All Chapters of พิศวาสรักเมียทาส: Chapter 41 - Chapter 50

“ทำไมผมจะยุ่งไม่ได้”“เพราะเขาคือคนที่พี่จะแต่งงานด้วย หวังว่านายคงเข้าใจ”“แต่งงาน...พี่กำลังโกหกผมใช่ไหม” เขาคิดว่าพฤกษ์โกหกคัดนางค์เพราะไม่อยากให้เข้ามาวุ่นวายในชีวิตอีก“เรื่องแต่งงานพี่จะโกหกนายไปทำไม”“เรื่องจริงหรือครับคุณรัก” เอกสิทธิ์หันไปถามเอากับเจ้าตัว“เอ่อ...”“บอกไปสิ...หรือจะต้องให้บอกว่าเรา...” เขากระซิบบอกหญิงสาวใกล้หู ให้ได้ยินกันเพียงสองคน“ใช่ค่ะ ฉันกำลังจะแต่งงานกับคุณพฤกษ์”“เพราะแบบนี้สินะครับ คุณถึงปฏิเสธความช่วยเหลือจากผม” เขายิ้มเหมือนผิดหวัง“ต่อไปปองรักจะเป็นว่าที่พี่สะใภ้นาย”“แล้วพี่พฤกษ์ลืมนางได้แล้วหรือครับ” เอกสิทธิ์ถามหยั่งเชิง ไม่แน่พฤกษ์อาจจะกำลังใช้ปองรักเป็นข้ออ้างเพื่อพยายามหนี“ฉันไม่ได้ความจำเสื่อมที่จะลืมคัดนางค์ได้ แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะเลือกแต่งงานกับปองรัก ไปเถอะคุณแม่รออยู่ที่บ้านป้าสายใจ”“คุณป้ามาด้วยเหรอคะ”“ใช่น่ะสิ ไปเถอะ” เขาคว้าแขนหญิงสาวพาเดินออกจากร้านไปทันที โดยไม่คิดจะหันมากล่าวลาญาติผู้น้อง ที่อีกฝ่ายก็ไม่เคยคิดหรือเห็นว่าเขาเป็นญาต

“ทำตัวปกตินั่นแหละ วันก่อนเขามาที่บริษัทฉันก็ให้การ์ดเชิญไป ไม่มาสิยิ่งดี” เขาคิดว่าคัดนางค์คงหยุดหลังจากเขาประกาศแต่งงานกับปองรัก แต่เหมือนจะไม่เป็นผล หญิงสาวเดินเชิดหน้าเข้ามาในงาน“พฤกษ์ น้องรักยินดีด้วยนะคะ” คัดนางค์เข้ามาสวมกอดคู่บ่าวสาวด้วยสีหน้าเศร้าหมอง “น้องรักโชคดีมากรู้ไหมคะที่ได้ครอบครองพฤกษ์ พี่มันโง่เอง”“นาง” พฤกษ์เอ่ยเสียงเข้ม“นางขอโทษค่ะ พี่ขอโทษด้วยนะคะน้องรัก” คัดนางค์แสร้งพูดให้เป็นปริศนาโดยไม่รู้ว่าปองรักรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว“ไปนั่งในงานเถอะ นายเอกก็อยู่”“คุณก็รู้ว่านางโกรธเขาอยู่”“งั้นไปนั่งกับพ่อแม่ผมที่หน้าเวทีก็ได้” เขาเอ่ยพร้อมพยักหน้าให้กรองแก้วช่วยพาไป ขณะที่สุพรรณีกับธวัชชัยมองมาเช่นกัน ทำให้คัดนางค์ยิ้มเจื่อนๆ“ตาพฤกษ์เชิญคัดนางค์มาด้วยเหรอคะ” สุพรรษาเอ่ยขึ้นกลางโต๊ะด้วยความไม่ชอบใจ“พี่ก็เพิ่งทราบ” สุพรรณีตอบน้องสาวก่อนจะหันมามองธวัชชัย “คุณรู้เรื่องนี้ด้วยไหมคะ”“ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากลับมา”“ยังอาลัยอาวรณ์อยู่หรือคะคุณธวัชชัย” สุพรรษากล่าวแกมประชด เพราะผู้หญิงคนนี้คนเดียวทำให้เร

“ฉันเป็นผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย”“เธอจะบอกว่าแต่งงานกับฉันไม่ได้อะไรใช่ไหม ฉันบอกว่าจะยกหนี้กับบ้านคืนให้ แต่ถ้าไม่พอใจฉันจะจ่ายให้ก็ได้”“นี่คุณ ฉันไม่ใช่โสเภณีนะ” หญิงสาวถึงกับตะคอกเสียงใส่ด้วยความโมโห“แล้วเธอจะมาเล่นตัวอะไร เป็นเมียก็ไม่เอา ให้เงินก็ว่าโสเภณี ตกลงยังไงกันแน่”“ก็ต่างคนต่างอยู่ ฉันนอนโซฟา คุณนอนเตียงโอเคไหมคะ”“ไม่โอเค เธอต้องนอนกับฉันในฐานะภรรยา และอย่ามาตั้งแง่อะไรอีกเข้าใจไหม” เขาทำเสียงเข้มจนเธอพูดไม่ออก ไม่เข้าใจเหตุผลของพฤกษ์นัก ทำไมต้องการอยู่กันแบบสามีภรรยาด้วย หากเธอทำให้คัดนางค์ออกไปจากชีวิตพฤกษ์เธอกับเขาก็ต้องหย่าขาดกันอยู่แล้ว“อีกหน่อยเราก็หย่ากัน อยู่ในที่ลับตาคนไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นสามีภรรยากันก็ได้ค่ะ”“เธอพูดแต่คำว่าหย่า” เขาชักไม่ชอบคำว่าหย่าขึ้นมา มันหงุดหงิดหัวใจชอบกล“ก็มันจริงนี่คะ ถ้าฉันทำให้คุณคัดนางค์ออกไปจากชีวิตคุณ คุณก็จะหย่ากับฉันไม่ใช่เหรอ”“มันเป็นเรื่องของอนาคต แต่เราควรอยู่กับปัจจุบันก่อน” เขารั้งเอวบางเข้าหาลำตัว พฤกษ์ก็ไม่เข้าใจตัวเองนัก ทำไมถึงอยากใกล้ชิดกับปองรักข

“พ่อรู้สึกผิดกับแม่เรามากในตอนนั้น จนไม่กล้าสู้หน้า...” เขาเหลือบมองบุตรชายอย่างครุ่นคิด “พฤกษ์ หากพ่อเคยทำผิดพลาดไป พฤกษ์จะให้อภัยพ่อได้ไหมลูก”“ยังไงครับ”“สมมุติพ่อเคยทำอะไรผิดต่อพฤกษ์ พฤกษ์ให้อภัยพ่อไหม”“ผิดพลาดเรื่องอะไรครับ”“พ่อแค่สมมุติเท่านั้นไม่มีอะไรหรอก” ธวัชชัยคิดว่าคัดนางค์คงไม่กล้าพูดเรื่องที่เคยเป็นผู้หญิงของเขา และแอบมีอะไรกันลับหลังพฤกษ์“คิดว่าแอบมีความลับกับผมอีก อย่าคิดว่าผมอ่อนแอจนรับปัญหาไม่ได้นะครับ” พฤกษ์คิดว่าบิดาคงมีเรื่องในใจ เพียงแต่ยังไม่พร้อมเล่าให้ฟัง แสงแขรู้สึกอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าพฤกษ์จึงขอออกจากบ้านนี้ไป บ้านที่เธอเคยมาอาศัยตั้งแต่เล็กจนโต พฤกษ์ก็ไม่คิดที่จะรั้งไว้เพราะเขาก็ไม่สามารถพูดคุยหรือยิ้มให้กับแสงแขได้เต็มความรู้สึกอีกแล้ว แต่เขายังใจดีมอบเงินให้ก้อนหนึ่งหวังให้เธอออกไปสร้างเนื้อสร้างตัว หวังว่าหลังจากนี้บิดามารดาคงกลับมาอยู่ด้วยกัน“พฤกษ์ช่วยจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินให้แม่หน่อยนะ” สุพรรณีเอ่ยกับบุตรชายหลังมื้อค่ำสิ้นสุดลง“คุณแม่กลับไปทำไมครับ”“ก็กลับไปทำงาน

“แล้วคุณพฤกษ์จะตามมาหรือเปล่าลูก”“เอ่อ...คุณพฤกษ์มีงานด่วนที่บริษัทค่ะ”“งั้นช่วงเที่ยงหนูรักค่อยเอาไปให้คุณพฤกษ์ที่บริษัทแล้วกัน เผื่อคุณเลขาฯ ด้วย” ตั้งแต่ไปช่วยงานศพอมรเทพ ป้าสายใจก็ดูสนิทสนมกับกรองแก้วเลขาฯ ของพฤกษ์พอสมควร เพราะต้องช่วยกันเป็นแม่งาน จึงมีเรื่องพูดคุยกันตลอด“ป้าสายใจรู้ไหมคะว่าแกงเขียวหวานน่ะเป็นเมนูโปรดของคุณพฤกษ์เลยนะคะ” หญิงสาวบอกเล่าพร้อมรอยยิ้ม เพราะตอนอยู่ที่ไร่เธอทำให้เขากินอยู่บ่อยครั้ง หากเที่ยงนี้เธอนำแกงเขียวหวานไปส่งให้ถึงที่บริษัท เขาคงยินดีไม่น้อย และที่สำคัญอยากไปที่บริษัท อยากรู้ว่าคัดนางค์กลับไปหรือยัง โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังเป็นภรรยาที่แอบจับผิดสามี ฟากพฤกษ์ถึงกับหน้าเครียดกับการตามตื๊อของคัดนางค์ ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายทิ้งเขาไปอยู่กับเอกสิทธิ์ และเขาก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่ต้องการให้เธอกลับเข้ามาในวงจรชีวิตอีก“ช่วยนางหน่อยนะคะ นางกำลังลำบาก”“ที่บริษัทไม่มีตำแหน่งว่างให้คุณหรอก”“ไม่มีเลยหรือคะ”“อืม...คุณลองไปหาที่บริษัทอื่นเถอะ” เขาบอกปัดออกไป“นางหาแล้วค่ะ แต่ไม่มีบริษัทไห