Semua Bab Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Bab 51 - Bab 60

Mandy How will I survive in this situation? Sinabi kong hindi ako sasama, pero paano ko tatanggihan ang kaisa-isang tao na kumupkop sa akin? Nag-impake ako ng damit dahil bukas aalis na kami at lilipat na kami sa New York. Shocks, hindi pa nga nakarecover, ay heto na naman kami sa paalis-akis na ‘to. Sana lang matapos na agad ito, dahil pagod na pagod na talaga ako sa buhay. Hindi ko pa rin kinakausap si Lucas kahit alam ko naman na wala talaga siyang kasalanan dahil kilala ko si Lola Janette. Siya ang may pakana ng lahat ng ito. Kinabukasan, maaga kaming bumyahe. Si Lola ang nag-asikaso ng mga papeles ko. Nang matapos, sumakay kami sa eroplano at nakaupo kami sa VIP ROOM. Kami lang tatlo at ilang kasambahay ng pamilya na isinama dahil ayaw na nila ng ibang katulong. Sus, puwede namang ako na lang ang gagawa ng lahat sa bahay. Hindi ko na kailangan ng tulong para sa akin na lang lahat ng sweldo nila. Kasi hindi naman nagkakapera kapag ikinasama mo ang mayaman.

Mandy “Ha?” I screamed hysterically.” Wala sa usapan natin ‘yan.” “I know.” May diin niyang sinabi. Mas lalo tuloy siyang na-pe-pressure dahil sa reaksiyon ko. Aba, dapat lang. I mean…Dzuah. Libre na nga tong ginagawa p wait—libre ba ta ‘to? Napakamot ako sa batok. Nakalimutan ko na. Padabog akong naglakad patungo sa kanya. “Teka nga, Lucas. Akala ko ba ayos na lahat? Kaya nga tayo nandito sa New York, di ba, para mas mapabilis ang lahat, tapos biglang nanghihingi siya ng apo?” Natataranta kong sinabi. Napakamot ako sa aking ulo, pinaglalaruan ang aking kuko habang naglalakad nang back and forth. Tangina, ano bang sinasabi ng lalaking ‘to? Anong apo? Fvck! Hindi ko kaya ‘yon. Aatras talaga ako. Virgin pa ako, ‘no, at wala akong balak ibigay iyon sa lalaking hindi naman ako mahal. Kahit pa…crush ko si Lucas—hindi pa ako sigurado sa parteng ‘yan, pero hindi talaga…hindi ko kayang magkaroon ng anak sa lalaking iiwan lang din ako. Tumayo siya

Mandy New York was a good country yet a painful part of my life because how can I stay here while watching them being together, happy without me? Oh, pak, English ‘yon pero tangina ang sakit ha! Kung naging totoong asawa lang ako ni Lucas, siguro ay sinugod ko na sila at pinagraratratan ng mga kung anu-anong salita, pero sa huli ako pa rin ang talo dahil alam ko na may special space pa rin si Samantha sa puso ni Lucas. Habang pinagmamasdan ko sila, naisip ko na kung sakaling umalis ako ngayon ay hindi na mapapansin ni Lola dahil nandiyan naman si Samantha. May pumuno na sa dapat na ako. Sumisikip ang dibdib ko. Mukhang lumalaki na ‘tong dibdib ko kaya sumisikip. Ano kayang size ng bra ang bibilhin ko sa susunod? Ngumuso ako. Piniling bumalik na lang sa kuwarto namin upang hindi ko sila maistorbo. “Hay,” I sighed heavily as I opened the door and let my body feel the tenderness of the bed. Makatulog na nga lang. Nakakapagod nang ganito eh. Ilang beses kong

Mandy “Humakbang ka kasi,” singhal niya sa akin. “Hindi ko nga makita ang dinadaanan ko!” Sigaw ko pabalik pero ramdam kong sinimangutan niya lang ako kaya mas lalo akong nainis. “Tanga,” he murmured. Ang kapal naman ng mukha niya para sabihin sa akin na tanga ako samantalang siya naman talaga ang bobo sa aming dalawa. “Bobo,” bulong ko na sakto lang para marinig niya. Hindi siya nagsalita, kaya alam ko na nagpipigil lang siyang magalit sa akin, pero hindi ako inawat. Tsk. “Bakit pa kasi naisip mo na piringan pa ako?” Singhal ko nang hindi siya nagsalita.Inalalayan niya ako nang maayos para makahakbang ako. Kainis, gusto ko siyang bigwasan sa totoong buhay. Paano? kakagising ko lang. Hindi pa nga ako nakahilamos at toothbrush nang bigla niya akong hinila sa kama tapos ay piniringan agad ang mata. Natakot pa ako dahil naalimpungatan ako tapos…Kainis talaga siya

Mandy Pagkarating ko sa kuwarto niya ay napakapa siya. Agad ko siyang nilapitan. “La?Ano pong nangyari?” Nag-aalala akong magtanong. “N-nahihirapan akong huminga,” bulong niya sa napakaliit na boses. Sakto naman ang pagdating nina Lucas. Tumabi ako upang si Lucas ang kakausap sa kanyang lola na ngayon ay halos hindi na makagalaw sa kanyang kinahihigaan. “La, are you okay? Anong nangyari? Sabihin mo kung saan masakit?” Sunod-sunod na tanong ni Lucas; ang boses ay punong-puno ng pag-aalala. Natulala lang ako. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Para lang akong tanga na nakatingin sa kanila dahil wala akong magawa. “Y-upyong mga braso ko a-ang sakit,” she mumbled. “Ahh,” sigaw niya dahil sa sakit. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin o gagawin. Basta ay tulala lang ako habang nakatingin sa kanilang mag-Lola dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko. Sandaling nablangko ang isipan ko. “Call the doctor!” Sigaw ni Lucas, at dahil hindi ko alam kung anong mga numero ng mg