All Chapters of โฉมงามกับสามสามี: Chapter 61 - Chapter 70

วิธีการจับเสือร้ายสองตัวยัดใส่กรงเดียวกัน เพื่อให้พวกมันแยกเขี้ยวฟัดกันเองจนกระดูกละเอียดเช่นนี้ สำหรับฮ่องเต้สือถงแล้วมีแต่ได้กับได้ มีประโยชน์อนันต์โดยไร้โทษภัยแต่อย่างใดซ้ำร้ายยังเป็นการสำแดงเดชตบหน้าให้พวกขุนนางคิดกบฏได้ประจักษ์แจ้งแก่ใจจนเข่าอ่อนว่า... ราชาก็คือราชา หากพระองค์ต้องการครอบงำไม่ให้ผู้ใดหลุดรอดไปจากอุ้งพระหัตถ์ได้ ก็เพียงแค่ตะปบฝ่ามือสองข้างเข้าหากันเพียงคราเดียว ขั้วอำนาจที่คิดว่ายิ่งใหญ่เหล่านั้นก็พร้อมจะแหลกลาญกลายเป็นผุยผงอยู่กลางฝ่ามือทันที โดยที่ไม่มีใครมีสิทธิ์แม้แต่จะร้องขอชีวิตบทที่ 21 ข้ากลับมาลากคอเจ้าลงนรก ยามเฉิน... เมื่อแสงทองวันใหม่สาดส่องทะลุม่านมุก หลินโม่ขยับกายตื่นขึ้นด้วยความกระปรี้กระเปร่า ร่างกายที่เคยอ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนแทบสิ้นเนื้อประดาตัวเพราะฝืนใช้วิชาจิตหมื่นลี้ ทะลวงมิติข้ามโลกธาตุมาไกลหลายหมื่นลี้ ยามนี้กลับฟื้นคืนกำลังวังชาขึ้นมาเต็มสิบส่วน ปราณวิญญาณที่พร่องถูกเติมเต็มด้วยพลังแห่งการบำเพ็ญคู่ร่วมกับราชันมังกรก่อนจะเสด็จออกไปว่าราชการเช้า ฮ่องเต้หนุ่มผู้เอาแต่ใจได้ออกคำสั่งไม่ให้ข้ารับใช้หน้าไหนเข้ามารบกวนเวลาบรรทมของพระชายาโดยเด็ดข

หลินโม่ทนดูภาพความยับเยินนั้นต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว หัวใจนางบีบรัดแน่นจนเจียนระเบิด ความรักและความแค้นหลอมรวมจนกลายเป็นความบ้าคลั่งครั้งสุดท้าย“เฟิ่งอวี้ ! ไอ้คนขี้ขาด หันมามองข้าสิ !”เสียงหวานแผดร้องดังก้องหุบเขาจอมมารชะงักเท้า หันใบหน้าหล่อเหลาวิปริตมาจับจ้องนางด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ “โม่เอ๋อร์... เจ้ากลับมาหาข้าแล้วรึ”“ใช่ ข้ากลับมาลากคอเจ้าลงนรกไปด้วยกัน”พริบตานั้น หลินโม่ตวัดกระบี่เทพนารีขึ้นมา แสงสีขาวนวลเปล่งประกายวับแวมสะท้อนนัยน์ตาทว่าแทนที่นางจะพุ่งเข้าใส่ศัตรู นางกลับหันคมกระบี่เข้าหาทรวงอกของตนเองอย่างเด็ดเดี่ยว“ไม่นะโม่เอ๋อร์ !! หยุดมือเดี๋ยวนี้ !!!”สือถงแผดเสียงดังลั่นจนกระอักเลือดสด ๆ ออกมา ดึงดันจะถลาเข้าไปห้าม ทว่าร่างกายแหลกเหลวเกินกว่าจะขยับได้ทันฉึก !คมกระบี่แทงทะลุผ่านอกหญิงสาว กรีดลึกชำแรกเข้ากลางหัวใจของนางอย่างแม่นยำ โลหิตสีแดงฉานพุ่งกระเซ็นสาดกระจายลงบนพื้นดิน ร่างบางกระตุกสะท้าน ใบหน้าซีดเผือดลงในพริบตา ทว่ามุมปากของนางกลับยกยิ้มสะใจกึ่งเย้ยหยัน ดวงตาดอกท้อคู่งามจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าของเฟิ่งอวี้รอยยิ้มวิปริตของจอมมารพลันแข็งค้าง แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความตื่

ปัง !!บาทาไร้เงาอัดแน่นด้วยพลังปราณ ถีบโครมเข้ากลางยอดอกของลั่วเจาะอย่างแม่นยำ แรงกระแทกส่งให้ร่างอ้วนฉุของเจ้าสำนักเซียนเลื่องชื่อ ปลิวหวือ ลอยลิ่วข้ามหัวพรรคพวก ทะลุบานประตูโถงประชุมออกไปดั่งลูกหินถูกดีดออกจากง่ามหนังสติ๊กเสียงกระดูกหน้าอกลั่นเปรี้ยงตามด้วยเสียงร่างกระแทกพื้นลานดินด้านนอกดังโครม ก่อนจะไถลครูดไปกลับกรวดทรายเกลือกกลิ้งไปหลายตลบจนฝุ่นฟุ้งกระจายเสือสิ้นลายข้าศึกไม่กลัว แต่ถ้าลูกพี่บินข้ามหัว ฝูงหมาหมู่ย่อมขวัญกระเจิงเมื่อครู่ยังประสานเสียงเห่าหอนรับส่งกันราวกับผู้กล้าผดุงคุณธรรม ทว่าพอเห็นร่างของหัวโจกปลิวหายไปต่อหน้าต่อตา บรรดาเจ้าสำนักเซียนและขุนนางเฒ่าผู้ทรงเกียรติที่นั่งอยู่ทางฝั่งซ้ายพลันดวงตาสว่างวาบ ความกล้าหาญที่เคยอวดอ้างละลายหายวับ กลายเป็นความปอดแหกแทนที่จะลุกฮือจับกระบี่ขึ้นต่อสู้เพื่อกู้หน้าให้ลูกพี่ ทุกคนกลับลุกพรึ่บพรั่บอย่างพร้อมเพรียงโดยมิได้นัดหมาย ต่างคนต่างตะเกียกตะกาย สลัดคราบความหยิ่งผยองทิ้ง ขยับเท้าโกยแน่บ หนีตายอุตลุด จนเหยียบชายเสื้อคลุมกันเองล้มลุกคลุกคลานโถงประชุมอันศักดิ์สิทธิ์กลายสภาพเป็นตลาดสดไฟไหม้ ฝุ่นควันจากการสับเกือกโชยตลบจนมองไ

“อะไรนะ!”หลินเทียนซือเบิกตากว้าง“มารดาของเฟิ่งอวี้... มิใช่ว่านางกับจอมมารเฟิ่งเฉวียนผู้เป็นสามีตายไปพร้อมกันตั้งแต่สงครามกวาดล้างเผ่ามารเมื่อสิบกว่าปีก่อนแล้วรึ!?”“ทุกคนในยุทธภพเข้าใจเช่นนั้น... แม้กระทั่งตัวเฟิ่งอวี้เอง ก็หาได้รู้ไม่ว่ามารดาของตนยังคงมีลมหายใจ”เซี่ยเว่ยเว้นจังหวะ นัยน์ตาสีฟ้าเทากวาดมองปฏิกิริยาของท่านผู้เฒ่า “จนกระทั่ง... เกิดสงครามระหว่างเผ่าปีศาจและสำนักเซียนลั่วหยางเมื่อสามปีก่อน”หลินเทียนซือฟังแล้วสติแทบหลุดลอย ชายชรารู้ทันทีว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของตระกูลหลินกับเผ่ามารนั้นเน่าเฟะและซับซ้อนเกินกว่าที่จะมองเห็นด้วยตา เขาถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะเอ่ยซักไซ้“บอกมาให้หมดเถิด... พวกเราที่ยืนอยู่ตรงนี้ นับเป็นครอบครัวเดียวกัน มีสิ่งใดต้องปกปิดคนแก่ใกล้ฝั่งอย่างข้าอีกเล่า”เซี่ยเว่ยสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด ก่อนจะเปิดปากเล่าความจริงที่ถูกกลบหายไปตามกาลเวลา“ในสงครามกวาดล้างเผ่ามารเมื่อสิบกว่าปีก่อน... ท่านหลินเซียว บุตรชายของท่านปู่ ได้แอบยื่นมือช่วยชีวิตของเฟิ่งม่านจูเอาไว้ นางซาบซึ้งในน้ำใจ จึงขอร้องให้ท่านหลินเซียวช่วยรับเลี้ยงเฟิ่งอวี้ไว้เป็นบุตรบุญธรรม เพื่อแ

บุรุษร่างสูงใหญ่วัยสามสิบเก้าผู้นี้ยังหนุ่มแน่นและหล่อเหลาราวกับชายหนุ่มในวัยเบญจเพส ทั่วทั้งเรือนกายอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งบึกบึน ทุกองค์ประกอบที่รวมกันเป็นหลินเซียวผู้นี้ ถือเป็นยอดปรารถนาสตรีเพศ เพียงแค่ถูกเขาจ้องมองก็สร้างความเสียวกระสันให้แก่หญิงสาวจนต้องคร่ำครวญด้วยความรวดร้าวทรมานแม้จะถูกล้างสมองหรือสะกดพลังปราณ แต่พละกำลังของเขายังเหลือล้น เมื่อเข้าสู่สังเวียนกามไม่เคยทำให้สตรีผิดหวัง"ข้าเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน... เจ้าช่วยบีบนวดให้ข้าทีเถิด"เฟิ่งม่านจูผู้มีความงามเย้ายวนดุจปีศาจบุปผา เอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ นางค่อย ๆ เปลื้องอาภรณ์สีแดงออกจากเรือนร่าง เผยให้เห็นผิวเนื้อขาวผ่องดุจหยก ทรวดทรงโค้งเว้าอวบอัด และสองเต้าเต่งตึงพุ่งตระหง่านท้าทายสายตา นางทอดกายลงบนเตียงตั่งอย่างสบายอารมณ์ ริมฝีปากสีขาดคลี่แย้มเป็นรอยยิ้มชั่วร้ายเสน่ห์อันอุกอาจของนางมาร ทำเอาทาสสวาทอย่างหลินเซียวตบะแตกเขาไม่อาจข่มกลั้นความกระหายหื่นได้อีกต่อไป พุ่งเข้าหานางเหมือนสุนัขหิวโซได้กลิ่นเนื้อสด มือหนาหยาบระคายตะโปมลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างสะคราญของปีศาจสาว บีบเค้นเนื้อนวลจนปลิ้นทะลักง่ามนิ้ว"หมา