All Chapters of Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Chapter 121 - Chapter 130

Tyler "What the fvck was that bro?" Sebastian commented on my situation. "Just fvcking heal it!" Singhal ko sa kanya, nanginginig pa rin ang aking kalamnan habang iniisip ko kung anong ginawa nang babaeng iyon. She just disrespected me. A mere maid did this to me? Me? The great Tyler Smith? I wouldn't forgive her. No. Humanda siya sa akin. "You look like a mess," sinamaan ko siya nang tingin. He chuckled, tila ba tuwang-tuwa siyang nakikita akong nahihirapan. Sobrang kati, gusto kong katihin pero pinigilan ko lang ang aking sarili. Hindi ko naman akalain na aabot sa ganito ang maid kong 'yon dahil may takot naman ata siya sa akin. Pero akala ko lang pala. Ni hindi nga ata takot mamatay ang isang 'yon. I licked my lower lip while Sebastian was shaking his head. "Babayaran kita kung magkano ang gusto mo, just treat me!" And I just said the magic words kaya mabilis siyang gumawa nang hakbang at inayos ang aking mga bilog- bilog pero hindi pa rin iyon sapat

Tyler "What the heck did you do?" Singhal ko sa mga tauhan ko nang makalabas na si Natasha mula sa aking kuwarto. Sa halip na nasa kuwarto ni Natasha, nasa tabi ko ang ahas. Napahawak ako sa aking batok. Sumasakit ang katawan ko sa katangahan ng mga ito. Fvck! How could this have happened instantly? And now she was trying to investigate who the culprit was because those maids were blaming her. "H-hindi po namin a-alam, sir, na k-kwarto mo pala ito." Nauutal na sagot ng isa sa mga tauhan ko. Hinampas ko siya ng unan na malugod naman niyang tinanggap, tapos binalik sa paanan ko. "You didn't know when it was obvious?" Yumuko sila nang paulit-ulit, humihingi ng tawad sa akin. "Get out now," utos ko. "Umalis na kayo bago pa magdilim ang paningin ko." Nagkukumahog naman silang umalis at humingi pa ng tawad ulit, but I was just tired of hearing their voices asking for forgiveness. Paano ko sila patatawarin kung binigo nila ako? Ako pa ngayon ang naging biktima

Natasha Bakit parang tumitigil na ang mundo ko kapag nakikita ko siya? Bakit tila nangangapa na ako kapag nagtatagpo ang mga mata namin? Napakurap ako. Isa.Dalawa.Hindi ko namalayan na nasa harapan na pala niya ako—dahilan upang muntik ng mahulog ang tray na hawak ko. Mabuti na lang mahigpit ko itong hinawakan habang si Tyler naman ay hinawakan ang aking siko upang mabalanse ako. Nanlaki ang aking mga mata. Halos pigilan ko ang aking paghinga. Napansin ko ang init nang kanyang kamay na nakahawak sa akin, para akong napapaso. Pilit kong humakbang paatras pero mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin kaya napatingin ako sa gawi niya. He was looking at me... intently.After that he slowly withdrew his hand, reached the tray and put it on the bed. Umatras na ako, hindi na niya ako pinigilan.Nakatingin pa rin siya sa akin. Ako naman ngayon ay nakayuko. Hindi kayang salubungin ang kanyang tingin. Pakiramdam ko kasi ay parang hinihigop nang kanyang mga mata ang

Natasha "Ano? May nangyayari ba?" Inirapan ko si Genoveva at nagpatuloy sa pagkain nang orange na kanina pa namin kinakain. Hindi mahilig sa prutas si Tyler kaya kami na lang ang kumakain. Paano kasi ang dalawang 'to, naisip nilang paibigin ko si sir kung gusto kong makabawi. Ikinuwento ko sa kanila iyong tungkol sa plano ni Tyler na na-failed. "Dapat ay akitin mo siya, tapos kapag napaibig mo na siya saka mo sabihin na hindi mo siya gusto." Suhestiyon ni Stephanie pagkatapos nilang magbigay nang maraming opinyon kanina lang. Napangiwi ako. Hindi pa nga naka-move-on kay Mandy tapos papaibigin ko na? Anong kalokohan ang naisip nang dalawang 'to? I shook my head, refusing on their plan. Mas mabuti pang magpakalbo na lamang ako kaysa sundin ang gusto nila pero para atang demonyo itong bibig ni Genoveva at bigla na lamang niya akong napasunod. "Iwasan mong makipag-eye contact sa kanya, tapos huwag kang masyadong sumagot nang pabalang dahil ma-ooffend siy

Natasha Hindi ako sumagot at naglakad patungo sa aking kama. Ano namang pakialam niya kung hindi ako okay? Hindi ako sumagot at nagmukmok lang ako sa gilid. Gusto kong mapag-isa. "Hey," hindi ko namalayan na nasa gilid na pala ng kama ko ang lalaki. Masama ko siyang tiningnan, pero tinaasan niya lang ako ng kilay. Ngumuso ako. Ano na naman bang kailangan niya sa akin at bakit nandito pa siya? Huwag niyang sabihing nag-aalala siya sa akin kasi imposible naman iyon. Paano mag-aalala ang amo sa kanyang katulong? Hay naku. Hindi ako nagsalita at tinalikuran ko siya. Pero ang lintik na si Tyler ay bigla na lamang hinawakan ang aking braso upang humarap sa kanya.