas. Mabilis akong nag-iwas ng tingin dahil ang bukol niya ang nakikita ko tuwing tinitigan ko siya. Gosh, Mandy, ano ba? Huminga ako nang malalim. Kaya ko ‘to. Iwasan ko lang ang makatingin sa kanya. Iyon lang ang gagawin ko. Umupo ako sa tabi niya gaya ng nakasanayan na. Kahit ramdam ko ang malaking ngisi ni Lola sa amin, hindi ko iyon pinansin. Ramdam ko ang pag-init ng aking pisngi, kaya tinuon ko na lang ang lahat sa pagkain. “Hay naku, pasensya na kayo, mga apo ha.” Panimula niya, “May invitation kasi para sa grand celebration ng bawat mayayamang pamilya sa Asya, kaya excited akong ibalita sa inyo. Tapos, may iba pala kayong ginagawa,” hagikhik niya. Gusto kong umangal, pero hinawakan ni Lucas ang kamay ko sa ilalim ng lamesa, mahigpit, tila ba nagbabanta siyang huwag magsasalita; kung hindi, papatayin niya ako.

Mandy “You didn’t tell me you’re going here pala,” she chuckled, her hands wrapping around his arms, and he didn’t even bother to remove them. Well, sino ka lang ba, Mandy? Katulong ka lang at asawa sa papel. First love niya ‘yan. Nag-iwas ako ng tingin, umalis na doon at dinaluhan si Lola Janette, pero hindi pa rin nawala sa isip ko kung paano tiningnan ni Lucas si Samantha. “Don’t you miss me, Lucas?” Masuyong tanong ni Samantha at hindi ko maintindihan kung bakit mas lalo akong naglakad palayo. Ayaw kong marinig ang magiging sagot ni Lucas. “Lola,” tawag ko sa kanya, stretching my lips for a smile. Sinilip niya si Lucas bago muling tumingin sa akin. “Bakit mo iniwan si Lucas doon?” “Hindi ko po kasi maintindihan ang pinag-uusapan nila, Lola,” bulong ko. Natawa naman siya sa sagot ko kasi alam naman niya kung bakit talaga ako umalis doon. “Hay naku, sige at mukhang business lang naman ang pinag-uusapan nila.” Nakahinga ako nang maluwag nang hindi na