All Chapters of Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Chapter 111 - Chapter 120

Tyler After their wedding, I immediately went to my penthouse. Bakit naman ako magtatagal doon? Para masaktan lang? Hindi naman ako masyadong stupido para saktan ang sarili ko. Huminga ako nang malalim at nagpahangin sa labas. Ilang taon na rin pala simula noong huli kaming nagkita. Ang laki nang pinagbago niya pero mas lalo siyang gumanda. Ganoon ba talaga kapag nasa tamang asawa ka? Hindi ko mapigilan ang mapaismid. Well, I can say that Mandy deserves better and I know from the start that it was Lucas she deserves. Ang hirap pala nang ganito, hindi ko alam kung makakaahon pa ba ako o magkakaroon pa ako nang babaeng mamahalin katulad nang pagmamahal ko kay Mandy. Akala ko dati, mawawala din ang pag-ibig ko sa kanya dahil bata pa lang naman kami. Yet, I didn't know that it would grew bigger and deeper. Mahal ko siya. Hindi ko kayang mawala siya, that's for sure. Pero sa pagkakataong ito, unti-unti ko na ring tinanggap ang aking pagkatalo. And Lucas deserves her. I k

Natasha Bumuhos ang malakas na ulan sa labas pero wala akong pakialam doon. Naglakad pa din ako palayo sa lugar na iyon bago pa ako mahanap nang lalaking iyon. Kailangan kong lumayo. Kailangan kong tumakas dahil iyon lang ay kaya kong gawin. Sa bawat pagpatak nang ulan sa aking balat, umaasa ako na mawala ang lahat nang bakas nang paghawak ni Justine sa aking katawan. Pero pinipiga lang ang puso ko habang inisip na kahit anong gawin. Kahit maligo pa ako nang holy water sa aking katawan. Hindi pa rin maalis sa akin na minsan sa buhay ko ay may isang tao akong pinagkakatiwalaan na trinaydor ako. Pinikit ko ang aking mga mata at ninamnam ang bawat pagpatak nang tubig sa aking katawan habang tumatakbo. At dahil wala na akong pakialam sa aking paligid, hindi ko namalayan na may papalapit na kotse sa akin. Huminto ako habang nakatingin sa kanyang light, malakas itong bumusina pero dahil huli na rin kong tatakbo pa ako sa kabila—mas mapupurahan lang ako. Baka nga ay malumpo pa

NatashaMay choice ba ako? Wala. Wala akong choice kundi manatili sa kanyang bahay dahil iyon ang kailangan ko at iyon lang naman ang tanging choice na mayroon ako. At baka rin ay mahanap ako ni Justine, tapos bigla na lamang niya akong patayin. Napailing ako; hindi ko gusto kung anuman ang iniisip ko. Kailangan kong mabuhay.Kailangan kong ipakita sa mga magulang ko na hindi ako nagkamali kahit una pa lang naman ay nagkamali na ako. Kaya ko 'to. Kakayanin ko kahit anong mangyari. "You'll be my personal maid." Alok niya sa akin; nilingon ko siya. "Sa tabi ng kuwarto ko ka matutulog kasi kapag may ipapagawa ako, mabilis mong magagawa.""H-ha?" Ngumisi siya, nagtaas ng kilay. "You can't do anything but obey everything that I want."Napangiwi ako. Halos mahilo na siya sa mga sinasabi niya. Pero bago pa man ako makapagprotesta, agad na niya akong iniwan doon, parang wala lang. Napapadyak ako sa inis sa aking paa. Anong gagawin ko ngayon? Bakit ba ako napunta sa ganitong sitwa

Natasha"Didn't I tell you to never touch everything that I own without my permission?" Isang nakakabulabog na boses ang biglang pumukaw sa akin habang naglilinis ako sa kuwarto ng lalaki. All I wanted was to help him kasi pakiramdam ko hindi pa siya naka-recover sa pag-move on niya, kaya gusto ko siyang tulungan kahit papaano. Mukha kasing gamit ito ng ilang pambabae, ngunit agad siyang nagalit. Ang pag-ibig nga naman.Kaya ako? Hindi talaga ako magiging iibig sa lalaking may komplikasyon sa pag-ibig.Ayokong masira ang mental health ko. Naks, alam ang mental health ha. Tinabig niya ang kamay ko na nakahawak sa kanyang desk dahil maglilinis lang naman sana ako.Tapos hinawakan niya ang pulsuhan ko para alisin ako sa kuwarto niya. His eyes flickered in disdain. "When I say don't touch what I own, then don't touch." Nagtiim ang kanyang bagang at malakas na binitawan ang kamay ko, kaya medyo masakit iyon. Tapos ay pumasok siya sa kanyang kuwarto at sinalampak ang pinto, dahilan u

Natasha Galit na galit ako sa ginawa ng lalaki, pero wala naman akong magawa dahil siya ang boss sa pamamahala na ito. Kaya ang tanging nagawa ko na lamang ay sabihin ang tungkol sa paglilinis ng kanyang kuwarto. "What the fvck is this?" Sigaw siya, pero nagtitingin lang ako sa ibang way ng kanyang kuwarto, kunwari ay wala akong naririnig. Mabagal ang kanyang paghinga; ang kanyang nanlilisik na mata ay nakatuon sa akin kahit hindi ko pa siya tinitingnan. Habang ramdam ko ang yabag ng kanyang mga paa na papalapit sa akin—at hindi ko maintindihan kung bakit —habang papalapit siya sa akin. Ramdam ko naman ang pagsikip ng kwarto kahit malawak ito. Sa bawat hakbang niya, na-suffocate ang buong pagkatao ko. Damn this man! I licked my lower lip and tried to calm myself. Hindi naman siguro ako sasaktan ng lalaking ito, di ba? Nainis ako sa ginawa niya. Eh di, hindi ko inayos ang paglaba ng bedsheet at nandoon pa rin ang mga bakas ng kare-kareng itinapon niya doon.