CHLOE FONTILLA"Pasensya na po, Sir. Hindi na po mauulit," mabilis kong sabi habang nakatungo pa rin ang ulo ko.Sobra ang kaba ko, feeling ko naririnig niya ang mabilis na tibok ng puso ko sa sobrang tahimik ng library. Hinintay kong sigawan niya ako o sabihing layas, gaya ng kwento ni Manang Elena tungkol sa mga naunang katulong. Pero ilang segundo ang lumipas at walang sumunod na salita mula sa kanya. Ang tanging tunog lang sa silid ay ang marahang pagpindot niya sa keyboard.Dahan-dahan kong iurong ang mga paa ko pabalik sa pinto, sinusunod ang turo na huwag siyang kakausapin o titingnan kung hindi naman kailangan. Pero bago ko pa man hawakan ang doorknob, muli siyang nagsalita."Who told you to leave?"Napahinto ako. Grabe, ang lamig talaga ng boses niya, parang galing sa freezer. Lumingon ako nang kaunti, hindi pa rin tuluyang itinataas ang paningin ko. "Akala ko po kasi...""I don't pay you to think, I pay you to work," pagputol niya sa sasabihin ko. "Ayusin mo ’yung bookshelf
Last Updated : 2026-06-16 Read more