Todos os capítulos de ตราบาปนางบำเรอ: Capítulo 21 - Capítulo 30

______บทที่ 4บ้านใหม่กับยัยปีศาจ______มื้อมื้อเช้าของวันนี้ดูท่าจะถูกปากพ่อของลูกเป็นพิเศษ คุณแม่ลูกสองเลยได้ใจ ตักโจ๊กเพิ่มให้เขาเป็นรอบที่สาม“โอ...แองจี้ ฉันยังไม่อยากอ้วนเป็นหมูนะ” โจนาธานโอดครวญท่ามกลางเสียงหัวเราะของเจสสิก้าและเจค็อบ แต่กระนั้นก็ยังตักโจ๊กเนื้อเนียนเข้าปากคำแล้วคำเล่า “อ้วนก็ดีสิจะได้ไม่มีใครมาแย่ง”นิลอรพึมพำเบาๆ ทว่าสามีคนดีก็ได้ยิน เขาอมยิ้มอย่างสุขใจ จนใบหน้าแลเห็นริ้วรอยชัดเจนตรงหางตา“ยิ้มอะไรยะ ดูสิหนังเหี่ยวหมดแล้วตาแก่เอ๊ย” พอโดนว่า สามีเลยจำต้องอิ่มไปโดยปริยาย ว่าอะไรก็พอจะรับได้ แต่พอว่าเรื่องชราแล้วละก็ มันจะเจ็บจี๊ดๆ ในใจจนกระเดือกข้าวไม่ลง“แด็ดดีแก่มากๆ เลยหรือเจค เจสซี่?” เขาถามลูกๆ ขณะที่นิลอรเก็บเอาชามที่พ่อกับลูกกินเสร็จ ไปใส่อ่างล้าง และพอสังเกตเห็นเปียคู่ที่คนเป็นเมียถักมา เขาก็อยากจะฆ่าตัวตายนัก ผมเปียคู่ของหล่อนช่วยทำให้ใบหน้าหล่อนอ่อนวัยลงไปอีกหลายปี แล้วดูหน้าลูกแต่ละคนสิ ไม่มีคนไหนผิวสีน้ำผึ้งเหมือนนิลอรสักคน เจคน้อยก็ผิวขาวตาคมผมดำราวกับลูกครึ่งฝรั่งกับแขกเสียอย่างนั้น ส่วนเจสสิก้าก็ฝรั่งจ๋าเต็มตัว ผมบลอนด์เหมือนมารดาเขาไปอีก เ

โจนาธานยิ้มกริ่มเมื่อเห็นท่าทีปัดป้องน้อยๆ จากภรรยาทางพฤตินัย หล่อนน่ารักน่าใคร่ขนาดนี้ ต่อให้เตียงตรงหน้ามันขึงด้วยตะปูคมๆ เขาก็ไม่รีรอเลยที่จะโถมกายลงไปนอน เพื่อรองรับร่างหล่อนแล้วนำพาแม่คนนางฟ้าคนงามเดินทางท่องเที่ยวไปในดินแดนแสนหฤหรรษ์“ไม่เอาน่าที่รัก แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ ยังไม่เจอของจริงเลย หึๆๆ”หนุ่มใหญ่ยั่วเย้า ขณะกอดรัดร่างที่เขารั้งไว้ไม่ให้ออกนอกประตู เขาจับหล่อนให้หันมาสบสายตา ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งเกลี่ยช่อผมที่หลุดลุ่ยออกจากเปียเด็กน้อยของหล่อน ก่อนจะก้มลงไปสูดดมพวงแก้มสีนวลตาที่อุ่นร้อนเต็มกำลังเพราะเลือดลมสูบฉีดเร็วแรงนิลอรใจเต้นระส่ำเมื่อหนุ่มใหญ่ที่เธอชอบเรียกว่าตาแก่ ทำให้เธอปั่นป่วนได้ในเวลาไม่กี่นาที ผิวกายเธอเห่อร้อน หัวใจเต้นแรง เส้นขนอ่อนทั่วร่างลุกเกรียวไปหมด และเพียงแค่ริมฝีปากเขาแตะบนแก้มของเธอเบาๆ เพื่อสูดดมกลิ่นหอม เธอก็รู้ในนาทีนั้นเองว่าพร้อมจะตามเขาไปในทุกๆ ที่ที่เขานำพา“แองจี้...ชอบให้ฉันหอมแก้มหรือเปล่า”แองจี้หน่อยพยักหน้าแล้วก้มหน้างุด เขาถามเธอแบบธรรมดาแต่เสียงติดกระเส่าเซ็กซี่ ที่สำคัญกว่านั้น ฝ่ามือร้อนผ่าวได้สอดเข้าไปในเสื้อยืดลายการ์ตูนของเธอแล้

นิลอรเตรียมของเสร็จสรรพพอดีกับที่โจนาธานจูงลูกๆ ลงมา เขาดูดีในชุดเสื้อยืดที่เธอซื้อมาใส่ตอนตั้งท้อง มันใหญ่ขนาดที่เธอเคยสวมแทนชุดนอนในตอนนั้น“เจคจากินไอติม” เจ้าเจคร้องบอกมารดา วันนี้หนูน้อยอยู่ในชุดเสื้อยืดลายการ์ตูนเช่นเดียวกับแฝดผู้น้อง “เจสซี่หิว เจสซี่จาหม่ำๆ ไก่ผู้พัน” เจสสิก้าคนสวยร้องขอบ้าง “ได้เลยลูกรัก แต่ก่อนอื่นแด็ดดีต้องโทรเรียกอาชาร์ลส์มาช่วยขับรถให้พวกเราก่อนนะ เพราะว่าวันนี้แด็ดดีจะนั่งเฉยๆ ไม่อยากเสียเวลานั่งเมื่อยอยู่หลังพวงมาลัย แด็ดดีเหนื่อยมากเพราะโดนใครบางคนสูบพลัง” หนูน้อยทั้งสองย่นหัวคิ้วพร้อมกันเพราะไม่เข้าใจคำว่าสูบพลัง ส่วนผู้เป็นพ่อพูดแล้วยิ้มให้ผู้เป็นแม่ แต่เจ้าหล่อนเบะปากส่งกลับมา“ตอนท้องเจ็ดเดือนนี่ฉันยังขับรถได้สบายเลย”“นั่นมันอดีตนี่จ๊ะคนสวย ถ้าตอนนี้เธอท้องขึ้นมาอีกทีละก็ อย่าหวังว่าเท้าเธอจะได้แตะพื้นเลยที่รัก” เขาข่มขู่ด้วยสิ่งที่คิดไว้ ถ้าแม่แองจี้น้องเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาจริงๆ ละก็ รับรองว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ“แล้วฉันจะคอยดู” นิลอรท้าทาย“โอ้...ตายละ ฉันให้ชาร์ลส์มาช่วยขับรถให้ แต่ลืมไปเลยว่านายนั่นไม่รู้ว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน” โจนาธานรีบค

“Oh! I’m sorry”หญิงสาวในชุดสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนกับกระโปรงผ้าพลิ้วแนวโบฮิเมียนยาวคลุมตาตุ่ม เอ่ยขออภัยคู่กรณีของตนเป็นภาษาอังกฤษ เธอไม่ได้ซุ่มซ่ามนะ แต่ว่าคนที่เดินอยู่ข้างหลังเมื่อกี้ดันเบียดเธอจนเสียหลักเดินมาชนพ่อเทพบุตรในชุดสูทนี่ แต่ให้ตายเถอะ เขาดูดีเป็นบ้า แม้ว่าดวงตาคู่นั้นจะซ่อนอยู่ใต้แว่นสีชาก็เถอะ กลิ่นตัวก็หอมบาดใจ โอ...พระเจ้า! กลิ่นเขาช่างเซ็กซี่เหลือเกินเอลลี่ อรุณฉัตร สูดดมกลิ่นกายพ่อรูปหล่อเข้าเต็มปอด ก่อนจะรีบควานหาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเสื้อให้เขา แต่ดูเหมือนว่ายิ่งเช็ด เจ้าเนื้อไอศกรีมก็ยิ่งซึมเข้าสู่สูทผ้าไหม เกิดเป็นรอยด่างน่าเกลียด อรุณฉัตรอยากจะร้องไห้ ขณะที่คนอื่นๆ พากันหันมามองด้วยสายตาแปลกๆ ราวกับว่ากำลังมองคู่รักออดอ้อนกันเสียอย่างนั้น เธอก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้นอยู่หรอกถ้าหากว่าพ่อเทพบุตรสุดหล่อจะไม่ทำหน้าบูดหน้าบึ้งราวกับจะฆ่าเธอให้ตายอย่างนี้หญิงสาวพยายามเช็ดคราบสกปรกต่อไป แม้ว่าเนื้อไอศกรีมเหลวๆ จะซึมลงบนสูทผ้าไหมแทบจะพิมพ์ลายใหม่ให้ผืนผ้า มือขวาเช็ดคราบไปเรื่อยๆ ด้วยความตั้งอกตั้งใจ มือซ้ายก็ยังถือไอศกรีม ขณะเดียวกันนั้น เธอยังต้องหนีบกระเป๋าสะพายใบเล็กเอ

ชาร์ลส์นิ่งเงียบ เฝ้าฟังถ้อยคำที่เจ้านายระบายออกมา เขาอยากฆ่าตัวตายให้สาสมกับความผิดหนนี้ เขาควรหักห้ามใจไม่ใช่หลงใหลไปกับแรงยั่วยุของกิเลศตัณหา เขาไม่น่ากระทำเรื่องไร้ยางอายพรรค์นี้เลย ให้ตายสิ!“ผมจะไม่ทำมันอีก ผมสาบานครับนาย”ชาร์ลส์ยืนยันหนักแน่น สบตากับเจ้านายผ่านกระจกมองหลังโจนาธานนัยน์ตาแดงก่ำเพราะกลั้นน้ำตาไว้สุดชีวิต เขาไม่เคยลงไม้ลงมือกับชาร์ลส์ แต่ก็ต้องทำหากไม่อยากให้คนทั้งสองก่อเรื่องอย่างนี้อีกในวันข้างหน้า เขาทำถูกแล้วใช่ไหม แม้ว่าบางทีทั้งสองอาจจะรักกันอยู่โดยที่เขาไม่รู้ก็ตาม แต่ขอเถอะนะ ขอให้ลูกๆ โตกว่านี้แล้วค่อยแสดงความเสน่หาที่มีต่อกันได้ไหม อย่าทำร้ายหัวใจของเด็กน้อยด้วยการกระทำอันขาดสติของผู้ใหญ่สองคนเลยขณะที่โจนาธานและชาร์ลส์กำลังนั่งเงียบอยู่บนรถเพื่อขบคิดเรื่องราวในส่วนของตน นิลอรก็พาเด็กๆ มาขึ้นรถ เธอเจอลูกๆ วิ่งไล่กันอยู่ในสวนสนุกที่มีลูกบอลหลากสี นึกอยากจะด่าพ่อของลูกให้สมกับความมักง่าย ที่ปล่อยเด็กสามขวบกว่าๆ ไว้กับพี่เลี้ยงที่โซนบ้านบอล แต่พอนึกขึ้นได้ว่าความผิดนั้นด้อยกว่าความผิดของตัวเอง เลยได้แต่นิ่งเงียบ และพอขึ้นมานั่งบนรถอีกครั้ง ความเงียบจนผิดปก