Semua Bab อาญาร้ายพิศวาสหวาม: Bab 1 - Bab 10

การมาศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ประเทศญี่ปุ่นของชมพูนุช เป็นหนึ่งเหตุผลหลักหวังต้องการลืมว่าครั้งหนึ่งเคยหลงรักพี่ชายบุญธรรมของตนเอง เธอเรียนพร้อมกับทำงานเป็นครูสอนภาษาให้แก่เด็กหญิงเอรีนน่าและเอรินน่าสาวน้อยคู่แฝดวัยเจ็ดขวบบุตรสาวของซาโตชินักธุรกิจชื่อดัง และเหมือนทุกอย่างจะเริ่มต้นได้สวยเพราะเจ้านายหนุ่มยังใจดีอนุญาตให้เข้ามาพักภายในคฤหาสน์หรูเพื่อสะดวกในการสอนบุตรสาวทั้งสองของเขา แต่ภรรยาของนายจ้างไม่ค่อยชอบหน้าเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะโยทะกาคือญาติสนิทของชานนท์อดีตสามีเธอนั่นเอง“รีนน่ากับรินน่าดูจะชอบเรียนภาษาไทยมากเลยนะคะ” สามเดือนที่ผ่านมาดูลูกศิษย์ตัวน้อยทั้งสองของเธอจะตั้งใจเรียนภาษาอย่างจริงจัง“ครับ รีนน่ากับรินน่าอยากพูดภาษาไทยได้ โดยเฉพาะรีนน่า เขาอยากจะพูดภาษาไทยกับโยโกะ”“เอ... ทำไมคุณโยเธอถึงไม่ยอมพูดภาษาญี่ปุ่นกับเด็กๆ ล่ะคะ” ชมพูนุชสงสัยอยู่ไม่น้อยเพราะโยทะกาก็พูดภาษาญี่ปุ่นได้ราวกับเจ้าของภาษาเลยทีเดียว เท่าที่เห็นมักตอบคำถามเด็กน้อยทั้งสองด้วยภาษาไทยเสมอ“โยโกะเขาอยากให้รีนน่ากับรินน่าพูดภาษาไทยได้ เลยไม่ยอมสื่อสารด้วยภาษาญี่ปุ่นครับ” ซาโตชิกล่าวแก้ต่าง ทั้งที่เหต

“เพราะพี่ไม่อยู่ติดบ้าน รีนน่ากับรินน่าด้วย ทำไมพี่โยถึงไม่ดูแลเอาใจใส่พวกแกบ้าง ระวังเถอะสองแฝดจะรักนุชมากกว่าพี่” ชานนท์แอบกดดันญาติผู้พี่“แกก็รู้ว่าเพราะอะไร พอเห็นหน้าสองแฝดก็พานนึกถึงหน้าแม่ของพวกเขา” เพราะเหตุผลนี้ที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอทะเลาะกับซาโตชิมาตลอด กลายเป็นเรื้อรังไม่จบไม่สิ้น“พยายามเปิดใจหน่อยสิพี่โย ก่อนที่พวกแกจะไปรักคนอื่น”“เด็กสองคนนั้นไม่รักใครมากกว่าพี่” โยทะกายังมั่นใจเช่นนั้นต่อไป“ผมจะคอยดู... อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางไปดูงานที่ญี่ปุ่น ช่วยให้คนทำความสะอาดห้องไว้ด้วยนะครับ”“ยัยริสามาด้วยหรือเปล่า ถ้ามาด้วยพี่ไม่อนุญาตให้แกพาแม่นั่นมาพักที่บ้านหรอกนะ”“ไม่ครับ ผมไปคนเดียวไม่ให้ใครติดตามไปด้วย”“งั้นก็แล้วไป พี่อยากเตือนแกไว้นะนนท์ว่างานนี้มาริสาไม่ปล่อยแกไปง่ายๆ แน่”“ผมรู้ครับ ผมพลาดเองที่ดึงเธอเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้” ชานนท์กล่าวอย่างปลงๆ“แล้วแกจะรับผิดชอบเขาไปแบบนี้เหรอ มาริสาเป็นหม้ายไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ที่แกควรรับผิดชอบนะ” โยทะกาพยายามเตือนสติให้น้องชายได้คิด“ผมกำลังพยายามพูดกับเธอให้เข้าใจ”“พี่ก็หวังว่ามาริสาจะเข้าใจอะไรง่ายๆ ...ว่าแต่แกเถอะกล้าที่จะเผชิ

“พี่โย... ผมไม่โง่พอที่จะไปยุ่งกับผู้หญิงใจร้ายคนนั้นอีก แม้แต่หน้าผมยังไม่อยากจะเห็น” ชานนท์ยืนยันเสียงหนักแน่นพร้อมสาธยายถึงความใจร้ายของอดีตภรรยา จนโยทะกาพยักหน้าส่งกุญแจสำรองให้“พี่เองก็ควรกลับไปปรนนิบัติสามีได้แล้ว และห้ามชวนทะเลาะด้วยล่ะ”“รู้แล้วน่า สั่งอย่างกับฉันเป็นน้อง” โยทะการับคำอย่างรำคาญ ก่อนเดินไปอีกปีกหนึ่งของตึกเพื่อไปยังห้องพักชานนท์กระตุกยิ้มกับกุญแจในมือ ก่อนสาวเท้าตรงไปยังห้องพักของชมพูนุช ถึงเวลาแล้วที่เธอควรได้รับบทเรียนเสียบ้างชมพูนุชกำลังอาบน้ำอย่างสบายใจโดยไม่รู้ว่ามีผู้บุกรุกมานอนรออยู่บนเตียงราวกับเป็นเจ้าของห้อง เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงหญิงสาวก็เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำสีชมพู ถึงกับหวีดร้องด้วยความตกใจกับการปรากฏตัวของอดีตสามี ที่สำคัญในห้องพักส่วนตัวของเธออีกด้วย ก่อนจะตัดสินใจสาวเท้ากลับไปที่ห้องน้ำเพื่อตั้งหลัก“จะไปไหน” ชานนท์คว้าแขนเรียวจนร่างบางเซถลาปะทะอกแกร่งตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว“ปล่อยนะนนท์ ปล่อยฉัน” หญิงสาวบอกด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ผิดหวังหรือไงที่เป็นผม ไม่ใช่คุณซาโต” ชายหนุ่มก้มถามเสียงเข้ม โมโหที่หญิงสาวไม่ยอมล็อกประตู

“นุชต้องไปแล้วค่ะ”“ไปยังไงครับ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้านพัก”“พอดีมีรถที่บ้านที่นุชสอนพิเศษมารอรับค่ะ” หญิงสาวชี้ไปทิศทางที่รถชานนท์จอดอยู่ พร้อมความสงสัยว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าเธอเลิกเรียนเวลานี้“ครับ แล้วเจอกันวันพฤหัสนะครับ”“ค่ะ” หญิงสาวขานรับเพียงสั้นๆ แล้วสาวเท้าตรงไปยังรถของชานนท์ที่จอดรออยู่ ก่อนเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถคู่กับคนขับ“มันเป็นใคร?” คำถามนั้นทำเอาคนที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัยถึงกับชะงักหันมามอง“เพื่อนร่วมชั้นเรียน” หญิงสาวตอบเสียงเรียบ“อย่าเผลอไปยุ่งกับมันเชียวล่ะ”“ทำไมฉันจะไปยุ่งกับเขาไม่ได้ ในเมื่อฉันเองก็โสดคุณต้นเองก็โสด”“ใครบอกว่าคุณโสด อย่าลืมสิคุณกำลังจะมาเป็นเมียน้อยผม”“จะบ้าเหรอ! จะให้ฉันบอกสักกี่หนว่าไม่มีทางไปเป็นเมียน้อยคุณเด็ดขาด”“ไม่มีทางงั้นเหรอ เป็นตอนนี้เลยดีไหม ต่อหน้าไอ้หมอนั่น” ชานนท์เอ่ย พลางสายตามองไปยังด้านนอกรถที่นทียังยืนมองอยู่“อย่ามาทำบ้าๆ นะ” หญิงสาวหน้าตาตื่นพร้อมกับสะดุ้งตกใจ เมื่อฝ่ามือใหญ่แตะลงต้นขาเรียวของเธอ“คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปให้ท่าไอ้หมอนั่น” เมื่อเห็นอดีตภรรยายังนิ่งเงียบมือเริ่มไล้เข้าไปใต้กระโปรง “ว่าไง”“ค่ะ ฉ

“มันถูกต้องที่สุดแล้วที่รัก ผมคิดถึงคุณทุกลมหายใจ คิดถึงเรือนร่างของคุณที่ตราตรึงใจในคืนแต่งงานของเรา” ชายหนุ่มพึมพำบอกก่อนจุมพิตไปทั่วบนผิวเนื้อเนียนละเอียดจนต่ำลงมาเรื่อยถึงจุดอ่อนไหวต่อสัมผัสของเธอ แล้วจูบพรมลงไปบนเนินเนื้ออย่างไม่ลังเล ทำเอาเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกยามถูกปลายลิ้นที่ร้อนผ่าวตวัดโลมเลียตามร่องกุหลาบงาม“นนท์...อืม”สติของชมพูนุชถึงกับหลุดลอยยามถูกอดีตสามีสอดปลายลิ้นเข้าไปในช่องแคบอุ่นนุ่มของตน  พร้อมกันนั้นก็ยกสะโพกกลมกลึงขยับเข้าหาปลายลิ้นอย่างลืมอาย ในเวลานี้ต้องการเพียงแค่ให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี่เสียลิ้นร้อนหยุดปรนเปรอหญิงสาวกลางคันเพราะเขาต้องการสำเร็จโทษด้วยเนื้อแท้ของเขาเอง จนสาวใต้ร่างเกิดอาการมึนงง นอนระทวยอยู่เบื้องหน้ามองอีกฝ่ายกำลังจัดการกับอาภรณ์ส่วนล่าง ดวงตากลมโตเบิกตาโพลงเมื่อเห็นส่วนสำคัญของเขา แต่ก็ไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เพราะร่างกายอ่อนแรงไปเสียดื้อๆ จนกระทั่งเขากลับลงมานอนเคียงข้าง แล้วจุมพิตหนักๆ ลงกลางหน้าผากเนียน“เป็นของผมอีกครั้งนะที่รัก เราจะมีความสุขด้วยกันอีกครั้ง&