جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“มานี่ชมพูนุช ทำผิดแล้วยังจะพาลไปทำร้ายคนอื่นอีก” ชานนท์คว้าแขนของอดีตภรรยาพร้อมกระเป๋าเดินทางพาเดินออกไป มาริสาเห็นดังนั้นก็รีบสาวเท้าเดินตามแต่ชานนท์บอกให้อยู่ที่นี่มาริสาทำอะไรไม่ได้นอกจากกระฟัดกระเฟียดเดินกลับเข้ามา พบว่าซาโตชิยังนั่งอยู่ในห้องรับแขก นั่งครุ่นคิดถึงเรื่องที่ชมพูนุชกับมาริสาโต้แย้งกัน“เรื่องน้ำส้มคั้นมันเป็นยังไงกันแน่คุณมาริสา”“เอ่อ... คุณนุชเธอขอให้ริสาคั้นน้ำส้มให้ค่ะ นอกจากนั้นริสาไม่รู้อะไรเลยจริงๆ”“แต่คุณครู... เอ่อ... คุณนุชเธอบอกว่าคุณเป็นคนคั้นน้ำส้มมาให้ผม ตกลงมันยังไงกันแน่”“เปล่านี่คะ ริสาไม่ได้คั้นให้คุณซาโตชิ คงเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น ริสาจะทำแบบนั้นไปทำไมจริงไหมคะ” มาริสาตีหน้าซื่อส่ายหน้าปฏิเสธ“แล้วทำไมคุณนุชต้องทำแบบนั้น” นี่เป็นข้อกังขาในใจของซาโตชิอยู่ไม่น้อย“ก็คุณนุชแอบชอบคุณไง พยายามทำตัวเป็นคนดีแต่คอยหาโอกาสแทรกกลางระหว่างคุณกับคุณโย ตอนแรกที่คุณนุชเล่าให้ฟังริสาก็ไม่ได้สะกิดใจ ไม่คิดว่าเป็นคุณด้วยซ้ำ เลยแนะนำไปตามที่เคยอ่านนิยายมา แค่ขำๆ ไม่คิดว่าเธอจะทำจริง” มาริสายืนยันความบริสุทธิ์

“ผมจะทำให้คุณไม่มีแรงไปยุ่งกับใครหน้าไหนอีก” ใบหน้าคมเกลือกกับทรวงอกอิ่มขบเม้มลงไปสลับกับการบีบคลึงไปมาอย่างหนักหน่วง ชมพูนุชออกแรงทั้งหมดที่เหลือน้อยนิดต่อต้านสุดกำลัง สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ในที่สุด แอ่นขึ้นรับสัมผัสของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ ขณะเรียวปากบางขบเม้มเข้าหากันเพื่อสะกดกลั้นไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา“ร้องออกมาสินุช ผมอยากฟังเสียงคุณอีกครั้ง” เขาพึมพำบอกแกมขอร้อง แล้วดูดเม้มไปรอบๆ บริเวณสะดือจากนั้นค่อยๆ สัมผัสต่ำลงมาเรื่อย ก่อนจะผละร่างลุกขึ้นจัดการบ็อกเซอร์เพียงตัวเดียวออกจากร่างเผยกายแกร่งที่เด่นตระหง่าน จนชมพูนุชรีบเบือนหน้าหนีใจสั่นรัวเป็นเฉกเช่นนี้ทุกครั้งเพียงกายแกร่งแตะลงบริเวณสะโพกขาวเนียนทำเอาเธอถึงกับสะดุ้งสุดตัว พยายามขยับร่างถอยหนีต่อต้านไม่ให้อีกฝ่ายเข้าไปในตัวของเธอ “อย่านนท์”“ห้ามทำไม ชอบนักไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มรั้งร่างบางให้นอนหงายก่อนจะฝังร่างลงไปโดยไม่ถามความพรั่งพร้อมตามด้วยเสียงกรีดร้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บของอีกฝ่าย แต่เพียงไม่นานก็เกิดความกระสันซ่านเข้ามาแทนที่“อืม...&rdquo

“คุณต่างหากล่ะที่ยัดเยียดตำแหน่งนี้ให้ผม แต่ไม่เป็นไรผมจะสงเคราะห์รับเป็นพ่อเด็กในห้องให้คุณเอง” ชานนท์ไม่มีทางให้ชมพูนุชกลับไปเรียกร้องความรับผิดชอบจากซาโตชิเด็ดขาด เขาไม่อยากให้โยทะกาต้องมาผิดหวังกับสามีเป็นครั้งที่สองอีกแน่“ฉันไม่ต้องการ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเลี้ยงแกได้”“ผมไม่ปล่อยคุณกลับไปยุ่งกับคุณซาโตอีกแน่ ยังไงผมต้องเป็นพ่อเด็กในท้องคุณ” ชายหนุ่มยังยืนยันคำเดิมพร้อมกระชากแขนเรียวให้หันหน้ามาพูด แต่ทว่าประตูห้องพักฟื้นถูกเปิดเข้ามาพร้อมร่างของพยาบาลสาว ทำให้ชานนท์หมดโอกาสที่จะพูดจำต้องเดินไปสงบสติอารมณ์ที่ระเบียงห้อง เพราะกลัวอารมณ์จะระเบิดออกมาจนควบคุมตัวไม่ได้พานจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บตัว ยืนอยู่เช่นนั้นนานนับชั่วโมงก็กลับเข้าไปอีกครั้ง ปรากฏว่าชมพูนุชได้หลับไปแล้วและก็หลับทั้งคราบน้ำตา“ผมไม่มีวันปล่อยคุณไปให้ใครอีกนุช คุณต้องอยู่กับผมชั่วชีวิต” ชานนท์กระซิบบอกเสียงเครียด แม้ใจเธอไม่อยู่ที่เขา แต่เขาก็ไม่สนใจ เขาจะกักขังเธอไว้แบบนี้ชั่วชีวิต        

“ใครท้อง” เสียงบุคคลที่สามดังขึ้นแทรก ทำให้ทั้งสองหันขวับไปดู “บอกพี่มาสินนท์ว่าชมพูนุชท้องกับใคร” โยทะกาถามด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง ได้แต่บอกตัวเองว่าเธอคงได้ยินผิดไป“พี่โย” ชานนท์รีบเข้าไปประคองร่างญาติผู้พี่“บอกพี่มาเถอะนนท์ ได้โปรด”“นุชท้องกับผมครับพี่โย” เขาตอบด้วยถ้อยคำหนักแน่น“ไม่จริง! ทำไมคุณต้องมารับผิดชอบทั้งที่ไม่ได้ทำด้วยคะคุณนนท์” มาริสารีบสวนขึ้นมาทันที ไม่มีวันยอมให้ชานนท์รับผิดชอบลูกในท้องของชมพูนุชอย่างแน่นอน“นุชท้องกับผม” ชานนท์ยังยืนยันคำเดิม“นนท์อย่าพยายามทำอะไรเพื่อพี่อีกเลยพี่รู้ความจริงหมดแล้ว... ชมพูนุชฉันมองเธอผิดไปจริงๆ ไม่คิดว่าเธอเลวร้ายได้ถึงเพียงนี้ ฉันไม่ยอมให้น้องชายฉันไปเกลือกกลั้วกับผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธออีกแล้ว ออกไปจากชีวิตตานนท์ซะและไม่ต้องโผล่หน้ามาให้เห็นอีก” โยทะกาชี้นิ้วไล่ด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดชมพูนุชถึงกับน้ำตาคลอด้วยความเสียใจอยากจะอยู่อธิบายความจริง “เขาไล่แล้วยังจะหน้าด

“ค่า/ค่า” ทั้งสองขานรับแล้วตามพี่เลี้ยงออกไป ภายในห้องรับแขกจึงตกอยู่ในความเงียบเหลือเพียงเขามาริสาและก็นวลปรางที่ยืนอยู่“ป้านวลพอจะบอกผมได้ไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”“ค่ะ” นวลปรางพยักหน้าเหลือบมองมาริสาครู่หนึ่ง และเริ่มเล่าถึงเหตุการณ์ที่นทีมาถามหาชมพูนุชที่บ้านอย่างละเอียด จวบจนถึงเรื่องที่โยทะกามาได้ยินในสิ่งที่นางกับมาริสากำลังโต้เถียงกัน“ไม่จริง ป้านวลโกหก ป้านวลใส่ร้ายริสาทำไมคะ”“ป้าพูดความจริง เกิดมาทั้งชีวิตป้าไม่เคยพูดโกหกคุณนนท์เองน่าจะรู้ว่าป้าเป็นคนตรงแค่ไหน และไม่มีเหตุผลอะไรที่ป้าจะต้องโกหกเพื่อใส่ร้ายคุณ” นวลปรางยืนยันเสียงหนักแน่น และชานนท์ก็เชื่ออย่างสนิทใจ“ป้านวลเกลียดริสา ไม่อยากให้ริสากับคุณนนท์ลงเอยกันไงคะ ก็เหมือนคุณโยที่เกลียดริสา คอยกีดกันไม่ให้คุณกับริสาได้ใกล้ชิดกัน สมน้ำหน้าจริงๆ ที่ถูกสามีนอกใจ อีกไม่นานคงช้ำใจตาย” มาริสารู้สึกสาแก่ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนพลั้งปากพูดออกไป“มาริสา!” ชานนท์เค้นเสียงใส่ด้วยอารมณ์เดือดที่หญิงสาวพ