Semua Bab Ang Katulong na Naging Kontratang Asawa ng Bilyonaryo: Bab 71 - Bab 80

Mandy 1 year later… “I said mocha latte,” I pronounced it with a Canadian accent. Pumalakpak si Tyler, kaya namula ang pisngi ko. Sinapak ko siya pero tumawa lang siya. Kainis talaga ang lalaking ‘to kahit kailan. He was tutoring me, or more like…making fun of me, dahil bawat malı Kong salita tinatawanan ako. So far, I started to adapt their accent and their living. Madalas na rin akong mag-ayos dahil binibigyan ako ni Tita ng kanyang mga damit na hindi na masusuot, o di kaya ay binibilhan ako ng mga mamahaling gamit sa mukha at sa buhok. Babayaran ko na lang raw siya kapag lumago na ang hotel ni Tyler na pinagtatrabahuhan ko. Nasa counter kasi ako naka-assign. Nag-aaral din ako ng ibang mga lengguw

Mandy"Congratulations, my dear friend," bungad sa akin ni Tyler nang bumaba ako galing sa hagdan, at siya naman ay nasa sala, mukhang naghihintay sa akin. Madalas ay siya ang hinihintay dahil sobrang tagal niyang pumili ng damit na isusuot, pero ngayon ay mukhang nag-iba na ata ang ihip ng hangin. Nakataas ang aking isang kilay. "At bakit? Dahil ba late ako at ikaw ang nauna?" Tumawa siya nang malakas kahit wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Inirapan ko siya. "Come on, Mandy, don't be so cute." Parinig niya sa akin na animo'y dapat akong kikiligin. Ano bang sinasabi ng lalaking ito? Matagal na akong cute! Hindi ko na lang siya pinansin at pagkatapos ay nilagpasan ko na siya dahil malalate na ako sa trabaho. Pero ang hinayupak, hinawakan ang aking kamay, tapos pinalingon niya ako sa kanya. Para tuloy ba kaming sumasayaw ng ballroom dance? Sa sandaling iyon, katahimikan ang naghari sa loob ng bahay. Wala akong ibang naririnig kundi ang aking paghinga at ang pagtaas ng dibdib

Mandy "Tyler didn't come here," Angel replied when I asked her if Tyler came here.  Kung wala siya dito, nasaan siya?  Hindi naman ako puwedeng umalis dahil may trabaho pa ako.  Hindi ako mapakali sa trabaho ko. Sa tuwing may papasok, agad kong nilingon ang mga iyon sa pagbabakasakali na si Tyler iyon, pero wala.  "Nasaan ka ba kasi?" bulong ko sa aking sarili.  Sa lahat talaga ng iko-compare mo sa kanya, si Lucas pa?  At bakit mo naman

Mandy "Mandy?" tawag niya sa aking pangalan, hindi sigurado. Dapat ay tumakbo na ako palayo sa kanya.  Dapat ay iniwan ko na siya bago pa man niya ako tuluyang makilala.  Pero ang puso ko ay gustong manatili habang nakatingin sa kanya. Gusto ko siyang yakapin at sabihin na ayos lang ako… na gusto ko siyang makasama at miss ko na siya, pero pinigilan ko ang sarili ko.  Hindi ka puwedeng umibig sa anak ng—  

Mandy When I opened it, it was the same gift I received last time. Katulad noon, binigay lang din sa isang staff, tapos binantaan din na mawawalan ng trabaho. Sa loob ng tatlong taon, ito ang ikatlong beses na natanggap ko ito. I love this bag. Noong si Lola Janette pa ang inaalagaan ko, minsan ko na itong ikinuwento sa kanya. Pero imposibl